Gończy jasny bretoński

Gończy jasny bretoński

FCI #66Uznanie FCI: 2003Standard PLStandard EN

Grupa FCI

6FCI 66

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

FR

Wysokość

48-56 cm

Waga

N/A

Długość Życia

12-14 lat

Temperament

AktywnyCzułyOdważny

Przegląd

Szorstkowłosy gończy bretoński, znany także jako Griffon Fauve de Bretagne, to niezwykła rasa psów o fascynującej historii sięgającej XIV wieku. Pochodząca z malowniczej Bretanii we Francji, należy do najstarszych francuskich ras psów zapachowych, które przez stulecia cieszyły się uznaniem myśliwych.

Już w średniowieczu szlachcic Huet des Ventes posiadał stado tych wyjątkowych psów, wykorzystywanych podczas polowań na wilki oraz inne duże zwierzęta, takie jak dziki, sarny i lisy. Mimo że w XIX wieku popularność rasy dramatycznie spadła wraz z wyginięciem wilków w Bretanii, dzięki determinacji Marcela Pambruna i założeniu w 1949 roku Club de Fauve de Bretagne, rasę udało się ocalić od zapomnienia.

Współcześnie, pod kierownictwem Bernarda Vallée i zgodnie z dewizą klubu najpierw polowanie, szorstkowłosy gończy bretoński ponownie zdobywa uznanie nie tylko we Francji, ale i na całym świecie. W latach 80. XX wieku rasa ta ugruntowała swoją pozycję wśród francuskich psów gończych, doceniana zarówno za wyjątkowe zdolności myśliwskie, jak i przyjazny charakter.

Ten wybitny łowca wyróżnia się niezwykłym węchem oraz charakterystycznym, powtarzającym się szczekaniem zwanym choppy (krótkie i powtarzające się nuty), używanym podczas tropienia zwierzyny. Jego mocna, muskularna budowa i wyjątkowa odporność na trudne warunki atmosferyczne i zmęczenie czynią go idealnym towarzyszem podczas polowań w wymagającym terenie.

Szorstkowłosy gończy bretoński to jednak nie tylko odważny i zwinny łowca. Psy tej rasy charakteryzują się łagodnym usposobieniem, są towarzyskie, przywiązane do swoich opiekunów i pełne energii, co sprawia, że doskonale odnajdują się jako towarzysz rodziny. Ich zdolność do adaptacji, determinacja, inteligencja oraz pewna doza niezależności czynią je wyjątkowymi psami roboczymi.

Charakterystyczny wygląd rasy obejmuje długą, lekko spłaszczoną czaszkę z umiarkowanie wyraźnym stopem, czarny lub ciemnobrązowy nos oraz ciemne oczy o żywym, inteligentnym wyrazie. Sierść ma piękny odcień złotej pszenicy do czerwonej cegły, z możliwością czarnych włosów rozsypanych po grzbiecie i uszach.

W dalszej części przewodnika przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące zdrowia, pielęgnacji, aktywności fizycznej, szkolenia, żywienia oraz historii tej fascynującej rasy. Przed zakupem psa tej rasy kluczowe jest znalezienie renomowanego hodowcy, który dba o zdrowie i dobrostan swoich psów, a także zapewnienie odpowiedniej socjalizacji i szkolenia, które pozwolą griffonowi w pełni wykorzystać swój potencjał.

Griffon Fauve de Bretagne to pies o charakterystycznym i wyrazistym wyglądzie, który od razu przyciąga uwagę. Jego sylwetka jest koścista i muskularna, świadcząca o sile, wytrzymałości i doskonałej kondycji fizycznej wypracowanej przez stulecia selekcji jako psa myśliwskiego.

Głowa i czaszka: Psy tej rasy mają raczej długą czaszkę z umiarkowanie wyraźnym stopem. Nos jest zawsze czarny lub ciemnobrązowy, doskonale dostosowany do intensywnej pracy zapachowej. Oczy mają ciemny kolor, nadając im żywy i inteligentny wyraz, pełen czujności i zainteresowania otoczeniem.

Uszy: Uszy griffona są delikatnie przylegające i średniej długości, kończące się w charakterystycznym, lekko zaokrąglonym punkcie. Są osadzone na poziomie linii oka, co nadaje rasie rozpoznawalny wygląd.

Sierść i umaszczenie: Najbardziej charakterystyczną cechą tej rasy jest szorstka, gęsta sierść, która stanowi naturalną ochronę przed trudnymi warunkami atmosferycznymi. Sierść jest krótka do średniej długości, nie powinna być ani wełnista, ani kręcona. Kolor sierści waha się od pięknego odcienia złotej pszenicy do głębokiej czerwonej cegły (fauve), z ewentualnymi czarnymi włosami rozsianymi po grzbiecie, bokach i uszach, co dodaje rasie dodatkowego uroku.

Wymiary: Według standardu FCI wzrost dorosłych osobników wynosi:

  • Wysokość w kłębie: 48-56 cm
  • Tolerancja do 2 cm dla wyjątkowo dobrych osobników
  • Waga nie jest precyzyjnie określona, ale powinna być proporcjonalna do wzrostu

Budowa ciała: Griffon Fauve de Bretagne emanuje energią i żywotnością. Jego budowa jest zwarta, dobrze wyważona, z mocnym grzbietem i głęboką klatką piersiową. Kończyny są mocne i muskularne, idealnie przystosowane do biegania po trudnym terenie. Ogon jest średniej długości, noszony w kształcie szabli.

