Terier japoński
Grupa FCI
3• FCI 259
Rozmiar
Małe
Kraj Pochodzenia
JP
Wysokość
30-33 cm
Waga
4-5 kg
Długość Życia
12-14 lat
Temperament
Przegląd
Terier japoński, znany również jako Nihon Teria, to fascynująca rasa o bogatej historii sięgającej XVII wieku. Powstała dzięki krzyżowaniu krótkowłosych foksterierów, które przybyły do Japonii z holenderskimi żeglarzami, z małymi lokalnymi psami myśliwskimi oraz rodzimymi rasami. Rezultatem tych skojarzeń była elegancka i zgrabna rasa, która szybko zyskała popularność jako pies towarzyszący w portowych miastach, takich jak Kobe i Yokohama.
W 1930 roku rasę oficjalnie uznał Japoński Związek Kynologiczny, co przyczyniło się do jej rozwoju i ustabilizowania współczesnego typu. Charakteryzujący się żywym temperamentem, terier japoński jest inteligentny, choć może wykazywać pewną nieśmiałość w obecności obcych osób. Uwielbia towarzystwo ludzi i innych psów, jednak czasami bywa zazdrosny o uwagę swojego właściciela.
To pies, który z radością uczestniczy w zabawach, a także ceni sobie spokojne chwile relaksu w bliskim kontakcie z człowiekiem. Dzięki doskonałym proporcjom ciała i niewielkim rozmiarom – wysokość w kłębie wynosi 30-33 cm – jest idealnym towarzyszem zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem.
Jego krótka, gęsta i błyszcząca sierść najczęściej występuje w trójbarwnym umaszczeniu: białym, czarnym i brązowym. Do charakterystycznych cech należą:
- Małe, opadające uszy w kształcie litery V
- Średniej wielkości, ciemne, owalne oczy
- Płaska i umiarkowanie wąska czaszka
- Zwarty, proporcjonalny sylwetka
Chociaż terier japoński jest niewielki, dysponuje dużą ilością energii i wymaga regularnej aktywności fizycznej, aby zachować zdrowie i dobrą kondycję. W kolejnych sekcjach tego przewodnika dowiesz się więcej o jego zdrowiu, pielęgnacji, potrzebach ruchowych, treningu, żywieniu oraz historii. Zanurz się w fascynujący świat teriera japońskiego i odkryj, co czyni tę rasę tak wyjątkową.
Terier japoński to mały pies o eleganckiej i zwartej sylwetce, który osiąga wysokość od 30 do 33 cm w kłębie. Jego ciało jest proporcjonalne – stosunek wysokości do długości tułowia wynosi 1:1, co nadaje mu harmonijny wygląd.
Sierść tego psa jest krótka, gęsta, błyszcząca i gładka, co sprawia, że wygląda bardzo estetycznie i wymaga minimalnej pielęgnacji. Najczęściej spotykane umaszczenie to trójbarwne połączenie bieli, czerni i brązu, z charakterystycznymi łatami rozmieszczonymi na ciele.
Głowa teriera japońskiego jest proporcjonalna do reszty ciała, z płaską i umiarkowanie wąską czaszką. Stop (załamanie między czołem a pyskiem) jest słabo zaznaczony, a mostek nosowy prosty i czarny. Oczy są średniej wielkości, owalne i ciemne, co nadaje psu wyrazisty i inteligentny wygląd. Uszy są dość małe, cienkie, opadające ku przodowi w kształcie litery V, mogą być również lekko zwinięte.
Szyja jest średniej długości i mocna, zapewniając stabilne połączenie z tułowiem. Tułów jest krótki i zwarty, z dobrze zarysowanym kłębem. Klatka piersiowa jest głęboka, a linia brzucha lekko podciągnięta, co podkreśla atletyczną budowę.
Kończyny przednie są proste, równoległe i dobrze ustawione, podczas gdy kończyny tylne są długie, umięśnione i zapewniają psu lekki, swobodny ruch. Ogon, tradycyjnie kopiowany w niektórych krajach, w miejscach gdzie kopiowanie jest zabronione, jest lekko wygięty i zwęża się ku końcowi, noszony wysoko.
Całościowo, terier japoński prezentuje się jako zgrabny, elegancki i żywy pies, idealnie przystosowany do roli towarzysza i psa ozdobnego.
Terier japoński to pies o wesołym i żywym usposobieniu, który jest bardzo przywiązany do swojej rodziny. To inteligentne zwierzę, które uwielbia spędzać czas z ludźmi i uczestniczyć w codziennych aktywnościach domowych.
