
Karelski pies na niedźwiedzie
Grupa FCI
5• FCI 48
Rozmiar
Średnie
Kraj Pochodzenia
FI
Wysokość
52-57 cm
Waga
17-28 kg
Długość Życia
11-13 lat
Temperament
Przegląd
Karelski pies na niedźwiedzie, znany również jako Karjalankarhukoira, to fascynująca rasa pochodząca z Finlandii, która od wieków była niezastąpionym towarzyszem myśliwych. Ten średniej wielkości pies myśliwski wyróżnia się wyjątkową odwagą i determinacją w polowaniu na dużą zwierzynę, w tym łosie i niedźwiedzie. Jego niezależny charakter oraz silny duch sprawiają, że stanowi idealnego kompana dla doświadczonych myśliwych, którzy potrafią docenić jego wyjątkowe umiejętności.
Rasa charakteryzuje się krzepką, mocną budową oraz gęstą, podwójną sierścią, która doskonale chroni psa przed trudnymi warunkami klimatycznymi charakterystycznymi dla północnych regionów. Typowy przedstawiciel rasy osiąga wysokość w kłębie 57 cm dla psów i 52 cm dla suk, przy wadze wahającej się od 25 do 28 kg dla psów oraz 17 do 20 kg dla suk. Ich charakterystyczna czarna sierść z białymi znaczeniami nadaje im nie tylko rozpoznawalny wygląd, ale także ułatwia identyfikację w terenie podczas polowań.
Historia rasy sięga czasów wikingów, którzy cenili te psy za ich niezwykłe umiejętności łowieckie oraz bezgraniczną odwagę. Współczesne psy kontynuują te szlachetne tradycje, będąc narodowym skarbem Finlandii i cieszą się rosnącą popularnością wśród myśliwych na całym świecie. Ze względu na swoje specyficzne cechy charakteru, karelski pies na niedźwiedzie wymaga odpowiedniego traktowania oraz głębokiego zrozumienia jego natury.
Jego naturalna pewność siebie oraz instynkt łowiecki oznaczają, że nie każdy właściciel potrafi prawidłowo pokierować jego rozwojem i wychowaniem. Przy właściwym, konsekwentnym podejściu może jednak stać się lojalnym i oddanym towarzyszem, który doskonale sprawdzi się zarówno w roli psa roboczego, jak i członka rodziny. Wymaga silnego, ale sprawiedliwego prowadzenia, aby w pełni wykorzystać swoje możliwości i potencjał. W kolejnych sekcjach naszego przewodnika znajdziecie Państwo szczegółowe informacje dotyczące zdrowia, pielęgnacji, aktywności, treningu, diety oraz historii tej wyjątkowej rasy.
Karelski pies na niedźwiedzie to średniej wielkości pies o mocnej, krzepkiej budowie, która doskonale odzwierciedla jego funkcję roboczą. Wysokość w kłębie wynosi od 52 do 57 cm (z tolerancją ±3 cm), przy czym psy są wyraźnie większe od suk. Waga oscyluje między 17 a 28 kg, w zależności od płci. Proporcje ciała są harmonijne – długość tułowia jest tylko nieznacznie większa od wysokości w kłębie, co nadaje psu kompaktowy i zrównoważony wygląd.
Rasa posiada gęstą, podwójną sierść, która jest doskonale przystosowana do trudnych warunków atmosferycznych panujących w regionach północnych. Włos okrywowy jest twardy i prosty, podczas gdy podszycie jest miękkie i gęste, zapewniając doskonałą izolację przed zimnem i wilgocią. Dzięki tej budowie sierści psy mogą bez problemu pracować w temperaturach znacznie poniżej zera.
Umaszczenie karelskiego psa na niedźwiedzie to przede wszystkim intensywna czerń z charakterystycznymi białymi znaczeniami. Białe plamy występują najczęściej na głowie (często w postaci "plamki" na czole), szyi, klatce piersiowej, brzuchu oraz kończynach. Te kontrastowe znaczenia nadają psom niepowtarzalny, rozpoznawalny wygląd.
Głowa ma trójkątny kształt charakterystyczny dla psów typu spitz. Czaszka jest szeroka, z lekko wypukłym profilem. Oczy mają średnią wielkość, w różnych odcieniach brązu, z czujnym i inteligentnym wyrazem, który zdradza ich bystrość oraz gotowość do działania. Uszy są stojące, osadzone wysoko, średniej wielkości, z nieco zaokrąglonymi końcami, co dodatkowo podkreśla ich czujność.