Całościowy wygląd rasy odzwierciedla jej myśliwskie dziedzictwo – to pies stworzony do pracy w każdych warunkach, wytrzymały, aktywny i niezwykle funkcjonalny.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Łatwy w Pielęgnacji
Skłonny do Szczekania
Wymaga Dużej Przestrzeni
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Pies myśliwski
Silne zdrowie

Zalety

  • Wspaniały węch i zdolności tropienia
  • Wyjątkowa odporność na trudne warunki atmosferyczne i zmęczenie
  • Przyjazny i łagodny charakter wobec ludzi
  • Dobra zdolność do adaptacji
  • Zdrowa i wytrzymała rasa
  • Niska pracochłonność pielęgnacji

Wady

  • Wymaga dużo ruchu i aktywności (minimum 2 godziny dziennie)
  • Potrzebuje doświadczonego opiekuna
  • Może być niezależny i uparty
  • Silny instynkt łowiecki (tendencja do ścigania zwierząt)
  • Dość głośny (charakterystyczne szczekanie)

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia Griffon Fauve de Bretagne jest fascynującą opowieścią o tradycji, upadku i ponownym odrodzeniu jednej z najstarszych francuskich ras psów gończych. Korzenie tej rasy sięgają głęboko w przeszłość – co najmniej do XIV wieku, kiedy to po raz pierwszy odnotowano istnienie tych wyjątkowych psów myśliwskich.

Średniowieczne początki: Już w czasach średniowiecza, szlachcic o nazwisku Huet des Ventes posiadał stado griffonów fauve de Bretagne, które wykorzystywał podczas polowań. Rasa ta powstała w malowniczym regionie Bretanii w północno-zachodniej Francji, gdzie była szeroko ceniona za wyjątkowe zdolności myśliwskie.

Złote czasy – polowania na wilki: Przez wiele stuleci, aż do XIX wieku, griffony były intensywnie wykorzystywane do polowań na wilki oraz inne duże zwierzęta, takie jak sarny, lisy i dziki. Ich doskonały węch, wytrzymałość i odwaga czyniły je idealnymi partnerami myśliwych w trudnych warunkach bretońskich lasów i wrzosowisk.

W tamtych czasach rasa cieszyła się ogromną popularnością wśród bretońskiej szlachty i myśliwych, a stada griffonów były prawdziwym bogactwem każdego doświadczonego łowcy.

Kryzys i niemal wyginięcie: Wraz z wyginięciem wilków w Bretanii w XIX wieku, główne zastosowanie griffonów zaczęło zanikać. Rasa stopniowo traciła na popularności, a liczba hodowców dramatycznie spadła. W obliczu braku zainteresowania i brak programów ochrony, griffon Fauve de Bretagne stał się niezwykle rzadką rasą, będącą na skraju całkowitego zniknięcia.

Odrodzenie – Marcel Pambrun i Club de Fauve de Bretagne: W obliczu kryzysu, w 1949 roku pasjonat i hodowca Marcel Pambrun postanowił podjąć heroiczne działania mające na celu ocalenie tej historycznej rasy. Założył Club de Fauve de Bretagne, który stał się kluczowym elementem w odbudowie i promocji griffonów. Dzięki jego wysiłkom, determinacji oraz pracy wielu entuzjastów, rasę zaczęto systematycznie odtwarzać, dbając o zachowanie jej autentycznych cech myśliwskich i temperamentu.

Lata 80. XX wieku – powrót do łask: W latach 80. XX wieku, pod kierownictwem Bernarda Vallée, griffon Fauve de Bretagne (a także pokrewna rasa basset fauve de Bretagne) zyskał na popularności i ugruntował swoją pozycję wśród francuskich psów gończych. Dewiza klubu najpierw polowanie (hunting first) stała się przewodnią zasadą hodowli, zapewniając, że rasa zachowa swoje autentyczne zdolności robocze, a nie stanie się jedynie psem wystawowym.

Współczesność: Obecnie griffon Fauve de Bretagne jest uznawany za jedną z najcenniejszych i najbardziej autentycznych ras psów zapachowych, cenionych nie tylko we Francji, ale także w innych krajach europejskich i na świecie. Rasa ta nadal służy myśliwym jako skuteczny pies gończy, a jednocześnie zyskuje uznanie jako wspaniały towarzysz rodzinny dla aktywnych właścicieli.

Standard FCI: Rasa została oficjalnie uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) i zaliczona do Grupy 6 (Psy gończe i pokrewne), Sekcji 1.2 (Gończe średniej wielkości), z próbami pracy. Aktualny standard FCI został zatwierdzony w 2003 roku.

Historia griffona Fauve de Bretagne jest przykładem determinacji i zaangażowania ludzi, którzy nie pozwolili, aby stulecia tradycji myśliwskiej zniknęły bezpowrotnie. Dzięki ich pracy, współcześni miłośnicy psów mogą cieszyć się towarzystwem tej wyjątkowej, historycznej rasy.