
Maltańczyk
Grupa FCI
9• FCI 65
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
XX
Wysokość
20-25 cm
Waga
3-4 kg
Długość Życia
12-15 lat
Temperament
Przegląd
Maltańczyk, znany również jako Maltese, to niezwykle urokliwy pies ozdobny, który od wieków zachwyca swoim eleganckim wyglądem i przywiązaniem do człowieka. Jego historia sięga czasów starożytnych – był ulubieńcem rzymskich matron, przedstawiany w dziełach sztuki renesansowej u boku arystokratek.
Nazwa rasy nie pochodzi od wyspy Malta, jak mogłoby się wydawać. Wywodzi się od semickiego słowa màlat, oznaczającego przystań lub schronienie. Przodkowie maltańczyków żyli w portach basenu Morza Śródziemnego, gdzie polowali na myszy i szczury w magazynach portowych i na statkach.
Najbardziej charakterystyczną cechą maltańczyka jest jego długa, śnieżnobiała, jedwabista sierść, która przypomina płaszcz spływający do ziemi. Ten wygląd wymaga regularnej pielęgnacji, ale efekt jest zachwycający – maltańczyk to żywy obraz elegancji.
Pomimo niewielkich rozmiarów (waga 3-4 kg), maltańczyki są pełne energii i radości życia. Ich inteligencja ułatwia szkolenie, a zdolności adaptacyjne pozwalają odnaleźć się niemal w każdym środowisku. Świetnie sprawdzają się zarówno w rodzinach z dziećmi, jak i u osób starszych. Są idealnymi psami do mieszkania w bloku – potrzeby ruchowe można zaspokoić podczas codziennych 20-30-minutowych spacerów.
Temperament maltańczyka to połączenie łagodności, towarzyskości i odwagi. Są niezwykle przywiązane do właścicieli i źle znoszą samotność. Potrzebują dużo uwagi i czułości – najlepiej czują się w centrum rodzinnego życia. Ich oddanie i lojalność są niezrównane.
Warto jednak pamiętać o wyzwaniach zdrowotnych. Maltańczyki są podatne na otyłość (co prowadzi do poważnych schorzeń), problemy z zębami oraz zaćmę. Wymagają odpowiedniej diety, regularnych wizyt u weterynarza i codziennej higieny jamy ustnej.
Podsumowując, maltańczyk to pies, który przynosi ogromną radość swoim właścicielom. Jego miłość i oddanie są bezwarunkowe, a obecność w domu może uczynić każdy dzień lepszym. Zapraszamy do dalszego odkrywania fascynującego świata maltańczyków w kolejnych rozdziałach naszego przewodnika!
Maltańczyk to pies o niewielkich gabarytach, którego najważniejszą cechą jest długa, śnieżnobiała, jedwabista sierść bez podszerstka, spływająca aż do ziemi. Standard FCI dopuszcza jedynie czystą biel lub bardzo lekki odcień kości słoniowej.
Wymiary rasy:
- Wysokość w kłębie: 20-25 cm (psy) i 20-23 cm (suki)
- Waga: 3-4 kg
- Sylwetka: wydłużona – długość tułowia przekracza wysokość w kłębie o około 38%
Głowa i twarz: Głowa proporcjonalna do ciała, z wyraźnie zaznaczonym stopem (przejście czoła w kufa). Nos duży, czarny, stanowiący naturalny punkt na końcu kufy. Oczy duże, okrągłe, ciemne i bardzo wyraziste – nadają maltańczykowi czarujący wygląd. Uszy osadzone wysoko, lekko zaokrąglone, przylegające do boków głowy.
Budowa ciała: Szyja długa i smukła, tułów proporcjonalny z dobrze zarysowaną klatką piersiową. Ogon gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, noszony wysoko w eleganckiej pozie – zakrzywiony ku grzbietu tak, że koniec ogona dotyka zadu.
Sierść: Bardzo długa na całym ciele (od głowy do ogona), opadająca prosto bez fal ani loków. Struktura jedwabista, lśniąca, o gęstej teksturze. Brak podszerstka oznacza, że sierść nie zbryla się tak łatwo, ale wymaga codziennego szczotkowania, aby zapobiec kołtunom.
