
Hawańczyk
Grupa FCI
9• FCI 250
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
XX
Wysokość
12-18 cm
Waga
4-6 kg
Długość Życia
13-15 lat
Temperament
Przegląd
Hawańczyk, znany również jako Bichon havanais, to fascynująca rasa psa towarzyszącego o bogatej historii sięgającej czasów kolonialnych. Hawańczyki wywodzą się z zachodnich regionów Morza Śródziemnego, skąd włoscy marynarze sprowadzili je na Kubę, gdzie błyskawicznie zdobyły uznanie wśród miejscowej arystokracji. Współcześnie te urocze psy cieszą się ogromną popularnością na całym świecie, zachwycając właścicieli swoim żywym temperamentem i niezwykłym urokiem osobistym.
Rasa ta charakteryzuje się harmonijną budową ciała i zwartą sylwetką, która mimo niewielkich rozmiarów emanuje energią i witalność. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Hawańczyków jest ich długa, obfita sierść o jedwabistej fakturze, preferowana w falującej postaci. To wspaniałe futro wymaga regularnej i troskliwej pielęgnacji – codzienne szczotkowanie jest niezbędne, aby zapobiec powstawaniu kołtunów i zachować naturalny blask oraz miękkość włosa.
Hawańczyk to pies niezwykle bystry i podatny na szkolenie, co czyni go idealnym towarzyszem zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i osób starszych poszukujących oddanego kompana. Jego bezgraniczna lojalność i silne przywiązanie do opiekuna sprawiają, że doskonale wpisuje się w życie rodzinne i świetnie dogaduje się z dziećmi oraz innymi zwierzętami domowymi. Należy jednak pamiętać, że Hawańczyki są typowymi psami towarzyszącymi, które źle znoszą długotrwałą samotność i potrzebują stałej bliskości ludzi lub towarzystwa innych psów, aby czuć się szczęśliwe i spełnione. Pomimo niewielkich rozmiarów wykazują umiarkowaną aktywność – regularne spacery i codzienne zabawy są konieczne dla utrzymania dobrej kondycji fizycznej i równowagi psychicznej.
Zdrowie Hawańczyków to kwestia wymagająca szczególnej uwagi właścicieli pragnących zapewnić swoim podopiecznym długie i pełne wigoru życie. Chociaż są to generalnie zdrowe psy o dużej żywotności, mogą być podatne na pewne schorzenia rasowe, takie jak dysplazja stawów biodrowych, progresywny zanik siatkówki czy choroby wątroby. Właściwe, zbilansowane odżywianie dostosowane do wieku i aktywności psa oraz systematyczne wizyty kontrolne u weterynarza pomagają skutecznie zapobiegać wielu problemom zdrowotnym i szybko reagować na ewentualne niepokojące objawy.
Podsumowując, Hawańczyki to psy pełne energii życiowej, radości i bezgranicznej miłości do swoich opiekunów, którym odwdzięczają się absolutną lojalnością i przywiązaniem. Ich bogata, czasem burzliwa historia oraz unikalne cechy charakteru i urody sprawiają, że są nie tylko wspaniałymi towarzyszami codziennego życia, ale także fascynującym tematem dla pasjonatów kynologii. Odkryj wszystkie aspekty tej niezwykłej rasy w naszym szczegółowym, kompleksowym przewodniku.
Hawańczyk to niewielki, ale mocno zbudowany pies o eleganckiej i harmonijnej sylwetce, która emanuje siłą mimo skromnych rozmiarów. Wysokość w kłębie wynosi zaledwie od 12 do 18 cm (według standardu FCI z 2016 roku), co czyni go jednym z mniejszych przedstawicieli ras towarzyszących. Długość tułowia nieznacznie przewyższa wysokość, nadając mu charakterystyczny, niski profil. Głowa jest średniej długości z płaską lub bardzo delikatnie wypukłą czaszką. Oczy Hawańczyka są dość duże, w kształcie migdała, ciemnego koloru – nadają one psu niezwykle łagodny, ciepły i inteligentny wyraz. Uszy osadzone są stosunkowo wysoko, opadające, całkowicie pokryte długim, jedwabistym włosem, który tworzy efektowne frędzle podkreślające uroczą aparycję.
