Jamnik długowłosy króliczy
Grupa FCI
4• FCI 148A
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
DE
Wysokość
25-32 cm
Waga
3-4 kg
Długość Życia
12-14 lat
Temperament
Przegląd
Jamnik długowłosy króliczy, znany również jako Dackel lub Teckel, to rasa psa, która zyskała ogromną popularność na całym świecie. Wywodząc się z Niemiec, jamnik długowłosy króliczy był ceniony już w średniowieczu jako doskonały pies myśliwski, wyspecjalizowany w polowaniach na zwierzynę podziemną. Jego niska, wydłużona sylwetka z krótkimi nogami czyni go absolutnie wyjątkowym wśród innych ras – charakterystyczny kształt przypominający kiełbasę stał się jego znakiem rozpoznawczym.
Unikalna budowa ciała jamnika nie jest przypadkowa – to efekt wielowiekowej selekcji, dzięki której psy te świetnie radziły sobie w polowaniach na króliki i inne zwierzęta żyjące w norach. Długowłosa odmiana wyróżnia się na tle swoich kuzynów, krótkowłosego i szorstkowłosego, dzięki dłuższej, gęstej i lśniącej sierści, która wymaga regularnej, ale niezbyt skomplikowanej pielęgnacji. Umaszczenie tej odmiany może być jednolite, dwubarwne lub marmurkowe, a migdałowe oczy o bystrym spojrzeniu dodają mu przyjaznego i inteligentnego wyrazu.
Charakter tej rasy jest równie fascynujący jak jej wygląd. Jamniki są pełne energii, niezwykle inteligentne i z natury przyjacielskie wobec swoich bliskich, choć potrafią być także uparte i niezależne, co wymaga od właściciela konsekwencji w szkoleniu. Ich doskonały zmysł węchu oraz wytrwałość czynią z nich idealnych towarzyszy nie tylko na polowaniach, ale również w codziennym życiu rodzinnym. Jamnik długowłosy króliczy świetnie przystosowuje się do różnych warunków życia, zarówno w miejskich mieszkaniach, jak i na wsi, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej.
Należy jednak pamiętać o specyficznych potrzebach tej rasy. Ważne jest, aby unikać nadmiernego obciążania ich kręgosłupa, co jest szczególnie istotne ze względu na ich wydłużoną budowę i krótkie nogi – skoki z wysokości czy bieganie po schodach mogą prowadzić do poważnych kontuzji. Jamniki są również znane ze swojej głębokiej lojalności i zdolności do tworzenia silnych więzi emocjonalnych z rodziną, co czyni je fantastycznymi towarzyszami.
Kluczowe dla zdrowia jamnika jest utrzymanie odpowiedniej wagi, ponieważ rasa ta ma skłonność do otyłości, która może dodatkowo obciążać ich narażony kręgosłup. Odpowiednia dieta oraz regularne, ale bezpieczne ćwiczenia są absolutnie kluczowe dla długiego i szczęśliwego życia tego uroczego psa. W dalszych częściach naszego przewodnika znajdziesz szczegółowe informacje na temat zdrowia, pielęgnacji, żywienia, szkolenia oraz bogatej historii tej fascynującej rasy. Poznaj jamnika długowłosego króliczego bliżej i dowiedz się, jak zapewnić swojemu czworonożnemu przyjacielowi najlepszą opiekę!
Jamnik długowłosy króliczy to pies o niezwykle charakterystycznej, wydłużonej sylwetce i krótkich, mocnych nogach. Jego długość ciała przekracza wysokość w kłębie w proporcji od 1,7 do 1,8, co nadaje mu ten rozpoznawalny, unikalny wygląd. Wysokość w kłębie jamnika króliczego wynosi od 25 do 30 cm dla suk i od 27 do 32 cm dla psów, przy czym obwód klatki piersiowej nie powinien przekraczać 30 cm – co czyni go najmniejszą odmianą jamników.
Głowa jamnika jest długa i elegancka, z wyraźnie zaznaczonym stopem między czołem a kufą. Czaszka jest lekko łukowata, a kufa prosta i mocna, z dobrze rozwiniętymi szczękami. Uszy są długie, szerokie u nasady, zaokrąglone na końcach i elegancko zwisają wzdłuż policzków, sięgając niemal kącika warg. Osadzone są wysoko i poruszają się swobodnie, dodając psu wyrazu podczas nasłuchiwania.