Ruch: Płynny, równy, niewysoki nad ziemią. Typowy ruch kłusem z szybkimi, krótkimi krokami.
Maltańczyk to pies o wyjątkowo przyjacielskim i towarzyskim usposobieniu. Ten mały czworonóg jest niezwykle przywiązany do swoich właścicieli i źle znosi samotność – wymaga dużo uwagi, interakcji i obecności ludzi. Maltańczyk najbardziej szczęśliwy jest wtedy, gdy może przebywać w centrum rodzinnego życia.
Relacje z ludźmi:
- Z rodziną: głęboko oddany, lojalny, szuka bliskości i kontaktu fizycznego
- Z dziećmi: łagodny i cierpliwy, ale wymaga ostrożności – ze względu na małe rozmiary dzieci muszą nauczyć się delikatnego obchodzenia się z psem
- Z obcymi: umiarkowanie nieufny – dobry pies alarmowy, który zasygnalizuje przybycie gości, ale nie nadaje się na stróża
Temperament i zachowanie: Maltańczyki są inteligentne i łatwe w szkoleniu, można je nauczyć wielu sztuczek i komend. Ich temperament jest przeważnie spokojny, ale potrafią być energiczne i chętne do zabawy. Uwielbiają zabawki interaktywne i gry umysłowe.
Komunikacja: Głównym sposobem wyrażania emocji jest szczekanie – używają go do komunikowania radości, frustracji, niepewności czy ostrzegania przed nieznajomymi. Warto nauczyć maltańczyka kontroli szczekania, aby uniknąć problemów z nadmierną głośnością.
Relacje z innymi zwierzętami: Maltańczyki dobrze współżyją z innymi psami i kotami, zwłaszcza gdy były socjalizowane od szczenięcego wieku. Nie mają skłonności do dominacji ani agresji.
Separacja i samotność: To rasa, która bardzo źle znosi pozostawanie samą. Długotrwała samotność może prowadzić do lęku separacyjnego, destrukcyjnych zachowań (gryzienie mebli, podrapywanie drzwi) oraz nadmiernego szczekania. Jeśli właściciele są często nieobecni, warto rozważyć towarzystwo drugiego psa lub zapewnienie maltańczykowi aktywności w formie przedszkola dla psów.
Warto wiedzieć: Maltańczyki nie mają skłonności do ucieczek – są zbyt przywiązane do domu i właścicieli. Ich świat kręci się wokół najbliższych.
Maltańczyk, mimo swojego małego rozmiaru, jest stosunkowo zdrowym psem, jednak jak wiele ras czystej krwi, ma predyspozycje do pewnych schorzeń. Średnia długość życia wynosi 12-15 lat, a przy odpowiedniej opiece może dożyć nawet 18 lat.
Najczęstsze problemy zdrowotne u maltańczyków:
1. Otyłość – najpoważniejsze zagrożenie dla rasy. Nadwaga prowadzi do:
• Chorób serca
• Cukrzycy
• Problemów ze stawami i kręgosłupem
• Skrócenia życia nawet o 2-3 lata
Zapobieganie: kontrola porcji jedzenia, unikanie smakołyków ze stołu, regularna aktywność fizyczna, ważenie psa co 2-3 miesiące.
2. Problemy stomatologiczne – bardzo częste u ras małych:
• Choroby dziąseł (paradontozy)
• Próchnica
• Kamień nazębny
• Utrata zębów w młodym wieku
Zapobieganie: codzienna higiena jamy ustnej (szczotkowanie zębów), specjalne przysmaki do czyszczenia zębów, regularne wizyty u weterynarza z kontrolą uzębienia, usuwanie kamienia nazębnego w znieczuleniu (co 1-2 lata).
3. Choroby oczu:
• Zapalenie spojówek
• Zaćma (często w wieku senioralnym)
• Zwyrodnienie siatkówki
Zapobieganie: codzienne oczyszczanie okolic oczu, kontrola u weterynarza raz na 6 miesięcy.
