
Mały błękitny gończy gaskoński
Grupa FCI
6• FCI 31
Rozmiar
Średnie
Kraj Pochodzenia
FR
Wysokość
50-58 cm
Waga
18-25 kg
Długość Życia
10-15 lat
Temperament
Przegląd
Mały gończy gaskoński, znany również jako Petit Bleu de Gascogne, to średniej wielkości pies myśliwski o wyjątkowych cechach użytkowych i temperamencie. Celowa redukcja wielkości w stosunku do swojego większego odpowiednika – Wielkiego gończego gaskońskiego – sprawiła, że rasa ta idealnie sprawdza się zarówno w polowaniach na zające, jak i w tropieniu większej zwierzyny. Jego proporcjonalna sylwetka i dystyngowane wyglądy czynią go nie tylko efektywnym pracownikiem w terenie, ale także atrakcyjnym towarzyszem domowym.
Wyróżnia się doskonałym węchem i pięknym, donośnym głosem, co czyni go idealnym psem do pracy w sforze. Jednak mimo silnych instynktów łowieckich, mały gończy gaskoński prezentuje spokojny i czuły charakter w życiu rodzinnym. Jego łagodność oraz przywiązanie do właściciela sprawiają, że doskonale odnajduje się jako pies towarzyszący, szczególnie dla rodzin prowadzących aktywny tryb życia.
Pochodzący z południowo-zachodniej Francji, z regionu Gaskonii, mały gończy gaskoński ma długą tradycję towarzyszenia myśliwym w polowaniach. Jego zdolność do pracy w różnorodnym terenie – od gęstych lasów po otwarte pola – świadczy o jego wszechstronności. Dzięki łatwości w nauce komend i posłuszeństwu, rasa ta cieszy się uznaniem wśród zarówno doświadczonych myśliwych, jak i właścicieli poszukujących oddanego towarzysza.
Należy jednak pamiętać, że mały gończy gaskoński wymaga znacznej ilości ruchu oraz stymulacji umysłowej. Regularne długie spacery, możliwość biegania na otwartej przestrzeni oraz zabawa tropicielska są niezbędne dla jego dobrostanu fizycznego i psychicznego. Jego silne instynkty łowieckie mogą prowadzić do prób goniących małych zwierząt, dlatego prowadzenie na smyczy w miejscach publicznych jest koniecznością.
Podsumowując, mały gończy gaskoński to wszechstronny pies myśliwski o łagodnym temperamencie, który doskonale sprawdzi się zarówno w roli partnera myśliwskiego, jak i towarzysza rodzinnego. Jego elegancja, inteligencja oraz lojalność czynią go doskonałym wyborem dla osób aktywnych, ceniących czas spędzany na świeżym powietrzu i bliskość natury.
Mały gończy gaskoński to średniej wielkości pies gończy o proporcjonalnej budowie i dystyngowanym wyglądzie. Zgodnie ze standardem FCI, wysokość w kłębie wynosi:
- Psy: 52-58 cm
- Suki: 50-56 cm
Sylwetka rasy prezentuje harmonijną równowagę pomiędzy elegancją a siłą, co czyni ją idealnie przystosowaną do długotrwałej pracy w terenie.
Głowa jest charakterystyczna dla tej rasy – widziana z przodu jedynie nieznacznie sklepiona, bez nadmiernej szerokości. Guz potyliczny jest lekko zaznaczony, a przy spojrzeniu z góry tył czaszki ma delikatnie ostrołukowy kształt. Czoło jest pełne, a stop (przejście z czoła w kufy) jedynie nieznacznie zaakcentowany. Nos jest duży i czarny, z dobrze otwartymi nozdrzami. Kufa ma taką samą długość jak czaszka, jest mocna, a grzbiet nosowy często lekko wysklepiony.
Oczy mają owalny kształt i brązowe zabarwienie, co nadaje im łagodnego wyrazu. Uszy są stosunkowo cienkie, zwinięte, i powinny sięgać przynajmniej do końca nosa. Wargi nie są zbyt grube ani nadmiernie rozwinięte, przy czym górna warga zakrywa dolną.
