Bergamasco

Bergamasco

FCI #194Uznanie FCI: 2020Standard PLStandard EN

Grupa FCI

1FCI 194

Rozmiar

Duże

Kraj Pochodzenia

IT

Wysokość

56-62 cm

Waga

26-38 kg

Długość Życia

13-15 lat

Temperament

FiglarnySpokojnyInteligentny

Przegląd

Odkryj fascynujący świat Bergamasco, rasy psów, która przyciąga uwagę swoją unikalną historią i niezwykłym wyglądem. Bergamasco, znany także jako Cane da Pastore Bergamasco, to prawdziwy skarb wśród ras pasterskich. Jego korzenie sięgają malowniczych Alp Włoskich, gdzie przez wieki pełnił rolę nieocenionego strażnika owiec.

Ten pies średniej wielkości łączy w sobie siłę, inteligencję oraz czujność, co czyni go doskonałym towarzyszem i obrońcą. Jego wyjątkowy wygląd jest nie do pomylenia z żadną inną rasą. Charakteryzuje się długą, gęstą sierścią, która nie tylko pełni funkcję ochronną przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, ale również nadaje mu niepowtarzalny, rustykalny charakter.

Sierść Bergamasco składa się z trzech rodzajów włosa, które naturalnie formują charakterystyczne wstęgi, zwane również lokami. Co więcej, ta unikalna szata jest samoczyszcząca, co znacząco ułatwia codzienną pielęgnację. Bergamasco to psy, które uwielbiają towarzystwo swojej rodziny, z którą nawiązują niezwykle silne więzi emocjonalne.

Dzięki zrównoważonemu temperamentowi i wrodzonej czujności, Bergamasco doskonale sprawdza się w roli stróża domu. To psy, które z natury są spokojne i opanowane, ale jednocześnie potrafią być niezwykle uważne i ochronne wobec swoich bliskich, co przyciąga uwagę miłośników ras pasterskich.

Ich historia jest równie interesująca co ich wygląd. Początki rasy sięgają XVI wieku, kiedy to były powszechnie używane do pilnowania stad w alpejskich pastwiskach oraz podczas sezonowych wędrówek między górskimi łąkami a równinami doliny Padu. W 1891 roku Bergamasco został oficjalnie zarejestrowany we włoskiej księdze rodowodowej, co przyczyniło się do jego dalszego rozwoju jako uznanej rasy. FCI zatwierdziło wzorzec tej rasy w 2020 roku, co tylko podkreśla jej walory użytkowe i estetyczne.

Bergamasco jest także znany ze swojej inteligencji i niezależności, co czyni go psem interesującym do szkolenia, choć wymaga to od właściciela cierpliwości, konsekwencji oraz umiejętności przywódczych. Psy tej rasy często z powodzeniem angażują się w różnego rodzaju sporty psie, takie jak agility czy próby pasterskie, co pozwala im wykazać się swoją zwinnością, sprytem i naturalnymi instynktami.

Aktywność fizyczna jest kluczowa dla zdrowia i dobrego samopoczucia tej rasy. Długie spacery, bieganie oraz różnorodne zabawy są niezbędne do zachowania ich w doskonałej kondycji fizycznej i psychicznej. Choć Bergamasco potrafi znieść krótkotrwałą samotność, długotrwała izolacja może prowadzić do frustracji i problemów behawioralnych.

Zapraszamy do dalszego odkrywania wszystkich aspektów tej wyjątkowej rasy, od szczegółów dotyczących zdrowia, przez bogatą historię, aż po codzienną pielęgnację, wymagania żywieniowe i metody treningowe.

Cane da Pastore Bergamasco jest psem o średniej wielkości, który charakteryzuje się silną, proporcjonalną sylwetką i rustykalnym wyglądem. Jego budowa ciała jest harmonijnie zrównoważona i solidna, co nadaje mu naturalny, pełen siły charakter typowy dla psów pasterskich.

Wysokość w kłębie wynosi od 56 do 60 cm u suk oraz od 58 do 62 cm u psów, a waga oscyluje między 26 a 38 kg, w zależności od płci i budowy ciała. Długość korpusu od stawu łopatkowo-ramieniowego do guzów kulszowych jest równa wysokości w kłębie, co oznacza, że sylwetka ma kształt kwadratu.

Bergamasco ma dużą, masywną głowę o równoległych liniach profilu czaszki i kufy, z dobrze rozwiniętą mózgoczaszką i wyraźnym stopem. Oczy są dość duże, w kolorze kasztanowym, co nadaje im łagodny, ale czujny wyraz. Uszy są trójkątne, osadzone wysoko, częściowo opadające.

