Szpic szwedzki

Szpic szwedzki

FCI #14Uznanie FCI: 2014Standard PLStandard EN

Grupa FCI

5FCI 14

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

SE

Wysokość

31-33 cm

Waga

9-14 kg

Długość Życia

12-14 lat

Temperament

EnergicznyCzułyInteligentny

Przegląd

Västgötaspets, znany również jako Szwedzki Vallhund, to wyjątkowa rasa psów pasterskich pochodząca ze Szwecji. Choć niewielkich rozmiarów, te energiczne czworonogi zachwycają siłą charakteru i niezwykłą witalnością od pierwszego spotkania. Rasa ta została pierwotnie wyhodowana jako pies pasterski i zaganiający do pracy z bydłem, dzięki czemu świetnie sprawdza się w gospodarstwach rolnych oraz jako wszechstronny towarzysz dla aktywnych właścicieli. Dzięki unikalnym cechom charakteru – przyjazności, inteligencji i niezwykłej energii – Västgötaspets zdobywa serca miłośników psów na całym świecie.

Biologicznie spokrewniony z welsh corgi, Västgötaspets wyróżnia się charakterystyczną, kompaktową budową ciała oraz żywym, czujnym zachowaniem. Psy tej rasy są niezwykle lojalne, oddane swoim właścicielom i wykazują naturalną czujność wobec obcych. Ich wesoły i towarzyski temperament sprawia, że są doskonałymi kompanami zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i osób samotnych poszukujących aktywnego towarzysza. Västgötaspets to pies, który wymaga regularnej aktywności fizycznej – codzienne, co najmniej godzinne spacery oraz różnorodne formy zabawy, takie jak bieganie, pływanie, aportowanie czy treningi agility, są absolutnie niezbędne do zaspokojenia jego potrzeb ruchowych i mentalnych.

Västgötaspets cieszy się zasłużoną opinią wyjątkowo inteligentnej rasy, co znacznie ułatwia proces szkolenia. Pragnie zadowolić swojego właściela, dlatego błyskawicznie przyswaja nowe komendy i sztuczki. Szkolenie powinno rozpocząć się jak najwcześniej, najlepiej już w wieku szczenięcym, z wykorzystaniem metod opartych na pozytywnym wzmocnieniu, aby zbudować silną więź opartą na zaufaniu między psem a opiekunem. Rasa charakteryzuje się podwójną sierścią o średniej długości – zewnętrzna warstwa jest szorstka i odporna, podczas gdy podszerstek jest miękki i gęsty, co zapewnia doskonałą ochronę przed różnymi warunkami atmosferycznymi. Regularne czesanie, co najmniej dwa razy w tygodniu, jest kluczowe dla utrzymania sierści w doskonałym stanie i kontrolowania naturalnego procesu linienia.

Silny instynkt pasterski oznacza, że Västgötaspets może wykazywać tendencję do zaganiania dzieci, innych zwierząt domowych czy nawet poruszających się obiektów. W pobliżu dzikiej fauny warto trzymać psa na smyczy, aby uniknąć niepożądanych sytuacji. Z odpowiednią, wcześnie rozpoczętą socjalizacją, rasa ta doskonale dogaduje się z dziećmi, innymi psami, a nawet kotami żyjącymi w tym samym gospodarstwie domowym. Średnia długość życia Västgötaspets wynosi od 12 do 14 lat, co daje właścicielom wiele wspaniałych lat pełnych radości i wspólnych przygód. Dzięki swojej wszechstronności, charakterystycznemu wyglądowi i pełnemu energii temperamentowi, Västgötaspets zyskał międzynarodowe uznanie jako jedna z najbardziej interesujących ras nordyckich.