Ogon jest średniej długości, osadzony wysoko i wywinięty nad grzbiet w charakterystyczny dla psów północnych sposób, tworząc elegancki pierścień. To nie tylko element estetyczny, ale także funkcjonalny – uniesiony ogon pomaga utrzymać równowagę podczas szybkich zwrotów w terenie. Karelski pies na niedźwiedzie to pies, który imponuje nie tylko swoją siłą i wytrzymałością, ale także harmonijną budową ciała oraz atrakcyjnym, charakterystycznym wyglądem.
Karelski pies na niedźwiedzie to rasa o silnym, niezależnym charakterze oraz wyraźnym instynkcie łowieckim, który jest głęboko zakorzeniony w jej genetyce. Jest znany z wyjątkowej odwagi i determinacji, co czyni go doskonałym towarzyszem dla doświadczonych właścicieli, którzy potrafią zapewnić mu odpowiednie prowadzenie. Psy te są zrównoważone emocjonalnie, ale mogą być powściągliwe i nieufne w stosunku do obcych, co jest naturalną cechą psów stróżujących.
W kontaktach z innymi psami karelski pies na niedźwiedzie może wykazywać dominujące zachowania oraz tendencję do agresji, szczególnie wobec psów tej samej płci. To cecha, która wymaga odpowiedniego zarządzania, wczesnej socjalizacji oraz stałego nadzoru podczas spotkań z innymi zwierzętami. Ich silny instynkt łowiecki sprawia, że mogą postrzegać mniejsze zwierzęta jako potencjalną zdobycz, dlatego nie zaleca się trzymania ich w gospodarstwach domowych z innymi małymi zwierzętami domowymi.
Karelski pies na niedźwiedzie jest niezwykle lojalny wobec swojego właściciela i rodziny, tworząc z nimi silną więź opartą na wzajemnym szacunku i zaufaniu. Ich niezależność i samodzielność mogą jednak sprawić, że będą trudne w szkoleniu dla początkujących właścicieli, którzy nie mają doświadczenia w pracy z rasami o silnym charakterze. Psy te potrzebują właściciela, który będzie dla nich konsekwentnym liderem, ale jednocześnie będzie traktował je sprawiedliwie.
Te psy mają silnie rozwinięty instynkt terytorialny i są wyjątkowo czujne, co czyni je doskonałymi psami stróżującymi. Interesujące jest to, że w przeciwieństwie do wielu innych ras, karelski pies na niedźwiedzie wydaje dźwięki tylko wtedy, gdy chce zwrócić uwagę swojego opiekuna na coś ważnego, co sprawia, że są stosunkowo ciche w codziennym życiu.
Mimo swojej niezależności, karelski pies na niedźwiedzie potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi oraz odpowiedniego, aktywnego prowadzenia. Ich temperament sprawia, że nie nadają się do życia w mieszkaniach – znacznie lepiej czują się w domach z dużymi, otwartymi przestrzeniami, gdzie mogą swobodnie biegać, eksplorować swoje otoczenie oraz wyładowywać energię. Dla właścicieli, którzy są w stanie zaspokoić ich wysokie potrzeby fizyczne i psychiczne, karelski pies na niedźwiedzie może być wspaniałym, oddanym towarzyszem życia, który wniesie do domu niepowtarzalną atmosferę.
Karelski pies na niedźwiedzie to rasa znana ze swojej wyjątkowej wytrzymałości oraz ogólnie dobrego stanu zdrowia. Średnia długość życia tych psów wynosi od 11 do 13 lat, co jest charakterystyczne dla psów średniej wielkości. Dzięki starannemu programowi hodowlanemu oraz selekcji, rasa ta jest odporna na wiele powszechnych chorób, które dotykają inne rasy psów.
Jak każda rasa, karelski pies na niedźwiedzie ma jednak swoje specyficzne problemy zdrowotne, na które właściciele powinni zwracać szczególną uwagę. Do najczęściej występujących schorzeń należy dysplazja stawu biodrowego, która może wpływać na mobilność psa w późniejszym wieku. Regularne badania ortopedyczne oraz utrzymywanie prawidłowej masy ciała mogą znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego schorzenia.
