Shikoku

Shikoku

FCI #319Uznanie FCI: 2017Standard PLStandard EN

Grupa FCI

5FCI 319

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

JP

Wysokość

43-55 cm

Waga

16-25 kg

Długość Życia

13-15 lat

Temperament

LojalnyAktywnyInteligentny

Przegląd

Shikoku to wyjątkowa japońska rasa psów myśliwskich, która nie tylko fascynuje swoją bogatą historią, ale także zachwyca złożonym charakterem i niezwykłą wytrzymałością. Wywodzący się z górzystych terenów wyspy Shikoku, ten średniej wielkości pies jest uważany za prawdziwy skarb narodowy Japonii i został uznany za pomnik przyrody w 1937 roku. Wyróżnia się wyjątkową odpornością i zwinną, harmonijną budową ciała, co czyni go niezrównanym myśliwym, szczególnie podczas trudnych polowań na dziki w górzystym terenie. Jego mocna sylwetka i dobrze rozwinięte mięśnie przyciągają wzrok każdego miłośnika psów, ale Shikoku to nie tylko doskonały pies roboczy – jest także wspaniałym towarzyszem dla aktywnych rodzin, które potrafią zaspokoić jego potrzeby.

Charakterystycznym elementem wyglądu Shikoku jest podwójna sierść w odcieniach sezamowych (mieszanka czarnych, rudych i białych włosów), rudych lub czarnych, która doskonale chroni go przed trudnymi warunkami atmosferycznymi. Jego stojące, trójkątne uszy oraz ogon zwinięty lub zagięty jak sierp, noszony wysoko nad grzbietem, nadają mu charakterystyczny, czujny wygląd. Ciemnobrązowe, niemal trójkątne oczy z zewnętrznymi kącikami lekko skierowanymi ku górze wyrażają inteligencję i czujność tej rasy.

Shikoku wymaga właściciela prowadzącego intensywny, aktywny tryb życia, który może poświęcić co najmniej 2-3 godziny dziennie na aktywność fizyczną i stymulację umysłową. Jego niezależny charakter i silny instynkt terytorialny czynią go znakomitym stróżem, ale te cechy mogą stanowić wyzwanie podczas socjalizacji. Dlatego konsekwentny trening oparty na pozytywnym wzmocnieniu oraz wczesna socjalizacja są absolutnie kluczowe. Shikoku to pies niezwykle inteligentny, który szybko się uczy, ale jednocześnie potrafi być uparty, co wymaga od właściciela cierpliwości, determinacji i doświadczenia w pracy z niezależnymi rasami. Przy odpowiednim podejściu Shikoku potrafi wykonywać różnorodne zadania i staje się niezawodnym partnerem.

Oprócz swoich myśliwskich zdolności, Shikoku jest znany z wysokiej odporności na trudne warunki i zdolności adaptacji do różnych środowisk. Jego terytorialny charakter oznacza, że właściciele muszą zadbać o właściwą socjalizację od najmłodszych lat, aby pies nauczył się akceptować obcych i innych zwierząt. Dobrze zsocjalizowany Shikoku stanie się nie tylko doskonałym towarzyszem rodzinnym, ale także psem dobrze funkcjonującym w społeczeństwie. Choć poza Japonią rasa ta jest stosunkowo rzadka, jej unikalne cechy charakteru, wytrzymałość i lojalność sprawiają, że warto ją chronić, promować i poznawać. Dzięki temu kompleksowemu przewodnikowi odkryjesz wszystkie aspekty życia z Shikoku – od zdrowia, pielęgnacji i ćwiczeń, po trening, odżywianie, fascynującą historię oraz szczegóły dotyczące wyglądu i zachowania. Każda z tych sekcji pozwoli Ci lepiej zrozumieć tę wyjątkową rasę i cieszyć się jej towarzystwem przez wiele lat.