4. Zespół White Shaker Syndrome (zespół trzęsącego się białego psa) – schorzenie neurologiczne charakterystyczne dla ras białych. Objawia się drżeniem całego ciała, zwłaszcza w sytuacjach stresowych. Jest leczalne farmakologicznie.
5. Inne schorzenia:
• Zwichnięcie rzepki (luxation patellae)
• Zapalenie otrzewnej (może wystąpić u szczeniąt)
• Uczulenia skórne
• Kolaps tchawicy (u psów z otyłością)
Wrażliwość na temperaturę: Ze względu na białą sierść i brak podszerstka, maltańczyki są wrażliwe na wysokie temperatury i silne słońce. W upalne dni należy zapewnić im chłodne, zacienione miejsce i dostęp do świeżej wody. Unikać spacerów w pełnym słońcu – najlepiej wczesnym rankiem lub wieczorem.
Zalecenia profilaktyczne:
- Regularne wizyty u weterynarza (co 6 miesięcy)
- Szczepienia i odrobaczanie zgodnie z kalendarzem
- Badania krwi raz w roku (zwłaszcza po 7. roku życia)
- Kontrola wagi i kondycji
- Zdrowa, zbilansowana dieta
- Codzienna higiena: oczy, zęby, uszy
Pielęgnacja maltańczyka jest niezbędna, aby jego długa, jedwabista sierść prezentowała się zdrowo i estetycznie. Jest to rasa wymagająca pod względem groomingu – właściciele muszą poświęcić czas na codzienną pielęgnację lub zdecydować się na regularne wizyty u profesjonalnego groomera.
1. Szczotkowanie sierści – CODZIENNIE (15-30 minut):
- Używaj szczotki z naturalnego włosia lub metalowego grzebienia z długimi ząbkami
- Szczotkuj warstwami – od skóry do końców włosów
- Zwróć szczególną uwagę na miejsca podatne na kołtuny: za uszami, pod łapami, w pachwinach, pod obrożą
- Po spacerach sprawdzaj sierść pod kątem brudu, patyków, liści
- Jeśli pojawią się kołtuny – delikatnie rozczesuj palcami z odżywką, w ostateczności wytnij nożyczkami
2. Kąpiel – co 3-4 tygodnie (lub częściej przy silnym zabrudzeniu):
- Używaj specjalistycznych szamponów dla psów długowłosych lub ras białych (wybielające, ale delikatne)
- Przed kąpielą dokładnie rozczesz sierść – mokre kołtuny jeszcze bardziej się zaciskają
- Szampon rozcieńczaj wodą i dokładnie wmasowuj w sierść
- Spłukuj dokładnie – resztki mydła powodują swędzenie i matowienie sierści
- Zastosuj odżywkę lub serum – ułatwi rozczesywanie i doda blasku
- Suszyć ręcznikiem i suszarką w niskiej temperaturze, jednocześnie rozczesując
3. Oczy – codzienne oczyszczanie:
- Maltańczyki mają tendencję do łzawienia, co powoduje brązowe przebarwienia wokół oczu
- Codziennie przecieraj okolice oczu wilgotnymi chusteczkami lub gazikiem z wodą przegotowaną
- Można stosować specjalne płyny do usuwania przebarwień (dostępne w sklepach zoologicznych)
- Sierść wokół oczu przycinaj regularnie, aby nie drażniła gałki ocznej
4. Uszy – kontrola i czyszczenie raz w tygodniu:
- Sprawdzaj, czy w uszach nie ma nadmiaru woskowiny, nieprzyjemnego zapachu lub zaczerwienienia
- Czyść uszy specjalnym płynem do uszu dla psów (nie wkładaj patyczków głęboko!)
- Sierść rosnącą w kanale słuchowym delikatnie wyskubuj co 4-6 tygodni (lub zleć groomerowi)
5. Zęby – czyszczenie CODZIENNIE:
- Maltańczyki są bardzo podatne na choroby dziąseł – higiena jamy ustnej to podstawa
- Szczotkuj zęby szczoteczką dla psów i pastą dla psów (nigdy pastą dla ludzi!)
