Chin japoński
Grupa FCI
9• FCI 206
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
JP
Wysokość
22-25 cm
Waga
3-4 kg
Długość Życia
12-14 lat
Temperament
Przegląd
Chin japoński, często nazywany również japońskim spanielem, to niezwykle fascynująca rasa psów, która zachwyca swoim uroczym usposobieniem i eleganckim wyglądem. Warto przyjrzeć się bliżej tej rasie, której korzenie sięgają dalekiej Azji, a która łączy w sobie cechy doskonałego towarzysza i arystokratycznego pupila.
Mimo swojej nazwy, chin japoński faktycznie pochodzi z Chin, skąd jego przodkowie trafili do Japonii jako cenny dar od koreańskich władców dynastii Silla w VIII wieku (732 rok). Od tego czasu rasa ta zdobyła ogromną popularność, zwłaszcza wśród japońskiej arystokracji i rodziny cesarskiej, co podkreśla jej wyjątkowy status i głębokie znaczenie kulturowe w historii Dalekiego Wschodu.
Te małe psy towarzyszące zdobyły serca niezliczonych miłośników zwierząt dzięki swojemu łagodnemu temperamentowi, wysokiej inteligencji oraz bezgranicznym oddaniu swoim opiekunom. Ich kompaktowy rozmiar sprawia, że są idealnym wyborem dla osób mieszkających w miejskich mieszkaniach, a także dla tych, którzy poszukują wiernego kompana na co dzień. Chin japoński jest znany z tego, że potrafi doskonale dostosować się do różnych stylów życia i potrzeb swojej rodziny, co czyni go rasą niezwykle uniwersalną i wszechstronną.
Rasa ta wyróżnia się także swoją unikalną i fascynującą historią. W okresie panowania Shoguna Tsunayoshi Tokugawy (1680-1709), chin japoński był traktowany jak prawdziwy członek rodziny cesarskiej i hodowany w zamku Edo jako luksusowy pies salonowy, co tylko podkreśla jego szczególne znaczenie w kulturze i historii Japonii. To właśnie wtedy zyskał miano ulubieńca w domach arystokratycznych, gdzie szczególnie ceniono jego wyjątkową elegancję, wdzięk i łagodne usposobienie.
W 1853 roku komodor Perry z USA przybył do Japonii i zabrał ze sobą kilka chinów japońskich do Stanów Zjednoczonych, z czego dwa zostały podarowane królowej Wiktorii. Od tego momentu rasa zaczęła zdobywać popularność również na Zachodzie. Od 1868 roku chin japoński był faworyzowany jako pies salonowy przez damy z wyższych sfer, a obecnie cieszy się popularnością jako doskonały pies towarzyszący na całym świecie.
Zachęcamy do zapoznania się z naszym kompleksowym przewodnikiem, który w kolejnych sekcjach szczegółowo opisuje zdrowie, pielęgnację, potrzeby ruchowe, trening, żywienie, historię, wygląd oraz zachowanie chinów japońskich. Odkryj, dlaczego ta niezwykła i czarująca rasa stała się ulubieńcem wielu właścicieli psów na całym świecie i dowiedz się, jak możesz zapewnić swojemu pupilowi najlepszą możliwą opiekę i szczęśliwe życie.
Chin japoński to mały pies o niezwykle eleganckim wyglądzie, który charakteryzuje się szeroką, zaokrągloną czaszką i krótkimi pyskiem typowym dla ras brachycefalicznych. Jego oczy są duże, okrągłe i lśniące, osadzone szeroko, co nadaje mu charakterystyczny, pełen wyrazu wygląd i dodaje niezwykłego uroku. Uszy są długie, trójkątne i osadzone wysoko na głowie, pokryte obfitym, długim włosem, co sprawia, że pies wygląda niezwykle dostojnie i arystokratycznie.
