
Seter szkocki
Grupa FCI
7• FCI 6
Rozmiar
Duże
Kraj Pochodzenia
GB
Wysokość
58-66 cm
Waga
25.5-29.5 kg
Długość Życia
10-14 lat
Temperament
Przegląd
Seter szkocki - Gordon to prawdziwy arystokrata wśród psów myśliwskich, który zachwyca swoim majestatycznym wyglądem i wybitną inteligencją. Jego korzenie sięgają Wielkiej Brytanii, a dokładniej Szkocji, gdzie przez wieki pełnił rolę doskonałego towarzysza na polowaniach. Wywodzący się z arystokratycznych hodowli prowadzonych przez rodzinę Gordonów, ten wyjątkowy pies myśliwski zyskał sławę już w XV wieku w zamku Gordon Castle, gdzie był ulubionym psem księcia Alexandra Gordona.
Jest największym i najbardziej masywnym spośród wszystkich setterów, co czyni go imponującym przedstawicielem swojej rasy. Jego muskularna budowa i harmonijne proporcje pozwalają mu na długotrwałe biegi w trudnym terenie i skuteczne polowania na różne gatunki ptactwa. Charakterystyczne smoliście czarne umaszczenie z bogatymi kasztanowymi podpalaniami nadaje mu niezwykłej elegancji, której nie sposób nie zauważyć. Jego długie, jedwabiste włosy tworzą piękne frędzle na uszach, brzuchu i kończynach, wymagając regularnej pielęgnacji, aby zachować swój urok i uniknąć kołtunów.
Kluczowe cechy setera Gordon:
- Największy z wszystkich setterów (62-66 cm wzrostu)
- Wyjątkowa wytrzymałość i siła na polowaniach
- Charakterystyczne czarno-kasztanowe umaszczenie
- Długa, jedwabista sierść z eleganckimi frędzlami
- Niezwykła lojalność wobec rodziny
Seter szkocki - Gordon to pies niezwykle towarzyski, który uwielbia być w centrum uwagi rodziny i tworzy głębokie więzi emocjonalne ze swoimi opiekunami. Jest pełen energii i pasji do pracy, co sprawia, że codzienna dawka ruchu i stymulacji umysłowej jest niezbędna dla jego zdrowia fizycznego i psychicznego. Jego przyjazny, a zarazem czujny temperament sprawia, że doskonale odnajduje się w domach z dziećmi. Mimo swojej dużej postury i siły, seter Gordon jest niezwykle czuły, delikatny i lojalny wobec swoich opiekunów, co czyni go idealnym towarzyszem na co dzień.
Jednakże ważne jest, aby pamiętać, że setery są psami wrażliwymi emocjonalnie i potrzebują bliskiego kontaktu z rodziną. Brak odpowiedniej socjalizacji lub długotrwałe pozostawanie w samotności może prowadzić do lękliwości i problemów behawioralnych. Dlatego kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego szkolenia opartego na pozytywnym wzmocnieniu oraz kontaktu z innymi psami i ludźmi od najmłodszych lat. Dobrze wyszkolony i zsocjalizowany seter szkocki - Gordon potrafi przynieść wiele radości i stać się nieodłącznym, kochanym członkiem rodziny na długie lata.
Zapraszamy do dalszej lektury, gdzie poznasz szczegółowe informacje dotyczące zdrowia, pielęgnacji, aktywności fizycznej, szkolenia, żywienia, fascynującej historii, wyglądu oraz zachowania tej niezwykłej rasy. Dzięki temu kompletnemu przewodnikowi odkryjesz wszystkie aspekty życia z seterem szkockim - Gordonem i dowiesz się, czy ta wspaniała rasa będzie idealnym wyborem dla Ciebie i Twojej rodziny.