- Dawaj specjalne przysmaki do czyszczenia zębów
- Regularnie wizytuj weterynarza w celu usuwania kamienia nazębnego
6. Pazury – obcinanie co 2-3 tygodnie:
- Maltańczyki mają jasne pazury, więc widać nerwówkę – unikaj jej!
- Używaj specjalnej gilotynki dla psów małych ras
- Jeśli słyszysz stukanie pazurów o podłogę – pora je obciąć
7. Strzyżenie – opcja dla właścicieli z brakiem czasu:
Wiele osób decyduje się na obcięcie sierści maltańczyka na krótko (tzw. strzyżenie szczenięce lub strzyżenie letnie). Skraca to czas pielęgnacji do 10-15 minut dziennie. Wizyty u groomera co 6-8 tygodni pozwalają utrzymać estetyczny wygląd.
8. Pielęgnacja okolic intymnych:
- Regularnie przycinaj sierść wokół odbytu i narządów płciowych, aby zapobiec zabrudzeniom
- Po załatwieniu potrzeb fizjologicznych sprawdzaj, czy sierść nie jest zabrudzona
Podsumowanie: Pielęgnacja maltańczyka wymaga regularności i poświęcenia czasu, ale efekt jest tego wart. Pies dobrze zadbany wygląda jak żywa porcelanowa figurka i cieszy się doskonałym zdrowiem skóry i sierści.
Maltańczyk to rasa o stosunkowo niskim zapotrzebowaniu na ruch, co czyni go idealnym towarzyszem do życia w mieszkaniu. Choć te małe psy są energiczne i lubią zabawę, nie potrzebują długich spacerów ani wyczerpującego wysiłku fizycznego.
Minimalne wymagania ruchowe:
- Codzienny spacer: 20-30 minut (może być podzielony na 2 spacery po 10-15 minut)
- Zabawa w domu: 15-20 minut dziennie – aportowanie małych zabawek, zabawy interaktywne, gra w szukanie smakołyków
- Stymulacja umysłowa: puzzle dla psów, nauka sztuczek, gry węchowe – ważniejsze niż intensywny wysiłek fizyczny
Zalecane aktywności:
- Spacery po okolicy – spokojne tempo, bez forsowania
- Zabawy w ogrodzie lub parku – bieganie za piłką, zabawy z innymi psami (przy odpowiedniej socjalizacji)
- Aportowanie – maltańczyki uwielbiają przynosić małe zabawki
- Gry interaktywne – zabawki z ukrytymi smakołykami, maty węchowe
- Ćwiczenia posłuszeństwa – podstawowe komendy, triki (dają psu poczucie celu i stymulują umysł)
Czego unikać:
- Długich, intensywnych spacerów – maltańczyki mają krótkie nogi i szybko się męczą
- Aktywności w pełnym słońcu – biała sierść nie chroni przed promieniowaniem, łatwo o przegrzanie
- Skoków z wysokości – ryzyko zwichnięcia rzepki i uszkodzeń stawów
- Agresywnych zabaw z dużymi psami – ryzyko kontuzji z powodu różnicy rozmiarów
Potrzeby społeczne i emocjonalne:
Maltańczyki źle znoszą długotrwałą samotność – potrzebują obecności ludzi bardziej niż intensywnego ruchu. Jeśli właściciele są często nieobecni, warto:
- Zapewnić psu towarzystwo (drugi pies, kot, lub opiekun w ciągu dnia)
- Zapisać do przedszkola dla psów (socjalizacja i aktywność)
- Zostawiać zabawki interaktywne, które zajmą psa na godzinę-dwie
Dostosowanie ruchu do wieku:
- Szczenięta (do 6 miesięcy): krótkie, częste spacery (3-4 razy dziennie po 10 minut), dużo zabaw w domu
- Psy dorosłe (6 miesięcy – 7 lat): standardowe wymagania (20-30 minut dziennie)
- Seniorzy (powyżej 7 lat): krótsze, spokojniejsze spacery dostosowane do kondycji, więcej odpoczynku
Podsumowanie: Maltańczyk to pies, który preferuje spokojniejszy styl życia – znacznie ważniejsza od długich spacerów jest dla niego bliskość właściciela, zabawy w domu i stymulacja umysłowa. Idealny towarzysz dla osób, które cenią sobie ciszę i domowy komfort.
