
Poitevin
Grupa FCI
6• FCI 24
Rozmiar
Duże
Kraj Pochodzenia
FR
Wysokość
62-72 cm
Waga
30-35 kg
Długość Życia
12-14 lat
Temperament
Przegląd
Poitevin to fascynująca rasa psów gończych, która wywodzi się z malowniczego regionu Poitou we Francji. Ta szlachetna rasa, o historii sięgającej XVII wieku, została stworzona z myślą o wymagających polowaniach, szczególnie na lisy i dziką zwierzynę. Jednak nie tylko myśliwi docenią jej wyjątkowe zalety.
Poitevin jest uosobieniem siły, elegancji i zwinności – stanowi harmonijne połączenie mocy z lekkością ruchu. Jego dystyngowana sylwetka, ukoronowana fascynującym umaszczeniem tricolor, przyciąga spojrzenia nawet najbardziej wymagających koneserów ras gończych. Potrafią przemierzać nawet 60 kilometrów dziennie, co czyni je idealnym towarzyszem dla wyjątkowo aktywnych osób prowadzących sportowy tryb życia.
Dorosłe psy osiągają wzrost od 62 do 72 cm, natomiast suki od 60 do 70 cm. Posiadają krótką, błyszczącą sierść o charakterystycznym umaszczeniu tricolor z czarnym czaprakiem lub dużymi łatami, a także białą z pomarańczowymi akcentami. Charakterystyczną cechą Poitevina jest jego nieugięty instynkt łowiecki – wymaga on znacznej ilości ruchu i stymulacji umysłowej, aby pozostać szczęśliwym i zdrowym.
Choć Poitevin jest rzadko spotykany poza granicami Francji i należy do ras zagrożonych wyginięciem, zdecydowanie zasługuje na uwagę miłośników autentycznych psów gończych. Jego niezależna natura oraz wyraźny terytorialny instynkt sprawiają, że absolutnie nie nadaje się do życia w małych mieszkaniach miejskich. Potrzebuje przestrzeni oraz towarzystwa innych psów, jako że jest typowym psem packowym. Nie znosi samotności, co stanowi kluczowy aspekt, który należy wziąć pod uwagę przed decyzją o wyborze tej rasy.
Oprócz tego, Poitevin jest psem o umiarkowanej inteligencji połączonej z silnym instynktem łowieckim. Oznacza to, że wymaga konsekwentnego treningu i regularnej stymulacji umysłowej. Bez odpowiedniego zajęcia może się nudzić i wykazywać destrukcyjne zachowania. W naszym kompleksowym przewodniku znajdziesz szczegółowe informacje na temat zdrowia, pielęgnacji, aktywności fizycznej, treningu, żywienia, historii, wyglądu i temperamentu Poitevina. Dzięki temu zyskasz pełniejszy i bardziej obiektywny obraz tego wyjątkowego, choć wymagającego psa.
Poitevin to duży pies o wyjątkowo eleganckiej sylwetce, który w idealny sposób łączy moc fizyczną z lekkością i gracją ruchu. Dorosłe psy osiągają wysokość w kłębie od 62 do 72 cm, podczas gdy suki mierzą od 60 do 70 cm. Ich masa ciała wynosi zazwyczaj od 30 do 35 kg, co czyni je psami średniej wielkości o atletycznej budowie.
Budowa głowy i szczegóły anatomiczne:
- Głowa – wydłużona, lecz bez przesady, niezbyt szeroka z wyraźnie zaznaczoną rzeźbą kości i niewielkim guzolem potylicznym
- Czaszka – raczej płaska, łagodnie opadająca w kierunku kufy
- Nos – silny, szeroki i dobrze rozwinięty
- Kufa – lekko wypukła (garbonosy), długa lecz bez przesady
- Wargi – górna warga zakrywa dolną, kufa stopniowo się zwęża
- Oczy – duże, okrągłe, otoczone czarnym obrzeżem, o urzekającym wyrazie
- Uszy – o średniej szerokości, cienka skóra, osadzone nieco nisko, średniej długości i lekko odwrócone do wewnątrz
Budowa korpusu:
- Szyja – długa, smukła, bez podgardla
- Grzbiet – dobrze umięśniony i bardzo dobrze skompaktowany
- Lędźwie – muskularne i mocne
- Klata piersiowa – bardzo głęboka, proporcjonalnie bardziej głęboka niż szeroka
- Żebra – długie, zapewniające odpowiednią pojemność
- Ogon – średniej długości, cienki, gładki, elegancko noszony z lekkim wygięciem
Szata i umaszczenie:
Sierść jest krótka i błyszcząca, łatwa w pielęgnacji. Umaszczenie występuje najczęściej w wariancie tricolor z czarnym czaprakiem lub dużymi łatami, a także biało-pomarańczowe. Ta kombinacja kolorów nadaje Poitevinowi charakterystyczny i niezwykle elegancki wygląd.