Sierść jest krótka, półgruba i obfita, o charakterystycznym czarno-białym umaszczeniu tworzącym efekt niebieskiego nakrapienia. Typowe dla rasy są dwie czarne łaty po obu stronach głowy, zakrywające uszy, otaczające oczy i kończące się na policzkach. Na szczycie głowy znajduje się białe przedłużenie z czarną plamką na środku, co tworzy rozpoznawalny wzór dla tej rasy.
Skóra jest sprężysta i czarna lub mocno nakrapiana czarnymi plamami. Ciało prezentuje dobrze rozwiniętą klatkę piersiową, mocne kończyny i ogon noszony z charakterystyczną gracją podczas ruchu. Ogólnie rzecz biorąc, mały gończy gaskoński łączy w sobie elegancję i atletyczną budowę, co czyni go doskonałym psem zarówno do pracy myśliwskiej, jak i prezentacji na wystawach.
Mały gończy gaskoński wyróżnia się spokojnym i czułym temperamentem, co czyni go doskonałym towarzyszem zarówno w pracy myśliwskiej, jak i w życiu rodzinnym. Jego charakter łączy w sobie łagodność, przywiązanie do właściciela oraz łatwość w posłuszeństwie. Standard FCI podkreśla, że rasa ta jest spokojna, czuła i łatwo wykonuje polecenia.
Doskonały węch oraz piękny, donośny głos czynią małego gończego gaskońskiego idealnym psem do pracy w sforze podczas polowań. Jest skupiony w swoim sposobie tropienia, wykazując determinację i wytrwałość w terenie. Jego ulubioną zwierzyną są zające, jednak rasa ta doskonale radzi sobie również podczas polowań na większą zwierzynę.
W relacjach z ludźmi mały gończy gaskoński prezentuje się jako przyjazny i towarzyski. Jest lojalny wobec swojej rodziny i wykazuje silne przywiązanie do właściciela. W domu zazwyczaj jest zrelaksowany i spokojny, co czyni go doskonałym psem towarzyszącym dla rodzin. Jego łagodność sprawia, że dobrze odnajduje się w kontakcie z dziećmi.
W relacjach z innymi psami zazwyczaj jest dobrze zsocjalizowany, co wynika z jego predyspozycji do pracy w sforze. Potrafi się bawić i współdziałać z innymi zwierzętami, pod warunkiem odpowiedniej socjalizacji w młodym wieku. Ważne jest, aby zapewnić mu kontakt z różnymi psami i sytuacjami już od szczenięcia, aby uniknąć problemów behawioralnych w przyszłości.
Należy jednak pamiętać, że mały gończy gaskoński ma silne instynkty łowieckie, co oznacza, że może wykazywać tendencję do gonicy małych zwierząt. W takich sytuacjach konieczne jest prowadzenie go na smyczy lub zapewnienie bezpiecznego, ogrodzonego terenu. Przy odpowiedniej socjalizacji, konsekwentnym szkoleniu i zapewnieniu odpowiedniej ilości ruchu, mały gończy gaskoński jest psem o zrównoważonym temperamencie, który sprawia radość swoim właścicielom zarówno jako partner myśliwski, jak i towarzysz życia codziennego.
Mały gończy gaskoński jest stosunkowo zdrową rasą, jednak jak każdy pies o specyficznej budowie anatomicznej, może być podatny na pewne schorzenia. Odpowiednia profilaktyka oraz regularne wizyty u weterynarza są kluczowe dla utrzymania dobrego stanu zdrowia psa przez długie lata.
Infekcje uszu to jedno z najczęstszych schorzeń dotykających małe gończe gaskońskie. Ze względu na długie, opadające uszy rasa ta jest bardziej narażona na problemy związane z niedostateczną wentylacją kanału usznego. Wilgoć i ciepło mogą prowadzić do rozwoju bakterii i grzybów. Regularne sprawdzanie uszu – przynajmniej raz w tygodniu – oraz ich czyszczenie odpowiednimi preparatami weterynaryjnymi pomaga zapobiegać infekcjom. Szczególną uwagę należy zwrócić po spacerach w wilgotnych warunkach lub kąpielach.