Kolejnym obszarem wymagającym uwagi są problemy okulistyczne, takie jak jaskra czy zaćma, które mogą rozwijać się wraz z wiekiem. Regularne badania wzroku wykonywane przez weterynaryjnego okulistę pomogą w早 wcześniejszym wykryciu ewentualnych problemów. Również problemy dentystyczne mogą się zdarzać, dlatego niezwykle ważne jest dbanie o higienę jamy ustnej poprzez regularne szczotkowanie zębów (przynajmniej 2-3 razy w tygodniu) oraz zapewnianie odpowiednich przysmaków dentystycznych, które pomagają w mechanicznym usuwaniu płytki nazębnej.
Pomimo że karelski pies na niedźwiedzie doskonale znosi niskie temperatury dzięki swojej gęstej, izolującej sierści, mogą mieć trudności w dni upalne. W takich okresach należy zapewnić im dostęp do cienia, świeżej wody oraz możliwości ochłodzenia się, na przykład poprzez basen dla psów czy wilgotne maty chłodzące.
Potrzeby żywieniowe tej rasy są standardowe, jednak należy szczególnie unikać nadwagi, która może prowadzić do dalszych problemów zdrowotnych, w tym obciążenia stawów oraz chorób serca. Regularne wizyty kontrolne u weterynarza (przynajmniej raz w roku), aktualne szczepienia oraz profilaktyka przeciwpasożytnicza są kluczowe dla utrzymania zdrowia i długowieczności tych aktywnych i silnych psów. Warto również rozważyć ubezpieczenie weterynaryjne, które pomoże pokryć koszty ewentualnych zabiegów czy długotrwałego leczenia.
Pielęgnacja karelskiego psa na niedźwiedzie jest stosunkowo prosta i niezbyt czasochłonna, ale wymaga systematyczności i regularności. Psy tej rasy posiadają gęstą, podwójną sierść, która jest naturalnie odporna na zabrudzenia i wilgoć, co znacząco ułatwia codzienną opiekę.
Największym wyzwaniem jest intensywne linienie, które występuje szczególnie wiosną i jesienią, kiedy psy zmieniają podszerstek. W tych okresach zaleca się codzienne szczotkowanie za pomocą szczotki z twardymi włosami lub grzebienia podszerstkowego (tzw. furminator), aby efektywnie usunąć martwe włosy oraz zminimalizować ilość sierści w domu. W pozostałych okresach wystarczy szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu.
Kąpiele nie powinny być zbyt częste – zazwyczaj 2-3 razy w roku lub w miarę potrzeby, gdy pies mocno się zbrudzi. Zbyt częste mycie może zniszczyć naturalne oleje ochronne pokrywające sierść i skórę. Należy używać tylko szamponów przeznaczonych dla psów, najlepiej tych dedykowanych dla ras o gęstej sierści.
Oprócz sierści, ważne jest regularne dbanie o uszy, które należy sprawdzać przynajmniej raz w tygodniu. Uszy karelskiego psa na niedźwiedzie są stojące, co ułatwia wentylację, ale wciąż mogą gromadzić się w nich zabrudzenia. Delikatne czyszczenie wilgotnymi chusteczkami dla psów lub specjalnym płynem pomoże zapobiec infekcjom bakteryjnym i grzybiczym.
Pazury powinny być przycinane co 3-4 tygodnie, aby uniknąć nadmiernego wzrostu, który może powodować dyskomfort podczas chodzenia oraz prowadzić do problemów ortopedycznych. Jeśli słychać charakterystyczne stukanie pazurów o podłogę podczas chodzenia, to znak, że pora je przyciąć. Używaj wysokiej jakości obcinacza do pazurów i bądź ostrożny, aby nie przeciąć naczynia krwionośnego biegnącego wewnątrz pazura.
W przypadku zębów, warto wprowadzić rutynowe szczotkowanie przynajmniej 2-3 razy w tygodniu, używając szczoteczki i pasty przeznaczonej dla psów. Dodatkowo przysmaki dentystyczne oraz specjalne zabawki do żucia pomogą w mechanicznym usuwaniu płytki nazębnej i utrzymaniu zdrowych zębów i dziąseł. Pielęgnacja karelskiego psa na niedźwiedzie nie jest zatem zbyt skomplikowana, ale wymaga systematyczności, dbałości o szczegóły oraz odpowiednich narzędzi groomerskich.
Karelski pies na niedźwiedzie to niezwykle energiczna rasa, która wymaga znacznej ilości ruchu i aktywności fizycznej każdego dnia. Z uwagi na swoje korzenie jako pies myśliwski specjalizujący się w polowaniu na dużą zwierzynę, potrzebują minimum 2-3 godzin intensywnych ćwiczeń dziennie, aby utrzymać odpowiednią kondycję fizyczną, psychiczną oraz zachować równowagę emocjonalną.