Poitevin jest psem, który wyróżnia się swoją szlachetną postawą, wytrwałością i harmonijną budową, co czyni go idealnym towarzyszem dla aktywnych osób ceniących autentyczne rasy robocze.
Poitevin to pies o złożonym i wymagającym temperamencie, który łączy w sobie cechy lojalności wobec swojej rodziny z wyraźną niezależnością charakterystyczną dla psów gończych. Ta rasa posiada niezwykle silny instynkt łowiecki, co może prowadzić do nieustępliwego ścigania mniejszych zwierząt, takich jak koty, króliki czy drobne gryzonie.
Cechy charakteru i zachowanie społeczne:
- Lojalność rodzinna – silnie przywiązany do swojego opiekuna i rodziny
- Niezależność – typowa dla psów gończych, może utrudniać trening
- Instynkt packowy – preferuje towarzystwo innych psów nad samotność
- Umiarkowana towarzyskość wobec ludzi – nie jest typowym psem rodzinnym
- Terytorialność – potrafi głośno sygnalizować obecność obcych
- Wesoły charakter – zwłaszcza podczas aktywności fizycznej i tropienia
Mimo że jest to pies packowy, Poitevin nie jest zbyt towarzyski wobec nieznajomych ludzi, preferując raczej towarzystwo innych psów do wspólnych zabaw i eksploracji. Potrafi być umiarkowanie zabawny i wesoły, zwłaszcza podczas intensywnej aktywności fizycznej lub podczas pracy na tropie.
W domu, gdy jest odpowiednio wyczerpany fizycznie i umysłowo, Poitevin jest łagodny i stosunkowo spokojny, jednak jego niezależny charakter sprawiają, że może być trudny do wyszkolenia dla niedoświadczonych właścicieli. Rasa ta ma tendencję do głośnego szczekania i wycia, co może być uciążliwe dla sąsiadów, dlatego warto pracować nad tym aspektem od najmłodszych lat.
Relacje z innymi zwierzętami:
- Doskonale dogaduje się z dziećmi (pod warunkiem odpowiedniej socjalizacji)
- Świetnie współpracuje z innymi psami (preferuje życie w grupie)
- Silny instynkt łowiecki sprawia, że nie zaleca się trzymania go z mniejszymi zwierzętami domowymi
Ogólnie rzecz biorąc, Poitevin to pies, który potrzebuje doświadczonego właściciela, który potrafi zaspokoić jego wysokie potrzeby ruchowe, zapewnić odpowiednią stymulację umysłową oraz konsekwentnie ustalać granice. Nie jest to rasa dla początkujących czy osób prowadzących mało aktywny tryb życia.
Poitevin to rasa psów, która może cieszyć się średnią długością życia wynoszącą od 12 do 14 lat. Rasa ta jest ogólnie zdrowa i odporna, szczególnie w porównaniu z wieloma innymi rasami czystej krwi, jednak jak każdy pies, może być podatna na pewne schorzenia charakterystyczne dla psów gończych.
Najczęstsze problemy zdrowotne u Poitevina:
- Infekcje uszu – ze względu na długie, zwisające uszy wymagające regularnej kontroli
- Problemy ze wzrokiem – zaćma oraz inne choroby oczu mogą występować u starszych osobników
- Dysplazja stawu biodrowego – sporadycznie występuje u dużych ras aktywnych
- Skręt żołądka – ryzyko u psów z głęboką klatą piersiową
Ze względu na swoją wysoką aktywność fizyczną, Poitevin nie jest szczególnie podatny na przybieranie na wadze, co stanowi pozytywny aspekt, ponieważ otyłość może prowadzić do wielu poważnych problemów zdrowotnych, w tym chorób serca i stawów.