Budowa ciała chin japońskiego jest proporcjonalna i harmonijnie zbudowana. Wysokość w kłębie wynosi zazwyczaj około 25 cm, choć standard FCI nie określa dokładnych wymiarów, koncentrując się raczej na ogólnych proporcjach. Tułów jest kwadratowy, z krótkim, prostym grzbietem i głęboką klatką piersiową. Ogon jest noszony wysoko nad grzbietem, często układa się w charakterystyczny pióropusz i jest pokryty obfitym, długim włosem, który tworzy efektowną kaskadę.
Sierść chin japońskiego jest jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech. Jest jedwabista, prosta i długa, tworząc obfitą oprawę wokół szyi (tzw. kołnierz), na uszach, ogonie i tylnych nogach. Najczęściej spotykane umaszczenie to:
- Białe z czarnymi łatami - najbardziej klasyczne i popularne umaszczenie
- Białe z czerwonymi łatami - równie cenione i uznawane przez standardy
- Białe z łatami w odcieniach pomarańczowych lub cytrynowych
Charakterystyczna biała plama (błyskawica) na czole jest szczególnie pożądana i dodaje rasie jeszcze więcej uroku. Ogólny wygląd chin japońskiego emanuje elegancją, wdziękiem i arystokratycznym charakterem, który przyciąga wzrok i zachwyt miłośników tej wyjątkowej rasy.
Chin japoński to pies o łagodnym, przyjacielskim i niezwykle czarującym usposobieniu. Jest inteligentny, pełen wdzięku i posiada charakterystyczną, niemal kotowatą niezależność, która czyni go wyjątkowym wśród psów towarzyszących. Rasa ta jest znana ze swojego towarzyskiego charakteru, co sprawia, że jest doskonałym psem do życia w rodzinie i idealnym kompanem dla osób ceniących bliski kontakt ze swoim pupilem.
Chin japoński nie toleruje długotrwałej samotności i wymaga bliskiego, codziennego kontaktu z właścicielem oraz członkami rodziny. Tworzy głębokie więzi emocjonalne i jest niezwykle oddany swoim opiekunom. Mimo swojego niewielkiego rozmiaru, jest dość pewny siebie i potrafi bronić swojego terytorium, chociaż nie jest uciążliwy w kwestii szczekania - raczej pełni rolę czujnego obserwatora niż głośnego stróża.
Rasa ta charakteryzuje się również:
- Dobra tolerancja innych zwierząt - chin japoński dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami domowymi, o ile jest odpowiednio socjalizowany od młodego wieku
- Łagodność wobec dzieci - jest cierpliwy i delikatny, choć ze względu na małe rozmiary wymaga ostrożnego traktowania przez małe dzieci
- Inteligencja i spostrzegawczość - szybko uczy się nawyków domowych i potrafi rozumieć rutynę rodziny
- Kotowate zachowania - często wskakuje na wysokie miejsca, lubi obserwować otoczenie z górnych pozycji i potrafi być niezależny
Właściciele powinni pamiętać, że chin japoński, choć jest psem towarzyskim i łagodnym, potrzebuje również konsekwencji w wychowaniu, aby uniknąć problemów z zachowaniem. Nie należy pozwalać mu na dominację, gdyż mimo małego rozmiaru może rozwinąć tzw. syndrom małego psa, jeśli nie będzie właściwie prowadzony. Wczesna socjalizacja i delikatne, ale stanowcze wychowanie są kluczowe dla rozwoju zrównoważonego i szczęśliwego chin japońskiego.
Chin japoński ma średnią długość życia wynoszącą od 12 do 14 lat, choć przy odpowiedniej opiece i zdrowym stylu życia niektóre osobniki mogą żyć nawet dłużej. Rasa ta jest generalnie zdrowa i odporna, ale jak wiele psów brachycefalicznych (krótkonosych), ma pewne szczególne wymagania zdrowotne, o których właściciele powinni być świadomi.
Ze względu na swoją krótką czaszkę i płaski pysk, chin japoński może być narażony na problemy z oddychaniem, zwłaszcza w gorących i wilgotnych warunkach atmosferycznych. Właściciele powinni unikać nadmiernych wysiłków fizycznych w czasie upałów oraz zapewnić swojemu psu odpowiednią wentylację i dostęp do cienia i świeżej wody. Rasa ta źle toleruje ekstremalne temperatury - zarówno upał, jak i silny mróz.
