Mastif neapolitański

Mastif neapolitański

FCI #197Uznanie FCI: 2015Standard PLStandard EN

Grupa FCI

2FCI 197

Rozmiar

Duże

Kraj Pochodzenia

IT

Wysokość

60-75 cm

Waga

50-70 kg

Długość Życia

8-10 lat

Temperament

LojalnySpokojnyOpiekuńczy

Przegląd

Mastino Napoletano, znany także jako mastif neapolitański, to rasa psa, która od wieków zachwyca swoim majestatycznym wyglądem i bogatą historią sięgającą czasów starożytnego Rzymu. Ten potężny obrońca łączy w sobie niezłomną lojalność z głębokim przywiązaniem do rodziny, tworząc więź, która wykracza daleko poza typową relację między psem a człowiekiem.

Jego imponująca sylwetka i charakterystyczne zmarszczki na głowie tworzą niepowtarzalną aparycję, która wzbudza respekt i podziw. Wzrost mastifa neapolitańskiego sięga od 60 do 75 cm w kłębie, podczas gdy waga waha się między 50 a 70 kg, czyniąc go jednym z najbardziej masywnych przedstawicieli psów stróżujących. Jednak za tym potężnym wyglądem kryje się zrównoważony temperament i łagodne serce, które bije szczególnie mocno dla członków rodziny.

Właściciele mastifa neapolitańskiego muszą być świadomi, że ten pies wymaga nie tylko odpowiedniej przestrzeni życiowej, ale również konsekwentnego wychowania opartego na wzajemnym szacunku i zrozumieniu. Jego wybitna inteligencja sprawia, że proces szkolenia może być niezwykle satysfakcjonujący, pod warunkiem zastosowania metod opartych na pozytywnym wzmocnieniu. Wczesna socjalizacja i systematyczny trening są kluczem do wychowania zrównoważonego i pewnego siebie psa.

Mastino Napoletano to pies, który nie toleruje długotrwałej samotności i potrzebuje stałego kontaktu z rodziną. Jego głęboka potrzeba bliskości sprawia, że przedłużone rozstania mogą prowadzić do problemów behawioralnych i stresu separacyjnego. Pomimo swojego imponującego wyglądu, ten gigant jest niezwykle delikatny w obejściu z dziećmi, choć zawsze należy zachować rozsądny nadzór podczas wspólnych zabaw.

Życie z mastifem neapolitańskim to nie tylko odpowiedzialność, ale przede wszystkim przywilej współdzielenia codzienności z psem o nieporównywalnej lojalności i oddaniu. Jego zdolność do szybkiej oceny sytuacji zagrożenia oraz instynkt ochronny czynią go doskonałym strażnikiem, który zawsze stoi na straży bezpieczeństwa swojej rodziny. W zamian za właściwą opiekę, konsekwencję i miłość, mastif neapolitański oferuje przyjaźń na całe życie oraz ochronę, której wartości nie da się przecenić.

Mastino Napoletano prezentuje imponującą i masywną budowę ciała, która robi niezatarte wrażenie już na pierwszy rzut oka. Jego charakterystyczna, krępa sylwetka wyróżnia się proporcjami, w których długość ciała przekracza wysokość w kłębie o około 15%, co nadaje mu wyjątkową, rozpoznawalną sylwetkę.

Wymiary i proporcje:

  • Wysokość w kłębie: 60-75 cm
  • Waga: 50-70 kg
  • Długość głowy stanowi około 3,8/10 wysokości w kłębie
  • Stosunek czaszki do kufy wynosi 2:1

Głowa i twarz to najbardziej charakterystyczna część ciała mastifa neapolitańskiego. Jest krótka, szeroka i niezwykle masywna, z wyraźnie zaznaczonym stopem. Czaszka ma płaską budowę, z mocno rozwiniętymi łukami jarzmowymi, które nadają psu wyjątkowy, władczy wyraz. Skóra na głowie jest obfita i tworzy liczne zmarszczki oraz fałdy, które są szczególnie widoczne wokół oczu i warg, stanowiąc wizytówkę rasy.