Warunki środowiskowe i tolerancja klimatu:
- Ciepło – rasa toleruje umiarkowane temperatury, ale wymaga stałego dostępu do świeżej wody i cienia w gorące dni
- Zimno – dobrze znosi chłodne warunki, jednak nie powinien być trzymany na zewnątrz w ekstremalnych warunkach pogodowych
- Wilgoć – dobrze radzi sobie w wilgotnym klimacie, typowym dla rodzimej Francji
Profilaktyka zdrowotna:
Kluczowe dla utrzymania zdrowia Poitevina są:
- Regularne wizyty u weterynarza (co najmniej raz w roku)
- Odpowiednio zbilansowana dieta dostosowana do poziomu aktywności
- Intensywna aktywność fizyczna (minimum 2 godziny dziennie)
- Regularne czyszczenie uszu (zapobieganie infekcjom)
- Kontrola wzroku u starszych osobników
- Szczepienia i odrobaczanie zgodnie z kalendarzem weterynaryjnym
Przy odpowiedniej opiece, zbilansowanej diecie i regularnej aktywności fizycznej, Poitevin może cieszyć się długim i zdrowym życiem jako wierny towarzysz i pracowity pies roboczy.
Pielęgnacja Poitevina jest stosunkowo łatwa i niezbyt czasochłonna, dzięki jego krótkiej i błyszczącej sierści. W przeciwieństwie do wielu innych ras wymagających regularnego strzyżenia czy codziennego czesania, Poitevin należy do psów o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych.
Pielęgnacja sierści:
- Szczotkowanie – wystarczy raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i zanieczyszczenia
- Kąpiel – tylko w razie potrzeby (2-3 razy w roku), nadmierne mycie pozbawiałoby sierść naturalnych olejków
- Wyczesywanie – szczotką z naturalnego włosia lub rękawicą gumową
- Linienie – umiarkowane, sezonowe (wiosna i jesień)
Pielęgnacja uszu (KRYTYCZNA):
Ze względu na długie, zwisające uszy, regularna kontrola i czyszczenie uszu jest absolutnie kluczowe dla zapobiegania infekcjom bakteryjnym i grzybiczym. Należy:
- Sprawdzać uszy co najmniej raz w tygodniu
- Czyścić specjalistycznymi płynami do pielęgnacji uszu
- Obserwować oznaki zapalenia (zaczerwienienie, nieprzyjemny zapach, nadmierne drapanie)
- Delikatnie osuszać uszy po kąpieli lub pływania
Pielęgnacja zębów:
- Regularne szczotkowanie zębów (2-3 razy w tygodniu minimum)
- Stosowanie gryzaków dentystycznych
- Roczne przeglądy stomatologiczne u weterynarza
Pielęgnacja łap i pazurów:
- Kontrola poduszek łap po intensywnym wysiłku
- Przycinanie pazurów co 3-4 tygodnie (jeśli nie ścierają się naturalnie)
- Sprawdzanie przestrzeni międzypalcowych pod kątem kleszczy i ran
Kontrola pasożytów:
Jeśli Poitevin spędza dużo czasu na świeżym powietrzu podczas polowań lub długich wędrówek, niezbędna jest regularna kontrola pod kątem obecności kleszczy, pcheł i innych pasożytów zewnętrznych. Zaleca się stosowanie preparatów przeciwpasożytniczych zgodnie z zaleceniami weterynarza.
Regularna i konsekwentna pielęgnacja nie tylko utrzymuje Poitevina w doskonałej kondycji estetycznej, ale przede wszystkim zapobiega wielu problemom zdrowotnym, które mogą pojawić się przy zaniedbaniu podstawowej higieny.
Poitevin to pies o bardzo wysokim poziomie energii i intensywnych potrzebach ruchowych. Jako autentyczny pies gończy, wyhodowany do wielogodzinnych polowań, wymaga co najmniej dwóch godzin intensywnego wysiłku fizycznego dziennie, aby być szczęśliwym, zdrowym i zrównoważonym psychicznie.