Chin japoński jest również podatny na otyłość, dlatego niezwykle ważne jest, aby nie przekarmiać psa oraz regularnie go ćwiczyć w ramach jego możliwości. Nadwaga może prowadzić do dodatkowych problemów zdrowotnych, w tym problemów ze stawami i sercem.
Do najczęstszych problemów zdrowotnych, z jakimi mogą się borykać chin japoński, należą:
- Luksacja rzepki (zwichnięcie rzepki) - częsty problem u małych ras, może wymagać leczenia chirurgicznego
- Problemy oczne - ze względu na duże, wypukłe oczy rasa jest podatna na urazy rogówki, zapalenia i suchość oczu
- Choroby serca - szczególnie choroby zastawek, które mogą rozwijać się z wiekiem
- Alergie skórne - mogą występować reakcje alergiczne na pokarm lub czynniki środowiskowe
- Syndrom brachycefaliczny - problemy z oddychaniem związane z budową czaszki
- Problemy z zębami - małe rasy często borykają się z kamieniem nazębnym i chorobami dziąseł
Regularne wizyty u weterynarza, odpowiednia dieta, utrzymywanie prawidłowej wagi oraz dbałość o higienę (szczególnie oczu, zębów i uszu) są kluczowe dla zapewnienia chin japońskiemu długiego i zdrowego życia. Warto również rozważyć ubezpieczenie zdrowotne dla psa, aby zabezpieczyć się finansowo na wypadek poważniejszych problemów zdrowotnych.
Chin japoński posiada długą, jedwabistą sierść, która wymaga regularnej, ale nie nadmiernie czasochłonnej pielęgnacji, aby utrzymać ją w doskonałym stanie i prezentować się pięknie. Zaleca się szczotkowanie psa 2-3 razy w tygodniu, co pomoże usunąć martwe włosy, zapobiec powstawaniu kołtunów oraz utrzymać naturalny połysk sierści.
W czasie linienia, które zazwyczaj występuje dwa razy w roku (wiosną i jesienią), może być konieczne codzienne szczotkowanie, aby skutecznie ograniczyć ilość sierści w domu i zapobiec tworzeniu się supełków. Mimo że sierść chin japońskiego jest długa, ma ona jedwabistą teksturę, która nie ma tendencji do nadmiernego plątania się, co ułatwia pielęgnację.
Kąpiele powinny być przeprowadzane co 4-6 tygodni lub według potrzeby, gdy pies jest brudny. Nie należy kąpać chin japońskiego zbyt często, aby nie wysuszyć jego delikatnej skóry i nie pozbawić sierści naturalnych olejków. Przy kąpieli warto używać łagodnych, dedykowanych psich szamponów, które nie podrażnią skóry.
Szczególną uwagę należy zwrócić na:
- Oczy - ze względu na duże, wypukłe oczy należy codziennie delikatnie przecierać obszar wokół oczu wilgotną, miękką szmatką, aby usunąć wydzielinę i zapobiec plamom łzowym
- Uszy - regularne sprawdzanie i czyszczenie uszu (raz w tygodniu) specjalnym płynem do czyszczenia uszu, aby zapobiec infekcjom
- Zęby - szczotkowanie zębów 2-3 razy w tygodniu lub codziennie, aby zapobiec kamieniowi nazębnemu i chorobom dziąseł
- Paznokcie - przycinanie co 2-3 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów
- Fałdy na twarzy - u niektórych osobników należy regularnie czyścić fałdy skórne, aby zapobiec gromadzeniu się brudu i wilgoci
Właściciele powinni także regularnie sprawdzać poduszki łap i usuwać zanieczyszczenia spomiędzy palców, szczególnie w zimie (sól, piasek) i latem (kamyki, ości roślin). Prawidłowa pielęgnacja nie tylko sprawia, że chin japoński wygląda pięknie, ale również zapobiega wielu problemom zdrowotnym i zapewnia komfort życia psu.