Pies ten świetnie sprawdza się w różnorodnych formach aktywności, takich jak długie spacery (przynajmniej 10-15 km dziennie), bieganie w terenie leśnym, wędrówki górskie czy zajęcia związane z poszukiwaniem zapachów (nosework, tracking). Ze względu na swoją niezależność i wysoki instynkt łowiecki, karelski pies na niedźwiedzie najlepiej czuje się w przestrzeni otwartej, gdzie może eksplorować, badać ślady oraz używać swojego doskonałego węchu.
WAŻNE: Z uwagi na silny instynkt łowiecki, spacery powinny odbywać się na smyczy w obszarach, gdzie mogą przebywać inne zwierzęta. W bezpiecznych, ogrodzonych miejscach można pozwolić psu na swobodny bieg, co jest dla niego niezwykle istotne dla zdrowia psychicznego. Doskonałym rozwiązaniem są specjalne parki dla psów lub wynajmowane tereny treningowe.
Właściciele powinni być przygotowani na dostarczenie swojemu psu różnorodnych form aktywności i stymulacji umysłowej, aby uniknąć problemów z zachowaniem, takich jak destrukcyjne zachowanie, nadmierne szczekanie czy próby ucieczki. Warto zainwestować w profesjonalny sprzęt treningowy: aportki, zabawki zapachowe, frisbee czy piłki, które stymulują umysł psa i pozwalają mu na aktywną, kontrolowaną zabawę.
Doskonałą formą aktywności są także sporty kynologiczne, takie jak:
- Tracking – śledzenie śladów zapachowych
- Canicross – bieganie z psem w zaprzęgu
- Bikejoring – jazda rowerem z psem ciągnącym
- Mantrailing – poszukiwanie osób po śladzie zapachowym
- Poszukiwanie przedmiotów – gry węchowe
Ze względu na ich naturalną agresję wobec innych zwierząt, należy być szczególnie ostrożnym podczas spacerów w towarzystwie innych psów. Regularne, intensywne ćwiczenia oraz mentalna stymulacja pomogą utrzymać karelskiego psa na niedźwiedzie w doskonałym zdrowiu fizycznym oraz psychicznym, a także zapewnią mu poczucie spełnienia i zadowolenia z życia.
Trening karelskiego psa na niedźwiedzie może być prawdziwym wyzwaniem ze względu na ich silną wolę, niezależny charakter oraz wysoki poziom inteligencji. Pies ten jest bardzo bystry i szybko się uczy, ale równie szybko potrafi się nudzić, szczególnie jeśli metody szkoleniowe są monotonne, powtarzalne lub nieprzystające do jego naturalnych instynktów.
Kluczowym elementem skutecznego treningu jest zróżnicowanie ćwiczeń oraz wprowadzenie elementów zabawy i wyzwań mentalnych. Właściciele muszą być konsekwentni w swoich wymaganiach, ale jednocześnie powinni wykazać się cierpliwością, kreatywnością oraz głębokim zrozumieniem dla potrzeb i natury swojego psa. NIGDY nie należy stosować metod opartych na karze czy przemocy, ponieważ może to zniszczyć więź z psem oraz wywołać niepożądane zachowania obronne.
Najlepsze rezultaty przynoszą pozytywne metody wzmacniania, oparte na nagradzaniu smakołykami wysokiej wartości (mięso, ser, przysmaki treningowe), entuzjastycznych pochwałach oraz zabawach. Trening powinien być krótki (10-15 minut), intensywny i maksymalnie interesujący, aby utrzymać pełną uwagę psa. Zaleca się kilka sesji treningowych dziennie, zamiast jednej długiej, która może znudzić psa.
Warto szczególnie wprowadzić elementy pracy węchowej (nosework), co jest naturalnym sposobem na stymulację umysłową tej rasy. Ćwiczenia takie jak:
- Poszukiwanie ukrytych przedmiotów lub smakołyków
- Śledzenie śladów zapachowych
- Identyfikacja różnych zapachów
- Gry typu "znajdź to" w różnych lokalizacjach
są doskonałym sposobem na wykorzystanie naturalnych talentów karelskiego psa na niedźwiedzie.
