Mastif angielski
Grupa FCI
2• FCI 264
Rozmiar
Duże
Kraj Pochodzenia
GB
Wysokość
65-80 cm
Waga
54-82 kg
Długość Życia
10-12 lat
Temperament
Przegląd
Mastif angielski należy do najstarszych i najbardziej majestatycznych ras psów stróżujących na świecie. Jego historia sięga głębokiej starożytności i nierozerwalnie splata się z dziejami Wielkiej Brytanii, gdzie pełnił role strażnika mienia, towarzysza szlachty oraz psa bojowego.
Już w czasach rzymskich mastify cieszyły się ogromnym uznaniem za swoją odwagę, siłę i imponujący wygląd. Gdy legiony rzymskie podbijały Brytanię, natknęły się na te potężne psy i zostały tak nimi urzeczone, że zabrały część osobników do Rzymu, gdzie brały udział w walkach arenowych. Mastif angielski przyciąga uwagę swoją monumentalną budową, szeroką masywną głową i dostojnym, pełnym powagi wyglądem. To pies, obok którego nikt nie przejdzie obojętnie.
Współczesny mastif angielski to prawdziwy gigant w świecie psów. Jego waga może osiągać od 60 do nawet 100 kg, a wysokość w kłębie waha się między 70 a 80 cm. Jego ciało jest masywne, umięśnione, z doskonale rozwiniętą muskulaturą i szeroką, głęboką klatką piersiową. Krótka, gładka i przylegająca sierść występuje w kilku klasycznych odcieniach: brzoskwiniowym, płowym, srebrnym oraz pręgowanym. Wszystkie odmiany posiadają charakterystyczną czarną maskę na pysku, co dodatkowo podkreśla ich majestatyczny i szlachetny wygląd.
Mimo surowego, imponującego wyglądu, mastif angielski to pies o niezwykle łagodnym, zrównoważonym i lojalnym charakterze. Jest głęboko oddany swojej rodzinie i potrafi wykazać się niesamowitą czujnością, gdy sytuacja tego wymaga. Jego usposobienie charakteryzuje spokój, cierpliwość i godność, choć w momentach zagrożenia potrafi być zdecydowany i stanowczy. To rasa wymagająca odpowiedniej dawki ruchu, konsekwentnego szkolenia oraz stymulacji umysłowej, aby rozwijać swoje naturalne zdolności stróżujące i kompanionskie.
W naszym szczegółowym przewodniku dowiesz się wszystkiego o zdrowiu, pielęgnacji, wymaganiach ruchowych, metodach szkolenia, żywieniu, fascynującej historii, charakterystycznych cechach wyglądu oraz zachowaniu mastifa angielskiego. Każdy z tych aspektów jest niezbędny, aby w pełni zrozumieć, docenić i właściwie zaopiekować się tą wyjątkową rasą. Zapraszamy do zgłębienia wiedzy o mastifie angielskim – psie, który z pewnością zaskoczy cię swoim charakterem, inteligencją i niezwykłym wdziękiem.
Mastif angielski to pies o monumentalnej, potężnej budowie, który wzbudza respekt i podziw swoim imponującym wyglądem. Głowa jest masywna, szeroka i kwadratowa w zarysie, z wyraźnie zaznaczonym, szerokim czołem oraz charakterystycznie pomarszczoną skórą, która pojawia się zwłaszcza gdy pies jest czujny. Te zmarszczki dodają mu wyrazu i podkreślają jego dostojny, nieco melancholijny wygląd.
Oczy są średniej wielkości, szeroko rozstawione, najczęściej w odcieniach ciemnobrązowych lub orzechowych, co nadaje spojrzeniu wyrazistość i inteligencję. Uszy są stosunkowo małe w porównaniu do wielkości głowy, osadzone wysoko i szeroko, cienkie i zwisające płasko wzdłuż policzków, co dodatkowo podkreśla szerokość czaszki.
Szyja jest gruba, umięśniona i lekko łukowata, prowadząca do niezwykle szerokiego, głębokiego i długiego tułowia. Klatka piersiowa jest bardzo dobrze rozwinięta, szeroka i głęboka, z wyraźnie zaznaczonymi żebrami. Brzuch ma lekko wciągniętą linię, ale nie nadmiernie. Grzbiet jest szeroki, prosty i muskulamy.
