
Gończy szorstkowłosy z Nivernais
Grupa FCI
6• FCI 17
Rozmiar
Średnie
Kraj Pochodzenia
FR
Wysokość
55-62 cm
Waga
23-27 kg
Długość Życia
11-13 lat
Temperament
Przegląd
Griffon Nivernais, znany również jako Szorstkowłosy gończy z Nivernais, to niezwykle interesująca rasa psa, która przyciąga uwagę zarówno miłośników psów, jak i doświadczonych myśliwych. Unikalna historia tej rasy sięga czasów starożytnych, kiedy to przodkowie tych psów, zwani Canis Segusius, byli wykorzystywani przez Galów do efektywnych polowań na dziką zwierzynę. Wyjątkowy wygląd Szorstkowłosego gończego z Nivernais sprawia, że niemożliwe jest pomylenie go z jakąkolwiek inną rasą. Charakteryzuje się twardą, szorstką i nastroszoną sierścią, która doskonale chroni go przed trudnymi warunkami atmosferycznymi, czyniąc go idealnym kompanem podczas długich wypraw myśliwskich i wycieczek na łono natury.
Ta rasa zawdzięcza swoją trwałą popularność nie tylko charakterystycznemu wyglądowi, ale przede wszystkim doskonałym zdolnościom łowieckim. Jest to pies średniej wielkości, ceniony za niezwykły instynkt łowiecki, wybitną wytrzymałość oraz doskonały zmysł węchu. Szczególnie wysoko oceniany jest za swoją umiejętność tropienia dzików, zarówno w sforach, jak i podczas polowań indywidualnych, co czyni go niezastąpionym towarzyszem podczas trudnych polowań na tę zwierzynę.
Historia tej rasy nie była jednak pozbawiona poważnych trudności i okresów zagrożenia wyginięciem. W czasach panowania króla Franciszka I, popularność Szorstkowłosego gończego z Nivernais znacząco zaczęła maleć na rzecz białych psów myśliwskich, które zyskały uprzywilejowaną pozycję w królewskich sforach. Na szczęście niektórzy szlachcice z regionu Nivernais kontynuowali hodowlę tej rasy nawet po Rewolucji Francuskiej w 1789 roku. Dopiero pod koniec XIX i na początku XX wieku pasjonaci rasy podjęli systematyczne działania na rzecz jej pełnego odtworzenia, krzyżując zachowane okazy z innymi rasami gończymi, takimi jak Griffon Vendéen, Foxhound oraz Otterhound. Dzięki tym wysiłkom udało się ustabilizować rasę, a w 1925 roku powołano do życia oficjalny klub rasowy.
Szorstkowłosy gończy z Nivernais to pies charakteryzujący się nie tylko silnym instynktem łowieckim, ale także towarzyskim i przyjaznym usposobieniem. Doskonale czuje się w towarzystwie ludzi i innych psów, co czyni go wspaniałym towarzyszem w życiu codziennym, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej socjalizacji. Jego niezależny i czasami uparty charakter wymaga jednak konsekwentnego szkolenia przez właściciela, który powinien stosować pozytywne metody wzmacniania. Rasa ta wymaga regularnej aktywności fizycznej i stymulacji umysłowej, co czyni ją idealnym wyborem dla osób prowadzących aktywny tryb życia i ceniących sobie długie spacery oraz wyprawy na świeże powietrze. Warto pamiętać, że mimo swojej ogólnej odporności na choroby, Szorstkowłosy gończy z Nivernais potrzebuje zbilansowanej diety bogatej w wysokiej jakości białko, aby utrzymać właściwą kondycję zdrowotną i formę fizyczną przez całe życie.
W dalszej części tego kompleksowego przewodnika znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące zdrowia, pielęgnacji, wymagań dotyczących ćwiczeń, metod szkolenia, zasad odżywiania, fascynującej historii, charakterystycznego wyglądu oraz złożonego zachowania tej wyjątkowej rasy. Poznaj wszystkie niezwykłe cechy Szorstkowłosego gończego z Nivernais i odkryj, dlaczego ta dawna rasa francuska nadal zachwyca entuzjastów psów gończych na całym świecie.