Minimalne wymagania dotyczące aktywności:
- Czas trwania – minimum 2 godziny intensywnego ruchu dziennie
- Typ aktywności – długie spacery, bieganie, tropienie, agility
- Przestrzeń – wymaga dostępu do dużego, bezpiecznego terenu do biegania
- Wiek szczeniaka – stopniowe zwiększanie aktywności (5 minut × wiek w miesiącach, 2 razy dziennie)
Zalecane formy aktywności fizycznej:
- Długie spacery – minimum 1-2 godziny dziennie w terenie zróżnicowanym
- Bieganie – idealne jako towarzysz dla biegaczy na długie dystanse (10-20 km)
- Tropienie i węszenie – wykorzystanie naturalnych instynktów łowieckich
- Aportowanie – doskonałe do stymulacji umysłowej i fizycznej
- Agility i dog tracking – zawody sportowe dla psów gończych
- Wspólne wędrówki – wycieczki górskie, leśne trasy
- Zabawa z innymi psami – swobodna zabawa w bezpiecznym psim parku
Konsekwencje braku ruchu:
Niewystarczająca ilość aktywności fizycznej może prowadzić do poważnych problemów behawioralnych, takich jak:
- Niszczenie mebli i przedmiotów domowych
- Nadmierne szczekanie i wycie
- Próby ucieczki i wędrówki
- Agresja z frustracji
- Kompulsywne zachowania (np. gonienie własnego ogona)
- Depresja i apatia
Środki ostrożności:
- Poitevin ma silną tendencję do ucieczek, szczególnie gdy wyczuje interesujący zapach
- Zawsze należy trzymać go na długiej smyczy lub w bezpiecznym, ogrodzonym ogrodzie (minimum 1,5-2 m wysokości płotu)
- Nie wolno puszczać luzem w pobliżu dróg czy terenów, gdzie mogą przebywać dzikie zwierzęta
- Warto rozważyć GPS tracker na obroży dla dodatkowego bezpieczeństwa
Idealny właściciel Poitevina:
Rasa ta doskonale sprawdzi się w rodzinach lub u osób, które:
- Prowadzą bardzo aktywny, sportowy tryb życia
- Mogą poświęcić 2-3 godziny dziennie na aktywność fizyczną
- Posiadają duży, bezpieczny teren do swobodnego biegania psa
- Są zainteresowane sportem kynologicznym lub polowaniem
- Mieszkają w pobliżu lasów, terenów wiejskich czy górskich szlaków
Poitevin to zdecydowanie nie jest pies dla osób prowadzących siedzący tryb życia czy mieszkających w małych mieszkaniach miejskich. Wymaga prawdziwej pasji do aktywności fizycznej i zaangażowania w codzienne treningi.
Trening Poitevina może stanowić poważne wyzwanie nawet dla doświadczonych właścicieli psów ze względu na jego niezależny charakter, silny instynkt łowiecki i typową dla psów gończych upartość. Rasa ta nie jest najłatwiejsza do szkolenia, dlatego najlepiej sprawdzi się w rękach właściciela posiadającego doświadczenie w pracy z rasami gończymi.
Poziom trudności treningu:
- Inteligencja – umiarkowana, typowa dla psów gończych (praca niezależna, nie posłuszeństwo ślepe)
- Upór – wysoki, wymaga konsekwencji i cierpliwości
- Koncentracja – łatwo się rozprasza, szczególnie przy obecności zapachów
- Motywacja – instynkt łowiecki przeważa nad chęcią współpracy z człowiekiem
Kluczowe zasady skutecznego treningu:
- Wczesna socjalizacja – rozpoczęcie od 8-10 tygodnia życia jest absolutnie krytyczne
- Pozytywne wzmocnienia – smakołyki wysokiej wartości, pochwały, zabawa
- Krótkie sesje – 5-10 minut, wielokrotnie w ciągu dnia (zapobiega znudzeniu)
- Różnorodność – zmieniające się ćwiczenia i lokalizacje utrzymują zaangażowanie
- Konsekwencja – jasne granice i zasady od pierwszego dnia
- Cierpliwość – postępy mogą być wolniejsze niż u ras posłusznych
Podstawowe komendy do opanowania:
- Siad – podstawowa komenda kontrolna
- Zostań – krytyczna dla bezpieczeństwa
- Do mnie – absolutnie niezbędna ze względu na tendencję do ucieczek
- Leżeć – uspokajanie w sytuacjach stresowych
- Zostaw to – ochrona przed zjedzeniem niebezpiecznych przedmiotów
- Cicho – redukcja nadmiernego szczekania
Wyzwania specyficzne dla Poitevina:
- Głośne wokalizacje – szczekanie, wycie charakterystyczne dla psów gończych wymaga dodatkowej pracy nad kontrolą
- Selektywna głuchota – ignorowanie komend, gdy idzie tropem
- Trudności z przywołaniem – silny instynkt łowiecki przeważa nad posłuszeństwem
- Niezależność – preferuje samodzielne podejmowanie decyzji
Zalecane metody treningowe:
- Trening z klikerem – precyzyjne oznaczanie pożądanych zachowań
- Ćwiczenia węchowe – wykorzystanie naturalnych zdolności i instynktów
- Agility dla psów gończych – połączenie ruchu z posłuszeństwem
- Mantrailing – tropienie ludzi jako konstruktywna forma wykorzystania instynktu
- Socjalizacja z innymi psami – nauka właściwego zachowania w grupie
Czego unikać w treningu:
- ❌ Kar fizycznych – prowadzą do utraty zaufania i mogą zwiększyć upór
- ❌ Krzyku i agresji – nieefektywne wobec niezależnej natury
- ❌ Długich, monotonnych sesji – powodują znudzenie i frustrację
- ❌ Puszczania luzem w niebezpiecznych miejscach – ryzyko ucieczki za tropem
Idealna sytuacja dla treningu:
Ponieważ Poitevin jest psem packowym, doskonale reaguje na socjalizację i wspólny trening z innymi psami, co może znacząco ułatwić proces edukacji. Uczenie się przez obserwację innych, dobrze wyszkolonych psów może przyspieszyć postępy.
