
Norfolk Terrier
Grupa FCI
3• FCI 272
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
GB
Wysokość
25-25 cm
Waga
5-6 kg
Długość Życia
12-15 lat
Temperament
Przegląd
Norfolk Terrier to jedna z najmniejszych ras terierów, której korzenie sięgają wschodnich hrabstw Anglii. Ten niewielki, ale mocno zbudowany pies zdobył serca miłośników psów na całym świecie dzięki swojemu nieustraszonemu charakterowi i niezwykłej wszechstronności.
Pomimo skromnych rozmiarów, Norfolk Terrier to pies o wyjątkowo zwartej i silnej budowie, co czyni go idealnym towarzyszem zarówno do rodzinnego życia, jak i do pracy w terenie. W XIX wieku rasa ta była wykorzystywana głównie do polowań na lisy, borsuki oraz do zwalczania gryzoni na farmach. Dzisiaj Norfolk Terrier ceniony jest nie tylko za swoje historyczne umiejętności myśliwskie, ale przede wszystkim za ciepłe relacje z rodziną i wspaniałe usposobienie.
Charakterystycznymi cechami Norfolk Terriera są głowa o szerokiej czaszce z wyraźnym stopem oraz wyjątkowo inteligentny wyraz oczu. Jego owalne, głęboko osadzone oczy emanują czujnością i bystrością umysłu. Najbardziej rozpoznawalną cechą rasy są uszy w kształcie litery V, które opadają do przodu, nadając psu nieodparty urok i łagodny wyraz. Twarda, druciana sierść Norfolk Terriera stanowi naturalną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, co było niezwykle istotne podczas pracy w terenie.
Umaszczenie Norfolk Terriera występuje w pięknych odcieniach rudości, pszenicy, a także w eleganckim połączeniu czarnym z podpalaniem. Wysokość w kłębie wynosi około 25 cm, co czyni go jednym z najmniejszych przedstawicieli grupy terierów. Jednak nie dajcie się zwieść jego niewielkim rozmiarom – Norfolk Terrier to prawdziwy pakiet energii i życiowej radości, który doskonale sprawdzi się w aktywnych rodzinach.
Norfolk Terrier to pies, który równie dobrze czuje się w mieszkaniu, jak i podczas przygód na świeżym powietrzu, gdzie może spożytkować swoją nieposkromioną energię. Jego historia jako psa pracującego, wytrzymałość, inteligencja oraz wyjątkowy charakter czynią go rasą cenioną i podziwianą na całym świecie. Norfolk Terrier doskonale sprawdza się jako towarzysz dla dzieci i dorosłych, zawsze gotowy do zabawy, przygód i aktywnego spędzania czasu.
W kolejnych sekcjach tego przewodnika odkryjesz wszystkie aspekty życia z Norfolk Terrierem – od zdrowia i pielęgnacji, przez wymagania dotyczące ćwiczeń i treningu, aż po właściwe żywienie i fascynującą historię rasy. Zapraszamy do lektury, aby jeszcze lepiej poznać tego kultowego małego teriera i dowiedzieć się, dlaczego jest tak wyjątkowy i kochany przez właścicieli na całym świecie.
Norfolk Terrier to mały pies o mocnej, zwartej i bardzo proporcjonalnej budowie. Jego idealna wysokość w kłębie wynosi około 25 cm, co czyni go jedną z najmniejszych ras w grupie terierów. Mimo niewielkich rozmiarów, Norfolk Terrier charakteryzuje się wyjątkową siłą i kondycją fizyczną.
Cechą wyróżniającą rasę jest krótki, mocny grzbiet oraz zwarte, muskularne ciało, które zapewnia psu dużą zwrotność, wytrzymałość i sprawność ruchową. Ta budowa była kluczowa w czasach, gdy Norfolk Terrier pracował jako pies myśliwski, pokonując trudny teren i ścigając zwinne zwierzęta.
Głowa Norfolk Terriera jest szeroka z wyraźnie zaznaczonym stopem i mocną, klinowatą kufą. Kufa jest silna, dobrze wykształcona i proporcjonalna do czaszki. Oczy są owalne, głęboko osadzone i mają piękny ciemnobrązowy lub czarny kolor, który nadaje psu wyraz pełen inteligencji, czujności i życzliwości.
Najbardziej charakterystyczną cechą Norfolk Terriera są uszy w kształcie litery V, lekko zaokrąglone na końcach, które opadają do przodu, przylegając do policzków. To właśnie kształt uszu odróżnia Norfolk Terriera od Norwich Terriera, który ma uszy stojące. Opadające uszy nadają Norfolk Terrierowi urokliwy, łagodny wyraz twarzy.