Griffon Nivernais to pies o bardzo charakterystycznym i rozpoznawalnym wyglądzie, który natychmiast przyciąga uwagę każdego, kto ma okazję spotkać przedstawiciela tej rasy. Jest to pies średniej wielkości, przy czym samce osiągają wysokość w kłębie od 55 do 62 cm, natomiast samice są nieco mniejsze i mierzą od 53 do 60 cm. Mimo że standard FCI nie precyzuje dokładnej wagi, dobrze zbudowany osobnik waży zazwyczaj od 23 do 27 kg.
Budowa ciała jest mocna, dobrze umięśniona i proporcjonalna, co świadczy o wyjątkowej wytrzymałości tej rasy oraz zdolności do wielogodzinnej pracy w trudnym terenie. Sylwetka sprawia wrażenie solidności i sprawności fizycznej, jednocześnie zachowując elegancję właściwą psom gończym. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta i głęboka, co zapewnia odpowiednią pojemność płuc niezbędną podczas długich polowań.
Sierść stanowi najbardziej rozpoznawalną cechę rasy - jest szorstka, długa, gęsta i nastroszona, tworząc charakterystyczny "rozczochrany" wygląd (po francusku określany jako "barbouillaud"). Barwa sierści najczęściej to płowy z ciemnymi końcówkami (tzw. fawn charbonné), czasami z białymi plamkami lub jasnymi odcieniami. Tego typu okrywa włosowa doskonale chroni psa przed chłodem, wilgocią i zranieniami podczas pracy w gęstych zaroślach.
Głowa jest sucha, wydłużona i lekka, z równoległymi liniami czaszki i kufy. Oczy są ciemne, o żywym i przenikliwym spojrzeniu, wyrażającym inteligencję i uwagę. Uszy są średniej długości, wiszące, miękkie i dobrze osadzone, opadające wzdłuż policzków, co nadaje psu łagodny i przyjazny wyraz. Nos jest zawsze czarny, dobrze rozwinięty, z szerokimi nozdrzami charakterystycznymi dla psów tropiących.
Ogon jest średniej długości, stosunkowo mocny u nasady, zwężający się ku końcowi, noszony nieco poniżej linii grzbietu lub na jej poziomie, co sprawia, że pies wygląda na zrelaksowanego i pewnego siebie. Kończyny są proste, mocne i suche, o dobrze rozwiniętych mięśniach, idealnie przystosowane do długich marszów i szybkiego biegu w zróżnicowanym terenie.
Cała sylwetka Griffon Nivernais emanuje wrażeniem siły, wytrzymałości i funkcjonalności, co czyni go doskonałym towarzyszem do aktywnego życia i pracy w terenie, szczególnie podczas polowań na dziką zwierzynę.
Griffon Nivernais charakteryzuje się złożoną i interesującą osobowością, która sprawia, że jest wspaniałym towarzyszem, ale jednocześnie wymaga właściwego podejścia, konsekwentnego szkolenia oraz odpowiedniej socjalizacji od najwcześniejszych tygodni życia. To niezależny pies o silnym charakterze, który potrafi wykazywać się uporem, ale jednocześnie jest bardzo towarzyski, przyjazny i przywiązany do swojej rodziny.
Rasa ta posiada naturalny instynkt łowiecki głęboko zakodowany w swoim DNA, co sprawia, że pies może być bardzo skoncentrowany na tropach i skłonny do ścigania mniejszych zwierząt, takich jak króliki, koty czy gryzonie. Z tego powodu spacery bez smyczy są możliwe tylko w bezpiecznych, ogrodzonych obszarach lub po wcześniejszym, solidnym wytrenowaniu posłuszeństwa. Griffon Nivernais pracuje zarówno w sforach, jak i indywidualnie, co świadczy o jego wszechstronności i umiejętności współpracy.