Oczy są średniej wielkości, migdałowe, o bystrym i przyjaznym wyrazie, koloru od ciemnobrązowego do czarnobrązowego, w zależności od umaszczenia. Spojrzenie jamnika jest inteligentne i pełne temperamentu. Sierść jamnika długowłosego jest gęsta, lśniąca i gładka, delikatnie falista, ale nie kędzierzawa. Przylegająca do ciała na tułowiu, z dłuższymi, dekoracyjnymi włosami na uszach, dolnej części szyi, dolnej linii ciała, tylnych częściach nóg oraz na ogonie, co nadaje mu elegancki, arystokratyczny wygląd.
Umaszczenie jamnika długowłosego może być bardzo zróżnicowane: jednolite (od rudego po ciemnordzawego), dwubarwne (czarno-podpalane, brązowo-podpalane), marmurkowe lub tygrysie, co sprawia, że każdy osobnik jest niepowtarzalny. Kończyny są krótkie, ale proporcjonalne, mocne i dobrze umięśnione, z wyraźnie zaznaczonymi kątami stawów, co pozwala na sprawne i pewne poruszanie się zarówno na powierzchni, jak i w trudnym terenie.
Ogon jest kontynuacją linii grzbietu, noszony nisko, lekko wygięty, z bogatą, długą sierścią tworzącą piękne upierzenie. Jamnik długowłosy króliczy to pies doskonale zbudowany, harmonijny i proporcjonalny, łączący funkcjonalność myśliwską z eleganckim, arystokratycznym wyglądem.
Jamnik długowłosy króliczy to pies o przyjacielskim i zrównoważonym temperamencie, który doskonale odnajduje się w roli psa rodzinnego. Z natury jest towarzyski, inteligentny i pełen energii, co sprawia, że stanowi wspaniałego towarzysza dla aktywnych właścicieli. Jamniki długowłose są zazwyczaj bardziej łagodne i przyjacielskie niż ich krótkowłose odpowiedniki, które mogą być bardziej dominujące i niezależne – długowłosa odmiana ma delikatniejszy, bardziej rodzinny charakter.
Jamniki są głęboko lojalne wobec swoich właścicieli i potrafią tworzyć niezwykle silne więzi emocjonalne z członkami rodziny. W stosunku do obcych mogą być nieco nieufne i rezerwowane, co czyni je świetnymi psami alarmowymi – ich czujność i skłonność do szczekania na nieznanych gości sprawia, że nie przegapią żadnego podejrzanego ruchu. Jednak nie należy ich traktować jako psów obronnych z uwagi na ich niewielki rozmiar.
Rasa ta ma silny instynkt łowiecki, wynikający z wielowiekowej historii polowań na zwierzynę podziemną. Dlatego jamniki mogą wykazywać znaczące zainteresowanie mniejszymi zwierzętami, takimi jak koty, króliki czy gryzonie – mogą je ścigać, kopać w ziemi lub intensywnie tropić zapachy. Kluczowe dla właściwego rozwoju behawioralnego jest wczesne szkolenie i socjalizacja, które pomogą im nauczyć się odpowiednich interakcji z innymi zwierzętami i ludźmi.
Jamnik długowłosy potrafi być niezwykle wesoły, zabawny i żywiołowy, co sprawia, że jest doskonałym towarzyszem zabaw dla dzieci. Uwielbia być w centrum uwagi i aktywnie uczestniczyć w rodzinnym życiu. Jednak należy pamiętać, że jamniki potrafią być również uparte i niezależne – to cecha typowa dla psów myśliwskich, które musiały podejmować samodzielne decyzje w norach. Dlatego konsekwencja, cierpliwość i pozytywne metody szkoleniowe są absolutnie kluczowe, aby jamnik stał się dobrze wychowanym i zrównoważonym zwierzęciem.
Jamnik długowłosy króliczy, mimo swojego urokliwego wyglądu, jest narażony na pewne specyficzne problemy zdrowotne, które wynikają bezpośrednio z jego charakterystycznej budowy ciała. Najczęstszym i najpoważniejszym problemem są schorzenia kręgosłupa, w szczególności dyskopatia międzykręgowa (IVDD – Intervertebral Disc Disease), która może prowadzić do silnego bólu, porażenia kończyn tylnych i utraty kontroli nad pęcherzem.