Trenowanie maltańczyka jest przyjemnym i satysfakcjonującym doświadczeniem, ponieważ są to psy inteligentne, żywe i chętne do nauki. Wiele osób popełnia jednak błąd, sądząc, że ze względu na mały rozmiar psa szkolenie nie jest konieczne. To mylne podejście – nawet małe psy potrzebują jasnych granic i edukacji, aby prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie.
Zasady efektywnego szkolenia maltańczyka:
1. Rozpocznij szkolenie wcześnie (od 8. tygodnia życia):
- Socjalizacja to podstawa – poznawanie ludzi, psów, dźwięków, środowisk
- Podstawowe komendy: Siad, Leżeć, Zostań, Do mnie, Nie
- Nauka czystości – konsekwentne wyprowadzanie w określone miejsca, pochwały za załatwienie się na zewnątrz
2. Stosuj wyłącznie pozytywne wzmocnienie:
- Nagradzaj smakołykami, pochwałami, głaskaniem za właściwe zachowania
- Ignoruj zachowania niepożądane lub przekierowuj uwagę psa na właściwe działanie
- Nigdy nie karaj fizycznie ani nie krzycz – maltańczyki są wrażliwe, kara prowadzi do lęku i utraty zaufania
3. Bądź konsekwentny:
- Zasady muszą być przestrzegane przez wszystkich domowników
- Nie pozwalaj na pewne zachowania raz tak, raz nie (np. wchodzenie na kanapę)
- Regularność – krótkie sesje treningowe (5-10 minut), ale codziennie
4. Nauka pozostawania samemu:
Maltańczyki często cierpią na lęk separacyjny. Ważne, aby od szczenięcego wieku uczyć psa, że samotność jest normalna:
- Zaczynaj od krótkich nieobecności (5 minut), stopniowo wydłużaj
- Nie robię wielkiego zamieszania przy wychodzeniu i wracaniu do domu
- Zostaw psu bezpieczne zabawki (np. Kong wypełniony smakołykami)
- Nigdy nie wracaj, gdy pies skamlę lub szczeka – nagrodzisz niepożądane zachowanie
5. Kontrola szczekania:
Maltańczyki mają tendencję do nadmiernego szczekania. Naucz psa komendy Cisza:
- Gdy pies zacznie szczekać, powiedz spokojnie: Cisza
- Gdy przestanie szczekać (nawet na 2 sekundy), natychmiast nagrodź
- Stopniowo wydłużaj czas ciszy wymagany do otrzymania nagrody
- Nigdy nie krzycz na szczekającego psa – pomyśli, że się do niego dołączasz
6. Sztuczki i zabawy umysłowe:
Maltańczyki uwielbiają się uczyć i chętnie pokazują swoje umiejętności. Naucz psa sztuczek:
- Daj łapę – łatwa, podstawowa sztuczka
- Kręć się – pies obraca się wokół własnej osi
- Martwy pies – pies położy się na boku i nie będzie się ruszał
- Szukaj – pies odnajduje ukryte smakołyki
- Agility dla małych ras – tunele, slalom, przeszkody
7. Chodzenie na smyczy:
- Naucz psa chodzenia przy nodze bez szarpania
- Używaj szelek zamiast obroży (mniejsze ryzyko urazów tchawicy)
- Zatrzymuj się, gdy pies szarpie – ruszaj dopiero, gdy smycz jest luźna
8. Unikaj syndromu małego psa:
Wiele osób traktuje małe psy inaczej niż duże, wybaczając im zachowania, których nie tolerowaliby u większych ras:
- Nie noś psa ciągle na rękach – pozwól mu być psem
- Nie toleruj warczenia, gryzienia, agresji – nawet u małego psa
- Nie nadmiernie chronij – pozwól psu na naturalne interakcje z innymi psami (przy zachowaniu bezpieczeństwa)
- Nie omijaj szkolenia – maltańczyk potrzebuje granic tak samo jak owczarek niemiecki
Zajęcia grupowe i profesjonalny trener:
Rozważ zapisanie maltańczyka na zajęcia grupowe dla szczeniąt lub konsultacje z trenerem psów. Korzyści:
- Socjalizacja z innymi psami i ludźmi
- Profesjonalna pomoc w rozwiązywaniu problemów behawioralnych
- Motywacja do regularnego treningu
- Nauka prawidłowych technik szkoleniowych
Podsumowanie: Maltańczyk to pies inteligentny i łatwy w szkoleniu, ale wymaga konsekwencji, cierpliwości i pozytywnego podejścia. Dobrze wyszkolony maltańczyk to radość dla właściciela – posłuszny, spokojny i pewny siebie.