Sierść Norfolk Terriera jest twarda, druciana i gęsta, ściśle przylegająca do ciała. Ta struktura sierści zapewnia doskonałą ochronę przed deszczem, wiatrem i zimnem, co było niezwykle ważne podczas pracy w zmiennych warunkach pogodowych wschodniej Anglii. Pod twardą okrywą znajduje się gęsty, miękki podszerstek.
Umaszczenie Norfolk Terriera występuje w kilku pięknych odmianach:
- Odcienie rudości (od jasnej do ciemnej rdzy)
- Pszeniczna (jasny, złocisty odcień)
- Czarna z podpalaniem (czarna z rudymi znaczeniami)
- Siwo-ruda (mieszanka szarości i rudości)
Kończyny Norfolk Terriera są dobrze umięśnione, proste i równoległe, co zapewnia solidny, pewny chód i mocny napęd podczas ruchu. Łapy są zaokrąglone, zwarte, z grubymi poduszkami, idealnie przystosowane do poruszania się po różnym terenie.
Ogon Norfolk Terriera jest tradycyjnie kupowany do średniej długości (choć w wielu krajach kupowanie jest obecnie zakazane), noszony wyprostowany lub lekko zakrzywiony. Podczas ruchu ogon jest podniesiony, co podkreśla pewny siebie i energiczny charakter rasy.
Wygląd Norfolk Terriera jest nie tylko uroczy i pełen charakteru, ale także funkcjonalny. To wszechstronny pies, którego budowa doskonale odzwierciedla jego pierwotne przeznaczenie jako psa pracującego oraz obecną rolę jako ukochanego towarzysza rodzinnego.
Norfolk Terrier to pies o wesołym, towarzyskim i niezwykle żywym usposobieniu. Jego charakter sprawia, że jest doskonałym towarzyszem zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. Mimo niewielkich rozmiarów, Norfolk Terrier wykazuje wyjątkową odwagę i pewność siebie, co jest typowe dla wszystkich terierów.
Rasa ta charakteryzuje się bystrością umysłu i ogromną ciekawością świata, co często prowadzi do odkrywania nowych miejsc, dźwięków i zapachów. Norfolk Terrier uwielbia być częścią rodzinnego życia i aktywnie uczestniczyć we wszystkich domowych wydarzeniach. To pies, który nie znosi samotności i najlepiej czuje się w towarzystwie swoich ukochanych ludzi.
Norfolk Terriery są niezwykle lojalne wobec swoich właścicieli i szybko tworzą silne, emocjonalne więzi z rodziną. Ich towarzyskie usposobienie sprawia, że zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi psami i zwierzętami domowymi, szczególnie jeśli zostały odpowiednio zsocjalizowane od szczenięcego wieku.
Warto jednak pamiętać o kilku ważnych aspektach zachowania Norfolk Terriera:
- Instynkt łowiecki – jako pies myśliwski, Norfolk Terrier może wykazywać silny instynkt ścigania mniejszych zwierząt, takich jak koty, króliki czy gryzonie. Wymaga to odpowiedniego treningu i nadzoru.
- Potrzeba bliskości – Norfolk Terrier nie lubi być pozostawiany sam na długie godziny. Długotrwała samotność może prowadzić do niepokoju separacyjnego i destrukcyjnych zachowań.
- Głos – jak większość terierów, Norfolk może być dość głośny i szczekać na nieznane dźwięki czy osoby, co czyni go dobrym psem alarmowym.
- Energia i potrzeba stymulacji – to rasa pełna energii, która wymaga regularnych bodźców fizycznych i umysłowych. Nuda może prowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak kopanie, gryzienie czy nadmierne szczekanie.
Norfolk Terrier to także pies pewny siebie, ale nie agresywny. Standard rasy podkreśla, że choć Norfolk jest nieustraszony, nie jest psem, który zaczyna bójki. Jest to ważna cecha, która czyni go bardziej towarzyskim niż niektóre inne rasy terierów.
W odpowiednich warunkach, przy właściwej socjalizacji, regularnych ćwiczeniach i uwadze ze strony właściciela, Norfolk Terrier może być wspaniałym, radosnym towarzyszem, który wnosi ogromną ilość energii, humoru i miłości do życia swojej rodziny. To pies, który pomimo małych rozmiarów ma wielkie serce i niezłomnego ducha.
Norfolk Terrier jest ogólnie zdrową i wytrzymałą rasą psów, która przy odpowiedniej opiece może cieszyć się długim i aktywnym życiem. Średnia długość życia Norfolk Terriera wynosi 12-15 lat, co jest typowe dla małych ras. Niemniej jednak, jak każda rasa, Norfolk Terrier ma predyspozycje do pewnych problemów zdrowotnych, o których właściciele powinni być świadomi.
