Gończy Schillera

Gończy Schillera

FCI #131Uznanie FCI: 2017Standard PLStandard EN

Grupa FCI

6FCI 131

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

SE

Wysokość

49-61 cm

Waga

18-25 kg

Długość Życia

12-14 lat

Temperament

FiglarnyWysoki popęd łowieckiCzuły

Przegląd

Gończy Schillera to niezwykła rasa psów myśliwskich, której korzenie sięgają malowniczych terenów Szwecji. Ta średniej wielkości rasa o muskularnej budowie i harmonijnie proporcjonalnym ciele zyskała międzynarodowe uznanie jako zwinny i skuteczny myśliwy specjalizujący się w polowaniach na zające i lisy.

Jego żywy temperament, nieprzebrana energia i niezwykła wytrzymałość sprawiają, że jest idealnym towarzyszem dla aktywnych właścicieli, którzy cenią sobie wspólne przygody na świeżym powietrzu. Gończy Schillera jest często błędnie postrzegany wyłącznie jako pies myśliwski, podczas gdy posiada również wiele cech, które czynią go wspaniałym członkiem rodziny.

Choć nie jest typowym psem domowym wymagającym minimalnej aktywności, jego głębokie przywiązanie do właściciela oraz niezachwiana lojalność i oddanie są godne najwyższego podziwu. Ponadto, jego naturalna nieufność wobec obcych czyni go doskonałym psem stróżującym, który zawsze czuwa nad bezpieczeństwem swojego domu.

Dzięki silnemu instynktowi łowczemu i wyjątkowym zdolnościom tropiącym wyróżnia się w polowaniach na zające i lisy. Co szczególnie interesujące, w przeciwieństwie do większości innych ras gończych, Gończy Schillera poluje samotnie, co podkreśla jego niezależność, samodzielność i silny charakter.

Wzorzec rasy został po raz pierwszy uznany przez Szwedzki Klub Kynologiczny w 1907 roku, a od tego czasu zyskał międzynarodowe uznanie i popularność. Rasa ta jest znana jako jedna z najszybszych i najbardziej wytrzymałych w Skandynawii, zdolna do pracy w najtrudniejszych warunkach terenowych i klimatycznych.

Krótka, gęsta i błyszcząca sierść świetnie chroni go przed trudnymi warunkami atmosferycznymi, a charakterystyczne ubarwienie - płowe z czarnym płaszczem na grzbiecie - czyni go łatwo rozpoznawalnym. Wymaga znacznej ilości ruchu i aktywności fizycznej, co czyni go idealnym towarzyszem dla miłośników sportu, biegania i przygód na świeżym powietrzu.

Ten przewodnik po rasie zawiera szczegółowe informacje na temat zdrowia, pielęgnacji, wymagań dotyczących ćwiczeń, metod szkolenia, zasad żywienia, fascynującej historii, wyglądu zewnętrznego oraz temperamentu, które pozwolą lepiej zrozumieć tę wyjątkową rasę i jej specyficzne potrzeby. Zachęcamy do dalszej lektury, aby odkryć bogactwo wiedzy na temat Gończego Schillera i przekonać się, czy ta rasa pasuje do Twojego stylu życia.

Gończy Schillera to pies średniej wielkości, którego idealna wysokość w kłębie wynosi od 53 do 61 cm dla samców i od 49 do 57 cm dla samic. Rasa ta charakteryzuje się muskularnym, atletycznym ciałem i harmonijnie proporcjonalnymi sylwetkami, które emanują siłą i zwinnością.

Budowa głowy: Głowa Gończego Schillera jest raczej wydłużona i szlachetna, z dobrze rozwiniętą czaszką i wyraźnym przejściem od czoła do kufy. Kufa jest długa, o harmonijnych proporcjach, z czarnym, dobrze rozwiniętym nosem.

Uszy i oczy: Uszy są osadzone wysoko, długie i zwisające, o średniej grubości, swobodnie opadające wzdłuż policzków. Oczy są ciemnobrązowe, o żywym, uważnym wyrazie, świadczącym o inteligencji i czujności tej rasy.

Sierść i ubarwienie: Sierść jest krótka, gęsta, błyszcząca i dobrze przylegająca do ciała, co sprawia, że pies jest odporny na trudne warunki atmosferyczne i wilgoć. Charakterystyczne ubarwienie Gończego Schillera występuje w odcieniach płowych z czarnym płaszczem na grzbiecie, który jest typowym znakiem rozpoznawczym tej rasy. Dodatkowo, na ciele mogą występować białe znaczenia, które są dozwolone zgodnie ze standardem, zwłaszcza na przedpiersiu, szyi, palcach i końcu ogona.

Budowa ciała: Ciało jest lekko wydłużone, silne i muskularne, z głęboką klatką piersiową zapewniającą dużą pojemność płuc niezbędną do długotrwałego wysiłku. Grzbiet jest prosty i mocny, a lędźwie krótkie i umięśnione.