Najbardziej charakterystyczną cechą Bergamasco jest jego wyjątkowo gruba i długa sierść, która pokrywa wszystkie części ciała i tworzy charakterystyczne wstęgi, zwane również lokami lub dredami. Sierść ta ma zróżnicowaną strukturę, składającą się z trzech rodzajów włosa: miękkiego podszerstka, szorstkich włosów wierzchnich oraz długich, kozich włosów.

Na przedniej części ciała włosy są bardziej kozie i szorstkie, natomiast na tylnej części oraz na bokach tworzą się charakterystyczne wstęgi. Umaszczenie Bergamasco jest zazwyczaj jednolicie szare w różnych odcieniach, od jasnoszarego po ciemnoszary, mogą występować również łaty białe lub płowe, ale czarny kolor jest niepożądany.

Ogon jest gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, a jego długość sięga stawu skokowego. W spoczynku ogon zwisa w dół, podczas ruchu unosi się w kształcie szabli. Bergamasco to pies, który przyciąga uwagę swoim oryginalnym, niepowtarzalnym wyglądem oraz imponującą prezencją.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Toleruje Zimno
Wymaga Dużej Przestrzeni
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Silne zdrowie

Zalety

  • Niezwykle inteligentny i szybko się uczy
  • Doskonale stróżuje dzięki naturalnej czujności
  • Tworzy silne więzi z rodziną
  • Sierść samoczyszcząca wymaga niewielkiej pielęgnacji
  • Wytrzymały i odporny na trudne warunki

Wady

  • Wymaga dużo ruchu i aktywności fizycznej
  • Może być uparty i niezależny w treningu
  • Nie znosi długotrwałej samotności
  • Potrzebuje doświadczonego właściciela z umiejętnościami przywódczymi
  • Rezerwowy wobec obcych

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia Cane da Pastore Bergamasco sięga wielu stuleci wstecz, a jej korzenie są głęboko osadzone w tradycjach pasterskich północnych Włoch. Rasa ta powstała w Alpach Włoskich, szczególnie w malowniczym regionie Bergamo w Lombardii, gdzie od niepamiętnych czasów służyła jako nieoceniony pomocnik i towarzysz pasterzy owiec.

Bergamasco były niezbędne do prowadzenia i ochrony stad owiec podczas sezonowych wędrówek między pastwiskami wysokogórskimi a żyznymi równinami doliny Padu. Te migracje, zwane transhumancją, wymagały od psów wyjątkowej wytrzymałości, inteligencji, niezależności oraz zdolności do pracy w trudnych, zmiennych warunkach atmosferycznych i terenowych.

Ich umiejętności w obronie stada przed drapieżnikami, zdolność do samodzielnego podejmowania decyzji oraz możliwość pracy przez długie godziny w surowym klimacie alpejskim sprawiły, że stały się one niezwykle cenione wśród pasterzy i hodowców owiec. Psy te musiały być nie tylko fizycznie wytrzymałe, ale również inteligentne i lojalne, aby skutecznie współpracować z pasterzami.

Pierwsze udokumentowane wzmianki o Bergamasco pochodzą z XVI wieku. Obraz słynnego artysty przedstawiający psa o charakterystycznej sierści podobnej do Bergamasco, datowany na ten okres, potwierdza ich obecność i znaczenie w tamtych czasach. W 1891 roku pierwszy pies tej rasy został oficjalnie wpisany do włoskiej księgi rodowodowej, co stanowiło ważny krok w uznaniu i formalizacji Bergamasco jako odrębnej rasy.

Rasa ta była od wieków hodowana z myślą o zachowaniu jej unikalnych cech użytkowych, takich jak wytrzymałość, inteligencja, niezależność oraz charakterystyczna sierść chroniąca przed mrozem, śniegiem i deszczem. W XX wieku, wraz ze zmianami w rolnictwie i spadkiem znaczenia tradycyjnego pasterstwa, liczba Bergamasco zmalała, a rasa znalazła się na skraju wyginięcia.

Dzięki wysiłkom oddanych hodowców i entuzjastów rasy we Włoszech udało się zachować i odbudować populację Bergamasco. W 2015 roku rasa została oficjalnie uznana przez American Kennel Club, co zwiększyło jej popularność również poza Europą. Fédération Cynologique Internationale (FCI) zatwierdziło aktualny wzorzec tej rasy we wrześniu 2020 roku, klasyfikując ją w grupie 1, sekcji 1 jako psa pasterskiego z próbami pracy.

Dziś Bergamasco jest ceniony nie tylko jako pies pasterski, ale również jako wierny towarzysz rodzinny, stróż oraz uczestnik różnorodnych sportów psich. Jego bogata historia i unikalne cechy przyciągają miłośników ras rzadkich i użytkowych na całym świecie.