Najczęstsze problemy zdrowotne w rasie Norfolk Terrier:
Dysplazja stawu biodrowego – Choć częściej występuje u większych ras, dysplazja może również dotknąć Norfolk Terriera. Jest to schorzenie, w którym staw biodrowy nie rozwija się prawidłowo, co może prowadzić do bólu, sztywności i ograniczenia ruchomości. Wczesne wykrycie poprzez badania rentgenowskie może pomóc w zarządzaniu tym stanem.
Problemy okulistyczne – Norfolk Terriery mogą być podatne na różne choroby oczu, w tym:
- Zaćma – zmętnienie soczewki oka, które może prowadzić do utraty wzroku
- Postępujący zanik siatkówki (PRA) – dziedziczne schorzenie prowadzące do ślepoty
- Dysplazja siatkówki – nieprawidłowy rozwój siatkówki
Regularne badania okulistyczne mogą pomóc we wczesnym wykryciu tych problemów.
Choroby serca – Norfolk Terriery mogą być narażone na pewne schorzenia serca, szczególnie w starszym wieku. Regularne badania weterynaryjne, w tym osłuchiwanie serca, są kluczowe dla wczesnego wykrywania problemów kardiologicznych.
Problemy skórne i alergiczne – Niektóre Norfolk Terriery mogą cierpieć na alergie pokarmowe lub środowiskowe, które objawiają się swędzeniem skóry, wysypką lub infekcjami skórnymi. Właściwa dieta i higiena mogą pomóc w zarządzaniu tymi problemami.
Problemy stomatologiczne – Małe rasy psów, w tym Norfolk Terrier, są bardziej podatne na choroby dziąseł i problemy z zębami. Regularne szczotkowanie zębów i kontrole stomatologiczne są niezwykle ważne.
Profilaktyka i opieka zdrowotna:
- Regularne wizyty u weterynarza – przynajmniej raz w roku dla dorosłych psów, częściej dla szczeniąt i seniorów
- Aktualne szczepienia – ochrona przed chorobami zakaźnymi
- Profilaktyka pasożytów – regularne odrobaczanie i ochrona przed kleszczami i pchłami
- Odpowiednia dieta – zbilansowane żywienie dostosowane do wieku i poziomu aktywności
- Utrzymanie prawidłowej wagi – otyłość może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych
- Regularna aktywność fizyczna – pomaga utrzymać zdrowie fizyczne i psychiczne
- Badania genetyczne – odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają testy genetyczne rodziców przed rozrodem
Ważne jest, aby wybierać szczenięta od odpowiedzialnych hodowców, którzy przeprowadzają badania zdrowotne swoich psów hodowlanych i mogą przedstawić dokumentację zdrowia rodziców szczeniąt. Dzięki odpowiedniej opiece weterynaryjnej, zbilansowanej diecie i regularnej aktywności, Norfolk Terrier może cieszyć się długim, zdrowym i szczęśliwym życiem u boku swojej rodziny.
Norfolk Terrier ma charakterystyczną, twardą i druciową sierść, która wymaga regularnej i specyficznej pielęgnacji, aby utrzymać jej zdrowy wygląd i właściwości ochronne. Odpowiednia pielęgnacja sierści jest kluczowa nie tylko dla estetyki, ale także dla zdrowia i komfortu psa.
Szczotkowanie:
Regularne szczotkowanie jest niezbędne dla utrzymania sierści Norfolk Terriera w dobrej kondycji. Zaleca się szczotkowanie co najmniej 2-3 razy w tygodniu, używając szczotki z drutu lub grzebienia do sierści twardej. Szczotkowanie pomaga:
- Usunąć martwe włosy i luźny podszyrstek
- Zapobiec matowieniu i kołtunieniu sierści
- Dystrybuować naturalne oleje skórne
- Zapobiegać problemom skórnym
- Utrzymać charakterystyczną teksturę sierści
Trymowanie (stripping):
Norfolk Terrier wymaga specjalnego zabiegu zwanego trymowaniem lub strippingiem, który polega na ręcznym wyrywaniu martwych włosów. Ten proces jest kluczowy dla utrzymania twardej, druciowej tekstury sierści charakterystycznej dla rasy. Trymowanie powinno być wykonywane 2-3 razy w roku, najlepiej przez doświadczonego groomera znającego specyfikę ras terierów.
Ważne: Strzyżenie maszynką nie jest zalecane dla Norfolk Terriera, ponieważ zmienia strukturę sierści, czyniąc ją miękką i tracącą swoje naturalne właściwości ochronne.