Ze względu na ich silny instynkt łowiecki i terytorialny, karelski pies na niedźwiedzie może być trudny do ułożenia w towarzystwie innych zwierząt. Dlatego socjalizacja już od szczenięcego wieku (idealnie od 8-16 tygodnia życia) jest absolutnie niezbędna. Pies powinien być systematycznie i kontrolowanie ekspozycjonowany na różne sytuacje, osoby, dźwięki oraz inne zwierzęta, aby nauczył się prawidłowych reakcji.
WAŻNE: Właściciele powinni być w pełni świadomi, że ta rasa nie jest odpowiednia dla początkujących właścicieli psów ani osób, które nie mają doświadczenia w szkoleniu ras o silnym charakterze. Karelski pies na niedźwiedzie wymaga właściciela, który będzie dla niego silnym, ale sprawiedliwym przewodnikiem, potrafiącym ustanowić jasne zasady oraz konsekwentnie je egzekwować. W odpowiednich rękach może jednak stać się doskonale wyszkolonym i posłusznym psem roboczym, który w pełni wykorzystuje swój ogromny potencjał.
Odżywianie karelskiego psa na niedźwiedzie jest kluczowym elementem jego zdrowia, kondycji fizycznej oraz ogólnego dobrego samopoczucia. Ze względu na ich niezwykle aktywny tryb życia oraz wysokie wymagania energetyczne, psy te potrzebują wysokiej jakości karmy, która zapewni im odpowiednią ilość białka, zdrowych tłuszczy oraz kompleksowych węglowodanów.
Zaleca się podawanie karmy bogatej w wysokiej jakości białko zwierzęce (mięso, drób, ryby), które jest podstawowym budulcem mięśni oraz źródłem energii dla aktywnych psów. Zawartość białka w karmie powinna wynosić minimum 25-30% dla dorosłych psów oraz 28-32% dla szczeniąt i psów w intensywnej pracy. Karma powinna również zawierać niezbędne witaminy, minerały oraz kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, które wspierają zdrowie skóry, sierści, stawów oraz układu odpornościowego.
Karmienie powinno być ściśle dostosowane do poziomu aktywności psa. Dla karelskiego psa na niedźwiedzie, który jest bardzo aktywny i pracuje w terenie, może być konieczne zwiększenie dziennej porcji karmy o 20-30%, szczególnie w okresach intensywnych ćwiczeń lub w chłodniejszych miesiącach, kiedy organizm zużywa więcej energii na utrzymanie temperatury ciała. Z kolei w okresach mniejszej aktywności należy odpowiednio zmniejszyć porcje, aby uniknąć nadwagi.
Schemat karmienia dla dorosłych psów powinien obejmować 2 posiłki dziennie (rano i wieczorem), co pomaga w utrzymaniu stabilnego poziomu energii oraz zapobiega problemom trawiennym. Szczenięta wymagają częstszego karmienia – 3-4 razy dziennie, w zależności od wieku. WAŻNE: Karmy nie należy podawać bezpośrednio przed ani zaraz po intensywnym wysiłku fizycznym, aby zminimalizować ryzyko skrętu żołądka, który jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia.
Właściciele powinni bezwzględnie unikać karmienia psa resztkami ze stołu, co może prowadzić do problemów trawiennych, niedoborów żywieniowych, otyłości oraz zachęcać do żebrania. Niektóre produkty przeznaczone dla ludzi są toksyczne dla psów, takie jak czekolada, cebula, czosnek, winogrona czy ksylitol.
Niezwykle ważne jest również zapewnienie psu stałego dostępu do świeżej, czystej wody pitnej, szczególnie w ciepłe dni oraz po intensywnych ćwiczeniach, aby zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. Podczas pracy w terenie warto zabierać ze sobą przenośną miskę oraz wodę dla psa.
