Maltańczyk

Maltańczyk

FCI #65Uznanie FCI: 2015Standard PLStandard EN

Grupa FCI

9FCI 65

Rozmiar

Małe

Kraj Pochodzenia

XX

Wysokość

20-25 cm

Waga

3-4 kg

Długość Życia

12-15 lat

Temperament

CzułySpokojnyInteligentny

Przegląd

Maltańczyk, znany również jako Maltese, to niezwykle urokliwy pies ozdobny, który od wieków zachwyca swoim eleganckim wyglądem i przywiązaniem do człowieka. Jego historia sięga czasów starożytnych – był ulubieńcem rzymskich matron, przedstawiany w dziełach sztuki renesansowej u boku arystokratek.

Nazwa rasy nie pochodzi od wyspy Malta, jak mogłoby się wydawać. Wywodzi się od semickiego słowa màlat, oznaczającego przystań lub schronienie. Przodkowie maltańczyków żyli w portach basenu Morza Śródziemnego, gdzie polowali na myszy i szczury w magazynach portowych i na statkach.

Najbardziej charakterystyczną cechą maltańczyka jest jego długa, śnieżnobiała, jedwabista sierść, która przypomina płaszcz spływający do ziemi. Ten wygląd wymaga regularnej pielęgnacji, ale efekt jest zachwycający – maltańczyk to żywy obraz elegancji.

Pomimo niewielkich rozmiarów (waga 3-4 kg), maltańczyki są pełne energii i radości życia. Ich inteligencja ułatwia szkolenie, a zdolności adaptacyjne pozwalają odnaleźć się niemal w każdym środowisku. Świetnie sprawdzają się zarówno w rodzinach z dziećmi, jak i u osób starszych. Są idealnymi psami do mieszkania w bloku – potrzeby ruchowe można zaspokoić podczas codziennych 20-30-minutowych spacerów.

Temperament maltańczyka to połączenie łagodności, towarzyskości i odwagi. Są niezwykle przywiązane do właścicieli i źle znoszą samotność. Potrzebują dużo uwagi i czułości – najlepiej czują się w centrum rodzinnego życia. Ich oddanie i lojalność są niezrównane.

Warto jednak pamiętać o wyzwaniach zdrowotnych. Maltańczyki są podatne na otyłość (co prowadzi do poważnych schorzeń), problemy z zębami oraz zaćmę. Wymagają odpowiedniej diety, regularnych wizyt u weterynarza i codziennej higieny jamy ustnej.

Podsumowując, maltańczyk to pies, który przynosi ogromną radość swoim właścicielom. Jego miłość i oddanie są bezwarunkowe, a obecność w domu może uczynić każdy dzień lepszym. Zapraszamy do dalszego odkrywania fascynującego świata maltańczyków w kolejnych rozdziałach naszego przewodnika!

Maltańczyk to pies o niewielkich gabarytach, którego najważniejszą cechą jest długa, śnieżnobiała, jedwabista sierść bez podszerstka, spływająca aż do ziemi. Standard FCI dopuszcza jedynie czystą biel lub bardzo lekki odcień kości słoniowej.

Wymiary rasy:

  • Wysokość w kłębie: 20-25 cm (psy) i 20-23 cm (suki)
  • Waga: 3-4 kg
  • Sylwetka: wydłużona – długość tułowia przekracza wysokość w kłębie o około 38%

Głowa i twarz: Głowa proporcjonalna do ciała, z wyraźnie zaznaczonym stopem (przejście czoła w kufa). Nos duży, czarny, stanowiący naturalny punkt na końcu kufy. Oczy duże, okrągłe, ciemne i bardzo wyraziste – nadają maltańczykowi czarujący wygląd. Uszy osadzone wysoko, lekko zaokrąglone, przylegające do boków głowy.

Budowa ciała: Szyja długa i smukła, tułów proporcjonalny z dobrze zarysowaną klatką piersiową. Ogon gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, noszony wysoko w eleganckiej pozie – zakrzywiony ku grzbietu tak, że koniec ogona dotyka zadu.

Sierść: Bardzo długa na całym ciele (od głowy do ogona), opadająca prosto bez fal ani loków. Struktura jedwabista, lśniąca, o gęstej teksturze. Brak podszerstka oznacza, że sierść nie zbryla się tak łatwo, ale wymaga codziennego szczotkowania, aby zapobiec kołtunom.