Mastify posiadają krótką, gładką i gęstą sierść, która ściśle przylega do ciała. Dopuszczalne kolory to: brzoskwiniowy (abricot), płowy (fawn), srebrny (silver) oraz pręgowany (brindle). Bez względu na kolor sierści, wszystkie mastify muszą posiadać charakterystyczną czarną maskę na pysku, czarne uszy i ciemniejsze zabarwienie wokół oczu.
Ogon jest gruby u nasady i stopniowo zwęża się ku końcowi, osadzony wysoko, zwykle noszony nisko lub lekko zakrzywiony, ale nigdy nad grzbietem. Kończyny są masywne, mocne, doskonale umięśnione, z dużymi łapami i grubymi poduszkami.
Całość sylwetki sprawia wrażenie potężnego, harmonijnego i proporcjonalnego psa, który jednocześnie emanuje spokojem, godnością, siłą i niewzruszoną pewnością siebie.
Mastif angielski to pies o wyjątkowo łagodnym, przyjaznym i zrównoważonym charakterze, który jest niezwykle lojalny i oddany swojemu właścicielowi oraz całej rodzinie. Mimo imponujących rozmiarów i surowego wyglądu, to delikatny gigant, który kocha spokojne towarzystwo swoich bliskich i nie wykazuje agresji bez powodu.
Temperament mastifa charakteryzuje się spokojem, opanowaniem i godnością. Jest to pies cierpliwy, stabilny emocjonalnie, który rzadko się denerwuje. Jednocześnie potrafi być niezwykle czujny i gotowy do działania w przypadku realnego zagrożenia dla rodziny lub terytorium. Ich naturalny instynkt stróżujący sprawia, że są doskonałymi psami ochronnymi – nie potrzebują specjalnego szkolenia w tym kierunku, gdyż obrona rodziny jest wpisana w ich naturę.
Mastify są zazwyczaj ostrożne i dystansujące wobec obcych, ale nie przejawiają nieuzasadnionej agresji. Potrafią doskonale ocenić sytuację i reagują stosownie do stopnia zagrożenia. Wobec członków rodziny są niezwykle czułe, łagodne i cierpliwe. Świetnie czują się w towarzystwie dzieci, pod warunkiem odpowiedniej socjalizacji od szczenięcego wieku.
Właściciele powinni pamiętać, że mastify mogą być nieco uparte i niezależne, co wynika z ich historii jako samodzielnych psów stróżujących. Dlatego niezwykle ważne jest, aby szkolenie było konsekwentne, ale delikatne, oparte na pozytywnym wzmocnieniu, a nie na sile czy przymusie. Mastif szanuje silnego, pewnego siebie lidera, ale nie znosi brutalności.
Mastify dobrze tolerują obecność innych psów, zwłaszcza gdy są socjalizowane od młodości. Mogą współżyć z innymi zwierzętami domowymi, choć ich duże rozmiary wymagają nadzoru w kontaktach z małymi zwierzętami. Wczesna socjalizacja jest kluczowa, aby mastif nauczył się odpowiednich zachowań w różnych sytuacjach społecznych i środowiskowych.
Mastify angielskie, jak wiele ras gigantycznych, mogą być podatne na pewne specyficzne problemy zdrowotne, które wynikają głównie z ich rozmiaru i masy ciała. Jednym z najczęstszych schorzeń jest dysplazja stawów biodrowych (HD) i łokciowych (ED), która może prowadzić do przewlekłego bólu, chromania i znacznego ograniczenia ruchomości. Dlatego niezwykle ważne jest, aby szczenięta pochodziły od rodziców przebadanych pod kątem dysplazji.
Właściciele mastifów muszą szczególnie zwracać uwagę na wagę swojego psa, ponieważ otyłość stanowi poważny problem zdrowotny u tej rasy. Nadwaga obciąża stawy, serce i cały układ kostno-szkieletowy, prowadząc do przyspieszonej degeneracji i skrócenia życia. Regularne ważenie, kontrola porcji posiłków i odpowiednia aktywność fizyczna są kluczowe w utrzymaniu zdrowej masy ciała.
Ze względu na ich dużą masę i głęboką klatkę piersiową, mastify są szczególnie narażone na skręt żołądka (GDV – Gastric Dilatation-Volvulus), który jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Aby zminimalizować ryzyko, zaleca się podawanie kilku mniejszych posiłków dziennie zamiast jednego dużego, unikanie intensywnego wysiłku bezpośrednio po karmieniu oraz używanie podwyższonych misek.