Dieta maltańczyka powinna być starannie zbilansowana, aby zapewnić mu odpowiednie odżywienie, zdrowie i utrzymanie prawidłowej wagi. Ze względu na silną tendencję do otyłości, kontrola ilości podawanych pokarmów jest kluczowa dla długowieczności i jakości życia psa.
Podstawowe zasady żywienia maltańczyka:
1. Wybór karmy:
- Karma sucha dla ras małych lub miniaturowych – dostosowana kaloryczność i rozmiar krokietów
- Karma mokra jako dodatek lub urozmaicenie (nie więcej niż 25% dziennej porcji)
- Dieta BARF (surowe mięso, warzywa, kości) – wymaga konsultacji z weterynarzem lub dietetykiem psów
- Szukaj karmy o wysokiej zawartości białka zwierzęcego (minimum 25-30%), niskiej zawartości węglowodanów i sztucznych dodatków
Składniki do unikania w karmie:
- Kukurydza, pszenica, soja jako główne składniki (słaba wartość odżywcza, wypełniacze)
- Mączki mięsne nieznanego pochodzenia
- Sztuczne barwniki, konserwanty, aromaty
- Nadmiar soli i cukru
2. Porcje i częstotliwość karmienia:
- Szczenięta (2-6 miesięcy): 3-4 posiłki dziennie, specjalna karma dla szczeniąt
- Młode psy (6-12 miesięcy): 2-3 posiłki dziennie
- Psy dorosłe (powyżej 12 miesięcy): 2 posiłki dziennie (rano i wieczorem)
- Seniorzy (powyżej 7 lat): 2 posiłki dziennie, karma senior o obniżonej kaloryczności
Ilość dziennej porcji: Dla dorosłego maltańczyka (waga 3-4 kg) wynosi zazwyczaj 60-100 gramów suchej karmy dziennie, w zależności od poziomu aktywności, metabolizmu i typu karmy. Zawsze przestrzegaj zaleceń producenta na opakowaniu karmy i dostosuj porcję do kondycji psa.
3. Kontrola wagi – KLUCZOWA dla maltańczyków:
- Waż psa co 2-3 tygodnie na tej samej wadze
- Optymalna waga: 3-4 kg (zgodnie ze standardem rasy)
- Palpuj żebra – powinny być wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu, ale niewidoczne
- Jeśli pies przybiera na wadze – zmniejsz porcję o 10-15% lub zwiększ aktywność
4. Przysmaki – używaj mądrze:
- Przysmaki nie powinny stanowić więcej niż 10% dziennej wartości kalorycznej
- Wybieraj zdrowe opcje: suszone mięso, kawałki warzyw (marchew, brokuły), specjalne przysmaki stomatologiczne
- Unikaj: słodyczy, czekolady, ciastek, resztek ze stołu
- Odliczaj kalorie ze smakołyków od porcji karmy
5. Żywienie a zdrowie zębów:
Maltańczyki są podatne na choroby dziąseł. Wspomóż higienę jamy ustnej poprzez dietę:
- Sucha karma pomaga mechanicznie czyścić zęby podczas gryzienia
- Specjalne przysmaki stomatologiczne (np. Dentastix)
- Surowe kości z chrzęstką (nie gotowane! – mogą się łamać i powodować zatory)
- Unikaj nadmiaru miękkich pokarmów – nie oczyszczają zębów
6. Dostęp do świeżej wody – ZAWSZE:
- Miska z wodą dostępna przez cały dzień
- Wymieniaj wodę minimum 2 razy dziennie
- Czyść miskę codziennie (biofilm bakteryjny)
- W upalne dni zapewnij dodatkową miskę w miejscu odpoczynku psa
7. Produkty toksyczne dla maltańczyków – NIGDY nie podawaj:
- Czekolada – zawiera teobrominę, toksyczną dla psów (może spowodować śmierć)