Kluczowe jest rozpoczęcie szkolenia od najmłodszych lat (8-10 tygodni) i stopniowe wprowadzanie nowych komend oraz ćwiczeń. Trening Poitevina to maraton, nie sprint – wymaga cierpliwości, konsekwencji i realistycznych oczekiwań. Nie będzie to nigdy pies o posłuszeństwie owczarka niemieckiego, ale przy odpowiednim podejściu może stać się dobrze wychowanym towarzyszem.
Poitevin to duży, aktywny pies gończy, który potrzebuje odpowiedniej, wysokiej jakości diety, aby utrzymać zdrowie, kondycję fizyczną i wysoki poziom energii niezbędny do codziennej aktywności. Karmienie tego psa wymaga świadomego podejścia i dostosowania do indywidualnych potrzeb.
Podstawowe zasady żywienia:
- Wysokiej jakości karma – premium lub super-premium, dostosowana do wieku, wagi i poziomu aktywności
- Bogata w białko – minimum 25-30% białka zwierzęcego (kurczak, wołowina, ryby)
- Umiarkowana ilość tłuszczu – 12-18% dla utrzymania energii i zdrowej sierści
- Błonnik – wspomaga trawienie i reguluje pracę jelit
- Witaminy i minerały – wsparcie dla stawów, kości i układu odpornościowego
Dzienna porcja i częstotliwość posiłków:
- Psy dorosłe – 2 posiłki dziennie (rano i wieczorem)
- Ilość – około 350-450g suchej karmy dziennie (w zależności od aktywności)
- Szczenięta (2-6 miesięcy) – 3-4 posiłki dziennie
- Młode psy (6-12 miesięcy) – 2-3 posiłki dziennie
- Starsze psy (7+ lat) – karma senior z dodatkiem glukozaminy dla stawów
Kontrola masy ciała:
Mimo wysokiego poziomu aktywności fizycznej, Poitevin może mieć tendencję do przybierania na wadze, jeśli jego dieta nie jest odpowiednio kontrolowana. Warto regularnie monitorować wagę i kondycję psa:
- Żebra powinny być wyczuwalne, ale niewidoczne
- Wyraźna talia przy spojrzeniu z góry
- Lekkie podciągnięcie brzucha przy spojrzeniu z boku
Dodatkowe zalecenia żywieniowe:
- Świeża woda – stały dostęp do czystej, świeżej wody, szczególnie po wysiłku
- Przekąski – maksymalnie 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego
- Naturalne przysmaki – suszone mięso, warzywa (marchew, brokuły), owoce (jabłka bez pestek)
- Unikać – czekolady, winogron, rodzynków, cebuli, czosnku, kości drobiowych
Dieta a aktywność fizyczna:
- Przed wysiłkiem – lekki posiłek minimum 1-2 godziny przed intensywną aktywnością
- Po wysiłku – główny posiłek po 30-60 minutach odpoczynku (zapobiega skrętowi żołądka)
- Dni polowań – zwiększona porcja o 20-30% w dniach wyjątkowo intensywnego wysiłku
Zapobieganie skrętowi żołądka (GDV):
Ze względu na głęboką klatkę piersiową, Poitevin jest narażony na skręt żołądka – stan zagrażający życiu. Aby zminimalizować ryzyko:
- Podawaj 2 mniejsze posiłki zamiast jednego dużego
- Unikaj intensywnego ruchu bezpośrednio przed i po jedzeniu (minimum 1 godzina przerwy)
- Używaj misek podnoszonych (na wysokości klatki piersiowej)
- Nie pozwalaj na szybkie pochłanianie pokarmu (miski anty-pożerania)
Suplementacja (po konsultacji z weterynarzem):
- Glukozamina i chondroityna – wsparcie dla stawów u starszych psów
- Omega-3 – zdrowa sierść i wsparcie układu sercowo-naczyniowego
- Probiotyki – zdrowie układu pokarmowego
- Witaminy A, C, E – wsparcie układu odpornościowego
Dobrze zbilansowana dieta, podana w odpowiednich ilościach i o właściwych porach, w połączeniu z regularną aktywnością fizyczną i weterynaryjną opieką profilaktyczną, przyczyni się do długiego, zdrowego i aktywnego życia Poitevina.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowa wytrzymałość na długie dystanse