Pomimo swojej energii i zamiłowania do zabawy, terier japoński potrafi być również spokojny i zrelaksowany w domowym otoczeniu, pod warunkiem że jego potrzeby dotyczące aktywności fizycznej i mentalnej są regularnie zaspokajane. Jest to rasa bardzo towarzyska, która tworzy silne więzi emocjonalne z właścicielem.
Jednak ta silna więź może prowadzić do pewnej zazdrości, gdy właściciel poświęca zbyt dużo uwagi innym zwierzętom lub osobom. W takich sytuacjach terier japoński może głośno szczekać, aby zwrócić na siebie uwagę i wyrazić swoje niezadowolenie z zaniedbania.
W stosunku do obcych pies ten jest nieco nieufny i nieśmiały, ale rzadko wykazuje agresję, preferując raczej trzymanie się z dala od nieznanych osób. Po odpowiedniej socjalizacji dobrze dogaduje się z innymi psami, zwłaszcza jeśli był do tego przyzwyczajany od szczenięcego wieku.
Terier japoński nie jest psem niezależnym – potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi i nie toleruje długiego pozostawania w samotności. Jeśli zostanie pozostawiony sam bez zajęcia przez dłuższy czas, może być skłonny do zniszczeń w domu lub nadmiernego szczekania.
Właściciele powinni być świadomi, że ta rasa nie jest typowym psem stróżującym, ale raczej wesołym, lojalnym i czułym towarzyszem, który doskonale sprawdza się jako pies rodzinny i ozdobny.
Terier japoński jest generalnie zdrową rasą, a średnia długość życia wynosi od 12 do 14 lat. Dzięki starannej selekcji hodowlanej, rasa ta nie jest szczególnie obciążona poważnymi chorobami genetycznymi, choć jak każdy pies, może być podatna na pewne schorzenia.
Do najczęstszych problemów zdrowotnych, które mogą wystąpić u teriera japońskiego, należą:
- Infekcje uszu – ze względu na opadające uszy, które mogą gromadzić wilgoć i zanieczyszczenia
- Zwichnięcia rzepki (luxatio patellae) – częsty problem u małych ras psów
- Problemy ze wzrokiem – mogą obejmować zaćmę lub postępujące zaniki siatkówki
- Choroby zębów – wymagają regularnej higieny jamy ustnej
Ważne jest, aby regularnie kontrolować stan zdrowia psa poprzez wizyty u weterynarza, szczególną uwagę zwracając na uszy, oczy oraz zęby. Regularne szczepienia, odrobaczanie i profilaktyka przeciwko pchłom i kleszczom są kluczowe dla utrzymania zdrowia.
Choć terier japoński ma dość odporną budowę ciała, należy pamiętać, że jest to mały pies, który wymaga ostrożnego traktowania, zwłaszcza w obecności małych dzieci. Rasa ta jest bardziej przystosowana do ciepłego klimatu, a w ekstremalnych warunkach pogodowych może mieć trudności.
W gorące dni należy zapewnić psu dużo świeżej wody, dostęp do cienia i unikać wysiłku fizycznego w największym upale. W zimie wskazane jest zaopatrzenie go w ciepły sweter lub płaszcz, ponieważ jego krótka sierść nie zapewnia wystarczającej ochrony przed zimnem.
Pielęgnacja teriera japońskiego jest stosunkowo prosta i niewymagająca dzięki jego krótkiej sierści, która nie wymaga dużej uwagi ani specjalistycznych zabiegów.
Szczotkowanie: Wystarczy regularne szczotkowanie raz w tygodniu miękką szczotką lub rękawicą do pielęgnacji, aby usunąć martwe włosy oraz utrzymać sierść w dobrym stanie i nadać jej naturalnego połysku.
Kąpiele: Od czasu do czasu warto wykąpać psa – zazwyczaj raz na 4-6 tygodni lub w razie potrzeby – aby utrzymać go w czystości i świeżości. Należy używać łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów, aby nie podrażnić skóry.
Pielęgnacja uszu: Ze względu na opadające uszy, które mogą gromadzić wilgoć, należy regularnie sprawdzać i czyścić uszy, aby zapobiec infekcjom. Zaleca się delikatne wycieranie uszu wilgotną gazą raz w tygodniu.
Przycinanie pazurów: Pazury należy przycinać w razie potrzeby, zazwyczaj raz na 3-4 tygodnie, aby zapobiec ich nadmiernemu wzrostowi, który może prowadzić do dyskomfortu i problemów z chodzeniem.
Higiena jamy ustnej: Jest to szczególnie ważny aspekt pielęgnacji. Zęby powinny być szczotkowane co najmniej 2-3 razy w tygodniu, a najlepiej codziennie, aby zapobiec powstawaniu kamienia nazębnego, chorób dziąseł i utraty zębów. Można używać specjalnych szczoteczek i past dla psów.