Ponadto, mastify mogą cierpieć na problemy z sercem, w tym kardiomiopatię rozstrzeniową (DCM), oraz choroby układu oddechowego związane z ich budową brachycefaliczną (skrócony pysk). Mogą również występować problemy okulistyczne, takie jak zaćma, entropion (podwinięcie powieki) czy ektropion (odwinięcie powieki).
Regularne wizyty u weterynarza, coroczne badania kontrolne, odpowiednia dieta, profilaktyka pasożytów oraz szczepienia są niezbędne w utrzymaniu zdrowia mastifa angielskiego. Wczesne wykrywanie problemów znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie.
Mastify angielskie posiadają krótką, gładką i gęstą sierść, co sprawia, że ich pielęgnacja jest stosunkowo prosta i niezbyt czasochłonna. Wystarczy regularne szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu szczotką z naturalnego włosia lub gumową rękawicą, aby usunąć martwe włosy, pobudzić skórę i rozprowadzić naturalne oleje.
W okresie linienia, które zazwyczaj występuje dwa razy do roku – wiosną i jesienią – zaleca się częstsze szczotkowanie, nawet codzienne, aby kontrolować ilość wypadającej sierści i utrzymać sierść w dobrym stanie. Mimo krótkiej sierści, mastify gubią sierść umiarkowanie, więc regularne szczotkowanie pomaga utrzymać czystość w domu.
Kąpiele powinny być przeprowadzane tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne – zazwyczaj co 2-3 miesiące lub gdy pies się pobrudzi. Zbyt częste mycie może zniszczyć naturalną warstwę ochronną skóry i prowadzić do problemów dermatologicznych. Używaj łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów.
Szczególną uwagę należy zwrócić na higienę fałdów skóry na twarzy mastifa. Zmarszczki i fałdy muszą być regularnie czyszczone (najlepiej codziennie) wilgotną szmatką i dokładnie osuszane, aby zapobiec gromadzeniu się wilgoci, bakterii i rozwojowi infekcji skórnych.
Ważne jest także dbanie o higienę uszu, ponieważ mastify z ich zwisającymi uszami są podatne na infekcje ucha. Sprawdzaj uszy co najmniej raz w tygodniu i delikatnie czyść je preparatami polecanymi przez weterynarza.
Higiena jamy ustnej jest kluczowa – regularnie szczotkuj zęby psa (minimum 3 razy w tygodniu, idealnie codziennie) za pomocą szczoteczki i pasty do zębów dla psów, aby zapobiec chorobom dziąseł, kamieniu nazębnemu i innym problemom stomatologicznym.
Regularnie przycinaj pazury (co 3-4 tygodnie), jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Zbyt długie pazury mogą prowadzić do problemów z chodzeniem i dyskomfortu.
Mastify angielskie, mimo swojej gigantycznej masy ciała i pozornie leniwego wyglądu, potrzebują regularnej, umiarkowanej aktywności fizycznej, aby utrzymać zdrową wagę, kondycję fizyczną i równowagę psychiczną. Jednak ich potrzeby ruchowe są inne niż u ras sportowych czy pasterskich.
Codzienne spacery są absolutnie niezbędne – zaleca się minimum dwa spacery dziennie, każdy trwający 30-45 minut. Spacery powinny być spokojne, w umiarkowanym tempie, pozwalające mastifowi na eksplorację otoczenia, załatwianie potrzeb fizjologicznych i stymulację umysłową poprzez różnorodne zapachy i bodźce.
Ważne jest, aby unikać nadmiernego wysiłku, zwłaszcza w przypadku szczeniąt i młodych psów w okresie wzrostu (do 18-24 miesięcy). Ich kości, stawy i więzadła są wówczas bardzo delikatne, a zbyt intensywny wysiłek może prowadzić do trwałych uszkodzeń. Nie pozwalaj młodym mastifom na skakanie z wysokości, bieganie po schodach czy długie, forsowne biegi.
Mastify nie są typowymi psami sportowymi, ale ich imponująca siła i wytrzymałość mogą być wykorzystane w różnych aktywnościach, takich jak spokojne aportowanie, przeciąganie liny (z rozwagą) czy krótkie treningi posłuszeństwa na świeżym powietrzu. Niektóre mastify lubią pływanie, co jest doskonałą formą ćwiczeń nieobciążających stawów.