Ogon: Ogon jest długi, osadzony na linii grzbietu, prosty lub lekko zakrzywiony w formie szabli. Jego ruchy są energiczne i harmonijne, odzwierciedlając nastrój i poziom pobudzenia psa.

Ogólnie rzecz biorąc, Gończy Schillera sprawia wrażenie silnego, zwinnego i harmonijnie zbudowanego psa, który świetnie radzi sobie w trudnych warunkach terenowych. Jego wygląd emanuje siłą, energią i niezachwianą determinacją, co czyni go idealnym towarzyszem dla aktywnych właścicieli ceniących harmonię formy i funkcji.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Łatwy w Pielęgnacji
Skłonny do Szczekania
Wymaga Dużej Przestrzeni
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Pies myśliwski
Silne zdrowie

Zalety

  • Energiczny i niezwykle wytrzymały
  • Lojalny i głęboko oddany właścicielowi
  • Doskonały myśliwy i czujny stróż
  • Niezależny i samodzielny w pracy
  • Stosunkowo łatwy w pielęgnacji

Wady

  • Wymaga bardzo dużo ruchu i aktywności
  • Nieufny i ostrożny wobec obcych
  • Nie jest typowym psem domowym dla leniwych właścicieli
  • Silny instynkt łowiecki
  • Może być głośny i szczekliwy

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia rasy Gończy Schillera sięga drugiej połowy XIX wieku i jest ściśle związana z malowniczymi terenami Szwecji oraz rozwojem myślistwa w krajach skandynawskich.

Początki rasy: Rasa została wyhodowana w Szwecji przez farmera i pasjonata myślistwa Pera Schillera, od którego nazwiska wzięła swoją nazwę. Głównym celem hodowli było stworzenie idealnego, wszechstronnego psa myśliwskiego, który byłby w stanie skutecznie pracować w trudnych, surowych warunkach klimatycznych i terenowych charakterystycznych dla Skandynawii.

Krzyżowanie ras: Rasa powstała z planowanego krzyżowania kilku wybitnych linii psów myśliwskich, w tym angielskiego foxhounda znanego ze swojej szybkości i wytrzymałości, angielskiego harriera cenionego za doskonały węch oraz rodzimych szwedzkich ras gończych przystosowanych do lokalnych warunków. To przemyślane połączenie różnych krwi pozwoliło na stworzenie psa o wyjątkowych cechach użytkowych.

Pierwsze wystawy: Już w 1886 roku na pierwszej wystawie psów w Szwecji zaprezentowano 189 psów gończych, wśród których znalazły się pierwsze osobniki należące do Pera Schillera - rodzeństwo Tamburini i Ralla, które pochodziły ze słynnych linii hodowlanych z posiadłości Kaflås. Te psy stały się fundamentem dla rozwoju rasy.

Charakterystyka wcześniejszych osobników: Wczesne osobniki były stosunkowo małe, w odcieniach płowych z czarnym płaszczem i niewielkimi białymi znaczeniami, prawdopodobnie pochodzącymi z południowych Niemiec. Z czasem rasa była dalej udoskonalana poprzez dopływ krwi szwajcarskich psów gończych oraz znaczną infuzję brytyjskich ras myśliwskich, głównie harrierów.

Homogenizacja rasy: Dzięki systematycznej pracy hodowlanej rasa szybko stała się homogeniczna, z wyraźną przewagą typu kontynentalnego. Gończy Schillera został oficjalnie uznany jako samodzielna rasa przez Szwedzki Klub Kynologiczny w 1907 roku, co było kamieniem milowym w jego historii.

Rozwój popularności: W miarę upływu lat i dekad, Gończy Schillera zdobywał coraz większą popularność nie tylko w Szwecji, ale również w innych krajach skandynawskich, takich jak Norwegia i Finlandia. Rasa ta była przede wszystkim wykorzystywana do polowań na zające i lisy, gdzie jej wyjątkowy węch, szybkość i wytrzymałość okazywały się nieocenione.

Specjalizacja: W przeciwieństwie do innych ras gończych, które często pracują w sforach lub parach, Gończy Schillera został wyhodowany jako samodzielny tropiciel, co podkreśla jego niezależność, inteligencję i zdolność do samodzielnego podejmowania decyzji w terenie.

Współczesność: Z czasem zyskał również uznanie jako pies towarzyszący wśród miłośników aktywnego trybu życia, którzy cenią jego lojalność, energię i wszechstronność. Dzięki swojemu wyjątkowemu temperamentowi, imponującym umiejętnościom myśliwskim i harmonijnemu wyglądowi, Gończy Schillera stał się jednym z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych psów gończych w Skandynawii.

Uznanie międzynarodowe: Rasa została uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) i jest klasyfikowana w grupie 6 (Psy gończe, psy tropowe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (Gończe średniej wielkości). Jego popularność wciąż rośnie, szczególnie w krajach skandynawskich, gdzie jest ceniony zarówno jako pies roboczy, jak i towarzysz rodziny.