Seter szkocki Gordon to pies o dostojnej i eleganckiej sylwetce, która przypomina budowę silnego konia myśliwskiego zdolnego do przenoszenia ciężaru przez cały dzień polowania. Ich konstrukcja ciała jest harmonijna i symetryczna we wszystkich proporcjach, co sprawia, że są niezwykle zwinne, wytrzymałe i pełne gracji. Zgodnie ze standardem rasy FCI, wysokość w kłębie wynosi:
- Psy: 66 cm (tolerancja 62-66 cm)
- Suki: 62 cm (tolerancja 58-62 cm)
- Waga: od 25,5 do 29,5 kg w zależności od płci i budowy
Charakterystyczna głowa setera Gordona jest raczej głęboka niż szeroka, z długością od potylicy do stopu większą niż od stopu do nosa. Czaszka jest lekko zaokrąglona, najszersza między uszami, pokazująca dobrze rozwinięty mózg. Nos jest duży, szeroki, z otwartymi nozdrzami i zawsze w kolorze czarnym. Kufa jest długa z niemal równoległymi liniami, ani nie spiczasta, ani nie zaostrzona, o głębokości prawie równej jej długości.
Oczy są ciemnobrązowe, jasne i pełne życia, ani nie głęboko osadzone, ani nie wypukłe, umieszczone wystarczająco pod brwiami, pokazujące bystre i inteligentne spojrzenie. Uszy są średniej wielkości, cienkie, osadzone nisko i przylegające blisko do głowy. Sierść jest średniej długości na większości ciała, gładka i lśniąca bez tendencji do kręcenia się. Na uszach, pod brzuchem, na klatce piersiowej, tylnej stronie kończyn i na ogonie włos tworzy długie, eleganckie frędzle.
Umaszczenie jest charakterystyczne i niepowtarzalne - smoliście czarne z bogatymi kasztanowymi podpalaniami o głębokim odcieniu. Podpalania występują:
- Dwie wyraźne plamy nad oczami (nie więcej niż 2 cm średnicy)
- Po bokach kufy (nie sięgające ponad nos)
- Na gardle, dwie duże plamy na klatce piersiowej
- Wewnętrzna strona tylnych kończyn, udźce rozszerzające się na zewnątrz
- Wokół odbytu, na poduszeczkach łap
- Dopuszczalna cienka czarna kreska wzdłuż grzbietu każdego palca
Ogon jest prosty lub lekko zakrzywiony w kształcie szabli, noszony poziomo lub poniżej linii grzbietu, nigdy nie wzniesiony powyżej. W ruchu setery Gordon poruszają się płynnie i z gracją w galopie, prezentując charakterystyczny, stylowy ruch z wysoko niesioną głową, co podkreśla ich zwinność, siłę i szlachetne pochodzenie.
Seter szkocki Gordon to pies o przyjaznym, godnym i towarzyskim usposobieniu, który jest niezwykle lojalny wobec swojej rodziny. Według standardu FCI rasa ta jest inteligentna, zdolna i godna, odważna, żywiołowa, o łagodnym i zrównoważonym charakterze. Ich temperament jest stabilny i przewidywalny, jednak mogą być nieco nieufne wobec obcych przy pierwszym kontakcie, co czyni je dobrymi stróżami domowego ogniska bez nadmiernej agresywności.
W relacjach z dziećmi są niezwykle czułe, delikatne i tolerantne, co sprawia, że są idealnymi towarzyszami zabaw dla starszych dzieci. Warto jednak pamiętać, że z racji ich dużej energii, siły i entuzjazmu, zabawy z małymi dziećmi powinny być nadzorowane przez dorosłych, aby uniknąć przypadkowego popchnięcia czy urazów. Setery Gordon uwielbiają uczestniczyć we wszystkich rodzinnych aktywnościach i źle znoszą długotrwałą samotność.
Kluczowe cechy charakteru:
- Inteligentny i łatwy do nauczenia przy odpowiednim podejściu
- Lojalny i oddany swojej rodzinie do końca życia
- Żywiołowy i pełen energii, potrzebujący aktywności
- Łagodny i cierpliwy wobec dzieci
- Czujny i uważny, dobry stróż bez agresji
- Wrażliwy emocjonalnie, źle znoszący samotność
Gordon setery są bardzo inteligentne i dobrze reagują na szkolenie, jednak ich niezależny i czasem uparty charakter może sprawić, że będą wykazywały opór wobec monotonnych lub surowych metod treningowych. W związku z tym, szkolenie powinno być oparte na pozytywnych wzmocnieniach, konsekwencji i regularnych, różnorodnych sesjach, aby utrzymać ich uwagę i motywację. Seterzy mają również silny instynkt myśliwski oraz tendencję do poszukiwania przygód i tropienia śladów, dlatego ważne jest, aby zapewnić im odpowiednią przestrzeń do biegania i eksploracji w bezpiecznym, ogrodzonym terenie.