Choroby oczu, takie jak zaćma lub dysplazja siatkówki, mogą również występować w tej rasie. Regularne badania okulistyczne u weterynarza, szczególnie u psów w średnim i starszym wieku, pozwolą na wczesne wykrycie problemów i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Objawy takie jak zmętnienie soczewki, trudności w poruszaniu się po zmroku czy zmniejszona aktywność powinny być sygnałem do wizyty u specjalisty.
Problemy z układem kostno-stawowym, szczególnie dysplazja stawu biodrowego, mogą pojawić się u małych gończych gaskońskich, zwłaszcza w starszym wieku. Odpowiednia dieta, kontrola wagi oraz regularna, umiarkowana aktywność fizyczna pomagają utrzymać stawy w dobrej kondycji. Suplementacja glukozaminą i chondroityną może być korzystna dla psów w średnim i starszym wieku.
Generalnie, przy odpowiedniej opiece weterynaryjnej, zrównoważonej diecie oraz regularnej aktywności fizycznej, mały gończy gaskoński może prowadzić zdrowe i aktywne życie przez 12-14 lat. Ważne jest, aby właściciele byli świadomi potencjalnych problemów zdrowotnych i reagowali szybko na jakiekolwiek niepokojące objawy, zapewniając psu długie i szczęśliwe życie u boku rodziny.
Pielęgnacja małego gończego gaskońskiego jest stosunkowo prosta i nie wymaga nadmiernego zaangażowania czasowego, jednak wymaga regularności. Ich krótka, półgruba sierść jest łatwa w utrzymaniu, co czyni rasę odpowiednią dla właścicieli nie dysponujących zbyt dużą ilością czasu na skomplikowane zabiegi pielęgnacyjne.
Szczotkowanie powinno być przeprowadzane przynajmniej raz w tygodniu, aby usunąć martwy włos i zminimalizować linienie. Zaleca się używanie szczotki z naturalnym włosiem lub rękawicy do pielęgnacji, która delikatnie masuje skórę i jednocześnie usuwa luźne włosy. W okresie intensywnego linienia – wiosną i jesienią – częstotliwość szczotkowania należy zwiększyć do 2-3 razy w tygodniu.
Kąpiele powinny być przeprowadzane w miarę potrzeby, zazwyczaj co 6-8 tygodni lub gdy sierść stanie się brudna. Zbyt częste mycie może prowadzić do wysuszenia skóry i zaburzenia naturalnej równowagi lipidowej. Zaleca się stosowanie łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów o krótkim typie sierści.
Regularne sprawdzanie uszu jest szczególnie ważne dla małego gończego gaskońskiego. Ze względu na długie, opadające uszy rasa ta jest bardziej podatna na infekcje. Zaleca się kontrolę uszu przynajmniej raz w tygodniu i czyszczenie ich odpowiednimi preparatami weterynaryjnymi. Po spacerach w wilgotnym terenie lub kąpieli warto delikatnie osuszyć uszy, aby zapobiec rozwojowi bakterii.
Oczy również wymagają regularnej kontroli. Należy usuwać zaschniętą wydzielinę z kącików oczu miękką, wilgotną szmatką. Pazury powinny być przycinane, gdy stają się zbyt długie – zazwyczaj raz na 3-4 tygodnie. Jeśli pies spędza dużo czasu na twardych powierzchniach, jego pazury mogą się naturalnie ścierać, co zmniejsza potrzebę przycinania.
Higiena jamy ustnej jest również istotna. Regularne szczotkowanie zębów – najlepiej 2-3 razy w tygodniu – pomaga zapobiegać odkładaniu się kamienia nazębnego i chorobom przyzębia. Można również stosować specjalne przysmaki dentystyczne wspierające higienę jamy ustnej.
Ogólnie rzecz biorąc, mały gończy gaskoński wymaga umiarkowanej pielęgnacji, która przy regularności nie zajmuje zbyt wiele czasu. Odpowiednia troska o jego sierść, uszy, oczy i pazury zapewni psu komfort, zdrowie i atrakcyjny wygląd przez wiele lat.