Ciało Hawańczyka jest zwarte i mocne, z dobrze wysklepionymi żebrami i prostą lub lekko opadającą linią grzbietu. Tułów jest nieco wydłużony, co podkreśla charakterystyczny wygląd rasy. Ogon jest noszony wysoko, często w formie luźnego pierścienia lub spirali na grzbiecie bądź zboczu, pokryty obfitym, długim i jedwabistym włosem tworzącym efektowny pióropusz. Sierść Hawańczyka stanowi jego największą ozdobę – jest długa, obfita, miękka i preferowana w formie falującej, choć może być również prosta. Dopuszczalne są wszystkie kolory i kombinacje kolorystyczne: czarny, havana (czekoladowy w różnych odcieniach, od kawowego po intensywnie brązowy), tytoniowy, czerwonawy, złocisty, płowy, kremowy, biały oraz wszelkie łaty i kombinacje tych barw. Ta różnorodność kolorystyczna czyni każdego Hawańczyka wyjątkowym i niepowtarzalnym. Hawańczyki praktycznie nie linieją, co czyni je szczególnie odpowiednimi dla osób z łagodnymi alergiami na sierść psów.
Hawańczyki to psy o wyjątkowo przyjaznym, wesołym i towarzyskim usposobieniu, które uwielbiają przebywać w centrum uwagi i aktywnie uczestniczyć w życiu rodziny. Są niezwykle przywiązane do swoich właścicieli i poszukują nieustannego kontaktu oraz bliskości z ludźmi. Ich żywy temperament sprawia, że są doskonałymi towarzyszami zabaw dla dzieci, z którymi mogą spędzać wiele godzin na aktywnej zabawie, zachowując przy tym cierpliwość i łagodność. Hawańczyki są również bardzo inteligentne i chętne do współpracy, co czyni je łatwymi w szkoleniu i idealnymi psami dla osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z posiadaniem czworonoga.
Pomimo niewielkich rozmiarów, Hawańczyki są zaskakująco energiczne i pełne wigoru, a w chwilach podekscytowania potrafią być dość hałaśliwe i entuzjastyczne w wyrażaniu swoich emocji. W kontaktach z obcymi ludźmi mogą wykazywać początkowo pewną rezerwę lub nieśmiałość, jednak rzadko przejawiają agresję czy nadmierną nieufność – po chwili oswojenia stają się przyjazne i otwarte. Hawańczyki mają umiarkowane zapotrzebowanie na aktywność fizyczną, dzięki czemu dobrze czują się zarówno w mieszkaniach miejskich, jak i w domach z ogrodami, pod warunkiem zapewnienia im regularnych spacerów i zabaw.
Ich zachowanie jest zazwyczaj stabilne i zrównoważone, ale należy pamiętać, że są to typowe psy towarzyszące, które bardzo źle znoszą długotrwałą samotność i separację od właściciela. Pozostawienie ich samych na wiele godzin może prowadzić do rozwoju problemów behawioralnych, takich jak nadmierne ujadanie, destrukcyjne zachowania (gryzienie mebli, niszczenie przedmiotów) czy lęk separacyjny. Właściwa, wczesna socjalizacja od szczenięcego wieku, systematyczny trening posłuszeństwa oraz regularne kontakty z różnymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami są kluczowe dla ukształtowania zrównoważonej osobowości i zapewnienia psu zdrowego rozwoju emocjonalnego oraz dobrego samopoczucia przez całe życie.
Hawańczyki cieszą się stosunkowo dobrym zdrowiem i znaczną odpornością, a ich średnia długość życia wynosi zazwyczaj od 13 do 15 lat, choć przy odpowiedniej opiece niektóre osobniki dożywają nawet 16-17 lat. Mimo że są psami towarzyszącymi niewielkich rozmiarów, nie należą do ras szczególnie delikatnych czy chorowitych. Ich mocna, zwarta budowa ciała i żywa natura sprawiają, że są odporne na wiele schorzeń typowych dla psów małych ras. Niemniej jednak, jak wszystkie rasy czystej krwi, Hawańczyki mogą być predysponowane do pewnych problemów zdrowotnych o charakterze rasowym.
Do najczęstszych schorzeń występujących u Hawańczyków należą: progresywny zanik siatkówki (PRA), który może prowadzić do postępującej utraty wzroku, zaćma rozwijająca się zwłaszcza u starszych osobników, dysplazja stawów biodrowych – schorzenie ortopedyczne mogące powodować ból i utrudniać poruszanie się, oraz portosystemowy przeciek naczyniowy (PSS) – wrodzona wada naczyń krwionośnych wątroby, która może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych. Dodatkowo u niektórych osobników obserwuje się skłonność do zwichnięcia rzepki oraz problemów kardiologicznych, takich jak zaburzenia zastawek serca.