Absolutnie konieczne jest unikanie wysiłku w upalne dni, ponieważ mastify są bardzo wrażliwe na wysokie temperatury. Ich krótki pysk utrudnia efektywne chłodzenie organizmu, co naraża je na przegrzanie i udar cieplny. W gorące dni ograniczaj spacery do wczesnych godzin porannych lub wieczornych, zapewniaj dostęp do cienia i świeżej wody.
Odpowiednia ilość ruchu pomoże mastifowi utrzymać zdrową wagę, zapobiegnie otyłości, nudzie i problemom behawioralnym, a także wzmocni więź z właścicielem.
Mastify angielskie są inteligentnymi i wrażliwymi psami, które szybko uczą się nowych komend i zachowań, jednak mogą wykazywać pewną niezależność i upór, co wynika z ich historii jako samodzielnych psów stróżujących. Dlatego szkolenie mastifa wymaga cierpliwości, konsekwencji, pewności siebie i pozytywnego podejścia.
Podstawą sukcesu w szkoleniu mastifa jest pozytywne wzmocnienie – nagradzanie pożądanych zachowań smakołykami, pochwałami i zabawą. Mastify są wrażliwe na ton głosu i nastrój właściciela, więc brutalne metody, krzyk czy kary fizyczne są absolutnie niedopuszczalne i mogą zniszczyć zaufanie oraz więź z psem.
Właściciele powinni być cierpliwi i konsekwentni w stosowaniu komend oraz zasad. Mastif musi wiedzieć, czego się od niego oczekuje, i musi rozumieć, że zasady obowiązują zawsze, nie tylko czasami. Klarowna, spokojna i stanowcza postawa właściciela buduje szacunek i posłuszeństwo.
Mastify dobrze reagują na szkolenie oparte na zabawie, co sprawia, że proces nauki jest przyjemniejszy i bardziej angażujący zarówno dla psa, jak i dla właściciela. Krótkie, różnorodne sesje treningowe (10-15 minut) są bardziej efektywne niż długie, monotonne powtarzanie.
Wczesna socjalizacja (od 8-16 tygodnia życia) jest absolutnie kluczowa dla mastifa. Szczenię musi być wystawione na różnorodne bodźce: różnych ludzi, dzieci, innych psów, zwierzęta, dźwięki, miejsca, pojazdy. To pozwoli mu nauczyć się prawidłowych zachowań w różnych sytuacjach i zapobiegnie lękliwości lub nadmiernej nieufności w dorosłości.
Podstawowe komendy takie jak Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć, Zostaw powinny być wyuczone jak najwcześniej. Ze względu na gigantyczne rozmiary dorosłego mastifa, kontrola nad jego zachowaniem jest absolutnie niezbędna dla bezpieczeństwa – nawet przyjazny mastif może przypadkowo kogoś przewrócić.
Dzięki odpowiedniemu szkoleniu, cierpliwości i pozytywnym metodom mastify mogą stać się posłusznymi, zrównoważonymi i społecznie kompetentnymi towarzyszami.
Odpowiednie żywienie jest absolutnie kluczowe dla zdrowia, rozwoju i długowieczności mastifa angielskiego. Ze względu na ich gigantyczną masę ciała i specyficzne potrzeby żywieniowe, dieta musi być starannie zbilansowana i dostosowana do wieku, wagi, stanu zdrowia i poziomu aktywności.
Mastify wymagają diety bogatej w wysokiej jakości białko (minimum 22-26% dla dorosłych psów, 24-28% dla szczeniąt), które wspiera budowę i utrzymanie masy mięśniowej. Źródła białka powinny pochodzić z mięsa (kurczak, wołowina, indyk, ryby), a nie z produktów roślinnych czy wypełniaczy.
Równie ważne są zdrowe tłuszcze (12-18%), które dostarczają energii i wspierają zdrowie skóry, sierści oraz funkcjonowanie układu nerwowego. Kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 są szczególnie cenne.
Karma powinna zawierać glukozaminę i chondroitynę lub inne składniki wspierające zdrowie stawów, co jest kluczowe dla ras gigantycznych narażonych na dysplazję i choroby stawów. Odpowiednia ilość wapnia i fosforu w odpowiedniej proporcji jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju kości.
Właściciele powinni wybierać wysokiej jakości karmę przeznaczoną dla ras gigantycznych, która uwzględnia specyficzne potrzeby żywieniowe tych psów. Karmy dla ras dużych i gigantycznych mają dostosowaną wielkość krokietów i skomponowany skład składników odżywczych.