Długie ciało i krótkie nogi sprawiają, że jamniki są szczególnie narażone na urazy pleców, zwłaszcza jeśli wykonują skoki z wysokości, biegają po schodach, stają na tylnych łapach lub noszą ciężkie przedmioty. Właściciele powinni unikać takich sytuacji i zapewnić psu bezpieczne środowisko – warto zainwestować w pochylnie dla psów, unikać pozwalania jamnikowi na skakanie z mebli oraz kontrolować jego aktywność fizyczną.
Kolejnym istotnym problemem jest otyłość, która dramatycznie zwiększa obciążenie kręgosłupa i może przyspieszać rozwój dyskopatii. Utrzymanie odpowiedniej wagi jest absolutnie kluczowe dla zdrowia jamnika – każdy nadmiarowy kilogram to dodatkowe obciążenie dla jego pleców. Regularna kontrola wagi i dostosowana dieta są niezbędne.
Jamniki mogą również cierpieć na:
- Epilepsję – padaczkę idiopatyczną
- Zaburzenia hormonalne – zespół Cushinga, niedoczynność tarczycy
- Choroby oczu – postępującą atrofię siatkówki (PRA), zaćmę
- Problemy z sercem – chorobę zastawki mitralnej
- Choroby skóry – alergiczne zapalenie skóry, czarny rogowiec (acanthosis nigricans)
- Nowotwory – szczególnie w starszym wieku
Regularne wizyty u weterynarza (przynajmniej raz na 6-12 miesięcy) są kluczowe dla monitorowania stanu zdrowia psa oraz wczesnego wykrywania potencjalnych problemów. Odpowiednia profilaktyka, w tym szczepienia, odrobaczanie, ochrona przed pasożytami zewnętrznymi oraz kontrola stanu zębów, również odgrywają istotną rolę w utrzymaniu zdrowia jamnika. Przy odpowiedniej opiece jamnik może dożyć 12-16 lat.
Pielęgnacja jamnika długowłosego jest istotnym elementem dbania o jego zdrowie, komfort i atrakcyjny wygląd. Jego długa, gęsta i lśniąca sierść wymaga regularnego czesania, aby uniknąć splątania, tworzenia się kołtunów i nadmiernego linienia. Zaleca się szczotkowanie co najmniej 2-3 razy w tygodniu, a w okresie intensywnego linienia (wiosna i jesień) nawet codziennie.
Warto zainwestować w odpowiednie narzędzia pielęgnacyjne:
- Szczotka z naturalnego włosia – do codziennego czesania i nabłyszczania sierści
- Grzebień metalowy – do rozczesywania dłuższych partii sierści na uszach, ogonie i kończynach
- Furminator lub rozczesywacz podszerstka – do usuwania martwego podszerstka w okresie linienia
Kąpiel powinna być stosunkowo rzadka – wystarczą 2-3 kąpiele w roku, chyba że pies ulegnie znacznemu zabrudzeniu podczas spacerów czy zabaw na dworze. Zbyt częste kąpiele mogą prowadzić do wysuszenia skóry i utraty naturalnej ochronnej warstwy tłuszczowej sierści. Podczas kąpieli należy używać delikatnych szamponów przeznaczonych dla psów długowłosych, aby nie podrażnić skóry i zachować naturalny blask futra.
Higiena uszu jest szczególnie ważna u jamników ze względu na ich długie, zwisające uszy, które mogą ograniczać cyrkulację powietrza i sprzyjać rozwojowi infekcji. Uszy powinny być regularnie sprawdzane (raz w tygodniu) i czyszczone specjalnymi płynami przeznaczonymi do pielęgnacji uszu psów. Należy obserwować, czy nie ma nieprzyjemnego zapachu, wydzieliny lub zaczerwienienia – to sygnały możliwej infekcji.
Higiena jamy ustnej jest kluczowa dla zapobiegania próchnicy, kamieniowi nazębnemu i chorobom dziąseł. Zęby należy szczotkować przynajmniej 2-3 razy w tygodniu (najlepiej codziennie) specjalną szczoteczką i pastą dla psów. Warto również dawać psu gryzaki dentystyczne, które mechanicznie czyszczą zęby.