Mały gończy gaskoński to rasa o wysokim poziomie energii, która wymaga znacznej ilości codziennej aktywności fizycznej, aby pozostać zdrową i zrównoważoną psychicznie. Psy te zostały wyhodowane do polowań i tropienia zwierzyny, dlatego ich potrzeby ruchowe są znacznie większe niż u wielu ras towarzyszących.
Codzienna aktywność powinna obejmować przynajmniej 60-90 minut intensywnego wysiłku fizycznego. Idealnym rozwiązaniem są długie spacery, biegi w parku lub lesie oraz zabawy na świeżym powietrzu. Mały gończy gaskoński uwielbia tropienie, dlatego spacery w terenie leśnym, gdzie może korzystać ze swojego węchu, będą dla niego szczególnie satysfakcjonujące.
Ze względu na silne instynkty łowieckie, ważne jest, aby podczas spacerów trzymać psa na smyczy lub zapewnić mu bezpieczny, ogrodzony teren do swobodnego biegania. Mały gończy gaskoński może próbować gonić małe zwierzęta, dlatego bez odpowiedniego treningu odwoływania nie powinien być puszczany luzem w miejscach, gdzie mogą przebywać dzikie zwierzęta.
Rasa ta doskonale sprawdza się w różnych aktywnościach sportowych, takich jak:
- Tropienie zapachowe (mantrailing, nosework) – idealna aktywność wykorzystująca naturalne predyspozycje rasy
- Agility – świetny sposób na stymulację umysłową i fizyczną
- Canicross – bieganie z psem przypiętym do pasa właściciela
- Obedience – treningi posłuszeństwa rozwijające więź z właścicielem
Warto również pamiętać o stymulacji umysłowej. Mały gończy gaskoński to inteligentny pies, który potrzebuje wyzwań mentalnych. Zabawy węchowe, szukanie ukrytych smakołyków czy nauka nowych komend pomogą zaspokoić jego potrzeby poznawcze i zapobiegną znudzeniu.
Wspólne spacery z innymi psami mogą być korzystne zarówno dla małego gończego gaskońskiego, jak i dla jego towarzyszy. Rasa ta dobrze odnajduje się w towarzystwie innych psów, co wynika z jej predyspozycji do pracy w sforze. Socjalizacja podczas spacerów pomoże również w rozwijaniu odpowiednich zachowań społecznych.
Brak odpowiedniej ilości ruchu może prowadzić do problemów behawioralnych, takich jak nadmierne szczekanie, destrukcyjne zachowania czy nadpobudliwość. Dlatego właściciele małego gończego gaskońskiego powinni być świadomi, że rasa ta wymaga aktywnego trybu życia i nie sprawdzi się w domach osób preferujących spokojny, siedzący tryb życia.
Szkolenie małego gończego gaskońskiego może być bardzo satysfakcjonującym doświadczeniem, jednak wymaga konsekwencji, cierpliwości i odpowiedniego podejścia. Rasa ta jest inteligentna i chętna do nauki, co zgodnie ze standardem FCI objawia się łatwością w wykonywaniu poleceń. Niemniej jednak, ich silne instynkty łowieckie i czasem uparte usposobienie mogą stanowić wyzwanie podczas treningu.
Wczesna socjalizacja jest kluczowa dla rozwoju zrównoważonego charakteru. Zaleca się rozpoczęcie socjalizacji już od 8-10 tygodnia życia szczenięcia. Należy stopniowo przyzwyczajać psa do różnych sytuacji, dźwięków, ludzi i zwierząt. Im więcej pozytywnych doświadczeń szczenię zezbiera w młodym wieku, tym bardziej pewne siebie i zrównoważone będzie jako dorosły pies.
Podstawowe komendy, takie jak Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć i Piechotą, powinny być wprowadzone już w pierwszych tygodniach życia szczenięcia w nowym domu. Mały gończy gaskoński najlepiej reaguje na pozytywne wzmocnienie, czyli nagradzanie prawidłowego zachowania smakołykami, pochwałami lub zabawą. Kary fizyczne lub agresywne metody treningowe są nieakceptowalne i mogą prowadzić do problemów behawioralnych.