Właściciele Hawańczyków powinni regularnie monitorować stan zdrowia swoich podopiecznych, przeprowadzając systematyczne kontrole weterynaryjne, które pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych problemów i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na kondycję oczu – regularne badania okulistyczne są wskazane, zwłaszcza u psów przeznaczonych do hodowli. Hawańczyki mogą być również wrażliwe na ekstremalne warunki pogodowe – słabo tolerują intensywne zimno i długotrwałe przebywanie w niskich temperaturach, dlatego w okresie zimowym należy skrócić spacery i ewentualnie zabezpieczyć psa odpowiednim ubrankiem.
Dieta odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia Hawańczyka – odpowiednia ilość kalorii dostosowana do poziomu aktywności oraz zbilansowane składniki odżywcze (białko wysokiej jakości, kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, witaminy i minerały) są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Szczególnie ważne jest zapobieganie otyłości, która u małych psów szybko prowadzi do dodatkowego obciążenia stawów, serca i wątroby, co może znacząco skrócić życie psa i obniżyć jego jakość.
Pielęgnacja Hawańczyka wymaga znacznego zaangażowania czasowego i konsekwencji ze względu na jego długą, obfitą i delikatną sierść o jedwabistej strukturze. Właściciele muszą być przygotowani na regularne, najlepiej codzienne szczotkowanie, które jest absolutnie niezbędne do zapobiegania powstawaniu kołtunów, sfilcowaniu podszerstka i utrzymania sierści w doskonałej kondycji wizualnej i zdrowotnej. Jeśli pies jest utrzymywany w pełnej, długiej sierści wystawowej, codzienne szczotkowanie metalową szczotką i grzebieniem jest obowiązkowe, a proces ten może zajmować od 30 do 60 minut dziennie.
Właściciele, którzy nie planują wystawiać swoich psów na pokazach, mogą zdecydować się na krótsze cięcie ozdobne (tzw. puppy cut), które znacznie ułatwia codzienną pielęgnację i redukuje czas poświęcany na szczotkowanie. Niezależnie od długości sierści, Hawańczyki powinny być regularnie kąpane – zazwyczaj co 2-4 tygodnie, używając łagodnych, wysokiej jakości szamponów dedykowanych dla psów o długiej sierści, a następnie odżywki ułatwiającej rozczesywanie. Po kąpieli sierść należy dokładnie osuszyć suszarką (na niskiej temperaturze), jednocześnie rozczesując ją, aby zapobiec tworzeniu się supłów.
Oprócz pielęgnacji sierści, niezwykle ważna jest higiena uszu i jamy ustnej. Uszy Hawańczyków, pokryte długim włosem i opadające, są podatne na gromadzenie się wilgoci, brudu i rozwój infekcji bakteryjnych czy grzybiczych. Należy je regularnie sprawdzać (co najmniej raz w tygodniu) i delikatnie czyścić specjalnymi preparatami do pielęgnacji uszu psów, usuwając nadmiar wydzieliny i włosów z kanału słuchowego. Równie istotne jest regularne czyszczenie zębów – najlepiej codziennie lub co najmniej 3-4 razy w tygodniu – co pomaga zapobiegać chorobom przyzębia, kamieniowi nazębnemu i utracie zębów w starszym wieku.
Pazury Hawańczyków wymagają regularnego przycinania co 3-4 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Za długie pazury mogą powodować dyskomfort podczas chodzenia i prowadzić do problemów ortopedycznych. Właściciele Hawańczyków, którzy nie czują się pewnie w samodzielnej pielęgnacji, powinni korzystać z usług profesjonalnych groomerów specjalizujących się w rasach długowłosych – regularne wizyty co 6-8 tygodni zapewnią psu nie tylko piękny wygląd, ale także komfort i zdrowie skóry oraz sierści.
Hawańczyki są psami o umiarkowanych potrzebach ruchowych, które nie wymagają intensywnych, wyczerpujących ćwiczeń fizycznych, ale potrzebują regularnej, codziennej dawki aktywności dla utrzymania dobrej kondycji fizycznej i równowagi psychicznej. Zaleca się zapewnienie im około 30-45 minut umiarkowanego ruchu dziennie, które można rozłożyć na dwa lub trzy krótsze spacery – poranny, popołudniowy i ewentualnie wieczorny. Takie rozłożenie aktywności lepiej odpowiada naturalnym rytmom energetycznym małych psów i zapobiega przemęczeniu.