W przypadku braku odpowiedniej ilości aktywności fizycznej i stymulacji umysłowej mogą stać się destrukcyjne, nadmiernie hałaśliwe lub rozwijać problemy behawioralne takie jak nadmierne szczekanie czy kopanie w ogrodzie. Właściciele powinni być gotowi na to, aby poświęcić znaczną ilość czasu na codzienne spacery, zabawy i interakcję z psem, co przyczyni się do jego zadowolenia, dobrego samopoczucia i zrównoważonego zachowania w domu.
Seter szkocki Gordon jest ogólnie zdrową i wytrzymałą rasą psów, z przeciętną długością życia wynoszącą od 10 do 14 lat, przy czym wiele osobników osiąga wiek 12-13 lat przy odpowiedniej opiece. Kluczowym elementem zdrowia tej rasy jest regularna, intensywna aktywność fizyczna, która pomaga utrzymać ich wagę w normie, buduje muskulaturę oraz zapobiega chorobom związanym z otyłością i problemami stawowymi. Setery mają tendencję do przybierania na wadze, zwłaszcza w starszym wieku lub przy niewystarczającej aktywności, dlatego ważne jest, aby zapewnić im odpowiednią ilość ruchu i zrównoważoną, wysokiej jakości dietę.
Powszechne problemy zdrowotne występujące w rasie:
- Dysplazja stawów biodrowych (HD) - należy wybierać szczenięta od rodziców z badaniami BVA/FCI
- Dysplazja stawów łokciowych (ED) - może powodować chromanie i ból
- Wzdęcie żołądka (GDV) - potencjalnie śmiertelne, wymaga natychmiastowej interwencji weterynaryjnej
- Niedoczynność tarczycy - może wpływać na metabolizm i energię psa
- Postępująca atrofia siatkówki (PRA) - degeneracyjna choroba oczu prowadząca do ślepoty
- Zaćma - może rozwijać się w starszym wieku
- Epilepsja - sporadycznie występująca w linii hodowlanej
Aby zminimalizować ryzyko wzdęcia, które jest szczególnie niebezpieczne dla głębokopiersiowych ras jak setery, należy:
- Karmić psa 2-3 mniejszymi posiłkami dziennie zamiast jednego dużego
- Unikać intensywnych ćwiczeń bezpośrednio przed i po jedzeniu (1 godzina przerwy)
- Używać wolno jedzących misek dla psów jedzących zbyt szybko
- Zapewnić spokój i relaks podczas karmienia
Dlatego kluczowe jest, aby regularnie kontrolować stan zdrowia psa u weterynarza (co najmniej raz w roku, w starszym wieku dwa razy w roku), przeprowadzać zalecane badania przesiewowe oraz dostarczać mu odpowiednią opiekę profilaktyczną. Wybierając szczenię, zawsze należy sprawdzić badania zdrowotne rodziców na dysplazję, problemy okulistyczne i tarczycę, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia tych schorzeń u potomstwa.
Pielęgnacja setera szkockiego Gordona jest niezwykle ważna z uwagi na jego długą, jedwabistą sierść z bogatymi frędzlami. Wymaga ona regularnego, systematycznego czesania szczotką szczecinową i grzebieniem metalowym, aby zapobiec powstawaniu kołtunów i splątaniu włosów, szczególnie w okolicach uszu, brzucha, klatki piersiowej i tylnej strony kończyn, gdzie sierść jest najdłuższa i najbardziej obfita.