Przycinanie i modelowanie:
Pomiędzy trymowaniami konieczne może być przycinanie sierści w określonych obszarach:
- Wokół uszu – dla utrzymania czystości i zapobiegania infekcjom
- Między opuszkami łap – dla komfortu podczas chodzenia
- Wokół oczu – aby zapewnić psu dobry widok
- Wokół odbytu – ze względów higienicznych
Kąpiele:
Norfolk Terrier nie wymaga częstych kąpieli – zazwyczaj raz na 4-6 tygodni lub w razie potrzeby (np. po zabawie w błocie). Zbyt częste kąpiele mogą osłabiać naturalną ochronę sierści i powodować problemy skórne. Należy używać łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów o twardej sierści.
Pielęgnacja uszu:
Opadające uszy Norfolk Terriera wymagają regularnej kontroli i czyszczenia, ponieważ mogą być bardziej podatne na infekcje. Sprawdzaj uszy raz w tygodniu, czyść je delikatnym środkiem do czyszczenia uszu dla psów i usuwaj nadmiar włosów z przewodów słuchowych.
Pielęgnacja zębów:
Regularne szczotkowanie zębów (najlepiej codziennie lub przynajmniej 2-3 razy w tygodniu) jest kluczowe dla zdrowia jamy ustnej Norfolk Terriera. Małe rasy są szczególnie podatne na problemy stomatologiczne, dlatego profilaktyka jest niezwykle ważna.
Obcinanie pazurów:
Pazury powinny być obcinane co 3-4 tygodnie lub gdy stają się zbyt długie i słychać ich stukanie o podłogę. Długie pazury mogą powodować dyskomfort, problemy z chodzeniem i deformacje łap.
Pielęgnacja podczas linienia:
Norfolk Terrier nie linieje obficie jak rasy o miękkiej sierści, ale okresowo traci martwe włosy. W okresach wzmożonego linienia (zazwyczaj wiosną i jesienią) może być konieczne częstsze szczotkowanie – nawet codziennie – aby usunąć luźne włosy.
Dbanie o sierść i ogólną pielęgnację Norfolk Terriera wymaga pewnego zaangażowania czasowego, ale jest kluczowe dla jego zdrowia, komfortu i utrzymania charakterystycznego wyglądu rasy. Jeśli właściciel nie czuje się pewnie w samodzielnej pielęgnacji, regularne wizyty u profesjonalnego groomera (co 2-3 miesiące) są doskonałym rozwiązaniem.
Norfolk Terrier to rasa pełna energii i wigoru, która wymaga regularnej aktywności fizycznej, aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne. Pomimo niewielkich rozmiarów, Norfolk Terrier ma znaczne potrzeby ruchowe i uwielbia aktywne spędzanie czasu ze swoją rodziną.
Minimalne wymagania dotyczące ćwiczeń:
Norfolk Terrier potrzebuje minimum 60 minut aktywności fizycznej dziennie, którą można podzielić na kilka sesji:
- Dwa spacery dziennie (po 20-30 minut każdy)
- Sesje zabawy w ogrodzie lub parku
- Czas na swobodne bieganie (w bezpiecznym, ogrodzonym terenie)
- Zabawy interaktywne z właścicielem
Rodzaje aktywności odpowiednie dla Norfolk Terriera:
Spacery i wędrówki – Norfolk Terrier uwielbia eksplorować świat. Regularne spacery po różnych trasach dostarczają mu zarówno ćwiczeń fizycznych, jak i stymulacji mentalnej poprzez nowe zapachy i widoki. Dzięki swojej wytrzymałości, Norfolk może towarzyszyć właścicielom podczas dłuższych wędrówek.
Sporty psie – Norfolk Terrier doskonale sprawdza się w różnych sportach dla psów:
- Agility – tor przeszkód idealny dla zwinnych i energicznych psów
- Flyball – szybka gra zespołowa łącząca bieganie i aportowanie
- Obedience – konkurencje posłuszeństwa rozwijające więź z właścicielem
- Earthdog trials – zawody symulujące polowanie w norach, idealne dla terierów
- Rally obedience – sport łączący posłuszeństwo z elementami toru przeszkód
Zabawy z innymi psami – Norfolk Terrier jest zazwyczaj towarzyski wobec innych psów i uwielbia wspólne zabawy. Regularne wizyty w psim parku lub organizowane spotkania z innymi psami są doskonałą formą aktywności fizycznej i socjalizacji.
Zabawy w aportowanie – Choć nie jest to typowy pies aportujący, wiele Norfolk Terrierów z przyjemnością biega za piłkami, frisbee czy innymi zabawkami.
Gry umysłowe – Norfolk Terrier to inteligentna rasa, która potrzebuje stymulacji mentalnej równie mocno jak fizycznej. Zabawki interaktywne, maty węchowe, ukrywanie smakołyków to doskonałe sposoby na zmęczenie umysłu psa.