Komenda odwołania jest szczególnie ważna dla tej rasy ze względu na silne instynkty łowieckie. Trenowanie komendy Do mnie w kontrolowanych warunkach, stopniowo zwiększając dystans i poziom rozproszenia, pomoże w bezpiecznym spacerze bez smyczy w odpowiednich lokalizacjach. Warto stosować długą linkę treningową podczas nauki tej komendy.
Treningi powinny być krótkie, ale częste – 10-15 minut 2-3 razy dziennie jest lepsze niż jedna długa sesja. Mały gończy gaskoński może się nudzić powtarzaniem tych samych ćwiczeń, dlatego warto urozmaicać treningi i wprowadzać nowe wyzwania. Świetnie sprawdzają się również treningi oparte na zabawie węchowej, które wykorzystują naturalne predyspozycje rasy.
Konsekwencja jest kluczowa w szkoleniu małego gończego gaskońskiego. Wszyscy członkowie rodziny powinni stosować te same komendy i zasady, aby nie dezorientować psa. Niejednolite podejście może prowadzić do zamieszania i utrudnienia procesu nauki.
Warto również rozważyć udział w kursach posłuszeństwa lub pracy z profesjonalnym trenerem, szczególnie dla właścicieli bez wcześniejszego doświadczenia w szkoleniu psów myśliwskich. Profesjonalista pomoże dostosować metody treningowe do indywidualnych potrzeb psa i właściciela, co przyspieszy proces nauki i zapewni solidne fundamenty dla dobrej relacji.
Żywienie małego gończego gaskońskiego jest kluczowym elementem zapewnienia jego zdrowia, kondycji fizycznej i dobrego samopoczucia. Dieta powinna być starannie dobrana, zrównoważona i dostosowana do wieku, wagi, poziomu aktywności oraz indywidualnych potrzeb psa.
Wysokiej jakości karma jest fundamentem prawidłowego żywienia. Zaleca się wybierać karmy bogate w białko zwierzęce, które powinno stanowić podstawowy składnik. Mięso (drób, wołowina, jagnięcina lub ryby) powinno znajdować się na pierwszym miejscu w składzie. Należy unikać karm niskiej jakości, zawierających nadmierne ilości wypełniaczy zbożowych, sztucznych barwników, konserwantów czy tzw. mączek mięsnych nieznanego pochodzenia.
Dla aktywnych psów myśliwskich ważne jest zapewnienie odpowiedniej ilości energii. Karma powinna zawierać:
- Białko: 22-28% – dla wzrostu i regeneracji mięśni
- Tłuszcz: 12-18% – jako źródło energii
- Węglowodany: umiarkowana ilość (ryż, ziemniaki, słodkie ziemniaki)
- Witaminy i minerały: dla prawidłowego funkcjonowania organizmu
- Kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6: dla zdrowej skóry i sierści
Częstotliwość karmienia zależy od wieku psa. Szczenięta powinny być karmione 3-4 razy dziennie, młode psy (6-12 miesięcy) 2-3 razy dziennie, a dorosłe psy 2 razy dziennie. Regularne posiłki o stałych porach pomagają w utrzymaniu prawidłowego metabolizmu i zapobiegają problemom trawiennym.
Kontrola wagi jest szczególnie istotna. Mały gończy gaskoński, podobnie jak wiele innych ras, może być podatny na otyłość, szczególnie gdy nie otrzymuje odpowiedniej ilości ruchu. Otyłość prowadzi do wielu problemów zdrowotnych, w tym chorób stawów, cukrzycy i problemów sercowo-naczyniowych. Właściciele powinni regularnie monitorować wagę psa i dostosowywać ilość pokarmu do jego aktywności.
Dostęp do świeżej wody powinien być zapewniony przez cały dzień. Szczególnie ważne jest to po intensywnym wysiłku fizycznym lub w ciepłe dni. Woda powinna być zmieniana przynajmniej raz dziennie, a miska regularnie myta.