Västgötaspets to niewielki, ale wyjątkowo mocno zbudowany pies o charakterystycznym, łatwo rozpoznawalnym wyglądzie. Jego wysokość w kłębie wynosi od 31 do 33 cm, a waga oscyluje między 9 a 14 kg, przy czym samce są zwykle nieco większe od samic. Rasa charakteryzuje się proporcjonalną, wydłużoną budową ciała z mocnymi, krótkimi kończynami, co czyni ją zaskakująco zwinną i szybką pomimo niskiego wzrostu.

Głowa Västgötaspets jest wyraźnie umięśniona, o klinowatym kształcie, z niemal płaską czaszką i dobrze zaznaczonym stokiem czołowym. Kufa jest silna, nieznacznie krótsza od długości czaszki. Uszy są średniej wielkości, spiczaste i sztywno stojące, co nadaje psu czujny, żywy wyraz twarzy. Oczy są ciemnobrązowe, owalne i o średniej wielkości, wyrażające inteligencję oraz uwagę. Nos jest zawsze czarny, dobrze wykształcony.

Tułów jest mocno umięśniony, z prostym, mocnym grzbietem i krótkimi, dobrze wykształconymi lędźwiami. Klatka piersiowa jest głęboka, dobrze rozwinięta i sięga do łokci, co umożliwia swobodne oddychanie podczas intensywnej pracy. Ogon może być naturalnie długi, noszony zwisająco lub lekko zakrzywiony, lub naturalnie krótki (tzw. "natural bobtail"), co jest jedną z charakterystycznych cech tej rasy – oba warianty są w pełni akceptowane przez standard.

Sierść Västgötaspets jest podwójna: zewnętrzna warstwa jest szorstka w dotyku, średniej długości i dobrze przylegająca do ciała, podczas gdy podszerstek jest miękki, gęsty i zapewnia izolację termiczną. Umaszczenie może występować w kilku wariantach kolorystycznych – od szaro-brązowego, przez szaro-żółty, aż po czerwono-brązowy, z charakterystycznymi ciemniejszymi włosami tworzącymi tzw. "siodło" na grzbiecie, bokach i szyi. Pożądane są jaśniejsze odcienie na pyszczku, gardle, klatce piersiowej, brzuchu oraz łapach. Białe znaczenia mogą występować na klatce piersiowej, łapach i końcu ogona, ale nie powinny dominować. Ogólny wygląd Västgötaspets jest harmonijny, pełen energii i odzwierciedla jego charakter jako wszechstronnego psa pasterskiego i towarzyszącego.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Toleruje Samotność
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Łatwy w Pielęgnacji
Rasa Wysokoenergetyczna
Skłonny do Szczekania
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Pies myśliwski
Silne zdrowie

Zalety

  • Przyjazne i lojalne usposobienie
  • Wyjątkowa inteligencja i łatwość szkolenia
  • Wszechstronność i zdolności robocze
  • Towarzyski charakter
  • dobry z dziećmi

Wady

  • Wysokie wymagania ruchowe i mentalne
  • Silny instynkt pasterski wymagający kontroli
  • Regularne czesanie
  • intensywne linienie 2x rocznie

Oceny behawioralne

Historia rasy

Västgötaspets, znany również jako Szwedzki Vallhund, to jedna z najstarszych ras nordyckich, której historia sięga ponad tysiąca lat wstecz, do czasów legendarnych wikingów. Rasa ta wywodzi się z regionu Västergötland w południowo-zachodniej Szwecji, gdzie przez wieki pełniła niezastąpioną rolę jako wszechstronny pies roboczy na farmach i w gospodarstwach rolnych.

Västgötaspets był wykorzystywany przez wikingów jako pies pasterski i zaganiający do pracy z bydłem, głównie do zaganiania krów i owiec poprzez szczypanie ich za pięty – stąd jego angielska nazwa "Swedish Vallhund", gdzie "vallhund" dosłownie oznacza "psa pasterskiego" lub "psa do bydła". Oprócz pracy pasterskiej, psy te pełniły również funkcje strażnicze, łapały szkodniki (szczury i myszy) oraz służyły jako wierne towarzysze w trudnym życiu na nordyckich farmach.