Ważne uwagi dotyczące ćwiczeń:
Instynkt łowiecki – Norfolk Terrier ma silnie rozwinięty instynkt myśliwski i może spontanicznie rzucić się w pościg za małymi zwierzętami, takimi jak wiewiórki, króliki czy koty. Z tego powodu powinien być prowadzony na smyczy w miejscach, gdzie może spotkać małe zwierzęta lub gdzie nie ma bezpiecznego ogrodzenia.
Kopanie – Jako terier, Norfolk ma naturalną skłonność do kopania. Zapewnienie mu odpowiedniej ilości ćwiczeń i zabaw może pomóc zredukować to zachowanie w ogrodzie.
Dostosowanie do wieku – Szczenięta i młode psy potrzebują krótszych, ale częstszych sesji ćwiczeń. Starsze psy mogą wymagać mniej intensywnej aktywności, ale nadal potrzebują regularnego ruchu.
Warunki pogodowe – Dzięki druciowej sierści, Norfolk Terrier dobrze radzi sobie w różnych warunkach pogodowych, ale w ekstremalnych upałach należy ograniczyć intensywność ćwiczeń i zapewnić dostęp do wody i cienia.
Konsekwencje braku odpowiednich ćwiczeń:
Niedostateczna ilość aktywności fizycznej może prowadzić do:
- Nadwagi i otyłości
- Problemów behawioralnych (niszczenie, nadmierne szczekanie)
- Frustracji i niepokoju
- Nadmiernego kopania
- Trudności w treningu
Regularne ćwiczenia nie tylko pomagają w utrzymaniu zdrowej wagi i kondycji fizycznej Norfolk Terriera, ale także przyczyniają się do jego dobrego samopoczucia psychicznego, zmniejszają stres i wzmacniają więź między psem a właścicielem. Norfolk Terrier, który otrzymuje odpowiednią dawkę aktywności, jest szczęśliwym, zrównoważonym i posłusznym towarzyszem.
Norfolk Terrier to inteligentna i bystro umysłowa rasa, która szybko przyswaja nowe komendy i zadania. Jego naturalna ciekawość i chęć do współpracy czynią go przyjemnym w szkoleniu, choć czasami jego terieria niezależność może stanowić pewne wyzwanie dla właściciela.
Cechy charakteru wpływające na trening:
- Inteligencja – szybko rozumie, czego się od niego oczekuje
- Upór – może być niezależny i czasami wolał robić po swojemu
- Wrażliwość – dobrze reaguje na pozytywne wzmocnienia, źle znosi surowe metody
- Energia – potrzebuje aktywnych sesji treningowych, które łączą naukę z zabawą
- Instynkt łowiecki – może być rozpraszany przez zapachy i małe zwierzęta
Wczesna socjalizacja i trening szczeniąt:
Kluczem do dobrze wychowanego Norfolk Terriera jest wczesna socjalizacja, która powinna rozpocząć się już w wieku szczenięcym. W okresie od 3 do 14 tygodnia życia szczenię jest szczególnie otwarte na nowe doświadczenia, dlatego ten czas jest idealny do:
- Poznawania różnych ludzi (dzieci, dorosłych, seniorów)
- Obcowania z innymi psami i zwierzętami
- Oswajania się z różnymi dźwiękami (samochody, odkurzacz, burza)
- Eksplorowania różnych powierzchni i środowisk
- Pozytywnego przyzwyczajania do pielęgnacji i wizyt u weterynarza
Metody treningowe:
Norfolk Terrier najlepiej reaguje na metody oparte na pozytywnym wzmocnieniu. Kary i surowe podejście mogą wywołać upór lub strach, co utrudnia proces nauki. Zalecane techniki to:
- Nagradzanie smakołykami – małe, smaczne przekąski jako motywacja
- Pochwały słowne – entuzjastyczne słowa uznania
- Zabawa – używanie ulubionych zabawek jako nagrody
- Clicker training – precyzyjne oznaczanie pożądanych zachowań
- Krótkie, dynamiczne sesje – 5-10 minut kilka razy dziennie
Podstawowe komendy do nauczenia:
Każdy Norfolk Terrier powinien opanować podstawowe komendy posłuszeństwa:
- Siad – podstawowa komenda kontrolna
- Leżeć – przydatna w różnych sytuacjach
- Zostań – ważna dla bezpieczeństwa psa
- Do mnie / Przywołanie – KRYTYCZNIE WAŻNE ze względu na instynkt łowiecki
- Zostaw to – zapobiega zjadaniu niebezpiecznych rzeczy
- Noga – chodzenie bez ciągnięcia za smycz
Szkoły dla psów i zajęcia grupowe:
Zapisanie Norfolk Terriera na zajęcia w szkole dla psów ma wiele korzyści:
- Profesjonalne wskazówki od doświadczonych trenerów
- Socjalizacja z innymi psami w kontrolowanym środowisku
- Nauka koncentracji pomimo rozpraszaczy
- Budowanie więzi między psem a właścicielem
- Rozwiązywanie problemów behawioralnych
Wyzwania w treningu Norfolk Terriera:
Upór i niezależność – Norfolk Terrier, jak większość terierów, może być uparty. Wymaga to od właściciela cierpliwości i konsekwencji. Ważne jest, aby być stanowczym, ale sprawiedliwym, i nie poddawać się, gdy pies testuje granice.