Warto również rozważyć suplementację w przypadku psów starszych, szczególnie pracujących. Glukozamina i chondroityna wspierają zdrowie stawów, a kwasy omega-3 pomagają w utrzymaniu zdrowej skóry i sierści. Przed wprowadzeniem jakichkolwiek suplementów zaleca się konsultację z weterynarzem.
W przypadku wątpliwości dotyczących diety, alergii pokarmowych czy problemów trawiennych, zawsze warto skonsultować się z weterynarzem, który pomoże dostosować żywienie do indywidualnych potrzeb psa i zapewni mu długie, zdrowe życie.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Spokojny i czuły temperament
- Doskonały węch i zdolności tropicielskie
- Łatwość w wykonywaniu poleceń
- Dobrze pracuje w sforze
- Lojalność wobec właściciela
- Przyjazny w relacjach z innymi psami
Wady
- Wymaga dużo ruchu i aktywności fizycznej
- Silne instynkty łowieckie wymagają prowadzenia na smyczy
- Potrzebuje odpowiedniej socjalizacji od szczenięcia
- Długie uszy podatne na infekcje
- Może być uparty podczas szkolenia
Oceny behawioralne
Historia rasy
Mały gończy gaskoński, znany jako Petit Bleu de Gascogne, to rasa o długiej i bogatej historii, sięgającej co najmniej XVI wieku. Pochodzi z regionu Gaskonii, położonego w południowo-zachodniej Francji, gdzie była hodowana głównie do polowań na zające i inne małe zwierzęta. Jest to rasa, która powstała jako celowa redukcja wielkości Wielkiego gończego gaskońskiego (Grand Bleu de Gascogne), co zgodnie ze standardem FCI wiąże się bezpośrednio z jej przeznaczeniem użytkowym.
Początki rasy sięgają czasów, gdy myśliwi w regionie Gaskonii poszukiwali psów o odpowiednich cechach do polowań w lokalnym terenie. Wielkość psa miała kluczowe znaczenie – mniejszy pies był bardziej zwinny w gęstych zaroślach i lepiej radził sobie w tropicielskich polowaniach na zające. Rasa powstała w wyniku starannej selekcji różnych psów gończych, co przyczyniło się do wykształcenia jej wyjątkowych umiejętności łowieckich – doskonałego węchu, wytrzymałości i pięknego, donośnego głosu.
Mały gończy gaskoński szybko zyskał popularność wśród francuskich myśliwych. Jego zdolność do pracy zarówno indywidualnie, jak i w sforze, oraz wszechstronność w polowaniach na różne gatunki zwierzyny sprawiły, że stał się jednym z ulubionych psów myśliwskich w regionie. Rasa była szczególnie ceniona za swój spokojny temperament i łatwość w szkoleniu, co czyniło ją odpowiednią zarówno dla doświadczonych myśliwych, jak i dla właścicieli poszukujących towarzysza domowego.
W XIX wieku mały gończy gaskoński zaczął być doceniany nie tylko jako pies myśliwski, ale także jako pies towarzyszący. Jego łagodny charakter, lojalność i przywiązanie do właściciela sprawiły, że rasa zaczęła zyskiwać popularność poza Francją. Rozprzestrzenianie się rasy poza granice Gaskonii przyczyniło się do jej obecności w innych regionach Francji, a z czasem także w innych krajach europejskich.
Standard rasy został oficjalnie uznany przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) pod numerem 31 w grupie 6 (Psy gończe), sekcja 1.2 (Psy gończe średniej wielkości). Najnowsza wersja standardu została zatwierdzona w sierpniu 2023 roku, co świadczy o ciągłej dbałości o zachowanie cech rasowych i typowości rasy.
Dziś mały gończy gaskoński jest ceniony na całym świecie nie tylko za swoje umiejętności łowieckie, ale również za swoje łagodne usposobienie i lojalność. Rasa wciąż jest używana do polowań w wielu krajach, ale także znajduje swoje miejsce w wielu domach jako zwierzęta domowe i towarzysze. Jej wszechstronność, inteligencja i piękny wygląd czynią ją doskonałym wyborem zarówno dla myśliwych, jak i dla rodzin poszukujących oddanego, aktywnego towarzysza.