W relacjach z ludźmi Griffon Nivernais wykazuje się dużą przyjaznością i łagodnością, zwłaszcza gdy został odpowiednio socjalizowany jako szczeniak. Dobrze dogaduje się z dziećmi, pod warunkiem że są one spokojne i traktują psa z szacunkiem. Rasa ta nie jest psem stróżującym w tradycyjnym tego słowa znaczeniu - jest zbyt towarzyska i przyjazna wobec obcych, aby pełnić rolę agresywnego stróża. Może jednak ostrzegać szczekaniem o przybyciu nieznajomych.
Griffon Nivernais dobrze znosi obecność innych psów, szczególnie gdy dorastał w ich towarzystwie. Ta cecha wynika z jego historii pracy w sforach myśliwskich. Może być jednak głośny i wymagający, szczególnie jeśli nie otrzymuje wystarczającej ilości stymulacji fizycznej i umysłowej. Niedostateczna aktywność może prowadzić do zachowań destrukcyjnych, nadmiernego szczekania lub nudy.
Właściciele powinni zapewnić temu psu:
- Codzienne, długie spacery (minimum 60-90 minut)
- Możliwość tropienia i eksploracji nowych zapachów
- Zadania angażujące jego zmysły i inteligencję
- Konsekwentne, ale łagodne szkolenie oparte na pozytywnym wzmocnieniu
- Odpowiednią socjalizację z ludźmi, psami i różnymi środowiskami
Ogólnie rzecz biorąc, Griffon Nivernais to doskonały wybór dla aktywnych osób, myśliwych lub rodzin prowadzących sportowy styl życia, które cenią sobie przygodę, bliskość z naturą i mają czas na odpowiednie zaangażowanie się w wychowanie i aktywizację tego wspaniałego psa gończego.
Griffon Nivernais jest ogólnie uznawany za zdrową i wytrzymałą rasę psa, która nie jest obciążona wieloma poważnymi problemami genetycznymi, często spotykanych u innych ras czystej krwi. Średnia długość życia wynosi od 11 do 13 lat, co plasuje tę rasę w przedziale typowym dla psów średniej wielkości. Odpowiednia opieka weterynaryjna, zbilansowana dieta i regularna aktywność fizyczna mogą przyczynić się do długiego i zdrowego życia.
Mimo ogólnej odporności, istnieją jednak pewne schorzenia, na które właściciele powinni zwracać uwagę:
- Postępująca atrofia siatkówki (PRA) - dziedziczne schorzenie oczu prowadzące do stopniowej utraty wzroku
- Dysplazja stawów biodrowych (HD) - wadliwe ukształtowanie stawów biodrowych, mogące powodować ból i ograniczenie ruchomości
- Dysplazja stawów łokciowych (ED) - podobne schorzenie dotyczące stawów łokciowych
- Infekcje uszu - długie, wiszące uszy sprzyjają gromadzeniu się wilgoci i rozwojowi infekcji bakteryjnych lub grzybiczych
- Skręt żołądka (GDV) - niebezpieczny stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji weterynaryjnej, częściej występujący u psów o głębokiej klatce piersiowej
Prewencja skrętu żołądka jest szczególnie ważna - właściciele powinni karmić psa mniejszymi porcjami rozłożonymi na 2-3 posiłki dziennie, unikać intensywnego wysiłku bezpośrednio przed i po jedzeniu oraz zapewnić spokojną atmosferę podczas posiłków.
Griffon Nivernais preferuje chłodniejsze temperatury ze względu na swoją gęstą, szorstką sierść. W wysokich temperaturach może być podatny na przegrzanie, dlatego w upalne dni należy zapewnić mu dostęp do cienia, świeżej wody i unikać intensywnego wysiłku w najgorętszych godzinach.