- Cebula i czosnek – niszczą czerwone krwinki
- Winogrona i rodzynki – uszkadzają nerki
- Awokado – zawiera persynę, toksyczną dla psów
- Ksylitol (słodzik) – powoduje nagły spadek cukru we krwi, niewydolność wątroby
- Alkohol, kawa, herbata – toksyczne dla układu nerwowego
- Kości gotowane – łamią się na ostre fragmenty, mogą przebić przewód pokarmowy
- Surowe ciasto drożdżowe – fermentuje w żołądku, powoduje wzdęcia
- Makadamia – powoduje porażenie kończyn tylnych
8. Specjalne diety dla maltańczyków z problemami zdrowotnymi:
- Alergie pokarmowe: karma hipoalergiczna z jednym źródłem białka (np. jagnięcina, ryba)
- Problemy z trawieniem: karma dla psów z wrażliwym żołądkiem
- Nadwaga: karma light o obniżonej kaloryczności
- Problemy z zębami: karma mokra lub rozmoczona sucha karma (dla psów starszych z utratą zębów)
- Choroby nerek lub wątroby: karma lecznicza przepisana przez weterynarza
9. Zmiana karmy – rób to stopniowo:
Nagła zmiana karmy może powodować biegunkę i wymioty. Proces zmiany powinien trwać 7-10 dni:
- Dzień 1-2: 75% starej karmy + 25% nowej
- Dzień 3-4: 50% starej karmy + 50% nowej
- Dzień 5-6: 25% starej karmy + 75% nowej
- Dzień 7: 100% nowej karmy
10. Suplementacja – czy jest potrzebna?
Jeśli pies je wysokiej jakości, zbilansowaną karmę, suplementacja zazwyczaj nie jest konieczna. Jednak w niektórych przypadkach weterynarz może zalecić:
- Omega-3 i Omega-6 – dla zdrowia skóry i sierści
- Glukozamina i chondroityna – dla zdrowia stawów (zwłaszcza u psów starszych)
- Probiotyki – dla zdrowia jelit (po kuracji antybiotykowej lub przy problemach trawiennych)
- Witaminy i minerały – tylko w przypadku niedoborów potwierdzonych badaniami
Nigdy nie podawaj suplementów bez konsultacji z weterynarzem – nadmiar witamin (zwłaszcza A i D) może być toksyczny.
Podsumowanie: Prawidłowe żywienie maltańczyka to klucz do jego zdrowia, długowieczności i pięknej sierści. Kontroluj porcje, unikaj otyłości, wybieraj wysokiej jakości karmy i regularnie konsultuj się z weterynarzem. Zdrowo odżywiony maltańczyk to szczęśliwy maltańczyk!
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Łagodny i przyjazny charakter
- Elegancki wygląd z jedwabistą sierścią
- Łatwy w szkoleniu i inteligentny
- Idealny do mieszkania – niskie wymagania ruchowe
- Doskonały towarzysz dla rodzin i seniorów
Wady
- Wymaga codziennej pielęgnacji sierści
- Podatny na otyłość i problemy z zębami
- Bardzo źle znosi samotność
- Tendencja do nadmiernego szczekania
- Wrażliwy na wysokie temperatury
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia maltańczyka sięga czasów starożytnych, co czyni go jedną z najstarszych ras psów towarzyszących w historii ludzkości. Jego korzenie są głęboko zakorzenione w kulturze basenu Morza Śródziemnego, gdzie przez wieki pełnił rolę towarzysza, myśliwego na gryzonie oraz symbolu elegancji i luksusu.
Pochodzenie nazwy – nie od wyspy Malta!