Podstawowy harmonogram pielęgnacji:
- Czesanie - minimum 2-3 razy w tygodniu (15-20 minut), codziennie w okresie linienia
- Kąpiel - co 6-8 tygodni lub gdy pies jest brudny, używając delikatnych szamponów dla długowłosych ras
- Trymowanie - co 8-12 tygodni dla utrzymania kształtu (sierść między palcami, wokół łap i uszu)
- Pazury - przycinanie co 3-4 tygodnie lub gdy słychać stukanie o podłogę
- Uszy - sprawdzanie i czyszczenie co tydzień (zwisające uszy podatne na infekcje)
- Zęby - szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu dla zapobiegania kamieniowi nazębnemu
W okresach linienia, które występują zazwyczaj dwa razy w roku (wiosna i jesień), częstotliwość czesania powinna być zwiększona do codziennego, aby usunąć martwe włosy i przyspieszyć proces wymiany sierści. Podczas kąpieli ważne jest, aby używać delikatnych, nawilżających szamponów, które nie wysuszają skóry i nie niszczą naturalnego tłuszczu ochronnego. Po kąpieli warto dokładnie osuszyć uszy i sprawdzić, czy nie ma żadnych oznak podrażnienia, gdyż gromadzenie się wilgoci w przewodach słuchowych może prowadzić do bolesnych infekcji bakteryjnych lub grzybiczych.
Oprócz tego, regularne przeglądy stanu zdrowia podczas pielęgnacji pozwalają na wczesne wykrycie problemów:
- Sprawdzanie skóry pod sierścią (wykrycie kleszczy, pcheł, podrażnień)
- Kontrola uszu pod kątem zapachu lub wydzieliny (oznaki infekcji)
- Ocena stanu zębów i dziąseł (zapobieganie chorobom przyzębia)
- Sprawdzanie poduszek łap pod kątem ran lub pęknięć
Utrzymanie setera Gordona w czystości oraz dbałość o jego piękną sierść przyczyniają się nie tylko do estetyki i eleganckiego wyglądu, ale także do ogólnego samopoczucia psa, zdrowia skóry oraz komfortu termicznego. Zaniedbana sierść może powodować dyskomfort, problemy skórne i utratę charakterystycznego, lśniącego wyglądu tej szlachetnej rasy.
Seter szkocki Gordon to rasa psów o bardzo wysokiej energii i wytrzymałości, która wymaga znacznej ilości intensywnych ćwiczeń każdego dnia. Z uwagi na ich dużą wytrzymałość, naturalne instynkty myśliwskie oraz niezwykłą pasję do pracy w terenie, niezbędne są długie spacery oraz intensywne, różnorodne zabawy. Codzienna porcja aktywności powinna wynosić co najmniej 1,5 do 2 godzin, a najlepiej 2-3 godziny dla młodych, zdrowych osobników, co może obejmować:
- Długie spacery w różnorodnym terenie (3-5 km dziennie)
- Bieganie obok roweru lub jako partner do joggingu
- Zabawy w aportowanie piłek, sztucznej zwierzyny lub frisbee
- Pływanie - doskonała aktywność niskoobciążeniowa dla stawów
- Spacery po lesie z możliwością tropienia i eksploracji zapachów
- Zabawy z innymi psami na wybiegu lub w parku
- Treningi posłuszeństwa i zabawy węchowe w terenie
Setery Gordon uwielbiają biegać w galopie i eksplorować otoczenie, wykorzystując swój wspaniały zmysł węchu do tropienia śladów, dlatego najlepiej czują się w przestronnym, bezpiecznie ogrodzonym terenie, gdzie mogą swobodnie biegać bez smyczy. Idealne są tereny leśne, łąki czy otwarte pola, gdzie mogą w pełni wykorzystać swoje naturalne instynkty myśliwskie. Należy pamiętać, że silny instynkt tropienia może sprawić, że pies pobiegnie za ciekawym śladem, dlatego puszczanie bez smyczy powinno odbywać się tylko w bezpiecznych, kontrolowanych warunkach.