Te małe, żywe psy są całkowicie zadowolone z łagodnych spacerów po miejskich ulicach, parkach czy terenach zielonych w okolicy domu – nie potrzebują długich, forsownych wędrówek górskich czy kilometrowych biegów. Mimo że nie są to ekstremalni biegacze czy atletyczni sportowcy, Hawańczyki uwielbiają aktywne zabawy na świeżym powietrzu, takie jak aportowanie piłeczki, bieganie za zabawkami czy zabawy w berka. Szczególnie cenią sobie interaktywne gry z właścicielem lub innymi psami, które nie tylko zapewniają im ruch, ale także stymulują umysłowo i wzmacniają więź z opiekunem.
Dobrze jest zapewnić Hawańczykom możliwość swobodnej zabawy w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu – ogrodzie, wybiegu dla psów lub specjalnie wydzielonym terenie – gdzie mogą biegać, skakać i spalać nadmiar energii bez ryzyka ucieczki czy niebezpieczeństwa. Taka swobodna zabawa pomaga zapobiegać nudzeniu się i związanym z nim destrukcyjnym zachowaniom, takim jak gryzienie mebli czy nadmierne ujadanie. Należy pamiętać, że Hawańczyki, mimo małych rozmiarów, są zaskakująco zwinne i lubią różnorodność – wprowadzenie do rutyny ćwiczeń elementów agility na podstawowym poziomie, zabaw węchowych czy prostych sztuczek może znacznie wzbogacić ich życie.
Ponadto, Hawańczyki są bardzo towarzyskie i kontaktowe, dlatego doskonale sprawdzają się na psich wybiegach, gdzie mają okazję do zabawy i socjalizacji z innymi psami różnych ras i rozmiarów. Takie interakcje są niezwykle ważne dla ich rozwoju społecznego, budowania pewności siebie i uczenia się odpowiednich zachowań w stadzie. Ważne jest jednak, aby bacznie obserwować psa podczas zabaw z większymi rasami, gdyż z uwagi na delikatną budowę mogą być narażone na przypadkowe urazy podczas zbyt intensywnych zabaw.
Hawańczyki są psami wysoce inteligentnymi i chętnymi do współpracy, które doskonale reagują na pozytywne metody szkolenia oparte na wzmocnieniach i nagrodach. Ich naturalna inteligencja i pragnienie zadowolenia właściciela sprawiają, że są znacznie łatwiejsze w ułożeniu niż wiele innych ras z grupy toy i towarzyszących. Mogą osiągać bardzo dobre wyniki w konkursach posłuszeństwa, szkoleniu do terapii czy nawet w podstawowych konkurencjach agility dostosowanych do ich rozmiarów.
Kluczem do skutecznego szkolenia Hawańczyka jest utrzymywanie sesji treningowych krótkimi (5-15 minut), dynamicznymi i pełnymi zabawy, aby nie zniechęcić psa i utrzymać jego zainteresowanie. Hawańczyki uczą się najlepiej poprzez metodę pozytywnego wzmocnienia – nagradzanie smakołykami, pochwałami słownymi i głaskaniem za poprawne wykonanie polecenia przynosi zdecydowanie lepsze rezultaty niż metody oparte na karach czy przymusie, które mogą wzbudzić lęk i podważyć zaufanie psa do właściciela.
Praca nad podstawowymi komendami posłuszeństwa, takimi jak Siad, Leżeć, Zostań, Do mnie, Zostaw, Nie czy chodzenie na luźnej smyczy, jest fundamentem dobrego wychowania i powinna rozpocząć się już w wieku szczenięcym, najlepiej między 8. a 12. tygodniem życia. Wczesne rozpoczęcie treningu pozwala ukształtować pożądane zachowania zanim pies wypracuje sobie niepożądane nawyki. Właściciele muszą być konsekwentni w egzekwowaniu zasad i wymagań, aby pies jasno rozumiał, czego się od niego oczekuje – niespójność w szkoleniu prowadzi do zamieszania i utrudnia naukę.