Chin japoński nie ma dużych wymagań dotyczących aktywności fizycznej, co czyni go idealnym psem dla osób mieszkających w miejskich mieszkaniach oraz dla właścicieli, którzy preferują spokojniejszy styl życia. Wystarczą mu regularne, spokojne spacery trwające łącznie około 30-45 minut dziennie, podzielone na dwie lub trzy krótsze sesje.
Rasa ta preferuje spacery w umiarkowanym tempie po równym terenie, a jej krótkie nogi i budowa ciała nie są przystosowane do długich, forsownych biegów czy ekstremalnych aktywności fizycznych. Chin japoński jest raczej towarzyszem spacerowym niż sportowym partnerem treningowym.
Ważne jest, aby pamiętać o szczególnych potrzebach tej rasy:
- Unikać wysiłku w upale - ze względu na syndrom brachycefaliczny, chin japoński bardzo źle znosi gorące i wilgotne warunki, spacery w upalną pogodę powinny być ograniczone do chłodniejszych pór dnia (wcześnie rano lub późnym wieczorem)
- Dostosować aktywność do możliwości - pies ten łatwo się męczy, więc nie należy go forsować ani zmuszać do nadmiernego wysiłku
- Zapewnić bezpieczne środowisko - z uwagi na małe rozmiary i delikatną budowę, należy unikać miejsc gdzie mogą przebywać duże, rozbawitowane psy
- Chronić przed ekstremalną pogodą - w zimie może potrzebować odzieży ochronnej, a w deszcz warto skrócić spacer
Chin japoński bardzo ceni sobie czas spędzony w towarzystwie swojego właściciela, więc interaktywne zabawy w domu lub ogrodzie będą dla niego doskonałą dodatkową formą aktywności. Lubi zabawki interaktywne, zabawy w aportowanie (w umiarkowanym tempie) oraz gry umysłowe, które angażują jego inteligencję.
Pies ten wykazuje kotowate zachowania i często preferuje obserwowanie świata z wysokich punktów lub spokojne odpoczywanie na kanapie w towarzystwie właściciela, zamiast intensywnej aktywności fizycznej. Ta cecha sprawia, że jest idealnym towarzyszem dla osób starszych, osób o ograniczonej mobilności oraz dla tych, którzy szukają spokojnego, ale czułego kompana.
Chin japoński jest inteligentnym psem, który szybko uczy się nowych komend i potrafi zrozumieć rutynę domową, ale jednocześnie posiada silny, niezależny charakter, który czasami może sprawić, że szkolenie będzie pewnym wyzwaniem. Ta rasa wykazuje niekiedy kotowatą niezależność i może samodzielnie podejmować decyzje, co wymaga od właściciela cierpliwości i konsekwencji.
Najważniejsze zasady w treningu chin japońskiego:
- Stosuj wyłącznie metody pozytywne - nagrody, pochwały, smakołyki i zabawa są kluczem do sukcesu; surowe metody lub kary fizyczne są całkowicie niewłaściwe i mogą zniszczyć więź z psem
- Bądź cierpliwy i konsekwentny - chin japoński może być oporny na powtarzanie tych samych komend, więc ważne jest, aby być wytrwałym i nie poddawać się
- Utrzymuj krótkie sesje treningowe - 5-10 minut, kilka razy dziennie jest lepsze niż długie, męczące sesje
- Wykorzystaj jego inteligencję - chin japoński uwielbia sztuczki i zabawy umysłowe, które angażują jego umysł
- Rozpocznij wczesną socjalizację - od szczeniaka wprowadzaj psa w różne sytuacje, dźwięki, ludzi i zwierzęta
Wczesna socjalizacja i trening to kluczowe elementy, które pomogą uformować zrównoważonego, pewnego siebie i dobrze wychowanego psa. Szczenięta chin japońskiego powinny być wystawiane na pozytywne doświadczenia z różnymi ludźmi, zwierzętami, miejscami i sytuacjami od najmłodszych tygodni życia.