Ogólnie rzecz biorąc, terier japoński nie jest wymagający w kwestii pielęgnacji, ale regularna dbałość o jego urodę i zdrowie jest niezbędna do zapewnienia mu komfortu i długiego życia.
Terier japoński to pies o wysokim poziomie energii, który potrzebuje regularnej aktywności fizycznej, aby zachować zdrowie, dobrą kondycję i równowagę psychiczną.
Dzienne spacery: Zaleca się, aby codziennie zapewnić psu co najmniej 30 minut do godziny spacerów. Spacery powinny być aktywne, z możliwością węszenia i eksplorowania otoczenia, co zaspokaja naturalne instynkty psa.
Zabawy i aktywności: Pies ten uwielbia biegać, bawić się i eksplorować, więc warto zapewnić mu różnorodne formy aktywności, takie jak:
- Zabawy w aportowanie piłki lub frisbee
- Bieganie za zabawkami
- Zabawy z innymi psami w parku
- Krótkie treningi zwinności (agility)
Bezpieczeństwo podczas spacerów: Ważne jest, aby podczas spacerów trzymać psa na smyczy, ponieważ ma on instynkt łowczy i może chcieć gonić mniejsze zwierzęta, takie jak gryzonie, koty czy ptaki.
Terier japoński świetnie radzi sobie w środowisku miejskim, ale również czuje się dobrze w domach z ogrodem, gdzie ma więcej przestrzeni do swobodnej zabawy. Jeśli masz ogród, upewnij się, że jest on bezpiecznie ogrodzony.
Stymulacja umysłowa: Dobrze jest również angażować psa w zabawy umysłowe, takie jak:
- Układanie puzzli dla psów
- Zabawy w poszukiwanie smakołyków (nosework)
- Nauka nowych sztuczek i komend
- Interaktywne zabawki z ukrytymi nagrodami
Takie aktywności pozwalają psu na rozwijanie inteligencji i zaspokajanie potrzeb poznawczych, co jest równie ważne jak wysiłek fizyczny.
Szkolenie teriera japońskiego jest stosunkowo łatwe i przyjemne, ponieważ jest to pies inteligentny, bystry i chętny do nauki. Jednak jego wrażliwa natura sprawia, że ważne jest, aby sesje treningowe były pozytywne i oparte na nagrodach.
Pozytywne wzmocnienie: Terier japoński doskonale reaguje na pozytywne metody szkoleniowe, takie jak nagradzanie smakołykami, pochwały słowne i zabawy. Unikaj surowych kar, krzyków czy fizycznych korekt, ponieważ pies może zniechęcić się do nauki i stracić zaufanie do właściciela.
Podstawowe komendy: Warto rozpocząć szkolenie od nauczenia psa podstawowych komend, takich jak:
- Siad
- Leżeć
- Chodź (lub Tutaj)
- Zostań
- Nie
Te podstawowe komendy są fundamentem dobrego posłuszeństwa i pozwalają na bezpieczne zarządzanie psem w różnych sytuacjach.
Zaawansowane szkolenie: W miarę postępów można wprowadzać bardziej zaawansowane ćwiczenia oraz sztuczki, takie jak przewracanie się, podawanie łapy, przynoszenie określonych przedmiotów czy chodzenie na tylnych łapach.
Trening przez zabawę: Rasa ta jest bardzo podatna na naukę poprzez zabawę, co czyni trening przyjemnym doświadczeniem zarówno dla psa, jak i dla właściciela. Włączanie elementów zabawy do sesji treningowych pomaga utrzymać uwagę psa i wzmacnia pozytywne skojarzenia z nauką.
Socjalizacja: Równie ważna jak szkolenie posłuszeństwa jest wczesna socjalizacja. Szczenięta teriera japońskiego powinny być od najmłodszych lat przyzwyczajane do różnych osób, zwierząt, dźwięków i środowisk. Dzięki temu dorosły pies będzie pewny siebie, spokojny i dobrze zachowuje się w towarzystwie innych psów oraz ludzi.
Konsekwencja i cierpliwość: Kluczem do sukcesu w szkoleniu jest konsekwencja i regularne, krótkie sesje treningowe (10-15 minut), które nie znudzą psa. Pamiętaj, aby zawsze kończyć trening na pozytywnej nucie.
Prawidłowe żywienie teriera japońskiego jest kluczowe dla jego zdrowia, dobrego samopoczucia, kondycji fizycznej i długowieczności. Ze względu na niewielkie rozmiary, rasa ta ma specyficzne potrzeby żywieniowe.