Wbrew powszechnej opinii, nazwa Maltańczyk nie pochodzi od wyspy Malta. Wywodzi się od semickiego słowa màlat, oznaczającego przystań, port lub schronienie. Ta sama semiycka etymologia pojawia się w nazwach wielu portowych miast i wysp Morza Śródziemnego:
- Wyspa Méléda (dzisiejsza Mljet w Chorwacji)
- Sycylijskie miasto Melita
- Wyspa Malta
Przodkowie maltańczyków żyli właśnie w tych portowych miastach i przystaniach, gdzie polowali na myszy i szczury w magazynach portowych i na pokładach statków.
Starożytność – psy arystokracji:
W starożytnej Grecji i Rzymie maltańczyki były niezwykle cenione. Arystoteles (384-322 p.n.e.) w swoich pismach wspominał o małych psach, którym nadano łacińską nazwę canes melitenses (psy melitejskie). Strabon, rzymski poeta I wieku n.e., opisywał te psy jako ulubione towarzyszki rzymskich matron – kobiet z wyższych sfer.
Maltańczyki były symbolem bogactwa i statusu społecznego. Trzymane przez szlachtę i arystokratów, często nosiły biżuterię i były pielęgnowane przez służbę. Ich biała, jedwabista sierść była uważana za wyraz czystości i elegancji.
Średniowiecze i renesans – psy dam dworskich:
W okresie średniowiecza i renesansu maltańczyki nadal cieszyły się ogromną popularnością wśród europejskiej arystokracji. Pojawiają się na obrazach mistrzów renesansu, przedstawiane u boku pięknych dam dworskich. Słynne malarstwo tego okresu uwieczniło maltańczyki jako symbol elegancji, luksusu i przywiązania.
Rasa była szczególnie popularna na dworach włoskich, francuskich i hiszpańskich. Królowe i księżniczki nosiły je w rękawach sukien lub na poduszkach.
Wiek XIX – formalne uznanie rasy:
W XIX wieku, w erze wiktoriańskiej, maltańczyki dotarły do Wielkiej Brytanii, gdzie szybko zdobyły serca brytyjskiej arystokracji. W 1873 roku rasa została oficjalnie uznana przez The Kennel Club w Wielkiej Brytanii.
W tym okresie maltańczyki trafiły również do Stanów Zjednoczonych. American Kennel Club (AKC) uznał rasę w 1888 roku. Pierwsze maltańczyki wystawiane na amerykańskich wystawach psów zachwyciły sędziów i publiczność swoją elegancją.
Wiek XX – globalna popularność:
W XX wieku maltańczyki stały się jedną z najpopularniejszych ras psów ozdobnych na świecie. Ich niewielki rozmiar, piękna sierść i łagodny temperament czyniły je idealnymi towarzyszami zarówno dla rodzin, jak i osób samotnych.
W 1954 roku Fédération Cynologique Internationale (FCI) oficjalnie uznała rasę, przyznając patronat Włochom, jako krajowi odpowiedzialnemu za rozwój i utrzymanie standardu rasy. Aktualny standard FCI (nr 65) obowiązuje od 2015 roku.
Współczesność – ikona ras ozdobnych:
Dziś maltańczyk jest jedną z najczęściej wybieranych ras psów towarzyszących na całym świecie. Jego niewielki rozmiar czyni go idealnym do życia w mieszkaniu, a długa, biała sierść i elegancka postawa sprawiają, że jest często wybierany przez miłośników estetyki i elegancji.
Maltańczyki pojawiają się w kulturze popularnej, na wystawach psów rasowych oraz jako pupile celebrytów. Mimo zmian społecznych i stylów życia na przestrzeni wieków, maltańczyk pozostał wiernym towarzyszem człowieka – tak jak tysiące lat temu.
Podsumowanie: Maltańczyk to rasa o bogatej historii sięgającej ponad 2000 lat. Od portowych przystani Morza Śródziemnego, przez dwory rzymskie i renesansowe salony, aż po współczesne domy rodzinne – maltańczyk zawsze był symbolem elegancji, lojalności i przywiązania do człowieka.