Konsekwencje braku wystarczającej aktywności:
- Problemy z zachowaniem - niepokój, nadpobudliwość w domu
- Destrukcyjne zachowania - gryzienie mebli, niszczenie przedmiotów
- Nadmierne szczekanie lub wycie z frustracji
- Problemy z wagą i kondycją fizyczną
- Depresja i apatia u psów długotrwale niedoćwiczonych
- Trudności w treningu z powodu nadmiaru energii
Dlatego niezwykle ważne jest, aby właściciele seterów byli aktywni, zaangażowani i sportowo nastawieni, gotowi na codzienne długie aktywności ze swoimi psami niezależnie od pogody. Warto również rozważyć wprowadzenie zajęć sportowych takich jak:
- Agility - tor przeszkód rozwijający zwinność i posłuszeństwo
- Obedience - zaawansowane szkolenie posłuszeństwa
- Trailing/Tracking - tropienie śladów, wykorzystanie instynktów myśliwskich
- Field trials - próby pracy w terenie dla psów myśliwskich
- Canicross - bieganie w zaprzęgu z psem
Te aktywności nie tylko pozwolą na wysiłek fizyczny, ale także zapewnią niezbędną stymulację umysłową, co jest niezwykle ważne dla tej inteligentnej i pracującej rasy. Zmęczony fizycznie i umysłowo seter Gordon to spokojny, zrównoważony i szczęśliwy towarzysz w domu.
Szkolenie setera szkockiego Gordona powinno rozpocząć się jak najwcześniej, już od 8-10 tygodnia życia, aby wprowadzić szczenię w odpowiednie nawyki i zachowania oraz zapobiec wykształceniu się niepożądanych zachowań. Rasa ta jest inteligentna, zdolna do nauki i chętna do współpracy, jednak może być również dość uparta i niezależna, co oznacza, że właściciele powinni być konsekwentni, cierpliwi i wytrwali w procesie szkolenia.
Kluczowe zasady skutecznego szkolenia:
- Pozytywne wzmocnienie - pochwały, smakołyki, zabawa jako nagroda
- Konsekwencja - te same zasady od wszystkich członków rodziny
- Krótkie sesje - 10-15 minut kilka razy dziennie (unikanie nudy)
- Różnorodność - zmiana ćwiczeń i lokalizacji treningowych
- Cierpliwość - unikanie frustracji i surowych metod
- Wczesny start - socjalizacja i podstawy od szczenięcia
Kluczowe jest, aby szkolenie było oparte wyłącznie na metodach pozytywnego wzmocnienia, takich jak pochwały słowne, pieszczoty, smakołyki i ulubione zabawki, ponieważ surowe, karcące metody mogą prowadzić do problemów z zachowaniem, obniżenia zaufania psa oraz rozwoju lękliwości. Setery Gordon są wrażliwe emocjonalnie i źle reagują na krzyk, karanie fizyczne czy nadmierną surowość - takie podejście może zupełnie zniechęcić psa do nauki.
Setery Gordon są niezwykle wrażliwe i potrzebują dużo socjalizacji oraz pozytywnych interakcji z innymi psami, ludźmi różnego wieku, zwierzętami i różnorodnymi sytuacjami, co pomoże im stać się pewnymi siebie, zrównoważonymi i społecznymi osobnikami. Socjalizacja powinna rozpocząć się już w hodowli i być kontynuowana intensywnie do 16-20 tygodnia życia (okres krytyczny), a następnie przez całe życie psa.
Priorytetowe obszary szkolenia:
- Podstawowe komendy - siad, waruj, do mnie, zostaw, noga (fundament posłuszeństwa)
- Odwoływanie - niezawodne przychodzenie na zawołanie (bezpieczeństwo)
- Chodzenie na smyczy - bez ciągnięcia, luźna smycz
- Pozostawanie samemu - stopniowe przyzwyczajanie do krótkich nieobecności
- Kontrola instynktu łowieckiego - niegonienie kotów, ptaków, białek
- Spotkania z obcymi - grzeczne witanie bez skakania
Regularne, zabawne i angażujące sesje treningowe pomogą w utrzymaniu uwagi psa oraz sprawią, że nauka będzie przyjemnością dla obu stron. Ważne jest, aby nie pozwalać szczeniętom na wykształcenie złych nawyków (takich jak skakanie na ludzi, gryzienie rąk, przeciąganie smyczy), ponieważ późniejsze ich korygowanie może być znacznie trudniejsze i czasochłonne. To, co jest zabawne u 8-tygodniowego szczenięcia, staje się problemem u 30-kilogramowego dorosłego psa.