Regularne kontrole weterynaryjne (minimum raz na 6-12 miesięcy), szczepienia, odrobaczanie, profilaktyka przeciw pasożytom zewnętrznym oraz dbanie o odpowiednią dietę i aktywność fizyczną pomogą utrzymać Griffon Nivernais w doskonałej kondycji zdrowotnej przez wiele lat. Warto również rozważyć testy genetyczne na dysplazję stawów przed rozpoczęciem hodowli.
Pielęgnacja Griffon Nivernais jest stosunkowo prosta i niezbyt czasochłonna, co stanowi dodatkowy atut tej rasy dla osób ceniących sobie funkcjonalność i naturalny wygląd psa. Nie jest to rasa wymagająca intensywnych zabiegów groomerskich ani skomplikowanych strzyżeń, co czyni ją idealną dla właścicieli preferujących naturalne, rustykalne psie rasy.
Sierść Griffon Nivernais jest długa, szorstka, gęsta i nastroszona, co zapewnia doskonałą ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, takimi jak deszcz, wiatr czy chłód. Charakterystyczna tekstura sierści sprawia, że naturalnie odpycha brud i wodę, dlatego pies pozostaje stosunkowo czysty nawet po spacerach w trudnym terenie.
Szczotkowanie wystarczy przeprowadzać raz w tygodniu przy użyciu szczotki z twardymi włosiem lub grzebienia o szeroko rozstawionych zębach. Celem jest usunięcie martwego podszerstka, zapobieganie powstawaniu kołtunów oraz minimalizowanie linienia. W okresach zwiększonego linienia (wiosna i jesień) można zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy w tygodniu.
Kąpiele powinny być przeprowadzane stosunkowo rzadko - wystarczy 3-4 razy w roku lub w razie potrzeby, gdy pies jest mocno zabłocony. Zbyt częste mycie może niszczyć naturalną warstwę ochronną sierści i powodować jej przesuszenie. Należy używać łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów o twardej sierści.
Szczególną uwagę należy poświęcić:
- Uszom - regularne sprawdzanie i czyszczenie (raz w tygodniu) specjalnymi preparatami zapobiega infekcjom; długie, wiszące uszy są podatne na gromadzenie wilgoci
- Oczom - codzienne sprawdzanie i delikatne przecieranie wilgotnym, czystym gazikiem usuwa zanieczyszczenia
- Pazurom - przycinanie co 3-4 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów po twardych powierzchniach
- Zębom - regularne szczotkowanie (2-3 razy w tygodniu) specjalnymi pastami dla psów zapobiega kamieniowi nazębnemu i chorobom dziąseł
Po spacerach w trudnym terenie, zwłaszcza w lesie lub na polach, warto sprawdzić sierść pod kątem kleszczy, ości traw, które mogą się wbijać w skórę, oraz innych zanieczyszczeń. Wystarczy dokładne oględziny i ewentualne spłukanie łap czystą wodą.
Ogólnie rzecz biorąc, Griffon Nivernais nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych charakterystycznych dla ras wystawowych, ale regularna dbałość o sierść, higienę uszu, oczu, pazurów i zębów pomoże utrzymać go w doskonałej kondycji, zapobiegnie problemom zdrowotnym i zapewni komfort życia psa.
Griffon Nivernais to rasa, która potrzebuje umiarkowanej do wysokiej ilości aktywności fizycznej, aby zachować zdrowie fizyczne, równowagę psychiczną i właściwe zachowanie. Choć nie jest to pies nadmiernie hiperaktywny jak niektóre rasy pasterskie, wymaga regularnych i intensywnych spacerów oraz możliwości swobodnego biegania na świeżym powietrzu.
Ta rasa idealnie nadaje się do życia w wiejskim otoczeniu lub podmiejskich domach z dużym, ogrodzonym ogrodem, gdzie może swobodnie eksplorować teren i śledzić fascynujące zapachy. Griffon Nivernais czuje się najlepiej, gdy ma dostęp do różnorodnych środowisk naturalnych - lasów, pól, łąk - które stymulują jego naturalny instynkt łowiecki i zapewniają bogatą stymulację zmysłową.