Shikoku to średniej wielkości pies o harmonijnej, zwartej budowie ciała z dobrze rozwiniętymi, wyraźnymi mięśniami. Wysokość w kłębie wynosi 49-55 cm dla samców (idealna 52 cm) oraz 43-49 cm dla suk (idealna 46 cm), z tolerancją ±3 cm. Stosunek wysokości w kłębie do długości ciała wynosi 10:11, co nadaje rasie proporcjonalny, zbilansowany wygląd. Rasa charakteryzuje się mocnym kośćcem oraz świetnie rozwiniętą muskulaturą, co zapewnia jej zwinność, siłę i wytrzymałość niezbędną do pracy w trudnym, górzystym terenie.

Głowa Shikoku jest proporcjonalna do ciała, z szerokim czołem i płytkim, ale wyraźnym stopem. Kufa jest stosunkowo długa, klinowata, z prostym grzbietem nosa. Nos jest zawsze czarny, a wargi ciasno przylegające. Oczy są ciemnobrązowe, stosunkowo małe, niemal trójkątne, z zewnętrznymi kącikami lekko skierowanymi ku górze, co nadaje Shikoku czujny, przenikliwy wyraz. Uszy są trójkątne, stosunkowo małe, stojące i lekko pochylone do przodu, co dodatkowo podkreśla czujność rasy. Uzębienie jest mocne, z nożycowym zgryzie.

Ogon jest wysoko osadzony, gruby u nasady i noszony nad grzbietem w formie zwiniętej lub zagiętej jak sierp. Długość ogona sięga niemal do stawu skokowego, gdy jest rozluźniony. Klatka piersiowa jest głęboka, żebra dobrze wysklepione, a brzuch dobrze podciągnięty. Kończyny są proste, mocne, z silnym kościem i dobrze rozwiniętymi mięśniami. Łapy są zwarte, z twardymi, elastycznymi opuszkami, doskonale przystosowane do poruszania się po trudnym, skalistym terenie górskim.

Sierść Shikoku jest podwójna, składająca się z twardego, prostego włosa okrywowego oraz gęstego, miękkiego podszerstka, co zapewnia doskonałą ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Włos na ogonie jest nieco dłuższy i bardziej obfity. Najczęściej spotykaną maścią jest sezamowa (sesame) – równomierna mieszanka czarnych, rudych i białych włosów, która może przybierać postać czarnego sezamu (więcej czarnych włosów) lub rudego sezamu (więcej rudych włosów). Dopuszczalne są także maści: czarna podpalana (black and tan) oraz ruda (red). Wszystkie maści powinny mieć urajiro – białawą sierść po bokach kufy, na policzkach, pod szczęką, na szyi, klatce piersiowej, brzuchu, wewnętrznej stronie kończyn oraz spodniej części ogona, co jest charakterystyczne dla japońskich ras pierwotnych.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Toleruje Samotność
Toleruje Zimno
Łatwy w Pielęgnacji
Rasa Wysokoenergetyczna
Wymaga Dużej Przestrzeni
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Pies myśliwski
Silne zdrowie

Zalety

  • Wyjątkowa wytrzymałość i odporność na trudne warunki
  • Wysoka inteligencja i zdolność do nauki
  • Doskonałe zdolności myśliwskie i instynkt tropienia
  • Znakomity stróż z silnym instynktem terytorialnym
  • Lojalność i oddanie rodzinie
  • Stosunkowo proste wymagania pielęgnacyjne

Wady

  • Wymaga bardzo intensywnej codziennej aktywności fizycznej (2-3 godziny)
  • Silny instynkt terytorialny i nieufność wobec obcych
  • Może być uparty i niezależny podczas treningu
  • Silny instynkt łowiecki – może gonić małe zwierzęta
  • Wymaga doświadczonego właściciela znającego rasy pierwotne
  • Stosunkowo rzadka rasa – trudno dostępna poza Japonią

Oceny behawioralne

Historia rasy

Shikoku ma długą i fascynującą historię, sięgającą ponad 3000 lat wstecz, do czasów starożytnych w Japonii. Rasa ta pochodzi z wyspy Shikoku, jednej z czterech głównych wysp Archipelagu Japońskiego, gdzie była hodowana jako wyspecjalizowany pies myśliwski przystosowany do trudnego, górzystego terenu. Shikoku był wykorzystywany głównie do polowania na dziki (inoshishi) oraz jelenie w górskich, niedostępnych regionach, gdzie jego zwinność, wytrzymałość i odwaga były nieocenione.