Setery Gordon odnoszą szczególne sukcesy w zaawansowanych formach szkolenia takich jak praca w terenie (field trials), tropienie, obedience czy nosework, które wykorzystują ich naturalne zdolności i inteligencję. Tego typu aktywności są doskonałym sposobem na budowanie więzi z psem i wykorzystanie jego pełnego potencjału.
Dieta setera szkockiego Gordona powinna być wysokiej jakości, zrównoważona i dostosowana do jego wysokiego poziomu aktywności, wieku, stanu zdrowia oraz kondycji fizycznej. Zaleca się podawanie premium karmy (sucha lub mokra), zawierającej odpowiednie proporcje białka zwierzęcego (minimum 25-30% dla dorosłych psów aktywnych), tłuszczu (12-18%) oraz węglowodanów, aby wspierać ich energię, zdrową muskulaturę oraz ogólne zdrowie.
Składniki, na które należy zwrócić uwagę przy wyborze karmy:
- Białko zwierzęce jako pierwszy składnik (kurczak, wołowina, ryby, jagnięcina)
- Zdrowe tłuszcze - omega-3 i omega-6 dla zdrowej sierści i skóry
- Glukozamina i chondroityna - wsparcie dla stawów (ważne dla dużych ras)
- Owoce i warzywa - źródło witamin, minerałów i błonnika
- Brak sztucznych dodatków - unikać kolorów, konserwantów, wypełniaczy (kukurydza, pszenica w dużych ilościach)
Właściciele powinni zwracać szczególną uwagę na skład karmy i unikać produktów niskiej jakości z dodatkiem sztucznych substancji, nadmiarem zbóż jako wypełniaczy oraz mięsa nieznanego pochodzenia, które mogą być szkodliwe dla zdrowia psa i prowadzić do alergii pokarmowych czy problemów trawiennych.
Harmonogram karmienia dla seterów Gordon:
- Szczenięta (2-6 miesięcy) - 3-4 posiłki dziennie, karma dla szczeniąt dużych ras
- Młode psy (6-12 miesięcy) - 2-3 posiłki dziennie, stopniowe przejście na karmę dla dorosłych
- Dorosłe psy (1-7 lat) - 2 posiłki dziennie (najlepiej rano i wieczorem)
- Seniorzy (7+ lat) - 2 posiłki dziennie, karma senior z obniżoną kalorycznością
Setery, ze względu na swoją wysoką aktywność i duży rozmiar, mogą potrzebować większej ilości kalorii niż przeciętne psy ich wagi - szczególnie podczas intensywnego sezonu polowań lub treningów. Jednak ważne jest również zapobieganie przejadaniu się i otyłości, która może obciążać stawy i prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
Zapobieganie wzdęciu żołądka (GDV) przez odpowiednie karmienie:
- Podawanie 2-3 mniejszych posiłków zamiast jednego dużego
- Unikanie ćwiczeń 1 godzinę przed i po posiłku
- Karmienie w spokojnej atmosferze bez stresu i rywalizacji
- Używanie wolno jedzących misek dla szybko jedzących psów
- Zapewnienie dostępu do wody cały czas, ale nie tuż po posiłku w dużych ilościach
Ważne jest również, aby zapewnić psu dostęp do świeżej, czystej wody przez cały czas, szczególnie podczas upalnych dni, po intensywnych ćwiczeniach i w czasie pory letniej, kiedy to mogą potrzebować jej znacznie więcej. Regularne monitorowanie wagi psa, kondycji fizycznej (ocena BCS - Body Condition Score) oraz dostosowywanie porcji jedzenia w zależności od jego poziomu aktywności pomoże w utrzymaniu zdrowej wagi i zapobieganiu otyłości czy niedowagi.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Inteligentny i zdolny do nauki
- Wyjątkowo lojalny i oddany rodzinie
- Przyjazny dla dzieci i łagodny w charakterze
- Elegancki wygląd o szlachetnym pochodzeniu
- Doskonały pies myśliwski z silnym instynktem
- Energiczny i aktywny towarzysz dla sportowców
- Dobry stróż bez nadmiernej agresywności
- Wytrzymały i odporny na trudne warunki
Wady
- Wymaga regularnej i czasochłonnej pielęgnacji sierści
- Potrzebuje bardzo dużo aktywności fizycznej (2-3h dziennie)
- Może być wrażliwy emocjonalnie i lękliwy bez socjalizacji
- Źle znosi długotrwałą samotność
- Może być uparty i niezależny w szkoleniu
- Silny instynkt myśliwski (goni ptaki
- białki)
- Nie nadaje się dla osób mało aktywnych
- Rasa zagrożona wyginięciem (mała dostępność szczeniąt)
Oceny behawioralne
Historia rasy
Seter szkocki Gordon ma długą, bogatą i fascynującą historię, sięgającą co najmniej XV wieku, kiedy to został wyhodowany w Szkocji jako wyspecjalizowany pies myśliwski do polowań na ptactwo. Jego nazwa pochodzi od Gordon Castle w Banffshire w północno-wschodniej Szkocji, gdzie był hodowany przez arystokratyczne rodziny, szczególnie przez czwartego księcia Gordon - Alexandra Gordona w końcu XVIII i na początku XIX wieku. To właśnie książę Gordon udoskonalił i ustabilizował rasę, nadając jej charakterystyczny czarno-kasztanowy wygląd i wspaniałe zdolności myśliwskie.