Minimalne wymagania dotyczące aktywności fizycznej to:
- Codzienne spacery trwające co najmniej 60-90 minut dziennie, najlepiej podzielone na 2-3 sesje
- Intensywne bieganie lub szybkie marsze 3-4 razy w tygodniu
- Zabawy angażujące zmysł węchu - tropienie, szukanie ukrytych przedmiotów lub smakołyków (nosework)
- Aportowanie i gry interaktywne w bezpiecznym, ogrodzonym terenie
- Wycieczki w nowe miejsca - zapewniają nowe zapachy i bodźce, co jest niezwykle ważne dla tej rasy
Griffon Nivernais posiada silny instynkt łowiecki i często będzie chciał ścigać mniejsze zwierzęta, takie jak króliki, wiewiórki czy ptaki. Z tego powodu spacery bez smyczy są bezpieczne tylko w kontrolowanym, ogrodzonym środowisku lub po bardzo solidnym wytrenowaniu przypominania (choć nawet wtedy nie ma gwarancji 100% posłuszeństwa, gdy pies wyczuje ślad).
Ważne uwagi dotyczące ćwiczeń:
- W upalne dni ograniczaj intensywną aktywność do chłodniejszych godzin (wczesny ranek, późny wieczór)
- Zapewnij dostęp do świeżej wody przed, podczas i po ćwiczeniach
- Młode szczenięta (do 12-18 miesięcy) nie powinny być poddawane zbyt intensywnemu treningowi fizycznemu, aby uniknąć uszkodzeń rozwijających się stawów
- Starsze psy mogą wymagać dostosowania intensywności ćwiczeń do swoich możliwości
Regularna aktywność fizyczna nie tylko pomoże w utrzymaniu właściwej kondycji i zdrowej wagi, ale także zapobiegnie poważnym problemom behawioralnym związanym z nudą, frustracją lub nadmiarem niewykorzystanej energii, takim jak destrukcyjne gryzienie, nadmierne szczekanie czy ucieczki.
Griffon Nivernais to wspaniały towarzysz dla aktywnych osób, biegaczy, rowerzystów (z odpowiednim treningiem) oraz miłośników długich wędrówek po terenach leśnych. Jeśli prowadzisz aktywny styl życia i możesz poświęcić czas na codzienne przygody na świeżym powietrzu, ta rasa będzie doskonałym wyborem.
Szkolenie Griffon Nivernais może stanowić interesujące wyzwanie ze względu na jego niezależny, czasami uparty charakter oraz silny instynkt łowiecki, który może odwracać uwagę psa od komend właściciela. Pies ten jest jednak inteligentny i zdolny do nauki, a przy odpowiednim podejściu może osiągnąć imponujący poziom posłuszeństwa.