Pazury powinny być regularnie przycinane (co 3-4 tygodnie), aby zapobiec ich nadmiernemu zadzieraniu się o podłogę i ewentualnym urazom stóp. Jeśli pazury słychać podczas chodzenia po podłodze, to znak, że są za długie. Należy również sprawdzać poduszki łap pod kątem ran, pęknięć czy wrosłych ciał obcych.
Jamnik długowłosy króliczy to pies o dużej energii i wytrzymałości, który wymaga regularnej aktywności fizycznej, aby zachować dobrą kondycję psychofizyczną i zdrowie. Chociaż jest stosunkowo mały, jego potrzeby ruchowe są znaczące – to wciąż pies myśliwski, który kocha ruch i eksplorację.
Idealnie jamnik powinien mieć codziennie przynajmniej 45-60 minut aktywności, która może obejmować:
- Spacery – 2-3 spacery dziennie, najlepiej w różnorodnym terenie (park, las, łąka)
- Zabawy węchowe – ćwiczenia tropienia, szukanie smakołyków w trawie, gry typu nosework
- Interaktywne zabawy – aportowanie, zabawy z piłką, przeciąganie liny
- Trening posłuszeństwa – krótkie sesje treningowe, które stymulują umysł
- Zabawy w ogrodzie – kopanie (w wyznaczonym miejscu), eksploracja, swobodna zabawa
Ważne jest, aby dostarczać jamnikowi różnorodnych form aktywności, które pozwolą na rozwijanie jego zmysłu węchu i umiejętności tropienia – to naturalne zachowanie tej rasy, które przynosi im ogromną radość i satysfakcję. Jamniki uwielbiają biegać i eksplorować nowe miejsca, dlatego warto zabierać je na wycieczki w terenie, spacery do lasów czy odkrywać nowe trasy.
UWAGA – Bezpieczeństwo kręgosłupa: Z powodu ich długiego kręgosłupa i krótkiej budowy, pewne formy aktywności mogą być dla jamników niebezpieczne i powinny być całkowicie unikane:
- ❌ Skakanie z wysokości (sofy, łóżka, fotele)
- ❌ Bieganie po schodach (zwłaszcza w dół)
- ❌ Stawanie na tylnych łapach
- ❌ Skoki po przeszkodach w agility
- ❌ Intensywne szarpanie podczas zabawy
Dobrze jest również unikać przeciążania psa, szczególnie w przypadku szczeniaków, których układ kostno-stawowy wciąż się rozwija. Młode jamniki nie powinny być zmuszane do długich, forsownych spacerów – zasada to około 5 minut aktywności na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie.
Regularne ćwiczenia nie tylko pomagają w utrzymaniu zdrowia fizycznego i odpowiedniej wagi, ale również pozytywnie wpływają na samopoczucie i zachowanie jamnika, zmniejszając ryzyko problemów behawioralnych związanych z nadmiarem energii, takich jak niszczenie przedmiotów, nadmierne szczekanie czy frustracja.
Szkolenie jamnika długowłosego to proces, który wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnego podejścia. Jamniki są niezwykle inteligentne, mają doskonałą pamięć i szybko się uczą, ale jednocześnie są bardzo uparte i niezależne – to cecha typowa dla psów myśliwskich, które musiały podejmować samodzielne decyzje podczas polowań w norach. Właściciel musi wykazać się stanowczością, ale bez stosowania kar czy przymusu.
Kluczowe jest rozpoczęcie szkolenia jak najwcześniej, najlepiej w okresie szczenięcym (od 8-10 tygodnia życia), kiedy pies jest najbardziej otwarty na naukę i kształtowanie nawyków. Im wcześniej rozpoczniesz naukę, tym łatwiej będzie ukształtować właściwe zachowania.
Pozytywne metody szkoleniowe są absolutnie kluczowe – jamniki doskonale reagują na nagrody, pochwały i smakołyki, ale źle znoszą kary czy przymus. Należy nagradzać dobre zachowanie natychmiast po jego wystąpieniu i ignorować niepożądane zachowania (o ile nie są niebezpieczne). Jamnik uwielbia uwagę i bycie w centrum zainteresowania, dlatego entuzjastyczna pochwała może być równie skuteczna jak smakołyk.