Kluczowe etapy rozwoju rasy:
- XV-XVII wiek - Wczesne wzmianki o czarno-kasztanowych setterach w Szkocji
- 1820-1827 - Książę Gordon aktywnie rozwija hodowlę w Gordon Castle
- 1842 - Pierwsze eksporty do Ameryki i innych krajów
- 1872 - Oficjalne uznanie rasy przez Kennel Club w Wielkiej Brytanii
- 1892 - Uznanie przez American Kennel Club (początkowo jako Gordon Castle Setter)
- 1924 - Oficjalna zmiana nazwy na Gordon Setter w Ameryce
Pierwotnie setery Gordon były używane do polowań na różne gatunki ptactwa dzikiego - bażanty, kuropatwy, cietrzewie i bekasy. Ich unikalne umiejętności w tropieniu, wskazywaniu (charakterystyczna poza 'point') i aportowaniu sprawiały, że były nieocenionymi pomocnikami myśliwych na szkockich wrzosowiskach i terenach górzystych. W porównaniu do innych setterów, Gordon był największy, najsilniejszy i najbardziej wytrzymały, zdolny do pracy w najtrudniejszych warunkach terenowych i pogodowych.
W miarę upływu lat, setery Gordon zyskały popularność nie tylko jako psy robocze, ale również jako psy towarzyszące, a ich elegancki wygląd, inteligencja oraz przyjazne usposobienie przyczyniły się do ich uznania wśród rodzin i hodowców na całym świecie. W XIX wieku rasa ta zaczęła być coraz bardziej doceniana na wystawach psów, a ich wygląd został ustandaryzowany przez organizacje kynologiczne. Seter Gordon stał się symbolem elegancji, szlachetności i klasy, co sprawiło, że stał się ulubieńcem nie tylko myśliwych, ale również arystokracji i zwykłych rodzin.
Sytuacja rasy współcześnie:
Niestety, w ostatnich dziesięcioleciach popularność tej wspaniałej rasy znacząco spadła, szczególnie w Wielkiej Brytanii, co sprawiło, że obecnie jest uznawana przez Kennel Club za rasę zagrożoną wyginięciem (Vulnerable Native Breed) - w 2016 roku zarejestrowano zaledwie około 200 szczeniąt rocznie. To dramatyczny spadek w porównaniu do połowy XX wieku, gdy rasa była znacznie bardziej popularna. Główne przyczyny to rosnąca popularność innych ras setterów (irlandzki, angielski) oraz ogólny spadek zainteresowania psami myśliwskimi w społeczeństwie miejskim.
Dlatego niezwykle ważne jest, aby promować tę rasę, zwracać uwagę na jej unikalne cechy i wartości oraz wspierać odpowiedzialną hodowlę zachowującą zdrowie, charakter i zdolności robocze tej historycznej rasy. Setery Gordon zasługują na ochronę jako część dziedzictwa kynologicznego Szkocji i świadectwo stuleci tradycji myśliwskiej.