Wczesne szkolenie i socjalizacja są absolutnie kluczowe dla tej rasy. Najlepiej rozpocząć naukę podstawowych komend już w wieku 8-10 tygodni, gdy szczeniak jest najbardziej otwarty na nowe doświadczenia. Socjalizacja powinna obejmować:
- Kontakt z różnymi ludźmi (dorośli, dzieci, osoby starsze)
- Spotkania z innymi psami i zwierzętami domowymi
- Ekspozycję na różne środowiska (miasto, park, las, sklepy)
- Przyzwyczajenie do różnych dźwięków (ruch uliczny, grzmoty, petardy)
- Pozytywne doświadczenia z wizytami u weterynarza i groomerem
Griffon Nivernais potrzebuje konsekwentnego i stanowczego, ale łagodnego właściciela, który będzie stosował metody oparte na pozytywnym wzmocnieniu. Ta rasa bardzo dobrze reaguje na:
- Smakołyki - wysokowartościowe nagrody spożywcze są doskonałą motywacją
- Pochwały słowne i głaskanie - psy te cenią sobie pozytywną uwagę właściciela
- Zabawy jako nagrodę - krótka sesja aportowania lub tropienia może być świetnym wzmocnieniem
- Różnorodność w treningu - powtarzające się ćwiczenia szybko nudzą tę rasę
Trudności w szkoleniu mogą wynikać z:
- Silnego instynktu łowieckiego - pies może ignorować komendy, gdy wyczuje interesujący zapach
- Niezależności - Griffon Nivernais był hodowany do samodzielnego podejmowania decyzji podczas polowań
- Uporu - może próbować narzucać własną wolę, jeśli właściciel nie jest konsekwentny
- Wrażliwości - rasa nie toleruje ostrego traktowania lub karania fizycznego
Kluczowe zasady skutecznego treningu:
- Konsekwencja - te same reguły muszą obowiązywać zawsze i wszędzie
- Krótkie sesje - 10-15 minut intensywnej nauki, kilka razy dziennie
- Zakończenie na sukcesie - zawsze kończymy trening czymś, co pies wykonał dobrze
- Cierpliwość - postępy mogą być wolniejsze niż u ras typowo posłusznych
- Wczesne rozpoczęcie - im wcześniej, tym lepsze rezultaty
- Unikanie monotonii - zabawy i gry podczas nauki utrzymują zaangażowanie psa
Specjalistyczne szkolenie, które dobrze sprawdza się dla Griffon Nivernais:
- Nosework (praca nosem) - wykorzystanie naturalnego talentu do tropienia
- Mantrailing - poszukiwanie osób po śladzie zapachowym
- Szkolenie myśliwskie - jeśli właściciel jest myśliwym
- Agility - pod warunkiem utrzymania zainteresowania psa
Warto rozważyć profesjonalne zajęcia grupowe z doświadczonym trenerem specjalizującym się w rasach gończych lub niezależnych, zwłaszcza jeśli właściciel nie ma wcześniejszego doświadczenia z tego typu psami. Dobrze prowadzone szkolenie da w efekcie dobrze wychowanego, zadowolonego psa, który będzie wspaniałym towarzyszem mimo swojego niezależnego charakteru.
Dieta Griffon Nivernais powinna być starannie zbilansowana i dostosowana do wieku, wagi, poziomu aktywności fizycznej oraz indywidualnych potrzeb zdrowotnych psa. Ze względu na wysoką aktywność i wydolność fizyczną tej rasy, szczególnie istotne jest zapewnienie odpowiedniej ilości wysokiej jakości białka, które wspiera rozwój i regenerację mięśni oraz ogólną kondycję organizmu.
Podstawowe wymagania żywieniowe:
- Wysokiej jakości białko (min. 22-28%) pochodzące z mięsa, drobiu lub ryb jako głównego składnika
- Zdrowe tłuszcze (12-18%) dostarczające energii i wspierające zdrowie skóry oraz sierści
- Węglowodany złożone z ryżu brązowego, owsa lub słodkich ziemniaków jako źródło długotrwałej energii
- Błonnik pokarmowy wspierający prawidłowe trawienie
- Witaminy i minerały - szczególnie wapń, fosfor (dla zdrowych kości i stawów), kwasy omega-3 i omega-6
- Glukozamina i chondroityna - wspierające zdrowie stawów, szczególnie u starszych psów
Typ karmy - właściciele mogą wybierać między:
- Karma sucha (granulat) - wygodna, ekonomiczna, wspiera higienę jamy ustnej; należy wybierać formuły premium lub super-premium
- Karma mokra (puszki, saszetki) - bardziej smakowita, większa zawartość wilgoci, ale droższa i mniej praktyczna
- Dieta BARF (surowe mięso i kości) - naturalna, ale wymaga wiedzy i czasu na przygotowanie; zalecane konsultacje z weterynarzem lub specjalistą od żywienia
- Karma domowa (gotowana) - pełna kontrola składników, ale wymaga suplementacji i wiedzy żywieniowej
Zalecane podejście do karmienia:
- Regularne pory posiłków - 2-3 posiłki dziennie w ustalonych godzinach (zapobiega problemom trawiennym)
- Kontrolowane porcje - dostosowane do wagi, wieku i aktywności (instrukcje producenta to punkt wyjścia)
- Unikanie przejadania się - otyłość prowadzi do problemów ze stawami, sercem i skraca życie
- Świeża woda - dostępna przez cały dzień, szczególnie ważna dla aktywnych psów
- Spokojne jedzenie - karmienie w cichym miejscu, bez stresu i konkurencji z innymi zwierzętami
Prewencja skrętu żołądka (GDV) - KRYTYCZNIE WAŻNE dla Griffon Nivernais:
- Podawaj 2-3 mniejsze posiłki zamiast jednego dużego
- Unikaj intensywnego wysiłku 1-2 godziny przed i po posiłku
- Nie pozwalaj psu pić dużych ilości wody bezpośrednio po intensywnym biegu
- Używaj wolnych misek (slow feeders), jeśli pies połyka jedzenie bardzo szybko
- Karm w spokojnej atmosferze, bez stresu i pośpiechu
Przysmaki i przekąski mogą być używane podczas szkolenia, ale powinny stanowić nie więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego. Najlepsze opcje to:
- Suszone mięso (wołowina, kurczak, ryby)
- Naturalne gryzaki (uszy wieprzowe, tchawica wołowa)
- Warzywa (marchewka, papryka, brokuły) - niskokaloryczne i zdrowe
- Specjalne przysmaki dla psów aktywnych
Produkty zakazane (toksyczne dla psów):
- Czekolada, kawa, herbata (teobromina, kofeina)
- Cebula, czosnek, por (uszkadzają krwinki czerwone)
- Winogrona, rodzynki (niewydolność nerek)
- Ksylitol (sztuczny słodzik - śmiertelnie toksyczny)
- Awokado, orzechy makadamia
Monitorowanie wagi i kondycji jest kluczowe - właściciel powinien regularnie sprawdzać, czy pies utrzymuje prawidłową wagę (widoczna talia, wyczuwalne żebra pod warstwą tłuszczu, ale nie wystające). Regularne wizyty u weterynarza (co 6-12 miesięcy) pozwolą na dostosowanie diety do zmieniających się potrzeb psa, szczególnie w okresach wzrostu (szczenięta), dojrzewania, aktywności fizycznej oraz starzenia się.
Prawidłowo zbilansowana dieta jest fundamentem długiego, zdrowego i aktywnego życia Griffon Nivernais, dlatego warto poświęcić czas na wybranie odpowiedniej karmy i konsultacje z weterynarzem lub specjalistą od żywienia psów.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowy
- rozpoznawalny wygląd
- Doskonałe zdolności łowieckie i zmysł węchu
- Towarzyski i przyjazny charakter
- Ogólna odporność na choroby
- Stosunkowo prosta pielęgnacja
Wady
- Wymaga konsekwentnego i cierpliwego szkolenia
- Może być uparty i niezależny
- Potrzebuje dużej ilości aktywności fizycznej
- Silny instynkt łowiecki (ściganie zwierząt)
- Może być głośny (szczekanie)
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia Griffon Nivernais jest fascynującą opowieścią o rasie, która przetrwała wieki, przeszła przez okresy rozkwitu i niemal całkowitego zaniku, aby ostatecznie zostać pieczołowicie odtworzoną przez pasjonatów psów gończych. Początki tej rasy sięgają czasów galijskich, gdzie jego odlegli przodkowie, znani jako Canis Segusius (psy Segusjów - galijskiego ludu zamieszkującego Alpy), byli wykorzystywani przez Galów jako efektywne psy tropicielskie do polowań na dziką zwierzynę.
