Epagneul Bleu de Picardie

Epagneul Bleu de Picardie

FCI #106Uznanie FCI: 2023Standard PLStandard EN

Grupa FCI

7FCI 106

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

FR

Wysokość

55-60 cm

Waga

20-25 kg

Długość Życia

12-14 lat

Temperament

CzułyFiglarnyWysoki popęd łowiecki

Przegląd

Epagneul Bleu de Picardie, zwany także Pikardzkim spanielem niebieskim lub Blue Picardy Spaniel, to pies o imponującej urodzie i wyjątkowej historii, którego korzenie sięgają XIX-wiecznej Pikardii we Francji. Rasa ta, uznawana za jedną z najstarszych ras spanieli kontynentalnych, została stworzona jako wszechstronny pies myśliwski specjalizujący się w polowaniu na słonki, tropowaniu rannej zwierzyny oraz aportowaniu. Łączy w sobie elegancję, wytrzymałość i funkcjonalność, co czyni ją doskonałym towarzyszem zarówno dla myśliwych, jak i aktywnych rodzin.

Jest to pies średnich proporcji o harmonijnej budowie ciała, co umożliwia mu skuteczną pracę w zróżnicowanym terenie – od lasów, przez bagna, po pola uprawne. Jego charakterystyczna szata wzbudza podziw i zainteresowanie: niebieskawo-szara dereszowata sierść z czarnymi plamami tworzy niepowtarzalny, elegancki wygląd, który natychmiast przyciąga wzrok podczas spacerów.

Rasa ta słynie z wyjątkowej inteligencji, chęci do nauki i współpracy z przewodnikiem, co czyni ją stosunkowo łatwą w szkoleniu nawet dla mniej doświadczonych właścicieli. Epagneul Bleu de Picardie to pies bardzo towarzyski, który uwielbia kontakt z ludźmi i potrafi nawiązać głęboką więź emocjonalną ze swoim właścicielem. Jego łagodne, zrównoważone usposobienie sprawia, że doskonale odnajduje się w rodzinach z dziećmi, stając się cierpliwym i czułym kompanem zabaw.

Mimo swojej wysokiej energii i potrzeby intensywnej aktywności fizycznej, po zakończeniu pracy lub treningu potrafi być zaskakująco spokojny i zrelaksowany w domu. Współczesne egzemplarze tej rasy nadal uczestniczą w polowaniach na ptactwo wodne, słonki, przepiórki oraz zające, gdzie ich umiejętności tropienia, wypłaszania i aportowania są bezcenne dla myśliwych.

Pomimo swoich znakomitych cech, rasa pozostaje stosunkowo mało znana poza Francją, choć stopniowo zdobywa uznanie wśród międzynarodowych miłośników psów myśliwskich i spanieli. Epagneul Bleu de Picardie to pies, który doskonale sprawdza się zarówno jako wyspecjalizowany myśliwy, jak i jako kochający towarzysz rodzinny, angażujący się w życie domowników i zawsze gotowy do wspólnych przygód na świeżym powietrzu.

Epagneul Bleu de Picardie to pies średnich proporcji o harmonijnej, atrakcyjnej budowie ciała, prezentujący się z wdziękiem i elegancją typową dla spanieli kontynentalnych. Wysokość w kłębie wynosi od 57 do 60 cm dla psów, a od 55 do 58 cm dla suk. Waga oscyluje między 20 a 25 kg w zależności od płci i kondycji fizycznej. Sylwetka jest dobrze zbudowana, mocna i wyważona, idealna do długotrwałej pracy w trudnym terenie.

Głowa jest owalna z umiarkowanie zaakcentowanym stopem, co nadaje rasie wyrazisty, szlachetny wygląd. Czaszka jest lekko wypukła, a kufa dostatecznie długa i szeroka, odpowiadająca proporcjom czaszki. Oczy są duże, ciemnobrązowe i łagodne, wyrażające inteligencję i przyjazne usposobienie. Spojrzenie Epagneul Bleu de Picardie jest otwarte i ufne, co odzwierciedla jego towarzyską naturę.

Uszy są długie, grube, dobrze opuszczone i przylegające do głowy, pokryte długą, falistą sierścią tworzącą ozdobne pióra. Osadzone są na wysokości linii oczu lub nieco poniżej, co nadaje charakterystyczny wygląd spaniela. Ich długość i kształt przyczyniają się do ogólnego wrażenia elegancji.

Tułów jest mocny i umięśniony, z dobrze rozwiniętą klatką piersiową o średniej głębokości, sięgającą do poziomu łokci. Grzbiet jest prosty i mocny, lędźwie krótkie i umięśnione, a круп lekko skośny. Proporcje ciała są zbliżone do kwadratu, choć może być nieznacznie wydłużone.

Szata stanowi najcharakterystyczniejszą cechę rasy. Sierść jest płaska lub lekko falista, cienka i dobrze przylegająca do ciała, nigdy jedwabista ani puchata. Na uszach, ogonie i tylnej stronie kończyn tworzy eleganckie, długie pióra. Umaszczenie jest niebieskawo-szare dereszowate (blue roan) z czarnymi plamami o różnej wielkości, rozłożonymi nieregularnie na całym ciele. Czasami mogą występować drobne podpalania (tan markings) nad oczami, na kufie, na kończynach i pod ogonem.