Selektywne posłuszeństwo – Norfolk może czasami doskonale wykonywać komendy w domu, ale ignorować je na zewnątrz, szczególnie gdy wyczuje interesujący zapach. Regularne praktykowanie komend w różnych lokalizacjach i sytuacjach jest kluczowe.
Przywołanie – Ze względu na silny instynkt łowiecki, nauczenie niezawodnego przywołania jest ABSOLUTNIE KLUCZOWE. Warto poświęcić dodatkowy czas na tę komendę, ćwicząc ją w różnych miejscach i z rosnącym poziomem rozproszenia.
Szczekanie – Norfolk Terrier może być głośny. Wczesny trening komendy Cisza lub Dość może pomóc w kontrolowaniu nadmiernego szczekania.
Zaawansowane szkolenie:
Po opanowaniu podstaw, Norfolk Terrier może kontynuować naukę w ramach:
- Zaawansowanego posłuszeństwa
- Agility i innych sportów psich
- Earthdog trials (zawody dla terierów)
- Sztuczek i trików – Norfolk uwielbia się uczyć zabawnych sztuczek
- Pracy nosem – wykrywanie zapachów
Konsekwencja i cierpliwość:
Najważniejszą zasadą w treningu Norfolk Terriera jest konsekwencja. Wszyscy członkowie rodziny powinni stosować te same zasady i komendy. Pies musi wiedzieć, czego się od niego oczekuje i jakie są granice.
Norfolk Terrier, który otrzymuje odpowiednie szkolenie, socjalizację i stymulację mentalną, staje się dobrze wychowanym, posłusznym i szczęśliwym towarzyszem, który jest przyjemnością w każdej sytuacji – czy to w domu, podczas spacerów, czy w towarzystwie innych ludzi i zwierząt.
Odpowiednie odżywianie Norfolk Terriera jest kluczowym elementem dbania o jego zdrowie, energię i długowieczność. Właściwie zbilansowana dieta powinna być dostosowana do wieku psa, jego wagi, poziomu aktywności oraz ewentualnych specjalnych potrzeb zdrowotnych.
Potrzeby żywieniowe Norfolk Terriera:
Norfolk Terrier, będąc małą, aktywną rasą, ma stosunkowo wysokie zapotrzebowanie energetyczne w przeliczeniu na kilogram masy ciała. Niemniej jednak, ze względu na małe rozmiary, całkowita ilość karmy nie jest duża – zazwyczaj od 150 do 300 gram karmy suchej dziennie dla dorosłego psa, w zależności od jego wagi i aktywności.
Składniki odżywcze:
- Białko (25-30%) – kluczowe dla utrzymania masy mięśniowej i energii; najlepsze źródła to mięso (kurczak, wołowina, jagnięcina, ryby)
- Tłuszcze (12-18%) – źródło energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 dla zdrowej skóry i sierści
- Węglowodany – źródło energii; wybieraj karmy z pełnoziarnistymi zbożami lub bez zbóż (ziemniaki, bataty)
- Witaminy i minerały – wspomagają funkcjonowanie układu odpornościowego, wzrok, kości i ogólne zdrowie
- Błonnik – wspomaga trawienie i zdrowie jelit
Wybór karmy:
Karma wysokiej jakości, specjalnie opracowana dla małych ras dorosłych, będzie najlepszym wyborem dla Norfolk Terriera. Przy wyborze karmy zwróć uwagę na:
- Skład – mięso jako pierwszy składnik
- Brak sztucznych barwników, konserwantów i wypełniaczy
- Odpowiedni rozmiar granulek – dla małych szczęk
- Reputację producenta i opinie weterynarzy
Rodzaje karmy:
- Karma sucha (granulat) – wygodna, pomaga w czyszczeniu zębów, długi termin przydatności
- Karma mokra (puszki) – bardziej smakowita, dobra dla psów pijących mało wody, droższa
- Dieta BARF (surowe mięso i kości) – wymaga wiedzy i starannego przygotowania, aby zapewnić pełną zbilansowanie
- Karma domowa gotowana – wymaga konsultacji z weterynarzem lub dietetykiem psim, aby była kompletna
Karmienie według wieku:
Szczenięta (2-12 miesięcy):
- Karma specjalna dla szczeniąt małych ras
- Wyższe zapotrzebowanie kaloryczne (wspieranie wzrostu)
- 3-4 posiłki dziennie dla młodych szczeniąt
- Stopniowe przechodzenie na 2 posiłki około 6-8 miesiąca życia
Dorosłe psy (1-7 lat):
- Karma dla małych ras dorosłych
- 2 posiłki dziennie (rano i wieczorem)
- Dostosowanie porcji do poziomu aktywności
Seniorzy (7+ lat):
- Karma dla starszych psów małych ras
- Niższa kaloryczność (mniejsza aktywność)
- Dodatkowe wsparcie stawów (glukozamina, chondroityna)
- 2 posiłki dziennie
Kontrola wagi i zapobieganie otyłości:
Norfolk Terrier ma tendencję do przybierania na wadze, szczególnie jeśli jest przekarmiany lub nie otrzymuje wystarczającej ilości ćwiczeń. Otyłość może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak cukrzyca, choroby serca i problemy ze stawami.