Rodzaje karmienia do rozważenia:
- Karma sucha (granulat) – wygodna, długo się przechowuje, pomaga w czyszczeniu zębów
- Karma mokra – bardziej apetyczna, większa zawartość wody
- Dieta BARF (surowe mięso i kości) – wymaga wiedzy, ale może być bardzo korzystna
- Karma domowa – gotowana pod kontrolą dietetyka weterynaryjnego
Regularne kontrole wagi (przynajmniej raz w miesiącu) oraz wizyty w weterynarii pomogą w monitorowaniu stanu zdrowia psa oraz dostosowywaniu diety do jego indywidualnych potrzeb, wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych. Warto również rozważyć konsultację z dietetykiem weterynaryjnym, który pomoże opracować optymalny plan żywieniowy dla konkretnego psa.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowo odważny i zdeterminowany podczas polowań
- Krzepka budowa i doskonała odporność na trudne warunki klimatyczne
- Niezwykle lojalny towarzysz dla doświadczonych właścicieli
- Charakterystyczny i rozpoznawalny wygląd
- Stosunkowo ciche zachowanie w porównaniu do innych ras
- Doskonały instynkt łowiecki i stróżujący
- Wytrzymały i zdrowy
- z niewielką ilością problemów genetycznych
Wady
- Wymaga bardzo doświadczonego właściciela z wiedzą o rasach roboczych
- Naturalna agresja i dominacja wobec innych zwierząt
- Bardzo wysokie potrzeby w zakresie aktywności fizycznej (minimum 2-3 godziny dziennie)
- Niezależny charakter może utrudniać trening
- Nie nadaje się do życia w mieszkaniu
- wymaga dużej przestrzeni
- Silny instynkt łowiecki może być problematyczny w środowisku miejskim
- Wymaga wczesnej i intensywnej socjalizacji
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia karelskiego psa na niedźwiedzie sięga głębokiej starożytności i jest ściśle związana z kulturą oraz tradycjami ludów zamieszkujących północne regiony Europy. Uważa się, że przodkiem tej rasy jest pies komi (nazywany również psem Zyrianów), który był wykorzystywany przez plemiona ugrofińskie zamieszkujące północne tereny dzisiejszej Rosji i Finlandii do polowań na różnorodną zwierzynę.
Szczególnie ceniono te psy za ich niezwykłą odwagę i determinację podczas polowań na dużą, niebezpieczną zwierzynę, w tym łosie, wilki oraz niedźwiedzie. W czasach wikingów (VIII-XI wiek n.e.) psy te były na tyle cenione, że skandynawscy wojownicy zabierali je ze sobą podczas wypraw, wykorzystując do ochrony obozów oraz polowań w nowych terenach.
Oficjalna hodowla rasy rozpoczęła się stosunkowo późno – dopiero w 1936 roku, kiedy fińscy kynolodzy postanowili zachować i ustandaryzować tę unikalną rasę, która była zagrożona wyginięciem. Głównym celem hodowlanym było stworzenie mocnego, wytrzymałego psa, który potrafiłby skutecznie osaczać i ścigać dużą zwierzynę, szczególnie niedźwiedzie, które w tamtych czasach stanowiły poważne zagrożenie dla osadników i ich zwierząt gospodarskich.
Podstawowy materiał hodowlany pochodził z trzech głównych regionów: Karelii Ładoskiej, Obwodu Ołonieckiego oraz Karelii Rosyjskiej, gdzie psy te były powszechnie używane przez lokalnych myśliwych. Nazwa rasy – Karjalankarhukoira – pochodzi z języka fińskiego, gdzie "karjalan" oznacza "karelski", a "karhukoira" dosłownie tłumaczy się jako "pies na niedźwiedzie".
Pierwszy oficjalny wzorzec rasy został opracowany w 1945 roku, a pierwsze psy zostały zarejestrowane w fińskiej księdze hodowlanej w 1946 roku. Od tego momentu rasa zaczęła zyskiwać na popularności, nie tylko w Finlandii, ale także w innych krajach nordyckich, takich jak Szwecja i Norwegia. Karelski pies na niedźwiedzie został oficjalnie uznany przez FCI (Międzynarodową Federację Kynologiczną) jako rasa fińska, przypisana do grupy 5 (szpice i psy typu pierwotnego), sekcja 2 (nordyckie psy myśliwskie).
Współcześnie karelski pies na niedźwiedzie jest uznawany za skarb narodowy Finlandii i jest szeroko wykorzystywany przez myśliwych, leśników oraz służby ochrony przyrody do kontrolowania populacji dzikich zwierząt, szczególnie niedźwiedzi i łosi. W Ameryce Północnej psy tej rasy są używane przez służby parkowe do odstraszania niedźwiedzi z terenów zurbanizowanych, co pomaga w zapobieganiu konfliktom między ludźmi a dzikimi zwierzętami.
Karelski pies na niedźwiedzie jest znany z doskonałych umiejętności łowieckich, wyjątkowego węchu oraz silnego instynktu łowieckiego, co czyni go idealnym towarzyszem dla doświadczonych myśliwych. Ich historia jest nierozerwalnie związana z kulturą, tradycjami oraz sposobem życia regionu nordyckiego, co czyni tę rasę wyjątkowo cenioną i szanowaną w swoim kraju pochodzenia oraz na całym świecie.