Podstawowe komendy do nauki:
- Siad
- Leżeć
- Zostań
- Do mnie
- Zostaw to
- Cisza (ograniczanie szczekania)
Socjalizacja jest równie ważna jak samo szkolenie posłuszeństwa. Jamnik powinien być od szczenięcego wieku wystawiany na różnorodne bodźce: innych ludzi, psy, zwierzęta, dźwięki, miejsca i sytuacje. Dobrze zsocjalizowany jamnik będzie pewny siebie, przyjazny i zrównoważony, a źle zsocjalizowany może stać się lękliwy, agresywny lub nadmiernie szczekający.
Szkolenie powinno być zróżnicowane, krótkie i intensywne – sesje treningowe po 5-10 minut, kilka razy dziennie, są dużo skuteczniejsze niż jedna długa, męcząca sesja. Jamniki szybko się nudzą monotonią, dlatego warto wprowadzać różnorodność i elementy zabawy.
Kontrola instynktu łowieckego jest szczególnie ważna u jamników. Należy pracować nad komendą Do mnie w środowisku z rozproszeniami (inne zwierzęta, zapachy), używać długiej linki treningowej podczas spacerów w terenie i nagradzać psa za zwracanie uwagi na właściciela, a nie na bodźce zewnętrzne.
Szkolenie jamnika może być wyzwaniem ze względu na jego upór, ale z odpowiednim podejściem, zaangażowaniem i konsekwencją można uzyskać doskonałe rezultaty. Jamniki osiągają sukcesy w różnych sportach psich, takich jak nosework, rally obedience czy tropy, co pokazuje ich potencjał przy odpowiedniej motywacji.
Żywienie jamnika długowłosego króliczego jest kluczowym elementem jego zdrowia i długowieczności. Z uwagi na silną skłonność tej rasy do otyłości oraz wrażliwość na problemy z kręgosłupem, dieta musi być starannie zbilansowana, dostosowana do indywidualnych potrzeb i ściśle kontrolowana pod względem ilościowym.
Ważne jest, aby wybierać wysokiej jakości karmy, które są odpowiednie dla psów małych ras, uwzględniając ich wiek (szczeniak, dorosły, senior), wagę, poziom aktywności i ewentualne problemy zdrowotne. Karma powinna być:
- Bogata w wysokiej jakości białko (mięso, ryby) – 22-28% dla psów dorosłych
- Zawierać zdrowe tłuszcze (kwasy omega-3 i omega-6) – 12-18%
- Niska w węglowodanach – aby zapobiec nadmiernemu przybieraniu na wadze
- Wzbogacona w glukozaminę i chondroitynę – dla wsparcia stawów i kręgosłupa
- Zawierać witaminy i minerały – dla ogólnego zdrowia
Regularne posiłki – najlepiej 2-3 razy dziennie w stałych porach – pomagają utrzymać stabilny poziom energii, regulują metabolizm i zapobiegają podjadaniu. Dzielenie dziennej porcji na mniejsze posiłki jest zdrowsze niż jedno duże karmienie.
Kontrola porcji jest absolutnie kluczowa. Należy ściśle przestrzegać zaleceń producenta karmy i dostosować porcje do aktualnej wagi i kondycji psa. Jamnik powinien mieć wyraźnie zaznaczoną talię patrząc z góry, a żebra powinny być wyczuwalne, ale nie widoczne. Regularnie ważąc psa (raz w miesiącu), można szybko zauważyć niepokojące zmiany.
UNIKAJ:
- ❌ Karmienia resztkami ze stołu – wiele ludzkich pokarmów jest szkodliwych dla psów (czekolada, cebula, czosnek, winogrona, awokado, ksylitol)
- ❌ Nadmiernej ilości smakołyków – nie powinny stanowić więcej niż 10% dziennej kaloryczności
- ❌ Karmienia psa przed lub bezpośrednio po intensywnym wysiłku – ryzyko skrętu żołądka
- ❌ Darmowego dostępu do jedzenia – zawsze odmierzaj porcje
Świeża woda powinna być dostępna przez cały dzień – regularnie zmieniaj wodę i myj miskę.
Alergie pokarmowe – niektóre jamniki mogą być bardziej wrażliwe na pewne składniki diety (kurczak, zboża, nabiał). Objawy alergii to swędzenie skóry, wypadanie sierści, problemy trawienne, infekcje uszu. W przypadku podejrzenia alergii warto skonsultować się z weterynarzem i rozważyć dietę eliminacyjną lub karmy hipoalergiczne.