Hawańczyki, mimo swojej inteligencji, mogą wykazywać pewną tendencję do uporu i samodzielności, szczególnie jeśli poczują, że mogą manipulować właścicielem swoim urokiem. Ważne jest, aby nie ulegać ich czarowi i nie pozwalać na niepożądane zachowania (np. żebranie przy stole, skakanie na ludzi, ciągnięcie na smyczy), nawet jeśli wydają się niegroźne czy zabawne. To, co jest akceptowalne u szczeniaka, staje się problematyczne u dorosłego psa. Stanowczość połączona z łagodnością i cierpliwością to klucz do sukcesu.
Socjalizacja jest równie ważna jak formalne szkolenie – Hawańczyki powinny być od najmłodszych lat wystawiane na różnorodne bodźce: kontakt z różnymi ludźmi (dziećmi, osobami starszymi, w różnych strojach), innymi zwierzętami (psami, kotami), różnymi środowiskami (ulice miasta, parki, sklepy przyjazne psom), dźwiękami (ruch uliczny, odgłosy gospodarstwa domowego) i sytuacjami. Dobrze zsocjalizowany Hawańczyk wyrasta na pewnego siebie, zrównoważonego i przyjaznego psa, który potrafi odpowiednio reagować w różnych okolicznościach i nie ulega lękom czy nadmiernej nieufności.
Odpowiednie, zbilansowane odżywianie Hawańczyków jest fundamentem ich zdrowia, witalności, długowieczności i dobrego wyglądu sierści. Właściciele powinni zapewnić swoim podopiecznym wysokiej jakości dietę, starannie dostosowaną do wieku psa (szczeniak, dorosły, senior), wagi ciała, poziomu aktywności fizycznej oraz ewentualnych specjalnych potrzeb zdrowotnych (alergie pokarmowe, wrażliwy układ pokarmowy, choroby przewlekłe).
Hawańczyki mają zazwyczaj umiarkowany apetyt i nie wykazują nadmiernej skłonności do przejadania się czy otyłości, jednak należy uważnie monitorować ilość podawanej karmy i unikać przekarmiania, ponieważ ich małe, delikatne ciała nie są przystosowane do noszenia nadmiaru masy. Otyłość u psów małych ras bardzo szybko prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w tym obciążenia stawów, chorób serca, cukrzycy czy problemów z wątrobą, co znacząco skraca życie psa i obniża jego jakość.
Warto wybierać wysokiej jakości, kompletne i zbilansowane karmy dla psów małych ras, które zawierają wszystkie niezbędne składniki odżywcze w odpowiednich proporcjach: białko wysokiej jakości (minimum 22-28% dla dorosłych psów, 28-32% dla szczeniąt) pochodzące z mięsa kurczaka, indyka, jagnięciny czy ryb, tłuszcze zapewniające energię i zdrową skórę (kwasy omega-3 i omega-6 dla blasku sierści), węglowodany złożone jako źródło energii, oraz witaminy i minerały wspierające odporność, zdrowie kości i prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Unikać należy karm niskiej jakości zawierających wypełniacze zbożowe, sztuczne barwniki, konserwanty czy mięso nieznanego pochodzenia.
Niektóre Hawańczyki mogą wykazywać wrażliwość lub alergie pokarmowe na określone składniki, takie jak kurczak, wołowina, pszenica, kukurydza czy soja, co objawia się problemami skórnymi (swędzenie, wypadanie sierści), pokarmowymi (biegunka, wymioty, gazy) lub uszymi (nawracające zapalenia). W takich przypadkach konieczna jest dieta eliminacyjna pod nadzorem weterynarza i przejście na karmę hipoalergiczną lub dietę z ograniczoną liczbą składników.
Regularność posiłków jest bardzo ważna dla utrzymania stabilnego metabolizmu i poziomu cukru we krwi. Dorosłe Hawańczyki powinny być karmione dwa razy dziennie (rano i wieczorem) w stałych porach, co pomaga uniknąć problemów trawiennych i reguluje rytm dnia psa. Szczenięta wymagają częstszego karmienia: 3-4 razy dziennie do 6. miesiąca życia, stopniowo redukując do 2 posiłków dziennie po osiągnięciu dorosłości.