Ruch: Płynny, równy, niewysoki nad ziemią. Typowy ruch kłusem z szybkimi, krótkimi krokami.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Odpowiedni do Mieszkania
Dla Początkujących Właścicieli
Hipoalergiczny
Mało ślinienie
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka

Zalety

  • Łagodny i przyjazny charakter
  • Elegancki wygląd z jedwabistą sierścią
  • Łatwy w szkoleniu i inteligentny
  • Idealny do mieszkania – niskie wymagania ruchowe
  • Doskonały towarzysz dla rodzin i seniorów

Wady

  • Wymaga codziennej pielęgnacji sierści
  • Podatny na otyłość i problemy z zębami
  • Bardzo źle znosi samotność
  • Tendencja do nadmiernego szczekania
  • Wrażliwy na wysokie temperatury

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia maltańczyka sięga czasów starożytnych, co czyni go jedną z najstarszych ras psów towarzyszących w historii ludzkości. Jego korzenie są głęboko zakorzenione w kulturze basenu Morza Śródziemnego, gdzie przez wieki pełnił rolę towarzysza, myśliwego na gryzonie oraz symbolu elegancji i luksusu.

Pochodzenie nazwy – nie od wyspy Malta!

Wbrew powszechnej opinii, nazwa Maltańczyk nie pochodzi od wyspy Malta. Wywodzi się od semickiego słowa màlat, oznaczającego przystań, port lub schronienie. Ta sama semiycka etymologia pojawia się w nazwach wielu portowych miast i wysp Morza Śródziemnego:

  • Wyspa Méléda (dzisiejsza Mljet w Chorwacji)
  • Sycylijskie miasto Melita
  • Wyspa Malta

Przodkowie maltańczyków żyli właśnie w tych portowych miastach i przystaniach, gdzie polowali na myszy i szczury w magazynach portowych i na pokładach statków.

Starożytność – psy arystokracji:

W starożytnej Grecji i Rzymie maltańczyki były niezwykle cenione. Arystoteles (384-322 p.n.e.) w swoich pismach wspominał o małych psach, którym nadano łacińską nazwę canes melitenses (psy melitejskie). Strabon, rzymski poeta I wieku n.e., opisywał te psy jako ulubione towarzyszki rzymskich matron – kobiet z wyższych sfer.

Maltańczyki były symbolem bogactwa i statusu społecznego. Trzymane przez szlachtę i arystokratów, często nosiły biżuterię i były pielęgnowane przez służbę. Ich biała, jedwabista sierść była uważana za wyraz czystości i elegancji.

Średniowiecze i renesans – psy dam dworskich:

W okresie średniowiecza i renesansu maltańczyki nadal cieszyły się ogromną popularnością wśród europejskiej arystokracji. Pojawiają się na obrazach mistrzów renesansu, przedstawiane u boku pięknych dam dworskich. Słynne malarstwo tego okresu uwieczniło maltańczyki jako symbol elegancji, luksusu i przywiązania.

Rasa była szczególnie popularna na dworach włoskich, francuskich i hiszpańskich. Królowe i księżniczki nosiły je w rękawach sukien lub na poduszkach.

Wiek XIX – formalne uznanie rasy:

W XIX wieku, w erze wiktoriańskiej, maltańczyki dotarły do Wielkiej Brytanii, gdzie szybko zdobyły serca brytyjskiej arystokracji. W 1873 roku rasa została oficjalnie uznana przez The Kennel Club w Wielkiej Brytanii.

W tym okresie maltańczyki trafiły również do Stanów Zjednoczonych. American Kennel Club (AKC) uznał rasę w 1888 roku. Pierwsze maltańczyki wystawiane na amerykańskich wystawach psów zachwyciły sędziów i publiczność swoją elegancją.

Wiek XX – globalna popularność:

W XX wieku maltańczyki stały się jedną z najpopularniejszych ras psów ozdobnych na świecie. Ich niewielki rozmiar, piękna sierść i łagodny temperament czyniły je idealnymi towarzyszami zarówno dla rodzin, jak i osób samotnych.

W 1954 roku Fédération Cynologique Internationale (FCI) oficjalnie uznała rasę, przyznając patronat Włochom, jako krajowi odpowiedzialnemu za rozwój i utrzymanie standardu rasy. Aktualny standard FCI (nr 65) obowiązuje od 2015 roku.

Współczesność – ikona ras ozdobnych:

Dziś maltańczyk jest jedną z najczęściej wybieranych ras psów towarzyszących na całym świecie. Jego niewielki rozmiar czyni go idealnym do życia w mieszkaniu, a długa, biała sierść i elegancka postawa sprawiają, że jest często wybierany przez miłośników estetyki i elegancji.

Maltańczyki pojawiają się w kulturze popularnej, na wystawach psów rasowych oraz jako pupile celebrytów. Mimo zmian społecznych i stylów życia na przestrzeni wieków, maltańczyk pozostał wiernym towarzyszem człowieka – tak jak tysiące lat temu.

Podsumowanie: Maltańczyk to rasa o bogatej historii sięgającej ponad 2000 lat. Od portowych przystani Morza Śródziemnego, przez dwory rzymskie i renesansowe salony, aż po współczesne domy rodzinne – maltańczyk zawsze był symbolem elegancji, lojalności i przywiązania do człowieka.