Shikoku należy do grupy sześciu rodzimych japońskich ras psów (Nihon Ken), obok Akity, Kishu, Shiba Inu, Kai Ken i Hokkaido. Wszystkie te rasy zostały uznane za narodowe pomniki przyrody Japonii (天然記念物, Tennen Kinenbutsu) ze względu na ich historyczne znaczenie i unikalny genetyczny rodowód. Shikoku otrzymał ten status w 1937 roku, co przyczyniło się do jego ochrony i zachowania czystości rasy.

Historia Shikoku jest ściśle związana z regionem Kochi (dawniej prowincja Tosa) na wyspie Shikoku, gdzie psy te były używane w trudnym, górzystym terenie przez myśliwych i lokalnych mieszkańców. W przeszłości istniały trzy główne odmiany Shikoku, nazwane od regionów, w których były hodowane: Awa, Hongawa i Hata. Wśród nich odmiana Hongawa była uważana za najbardziej czystą i pierwotną, ponieważ region Hongawa był trudno dostępny, co ograniczało krzyżowanie z innymi rasami i zachowało tradycyjny wygląd oraz temperament.

W miarę jak Japonia przechodziła modernizację w okresie Meiji (1868-1912) i później, tradycyjne metody polowania ustępowały nowoczesnym technikom, a liczba Shikoku zaczęła drastycznie maleć. Dodatkowo, druga wojna światowa (1939-1945) miała katastrofalny wpływ na wiele japońskich ras psów, w tym Shikoku – brak jedzenia, bombardowania i chaos wojenny doprowadziły do znacznego zmniejszenia populacji. Po wojnie zaledwie garstka pasjonatów i hodowców zdołała uratować rasę, prowadząc intensywne programy hodowlane mające na celu odbudowanie populacji.

Dzięki wysiłkom organizacji takich jak Nihon Ken Hozonkai (NIPPO) – Stowarzyszenie Ochrony Japońskich Psów, założone w 1928 roku – Shikoku został ocalony i stopniowo odbudowany. NIPPO ustanowiło ścisłe standardy rasy i prowadziło wystawy psów, promując japońskie rasy i ich zachowanie. Współczesna populacja Shikoku wywodzi się głównie z linii Hongawa, które zachowały największą czystość genetyczną.

Mimo ochrony i hodowli, Shikoku pozostaje stosunkowo rzadką rasą, nawet w samej Japonii, gdzie roczna liczba rejestrowanych szczeniąt wynosi zaledwie kilkaset osobników. Poza Japonią rasa ta jest wyjątkowo rzadka – hodowle istnieją w Stanach Zjednoczonych, Europie (głównie w Holandii, Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii) oraz kilku innych krajach, ale liczba Shikoku na całym świecie szacowana jest na kilka tysięcy osobników.

Współcześnie Shikoku nie jest już używany głównie jako pies myśliwski, ale stał się wspaniałym towarzyszem rodzinnym dla aktywnych, doświadczonych właścicieli, którzy doceniają jego unikalne cechy charakteru, wytrzymałość, inteligencję i lojalność. Rasa ta jest także ceniona w sportach psich, takich jak agility, tracking i obedience. Zachowanie dziedzictwa Shikoku jest priorytetem dla miłośników japońskich ras pierwotnych, a międzynarodowa współpraca hodowców pomaga w utrzymaniu zdrowej puli genetycznej i promowaniu tej wyjątkowej rasy na całym świecie.