Według badaczy historycznych, Griffon Nivernais może także pochodzić od szarych psów św. Ludwika (grey Saint Louis dogs), które były cenione na dworach francuskich w średniowieczu. Rasa ta cieszyła się ogromnym uznaniem przez okres około 200 lat, szczególnie za panowania królów francuskich do czasów Ludwika XI, który wysoko cenił te psy za ich wyjątkowe zdolności łowieckie i wytrzymałość w trudnym terenie.
Jednak w czasach panowania króla Franciszka I (1515-1547), sytuacja uległa dramatycznej zmianie. Król ten wyraźnie preferował białe psy myśliwskie, które zyskały uprzywilejowaną pozycję w królewskich sforach, co spowodowało stopniowy spadek popularności Griffon Nivernais. Rasa została w dużej mierze porzucona przez królewskie sfory, co mogło doprowadzić do jej całkowitego wyginięcia.
Na szczęście pewni szlachcice z regionu Nivernais (historyczny region w środkowej Francji, obecnie część Burgundii) pozostali lojalni wobec tej rasy i kontynuowali jej hodowlę mimo braku królewskiego wsparcia. Dzięki ich uporowi Griffon Nivernais przetrwał aż do czasu Rewolucji Francuskiej w 1789 roku, kiedy to większość arystokratycznych sfor została rozproszona, a wiele linii hodowlanych zaginęło. W tym burzliwym okresie Griffon Nivernais praktycznie zniknął jako odrębna rasa.
Dopiero pod koniec XIX wieku, około 100 lat po Rewolucji, grupa oddanych pasjonatów i hodowców podjęła systematyczne działania na rzecz odtworzenia rasy. Poszukiwano ocalałych osobników, które zachowały cechy charakterystyczne dla oryginalnego Griffon Nivernais w ich kolebce rasowej - regionie Nivernais. Te psy, często nazywane lokalnie "psami regionu" (chiens du pays), stanowiły podstawę dla programu odbudowy rasy.
Na przełomie XIX i XX wieku hodowcy, aby wzmocnić pulę genetyczną i poprawić pewne cechy użytkowe, zdecydowali się na kontrolowane krzyżowanie zachowanych okazów Griffon Nivernais z innymi rasami gończymi:
- Griffon Vendéen - francuska rasa gończa o podobnej szorstkie sierści
- Foxhound - angielski gończy o doskonałych zdolnościach tropiących
- Otterhound - brytyjski gończy o wyjątkowym zmyśle węchu i odporności
Te przemyślane krzyżówki pozwoliły na ustabilizowanie rasy, poprawę zdrowotności, zachowanie szorstkie sierści oraz wzmocnienie instynktów łowieckich. Dzięki tym wysiłkom udało się stworzyć psa, który w dużej mierze zachował cechy swojego pierwotnego wzoru, jednocześnie będąc bardziej wytrzymałym i wszechstronnym.
W 1925 roku powołano do życia oficjalny klub rasowy Griffon Nivernais (Club du Griffon Nivernais), co było kamieniem milowym w historii tej rasy. Klub ustanowił oficjalny standard, organizował pokazy i konkursy robocze, a także promował rasę zarówno we Francji, jak i za granicą. Od tego momentu rasa pozostaje niezmieniona w swoich podstawowych cechach fizycznych i charakterologicznych.
Dziś Griffon Nivernais jest uznawany przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) pod numerem standardu 17, zaliczany do Grupy 6 (Psy gończe i pokrewne), Sekcji 1.2 (Gończe średniej wielkości). Choć nie jest to rasa masowo popularna, zachowała swoją niszową pozycję wśród myśliwych, szczególnie we Francji, gdzie nadal jest ceniona za umiejętność polowania na dziki zarówno w sforach, jak i indywidualnie.
Historia Griffon Nivernais to wspaniały przykład determinacji, miłości do tradycji i oddania hodowców, którzy uratowali od zapomnienia rasę o wielowiekowej historii. Jest to także przypomnienie, jak kruche mogą być losy ras psów i jak ważna jest ich ochrona oraz promowanie dziedzictwa kulturowego związanego z kynologią.