Wybór karmy: Warto wybierać karmy wysokiej jakości, które są specjalnie dostosowane do potrzeb małych ras. Należy zwrócić uwagę na skład karmy, aby była ona bogata w:
- Białko – powinno pochodzić z wysokiej jakości źródeł mięsnych (kurczak, wołowina, ryby)
- Tłuszcze – niezbędne dla zdrowia skóry i sierści oraz jako źródło energii
- Witaminy i minerały – wspierające układ odpornościowy i ogólne zdrowie
- Kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 – dla zdrowej sierści i skóry
Kontrola porcji: Ważne jest, aby unikać nadwagi, dlatego warto kontrolować porcje jedzenia i nie przekarmiać psa. Nadwaga może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak cukrzyca, choroby serca i problemy ze stawami.
Częstotliwość karmienia: Rekomenduje się podział dziennej dawki na dwa lub trzy mniejsze posiłki, aby zapobiec problemom trawiennym i utrzymać stabilny poziom energii przez cały dzień.
Naturalne dodatki: Oprócz gotowej karmy, można wprowadzać do diety świeże owoce i warzywa, które są zdrowym dodatkiem i źródłem witamin. Bezpieczne opcje to:
- Marchew
- Brokuły (w małych ilościach)
- Jabłka (bez pestek)
- Jagody (borówki, maliny)
Toksyczne pokarmy: Należy bezwzględnie unikać niektórych pokarmów, które są toksyczne dla psów:
- Czekolada
- Cebula i czosnek
- Winogrona i rodzynki
- Awokado
- Ksylitol (sztuczny słodzik)
- Alkohol i kofeina
Dostęp do wody: Pamiętaj również o zapewnieniu psu stałego dostępu do świeżej, czystej wody, aby był odpowiednio nawodniony przez cały dzień.
Konsultacja z weterynarzem: W przypadku pytań dotyczących diety, szczególnych potrzeb żywieniowych lub problemów zdrowotnych, zawsze warto skonsultować się z weterynarzem, który pomoże dobrać optymalny plan żywieniowy.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Przyjazny i towarzyski charakter
- Łatwy w pielęgnacji i utrzymaniu
- Doskonały pies do mieszkania i małych przestrzeni
- Inteligentny i podatny na szkolenie
- Niewielkie rozmiary idealne dla rodzin
Wady
- Może być nieśmiały i nieufny wobec obcych
- Wymaga regularnej aktywności fizycznej i mentalnej
- Bywa zazdrosny o uwagę właściciela
- Nie toleruje długiej samotności
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia teriera japońskiego jest fascynującą opowieścią o wpływach międzykulturowych i hodowli psów w Japonii. Początki tej rasy sięgają XVII wieku, kiedy to holenderscy żeglarze przybyli do portu w Nagasaki, przynosząc ze sobą krótkowłose foksteriery z Holandii.
Te europejskie psy zostały następnie krzyżowane z lokalnymi japońskimi rasami oraz małymi psami myśliwskimi, takimi jak pointery małego rozmiaru. W rezultacie tych skojarzeń powstała nowa rasa, która połączyła cechy europejskich terierów z charakterystykami rodzimych psów japońskich.
Początkowo terier japoński był wykorzystywany do polowania na gryzonie w portowych magazynach i na statkach, gdzie jego zwinność i instynkt łowiecki były bardzo cenione. Z czasem jednak rasa ta ewoluowała w kierunku psa towarzyszącego i ozdobnego, zyskując popularność wśród mieszkańców portowych miast, takich jak Kobe i Yokohama.
W latach 20. XX wieku rozpoczęła się planowa i systematyczna hodowla teriera japońskiego, mająca na celu ustabilizowanie cech rasy i poprawę jej jakości. Hodowcy pracowali nad ujednoliceniem wyglądu, temperamentu i standardu rasowego. Dopiero około 1930 roku typ rasy został w pełni utrwalony i uznany za standardowy.
W tym samym roku, 1930, terier japoński został oficjalnie uznany przez Japoński Związek Kynologiczny (JKC), co stanowiło ważny krok w jego dalszym rozwoju i promocji. Uznanie to przyczyniło się do wzrostu zainteresowania rasą wśród miłośników psów w Japonii i poza jej granicami.
Mimo że terier japoński jest dziś dość rzadką rasą, nawet w swojej ojczyźnie, jego unikalny charakter, elegancki wygląd i bogata historia przyciągają wielu oddanych miłośników psów na całym świecie. Rasa ta została również uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) pod numerem standardu 259 w grupie 3 (Teriery), sekcja 2 (Teriery małe).
Dziś terier japoński jest cenionym psem towarzyszącym, który zachował swój żywy temperament, inteligencję i oddanie właścicielom, stanowiąc żywe świadectwo historycznej współpracy hodowlanej między Wschodem a Zachodem.