Istnieje długotrwała, fascynująca dyskusja dotycząca powiązań genetycznych między Västgötaspets a walijski Welsh Corgi – obie rasy wykazują uderzające podobieństwa w budowie ciała, proporcjach i zachowaniu. Jedna z teorii sugeruje, że wikingowie mogli przywieźć psy typu corgi z Wysp Brytyjskich do Szwecji podczas swoich najazdów i wypraw handlowych w VIII-XI wieku. Alternatywna teoria zakłada odwrotny kierunek transferu – że psy typu Västgötaspets mogły zostać zabrane ze Szwecji do Walii. Współczesne badania genetyczne sugerują jednak, że Västgötaspets jest autentyczną, rdzennie szwedzką rasą, która rozwijała się niezależnie przez setki lat w izolacji geograficznej regionu Västergötland.

Niezależnie od historycznych kontrowersji, prawdziwymi bohaterami zachowania tej rasy byli hrabia Björn von Rosen i dyrektor szkoły K.G. Zettersten. Na początku lat 40. XX wieku, hrabia von Rosen dowiedział się, że w regionie Västergötland, szczególnie na równinach wokół miasta Vara, wciąż istnieje niewielka, ale stosunkowo jednolita populacja psów tego starego typu pasterskiego. W 1942 roku von Rosen i Zettersten przeprowadzili systematyczne poszukiwania, odnajdując wystarczającą liczbę osobników o homogenicznym typie rasowym, aby rozpocząć program hodowlany.

Dzięki ich wysiłkom i poświęceniu, w 1943 roku rasa została oficjalnie uznana przez Szwedzki Kennel Club (SKK) pod nazwą "Svensk Vallhund" (Szwedzki Pies Pasterski). Pierwotnie używano również nazwy "Västgötaspets", która odnosi się do regionu pochodzenia (Västergötland + "spets" oznaczający szpica). W 1948 roku rasa zyskała międzynarodowe uznanie dzięki rejestracji w Fédération Cynologique Internationale (FCI) jako standard nr 14, w grupie 5 (Szpice i typy pierwotne), sekcji 3 (Nordyckie psy stróżujące i pasterskie).

Program hodowlany prowadzony przez Zetterstena skupiał się na zachowaniu autentycznego typu rasowego bez utraty zdolności roboczych. Świadomie unikano zbyt intensywnej selekcji na walory estetyczne kosztem funkcjonalności – priorytetem było zachowanie zdrowej, odpornej rasy o silnym instynkcie pasterskim, wysokiej inteligencji i wszechstronności.

W drugiej połowie XX wieku Västgötaspets stopniowo zyskiwał popularność poza granicami Szwecji. W 1964 roku pierwsze osobniki trafiły do Anglii, a następnie do innych krajów europejskich. W 1986 roku rasa została uznana przez American Kennel Club (AKC) i w 2007 roku oficjalnie dopuszczona do udziału w wystawach w pełnym statusie rejestracyjnym.

Współcześnie Västgötaspets jest cenioną rasą na całym świecie, zarówno jako wszechstronny pies roboczy, jak i wspaniały towarzysz rodzinny. Jego unikalne cechy – połączenie kompaktowej, mocnej budowy, wysokiej inteligencji, niezwykłej energii i przyjaznego charakteru – przyciągają miłośników psów nordyckich. Västgötaspets wyróżnia się również w sportach kynologicznych, takich jak agility, obedience, nosework czy herding, gdzie może wykorzystać swoje naturalne zdolności i instynkty.

Pomimo rosnącej popularności międzynarodowej, Västgötaspets pozostaje stosunkowo rzadką rasą. Odpowiedzialni hodowcy na całym świecie kontynuują misję von Rosena i Zetterstena, dbając o zachowanie zdrowia, temperamentu i autentycznych cech roboczych tej wyjątkowej szwedzkiej rasy – prawdziwego żywego dziedzictwa wikingów i nordyckich tradycji pasterskich.