Podstawowe komendy, które warto nauczyć chin japońskiego to: Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć oraz Zostaw to. Rasa ta dobrze reaguje na różne sztuczki i zabawy, takie jak dawanie łapy, obrót w kółko, czy aportowanie lekkich zabawek, które angażują zarówno jego umysł, jak i ciało.
Ważne jest również nauczenie chin japońskiego pozostawania samemu w domu na krótkie okresy, aby zapobiec problemom z lękiem separacyjnym. Stopniowo zwiększaj czas samotności, zawsze nagradzając spokojne zachowanie. Ze względu na towarzyski charakter rasy, może to wymagać dodatkowej cierpliwości i systematyczności.
Unikaj syndromu małego psa - nie pozwalaj chin japońskiemu na zachowania, które byłyby nieakceptowalne u większego psa (np. skakanie na ludzi, agresywne zachowania obronne, nadmierne szczekanie). Traktuj go jak pełnoprawnego psa wymagającego konsekwentnego wychowania, a nie jak zabawkę czy maskotka.
Chin japoński ma umiarkowane wymagania żywieniowe, ale jakość diety ma kluczowe znaczenie dla jego zdrowia, kondycji sierści i ogólnego dobrostanu. Ważne jest, aby karmić go wysokiej jakości karmą, która dostarcza wszystkich niezbędnych składników odżywczych, włączając odpowiednie proporcje białka, tłuszczów, węglowodanów, witamin i minerałów.
Należy bezwzględnie unikać przekarmiania, ponieważ rasa ta ma wyraźną tendencję do przybierania na wadze, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak problemy z sercem, stawami i oddychaniem. Otyłość jest szczególnie niebezpieczna u psów brachycefalicznych, ponieważ dodatkowo pogarsza i tak już utrudnione oddychanie.
Przeciętnie, dorosły chin japoński potrzebuje od 150 do 300 gramów karmy dziennie, w zależności od:
- Wagi i rozmiaru psa (zazwyczaj 3-5 kg)
- Poziomu aktywności fizycznej
- Wieku i metabolizmu
- Kaloryczności wybranej karmy
- Stanu zdrowia i ewentualnych schorzeń
Zaleca się dzielenie dziennej porcji na dwa lub trzy mniejsze posiłki dziennie, aby zapewnić lepsze trawienie, utrzymać stabilny poziom energii i uniknąć problemów zdrowotnych, takich jak hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi), która może występować u małych ras.
Ważne aspekty żywienia chin japońskiego:
- Dostęp do świeżej wody - zawsze zapewnij nieograniczony dostęp do czystej, świeżej wody
- Jakość karmy - wybieraj karmy z wysokiej jakości źródeł białka (mięso, ryby) i unikaj karm z nadmiarem wypełniaczy i sztucznych dodatków
- Odpowiednie rozmiary krokietek - dla małych psów z krótkimi pyskami idealny jest mniejszy rozmiar krokietek
- Regularność posiłków - karm o stałych porach dnia, aby wypracować zdrową rutynę
- Kontrola wagi - regularnie monitoruj wagę psa i dostosowuj ilość karmy w razie potrzeby
- Smakołyki w moderacji - przekąski nie powinny stanowić więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego
Można rozważyć karmienie domowe lub dietę BARF (surowe mięso i kości), ale zawsze pod nadzorem weterynarza lub dietetyka zwierzęcego, aby upewnić się, że dieta jest kompletna i zrównoważona. Niektóre chin japońskie mogą mieć wrażliwy żołądek lub alergie pokarmowe, co może wymagać specjalistycznej diety lub eliminacji pewnych składników.