Suplementacja może być wskazana w przypadku problemów ze stawami (glukozamina, chondroityna, MSM), probiotyki dla zdrowia jelit, kwasy omega-3 dla skóry i sierści. Zawsze konsultuj suplementację z weterynarzem.
W razie wątpliwości dotyczących żywienia, zawsze warto skonsultować się z weterynarzem lub dietetykiem weterynaryjnym, który pomoże ustalić optymalny plan żywieniowy dostosowany do indywidualnych potrzeb konkretnego psa.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Głęboka lojalność wobec rodziny
- Doskonały zmysł węchu i inteligencja
- Świetna adaptacja do mieszkań i domów
- Przyjazny i wesoły charakter
- Elegancki wygląd
Wady
- Silna skłonność do otyłości
- Wrażliwy kręgosłup – ryzyko dyskopatii
- Uparty i niezależny – trudny w szkoleniu
- Wymaga regularnej pielęgnacji sierści
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia jamnika długowłosego króliczego sięga głęboko w europejskie średniowiecze, kiedy to rasa ta była intensywnie wykorzystywana jako pies myśliwski do polowań na zwierzynę podziemną, w tym króliki, lisy, borsuki i inne drapieżniki żyjące w norach. Jamnik, znany w języku niemieckim jako Dackel lub Teckel (od słowa Dachs – borsuk), wywodzi się od starożytnych psów gończych, które były systematycznie krzyżowane i selekcjonowane pod kątem pracy w trudnych, podziemnych warunkach.
Pierwsze wzmianki o psach podobnych do jamników pochodzą już z XV wieku, kiedy w księgach myśliwskich opisywano niskie, wydłużone psy o wyjątkowych zdolnościach tropienia i walki z norową zwierzyną. W XVII wieku w Niemczech rozpoczęto systematyczną hodowlę jamników, dzieląc je na różne odmiany według wielkości (standardowa, miniaturowa, króliczy) oraz rodzaju sierści (krótkowłosa, długowłosa, szorstkowłosa).
Długowłosa odmiana powstała prawdopodobnie poprzez skrzyżowanie jamników krótkowłosych z małymi spanielerami i setterami, co pozwoliło uzyskać dłuższą, bardziej ozdobną sierść przy zachowaniu wszystkich cech myśliwskich. Ta odmiana była szczególnie ceniona wśród arystokracji i myśliwych, którzy doceniali nie tylko jej umiejętności, ale również elegancki, arystokratyczny wygląd.
Przełomowym momentem dla rozwoju rasy był rok 1888, kiedy w Niemczech powstał pierwszy oficjalny klub hodowców jamników – Deutsche Teckelklub e.V. (DTK), który do dziś jest najstarszą i najbardziej prestiżową organizacją hodowlaną tej rasy na świecie. Klub ten ustalił pierwsze standardy rasy, wprowadził księgi hodowlane i zaczął organizować pokazy, co znacząco przyczyniło się do popularyzacji jamników.
W XX wieku jamniki zaczęły zyskiwać międzynarodowe uznanie nie tylko jako psy myśliwskie, ale także jako wspaniałi towarzysze rodzinni. Ich charyzmatyczny wygląd, inteligencja i oddanie właścicielom sprawiły, że stały się jednymi z najpopularniejszych ras na świecie. Jamniki były szczególnie lubiane przez europejską arystokrację – królowa Wiktoria była wielką miłośniczką tej rasy, a jamniki towarzyszyły wielu monarchom i artystom.
Jamniki były również obecne w kulturze popularnej – stały się bohaterami książek, filmów, rysunków satyrycznych oraz różnych wydarzeń społecznych. Ich charakterystyczny, wydłużony kształt sprawił, że zyskały miano psa kiełbasowego (hot dog), co stało się ich nieoficjalnym przezwiskiem w krajach anglojęzycznych.
Podczas I i II wojny światowej popularność jamników w krajach anglojęzycznych czasowo spadła ze względu na ich niemieckie pochodzenie, ale po wojnie rasa szybko odzyskała swoją pozycję. Dziś jamnik długowłosy króliczy jest jednym z najbardziej ulubionych psów wśród miłośników czworonogów na całym świecie, a jego historia myśliwska, tradycja hodowlana i wkład w kulturę wciąż są doceniane i celebrowane przez entuzjastów rasy.