Kończyny są mocne, dobrze ukątowane i równoległe, zapewniające swobodny, wydajny ruch niezbędny podczas pracy w terenie. Łapy są okrągłe, zwarte, z grubymi poduszkami łapowymi i krzywymi pazurami. Ogon jest osadzony nieco poniżej linii grzbietu, noszony poziomo lub lekko ku dołowi, nigdy zawinięty nad grzbiet. Pokryty jest ozdobnym włosem tworzącym pióro.

Całość sylwetki prezentuje się harmonijnie i elegancko, łącząc w sobie funkcjonalność psa roboczego z atrakcyjnym, rasowym wyglądem, który zachwyca zarówno myśliwych, jak i miłośników pięknych psów. Podczas ruchu Epagneul Bleu de Picardie porusza się swobodnie, elastycznie i z gracją, demonstrując doskonałą kondycję fizyczną i budowę anatomiczną.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Dla Początkujących Właścicieli
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Rasa Wysokoenergetyczna
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Pies myśliwski
Silne zdrowie

Zalety

  • Inteligentny i łatwy w nauce
  • Bardzo towarzyski i przyjazny dla dzieci
  • Wszechstronny pies myśliwski
  • Łagodny i zrelaksowany po wysiłku
  • Piękne unikatowe umaszczenie
  • Nie szczeka nadmiernie

Wady

  • Wymaga bardzo dużo ruchu i aktywności
  • Mało znany poza Francją
  • Trudny do znalezienia poza krajem pochodzenia
  • Silny instynkt łowiecki wymaga kontroli
  • Wymaga regularnej pielęgnacji sierści i uszu

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia rasy Epagneul Bleu de Picardie jest fascynująca i sięga głęboko w przeszłość regionu Pikardia w północnej Francji. Już w XIX wieku różni autorzy pisarze i myśliwi opisywali w swoich dziełach czarne lub czarno-białe spaniele zwane épagneuls du Nord (spaniele północy), które były wykorzystywane do polowania na ptactwo w bagnistych terenach Pikardii i okolic.

Dopiero na początku XX wieku Epagneul Bleu de Picardie zaczął być wystawiany i oceniany w osobnej kategorii, stopniowo zyskując uznanie jako odrębna rasa. Główną różnicą między Epagneul Bleu de Picardie a zwykłym Epagneul Picard (Pikardzki Spaniel) jest kolor sierści – niebieskawa dereszowata szata z czarnymi plamami stanowi charakterystyczną cechę niebieskiej odmiany.

W 1938 roku standard rasy został oficjalnie zarejestrowany, gdzie ogólny wygląd i zdolności Epagneul Bleu de Picardie opisano następująco: Pies dość nisko osadzony, dobrze zbudowany do pracy. Standard podkreślał funkcjonalność rasy jako psa kontaktowego do polowań na dystansie strzału, szczególnie wyspecjalizowanego w polowaniu na słonki (woodcock hunting).

Rasa była ceniona przez francuską arystokrację oraz zamożnych myśliwych przed rewolucją francuską, lecz prawdziwy rozwój nastąpił po rewolucji, gdy polowanie przestało być przywilejem szlachty. Wówczas wielu rolników, leśników i myśliwych zaczęło korzystać z umiejętności tych wszechstronnych psów, doceniając ich:

  • Zdolność do pracy w trudnym, podmokłym terenie
  • Doskonały zmysł węchu i umiejętności tropienia
  • Wszechstronność – wypłaszanie, wskazywanie i aportowanie zwierzyny
  • Łagodne podawanie zwierzyny (soft mouth)
  • Wytrzymałość i odporność na trudne warunki atmosferyczne

Przez długi czas Epagneul Bleu de Picardie był rasą mało znaną poza swoim rodzimym regionem we Francji. Jego populacja nigdy nie była liczna, a hodowla koncentrowała się przede wszystkim na zachowaniu zdolności roboczych i temperamentu myśliwskiego, a nie na popularyzacji rasy dla celów wystawowych czy towarzyszących.

Standard FCI został zaktualizowany w 2023 roku, co świadczy o ciągłej trosce o zachowanie czystości rasy i jej charakterystycznych cech. Współcześnie Epagneul Bleu de Picardie nadal jest wykorzystywany w polowaniach, szczególnie na:

  • Słonki i bażanty
  • Dzikie kaczki i gęsi
  • Przepiórki
  • Zające

Pomimo swoich znakomitych cech roboczych i pięknego, unikalnego wyglądu, rasa pozostaje stosunkowo rzadka i mało znana poza Francją. Stopniowo jednak zyskuje uznanie wśród międzynarodowych miłośników psów myśliwskich i spanieli kontynentalnych, którzy doceniają jej wszechstronność, przyjazny charakter oraz możliwość pełnienia zarówno roli wyspecjalizowanego psa roboczego, jak i kochającego towarzysza rodzinnego.

Epagneul Bleu de Picardie stanowi żywy przykład zachowania tradycyjnych ras psów myśliwskich w ich pierwotnej formie funkcjonalnej, gdzie zdolności robocze i zrównoważony temperament są ważniejsze niż moda czy komercjalizacja rasy. To sprawia, że pozostaje autentycznym, niezmienonym świadectwem długiej historii współpracy między człowiekiem a psem w dziedzinie polowania.