Jak zapobiegać otyłości:
- Odmierzaj porcje karmy według zaleceń producenta (dostosowane do wagi psa)
- Ogranicz przekąski do maksymalnie 10% dziennej dawki kalorii
- Unikaj karmienia ze stołu (ludzkie jedzenie jest zbyt kaloryczne i może być szkodliwe)
- Regularnie monitoruj wagę psa i kondycję ciała
- Zapewnij odpowiednią ilość ćwiczeń
Woda:
Świeża, czysta woda powinna być dostępna dla Norfolk Terriera przez cały czas. Regularnie zmieniaj wodę w misce (przynajmniej raz dziennie) i miej miskę w łatwo dostępnym miejscu. Małe psy mogą być podatne na odwodnienie, szczególnie w upalne dni lub po intensywnej aktywności.
Smakołyki i przekąski:
Smakołyki mogą być używane jako nagrody podczas treningu, ale powinny stanowić nie więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego. Wybieraj zdrowe opcje:
- Małe kawałki gotowanego mięsa (kurczak, wołowina)
- Marchewka, jabłko (bez pestek), borówki
- Specjalne smakołyki dla psów (niskokaloryczne)
- Gryzaki dentystyczne dla zdrowia zębów
Produkty ZABRONIONE dla psów:
- Czekolada (toksyczna!)
- Cebula i czosnek (toksyczne!)
- Winogrona i rodzynki (toksyczne!)
- Ksylitol / słodziki (toksyczne!)
- Awokado, orzechy makadamia, alkohol
- Kości gotowane (mogą się rozłupać)
Zmiana karmy:
Jeśli musisz zmienić karmę Norfolk Terriera, rób to stopniowo przez 7-10 dni, mieszając nową karmę ze starą w rosnących proporcjach. Nagła zmiana może spowodować problemy żołądkowo-jelitowe.
Konsultacja z weterynarzem:
Zaleca się konsultację z weterynarzem w celu ustalenia najlepszej diety dla konkretnego Norfolk Terriera, szczególnie jeśli pies ma specjalne potrzeby zdrowotne, alergię pokarmową lub problemy z wagą. Weterynarz może pomóc w doborze odpowiedniej karmy i określeniu właściwych porcji.
Odpowiednie, zbilansowane żywienie w połączeniu z regularną aktywnością fizyczną pomoże utrzymać Norfolk Terriera w doskonałej kondycji, zdrowiu i energii przez wiele lat, zapewniając mu długie i szczęśliwe życie.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Przyjazny i towarzyski charakter
- Doskonały towarzysz dla rodzin z dziećmi
- Inteligentny i łatwy do szkolenia
- Zdrowa i wytrzymała rasa
- Niska skłonność do nadmiernego linienia
Wady
- Wymaga dużo codziennego ruchu i aktywności
- Może być uparty podczas szkolenia
- Potrzebuje regularnej pielęgnacji sierści i trymowania
- Silny instynkt łowiecki
- Może być głośny i szczekliwy
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia Norfolk Terriera jest fascynującą opowieścią o małym, ale nieustraszonym psie, którego korzenie sięgają wschodnich hrabstw Anglii. Rasa ta ma długą tradycję jako pies pracujący, a jej rozwój ściśle wiąże się z historią Norwich Terriera, od którego Norfolk Terrier został oficjalnie oddzielony dopiero w XX wieku.