Niezwykle ważne jest unikanie nadmiernego karmienia, co może prowadzić do otyłości i związanych z tym poważnych problemów zdrowotnych – obciążenia stawów, chorób serca, cukrzycy, skrócenia życia. Mastif w prawidłowej kondycji powinien mieć wyczuwalny zarys żeber pod warstwą tłuszczu i widoczną talię.
Zaleca się podawanie 2-3 mniejszych posiłków dziennie zamiast jednego dużego, co zmniejsza ryzyko skrętu żołądka. Unikaj intensywnego wysiłku bezpośrednio przed i po karmieniu (minimum 1-2 godziny przerwy).
Mastify powinny mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody, zwłaszcza w ciepłe dni. Warto skonsultować się z weterynarzem lub specjalistą ds. żywienia, aby ustalić optymalny plan żywieniowy uwzględniający indywidualne potrzeby psa.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowo lojalny i oddany rodzinie
- Doskonały pies stróżujący z naturalnym instynktem ochronnym
- Zrównoważony i spokojny charakter
- Łagodny i cierpliwy wobec dzieci
- Imponujący i majestatyczny wygląd
Wady
- Wymaga bardzo dużo przestrzeni życiowej
- Wysokie koszty utrzymania i żywienia
- Krótka średnia długość życia (6-10 lat)
- Skłonność do problemów zdrowotnych (dysplazja
- skręt żołądka)
- Intensywne ślinienie
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia mastifa angielskiego sięga głębokiej starożytności i jest jedną z najstarszych i najbardziej fascynujących historii w świecie psów. Przodkowie współczesnych mastifów byli znani już ponad 2500 lat temu, kiedy towarzyszyli starożytnym cywilizacjom na Bliskim Wschodzie i w rejonie Morza Śródziemnego.
Gdy legiony rzymskie podbijały Brytanię w I wieku n.e., natknęły się na potężne psy używane przez celtyckich wojowników do obrony i walk. Rzymianie byli tak urzeczeni ich siłą, odwagą i imponującym wyglądem, że zabrali część osobników do Rzymu, gdzie mastify brały udział w walkach gladiatorskich, walczyły z dzikimi zwierzętami na arenach i pełniły role psów bojowych w armii.
W średniowieczu mastify angielskie były szeroko wykorzystywane jako psy stróżujące, psy bojowe na polach bitew oraz towarzyszące polowaniom na duże zwierzęta, takie jak niedźwiedzie, dziki czy wilki. Ich obecność była dokumentowana w wielu dziełach literackich, kronikach historycznych i malarstwie średniowiecznym.
Rasa była tak ceniona, że podczas podboju normańskiego w 1066 roku mastify zyskały ogromną popularność wśród arystokracji i szlachty. Słowo mastiff pochodzi prawdopodobnie od normańskiego słowa mastin, oznaczającego psa bojowego lub stróżującego. W czasach średniowiecza hodowla mastifów była przywilejem zarezerwowanym dla wyższych klas społecznych.
W bitwie pod Azincourt w 1415 roku mastify towarzyszyły angielskim wojskom i zapisały się w historii jako odważne psy bojowe. Ich rola w historii Anglii była tak znacząca, że rasa stała się symbolem brytyjskiej siły, odwagi i determinacji.
Niestety, po II wojnie światowej mastify angielskie niemal całkowicie wyginęły w Wielkiej Brytanii. Wojna, brak jedzenia i trudne warunki życia zdziesiątkowały populację. W latach 40. XX wieku liczba mastifów w Anglii spadła do zaledwie kilkunastu osobników. Rasę uratowano dzięki niezwykłej determinacji hodowców, którzy zaimportowali mastify z USA i Kanady (gdzie rasa zachowała się w lepszym stanie) i rozpoczęli program odbudowy populacji.
Dziś mastify angielskie są cenione na całym świecie jako psy towarzyszące, rodzinne i stróżujące, łączące w sobie imponujący, majestatyczny wygląd z łagodnym, lojalnym i zrównoważonym charakterem. Rasa zachowała swoje historyczne cechy – godność, odwagę i niezłomność – ale ewoluowała w kierunku spokojnych, czułych gigantów, idealnych dla rodzin szukających niezawodnego obrońcy i oddanego towarzysza.