Przysmaki i smakołyki treningowe powinny stanowić nie więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego psa, aby uniknąć otyłości i niezrównoważenia diety. Wszelkie zmiany w diecie (zmiana marki karmy, przejście z karmy dla szczeniąt na karmę dla dorosłych, wprowadzenie nowych składników) powinny być wprowadzane stopniowo, przez okres 7-10 dni, mieszając nową karmę ze starą w coraz większych proporcjach, aby uniknąć zaburzeń żołądkowo-jelitowych (biegunka, wymioty, utrata apetytu). Dostęp do świeżej, czystej wody powinien być zapewniony przez cały czas.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowo przyjazne i towarzyskie usposobienie
- Łatwość w szkoleniu i wysoka inteligencja
- Doskonała relacja z dziećmi i innymi zwierzętami
- Niewielkie wymagania ruchowe
- Sierść praktycznie nie linieje (hipoalergiczna)
Wady
- Wymaga codziennej
- czasochłonnej pielęgnacji sierści
- Bardzo źle znosi samotność i separację
- Może być podatny na niektóre schorzenia rasowe (oczy
- stawy)
- Wymaga regularnych wizyt u groomera
Oceny behawioralne
Historia rasy
Hawańczyki posiadają fascynującą i bogatą historię, która sięga kilku stuleci wstecz i łączy w sobie wpływy europejskie z kolonialną przeszłością Ameryki Łacińskiej. Rasa ta wywodzi się z zachodniego basenu Morza Śródziemnego, gdzie jej przodkowie – małe, białe psy towarzyszące z rodziny Bichon – żyły wzdłuż wybrzeży Hiszpanii i Włoch już w okresie renesansu. To właśnie włoscy i hiszpańscy kapitanowie żeglugi oceanicznej, pływający szlakami handlowymi do Nowego Świata, przywieźli te małe, urocze psy na wyspę Kubę już w XVI i XVII wieku.
Na Kubie te eleganckie, długowłose pieski błyskawicznie zyskały ogromną popularność wśród hiszpańskiej arystokracji kolonialnej i zamożnych kreolskich plantatorów. Stały się ulubieńcami kubańskiej elity towarzyskiej, towarzysząc damom w salonach, na balach i spacerach. W ciągu kolejnych stuleci rasa rozwijała się w izolacji na kubańskiej wyspie, krzyżowana z lokalnymi psami i innymi przedstawicielami rodziny Bichon, takimi jak Maltańczyk czy Bolończyk, co doprowadziło do ukształtowania się charakterystycznego typu rasowego, znanego dziś jako Hawańczyk (od stolicy Kuby – Hawany).
Przez wiele dekad Hawańczyki były ekskluzywnym towarzyszem kubańskiej arystokracji i burżuazji, rzadko spotykane poza granicami wyspy. Jednak rewolucja kubańska 1959 roku pod przywództwem Fidela Castro przyniosła dramatyczne zmiany polityczne i społeczne, które niemal doprowadziły do całkowitego wyginięcia rasy. Wielu zamożnych właścicieli Hawańczyków uciekło z Kuby do Stanów Zjednoczonych, często zmuszonych do pozostawienia swoich ukochanych psów na wyspie. Jedynie garstce uchodźców udało się nielegalnie wywieźć swoje psy, ukrywając je podczas ucieczki – te nieliczne osobniki stały się fundamentem odbudowy rasy poza Kubą.
W Stanach Zjednoczonych grupa zaledwie kilkunastu Hawańczyków stała się bazą dla hodowców, którzy z pasją i determinacją podjęli się odtworzenia i zachowania tej wyjątkowej rasy. Dzięki starannej, przemyślanej hodowli populacja Hawańczyków zaczęła powoli rosnąć. W 1996 roku American Kennel Club (AKC) oficjalnie uznał Hawańczyka jako rasę, co było przełomowym momentem i początkiem międzynarodowego uznania. Od tego czasu popularność Hawańczyków gwałtownie wzrosła, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na całym świecie.
Współcześnie Hawańczyki należą do jednych z najbardziej cenionych i najczęściej hodowanych ras psów towarzyszących w Ameryce Północnej, Europie i innych regionach świata. Cieszą się ogromną sympatią zarówno rodzin z dziećmi, par, osób samotnych, jak i seniorów poszukujących oddanego, łagodnego towarzysza. Ich urokliwa aparycja, przyjazny charakter i niezwykła historia przetrwania sprawiają, że są nie tylko wspaniałymi psami domowymi, ale także żywym świadectwem odporności i wyjątkowości, która przetrwała burzliwe zawirowania historii.