W przypadku szczeniąt chin japońskiego, należy stosować specjalną karmę dla szczeniąt ras małych przez pierwsze 9-12 miesięcy życia, aby wspierać prawidłowy rozwój. Starsze psy mogą wymagać karmy senior z dostosowaną zawartością kalorii i składników wspierających stawy i funkcje poznawcze.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Łagodny i czarujący temperament
- Wysoka inteligencja
- Doskonale dostosowuje się do różnych stylów życia
- Idealny do mieszkań i dla osób starszych
- Piękna jedwabista sierść
- Niewielkie wymagania dotyczące aktywności fizycznej
Wady
- Wymaga regularnej pielęgnacji sierści
- Może być uparty w treningu
- Potrzebuje stałej uwagi i towarzystwa
- Wrażliwy na ekstremalne temperatury
- Podatny na problemy oddechowe (brachycefalia)
- Tendencja do przybierania na wadze
Oceny behawioralne
Historia rasy
Rasa chin japoński ma długą i fascynującą historię, która sięga ponad tysiąca lat wstecz i łączy kultury Chin, Korei i Japonii. Mimo swojej nazwy wskazującej na japońskie pochodzenie, przodkowie tej rasy faktycznie żyli w Chinach, gdzie były hodowane przez buddyjskich mnichów w świątyniach i klasztorach oraz cenione przez cesarską rodzinę.
Według starożytnych dokumentów i zapisów historycznych, przodkowie chin japońskiego zostali podarowani jako cenny dar przez władców Korei (w czasach dynastii Silla, 377-935) japońskiemu dworowi cesarskiemu w roku 732. Przez następne stulecia, duża liczba tych psów trafiała do Japonii, również poprzez wysłanników cesarskich wysyłanych do Chin (za czasów dynastii Tang, 618-910) i Korei Północnej (dynastia Po H'ai, 698-926), którzy przywozili ze sobą psy tej rasy.
W Japonii chin japoński szybko zdobył szczególny status i uznanie. Rasa ta była ceniona za swoje towarzyskie usposobienie, elegancki wygląd oraz zdolność do bycia doskonałym kompanem dla arystokracji i rodzin cesarskich. Psy te były traktowane z najwyższym szacunkiem i otaczane luksusem.
Szczególnie ważny moment w historii rasy nastąpił podczas panowania Shoguna Tsunayoshi Tokugawy (1680-1709), który był znanym miłośnikiem zwierząt. W tym okresie chin japoński był hodowany jako luksusowy pies salonowy w zamku Edo (dzisiejsze Tokio) i traktowany niemal jak członek rodziny cesarskiej. To właśnie wtedy rasa ta zyskała status symbolu prestiżu i wyrafinowania.
Pierwszym udokumentowanym wprowadzeniem chin japońskiego na Zachód było 1613 rok, kiedy brytyjski kapitan Searles przywiózł jednego z tych psów do Anglii. Jednak prawdziwy przełom nastąpił w 1853 roku, gdy komodor Matthew Perry z USA, podczas swojej słynnej misji do Japonii, zabrał ze sobą kilka chin japońskich do Stanów Zjednoczonych. Dwa z tych psów zostały podarowane królowej Wiktorii, co znacząco przyczyniło się do wzrostu popularności rasy w Europie.
Od 1868 roku, w okresie Restauracji Meiji, chin japoński był szczególnie faworyzowany jako pies salonowy przez arystokratyczne damy z wyższych sfer społecznych. Rasa ta stała się symbolem elegancji, wyrafinowania i wysokiego statusu społecznego zarówno w Japonii, jak i w krajach zachodnich.
Obecnie chin japoński jest szeroko rozpowszechniony na całym świecie jako doskonały pies towarzyszący, ceniony za swój czarujący charakter, piękny wygląd i bogatą historię. Rasa jest oficjalnie uznawana przez wszystkie główne organizacje kynologiczne, w tym FCI (Fédération Cynologique Internationale), AKC (American Kennel Club) i The Kennel Club w Wielkiej Brytanii.
Współczesne chin japońskie nadal zachowują cechy, które czyniły je tak cennymi w czasach cesarskich - elegancję, inteligencję, oddanie i urok, który zachwycał arystokratów przez stulecia. Ta rasa pozostaje żywym świadectwem bogatej historii kulturowej i artystycznej Dalekiego Wschodu oraz pomostem łączącym tradycję z nowoczesnością.