- Silny instynkt łowiecki i doskonały węch
- Elegancki i harmonijny wygląd
- Idealny towarzysz dla aktywnych myśliwych
- Zdrowa i odporna rasa
Wady
- Nie nadaje się do życia w małych mieszkaniach miejskich
- Wymaga towarzystwa psów i nie znosi samotności
- Może wykazywać destrukcyjne zachowania przy braku stymulacji
- Trudny w szkoleniu ze względu na niezależność
- Głośny i wokalny (szczekanie
- wycie)
Oceny behawioralne
Historia rasy
Rasa Poitevin ma swoje głębokie korzenie w malowniczym regionie Poitou w zachodniej Francji, gdzie została wyhodowana w XVII wieku z myślą o wymagających polowaniach na lisy, jelenie i inną dziką zwierzynę. Ta szlachetna rasa psów gończych ma bogatą i fascynującą historię, ściśle związaną z francuskimi tradycjami myśliwskimi.
Początki rasy (XVII wiek):
Poitevin jest potomkiem dwóch legendarnych linii psów gończych, które były znane ze swoich wyjątkowych zdolności do nieustępliwego ścigania zwierzyny na długie dystanse. Rasa została stworzona przez krzyżowanie lokalnych psów gończych z angielskimi Foxhoundami, co zaowocowało powstaniem psa o wyjątkowej wytrwałości, węchu i elegancji.
Złoty wiek (XVIII-XIX wiek):
- Rasa zyskała ogromną popularność wśród francuskiej arystokracji
- Ceniona przez myśliwych za niezrównaną wytrzymałość i umiejętności tropienia
- Poitevin potrafił pracować w meute (sforze) przez wiele godzin bez zmęczenia
- Uznawany za jeden z najszybszych i najelegantszych psów gończych w Europie
Tragedia i niemal wyginięcie (XIX wiek):
W XIX wieku Poitevin musiał zmierzyć się z katastrofalnymi trudnościami, które niemal doprowadziły do całkowitego wyginięcia rasy. Epidemia wścieklizny w latach 1842-1845 zdziesiątkowała populację psów w regionie Poitou, niszcząc dorobek pokoleń hodowców. Z setki psów przetrwało zaledwie kilkanaście osobników.
Odbudowa rasy:
- Dzięki determinacji francuskich hodowców rasę udało się odbudować
- Wykorzystano ocalałe osobniki oraz krzyżowanie z pokrewnymi rasami
- Proces odbudowy trwał kilkadziesiąt lat
- Rasa odzyskała część swojej dawnej sławy, ale nigdy nie osiągnęła poprzedniej liczebności
Współczesność (XX-XXI wiek):
Dzisiaj Poitevin jest uważany za rasę zagrożoną wyginięciem, a jego populacja jest ograniczona głównie do Francji. Szacuje się, że na świecie żyje zaledwie kilkaset osobników tej szlachetnej rasy. Jest to jedna z najrzadszych ras psów gończych na świecie.
Klasyfikacja i uznanie:
- FCI (Fédération Cynologique Internationale) – Standard nr 24
- Grupa 6 – Psy gończe, bloodhound i rasy pokrewne
- Sekcja 1.1 – Duże psy gończe
- Próby pracy – Wymagane dla pełnej oceny
Rola współczesna:
Współcześnie Poitevin jest znacznie mniej popularny jako pies towarzyszący, a jego głównym celem pozostaje tradycyjna rola psa myśliwskiego w sforach polujących we Francji. Niewielka liczba entuzjastów w innych krajach europejskich stara się promować tę rasę, jednak pozostaje ona niszową i praktycznie nieznaną poza granicami rodzimego kraju.
Zachowanie czystości rasy Poitevin jest obecnie priorytetem dla francuskich organizacji kynologicznych, które wspierają programy ochrony i rozwoju tej historycznej, lecz ginącej rasy psów gończych.