Wczesne początki (XIX wiek):
W XIX wieku na terenach Wschodniej Anglii, szczególnie w hrabstwach Norfolk i Suffolk, hodowano różnorodne małe teriery, które służyły jako wszechstronne psy pracujące na farmach. Ich głównym zadaniem było zwalczanie szkodników, takich jak szczury, myszy oraz polowanie na lisy i borsuki. Te małe, ale dzielne psy musiały być wystarczająco mocne i odważne, aby zmierzyć się z dzikimi zwierzętami w ich norach.
Nie istniała wówczas jasna klasyfikacja ras – były to po prostu lokalne małe czerwonobrunatne teriery lub angielskie teriery, znane z okolic Norwich i Norfolk. Krzyżowano je z różnymi innymi rasami terierów, aby uzyskać pożądane cechy.
Wpływ innych ras:
W kształtowaniu Norwich i Norfolk Terriera miały udział różne rasy:
- Glen of Imaal Terrier – irlandzki terier wnoszący siłę i wytrwałość
- Cairn Terrier – szkocki terier, szczególnie jego rudopomarańczowe linie
- Dandie Dinmont Terrier – przyczyniający się do charakterystycznej budowy
- Border Terrier – wpływ na temperament i umiejętności łowieckie
- Irish Terrier – dodający rudego umaszczenia i odwagi
Z tych mieszanek wyłoniły się czerwonawe, małe teriery o twardej sierści, które stały się podstawą obecnego Norwich i Norfolk Terriera.
Rozwój rasy (koniec XIX - początek XX wieku):
Pod koniec XIX wieku te małe teriery zaczęły zyskiwać popularność nie tylko jako psy pracujące, ale także jako towarzysz studenci Uniwersytetu Cambridge. Nazywano je wówczas Trumpington Terrier lub Cantab Terrier. Studenci cenili te psy za ich niewielkie rozmiary, które pozwalały na życie w akademikach, oraz za ich żywe, towarzyskie usposobienie.
Kluczową postacią w rozwoju rasy był Frank Jones, hodowca z Irlandii, który w latach 1880-1900 sprowadzał i hodował te małe teriery. Przez pewien czas rasa była znana jako Jones Terrier.
Oficjalne uznanie (1932):
W 1932 roku Kennel Club w Wielkiej Brytanii oficjalnie uznał rasę jako Norwich Terrier. W tym czasie rasa obejmowała psy zarówno z uszami stojącymi (prick-eared), jak i uszami opadającymi (drop-eared). Obie odmiany mogły pochodzić z tego samego miotu i były krzyżowane ze sobą.
Rozdzielenie ras (1964):
Przez dekady hodowcy debatowali nad rozdzieleniem dwóch typów uszu na odrębne rasy. Ostatecznie w 1964 roku Kennel Club w Wielkiej Brytanii oficjalnie podzielił rasę:
- Norwich Terrier – odmiana z uszami stojącymi (prick-eared)
- Norfolk Terrier – odmiana z uszami opadającymi (drop-eared)
Nazwa Norfolk Terrier pochodzi od hrabstwa Norfolk w Wschodniej Anglii, gdzie rasa miała swoje korzenie. Rozdzielenie pozwoliło hodowcom skoncentrować się na utrwalaniu charakterystycznych cech każdej odmiany.
Rozprzestrzenienie się na świecie:
Norfolk Terrier szybko zyskał popularność poza Wielką Brytanią. W Stanach Zjednoczonych American Kennel Club (AKC) początkowo uznał rasę jako Norwich Terrier w 1936 roku, a podział na dwie rasy nastąpił w 1979 roku.
Dziś Norfolk Terrier jest ceniony na całym świecie jako doskonały pies towarzyszący, który zachował wiele cech swoich pracujących przodków – odwagę, wytrwałość, inteligencję i niezłomnego ducha.
Współczesna rola:
Chociaż Norfolk Terrier rzadko jest już używany jako pies myśliwski, jego instynkty łowieckie pozostają silne. Wiele Norfolk Terrierów bierze udział w earthdog trials – zawodach symulujących polowanie w norach, które pozwalają im wykorzystać naturalne umiejętności.
Standard rasy FCI (Międzynarodowej Federacji Kynologicznej) zawiera charakterystyczną wzmiankę o akceptowalności honorowych blizn z uczciwego zużycia – testament do dzielnej historii rasy jako psa pracującego, który nie unikał starć z dzikimi przeciwnikami pod ziemią.
Dzisiaj Norfolk Terrier jest przede wszystkim ukochanym towarzyszem rodzinnym, który łączy w sobie dziedzictwo odważnego psa myśliwskiego z ciepłem, lojalnością i radością współczesnego psa domowego. Jego historia jako wszechstronnego pracownika, studenta maskotka i rodzinnego przyjaciela czyni go jedną z najbardziej wszechstronnych i urokliwych ras terierów na świecie.