Oczy są osadzone frontalnie i posiadają ciemną tęczówkę, co podkreśla poważny i uważny wyraz spojrzenia. Uszy są stosunkowo małe w porównaniu do rozmiaru psa – trójkątne, wiszące i przylegające do policzków. Szyja jest krótka, mocna i doskonale umięśniona, z wyraźnym podgardlem, które dodatkowo podkreśla majestatyczny wygląd tej rasy.

Tułów i kończyny charakteryzują się potężną budową. Klatka piersiowa jest szeroka i pojemna, z dobrze rozwiniętymi mięśniami piersiowymi. Grzbiet jest silny i harmonijnie przechodzi w dobrze umięśnione lędźwie. Kończyny są mocne, muskularne i idealnie proporcjonalne do wielkości psa, zapewniając stabilność i pewność ruchów.

Ogon jest gruby u nasady i stopniowo zwęża się ku końcowi, sięgając stawu skokowego. Sierść Mastino Napoletano jest krótka, twarda i gęsta, ściśle przylegająca do ciała, co znacznie ułatwia codzienną pielęgnację. Umaszczenie występuje w szerokim spektrum kolorów, obejmującym różne odcienie szarości, czerni, brązu, płowego oraz warianty pręgowane.

Całościowy wizerunek mastifa neapolitańskiego to kwintesencja siły, mocy i majestatu – pies o niezwykle wyrazistej aparycji, który nie pozostawia nikogo obojętnym.

Cechy charakterystyczne

Toleruje Samotność
Toleruje Zimno
Łatwy w Pielęgnacji
Wymaga Dużej Przestrzeni
Nie ucieka

Zalety

  • Niezłomna lojalność wobec rodziny
  • Zrównoważony i przewidywalny temperament
  • Doskonały pies stróżujący i ochronny
  • Przyjazny i cierpliwy wobec dzieci
  • Niska potrzeba intensywnej aktywności fizycznej

Wady

  • Wymaga doświadczonego właściciela
  • Nie toleruje długotrwałej samotności
  • Potrzebuje konsekwentnego szkolenia od szczenięcia
  • Tendencja do problemów zdrowotnych typowych dla ras gigantycznych
  • Obfite śliniena się
  • Wymaga pielęgnacji fałd skórnych

Oceny behawioralne

Historia rasy

Mastino Napoletano posiada fascynującą i bogatą historię, która sięga czasów starożytnych i ściśle splata się z dziejami Imperium Rzymskiego. Ta majestatyczna rasa jest żywym świadectwem tysiącleci psiej służby człowiekowi.

Starożytne korzenie:

Mastif neapolitański jest bezpośrednim potomkiem wielkich rzymskich molossów – potężnych psów bojowych i stróżujących, które towarzyszyły legionom rzymskim podczas podbojów terytorialnych. Pierwsze pisemne wzmianki o psach tego typu pochodzą z I wieku n.e. i znajdują się w dziele rzymskiego pisarza i agronoma Lucjusza Moderatusa Columelli zatytułowanym De re rustica (O sprawach wiejskich).

Columella szczegółowo opisał te potężne psy, podkreślając ich niezwykłą siłę, odwagę i niezłomność w obronie powierzonych im terytoriów. Psy te były cenione nie tylko jako stróże posiadłości, ale również jako uczestnicy walk areny oraz towarzysz legionów w kampaniach wojennych.

Rozprzestrzenienie w Europie:

W miarę ekspansji Imperium Rzymskiego, te potężne molosy były rozpowszechniane przez legiony rzymskie po całej Europie. Psy te brały udział w bitwach u boku żołnierzy, strzegły obozów wojskowych i pełniły funkcje obronne. Stały się one przodkami wielu współczesnych ras mastifów występujących w różnych krajach europejskich, w tym:

  • Mastif angielski (English Mastiff)
  • Mastif hiszpański (Spanish Mastiff)
  • Dogue de Bordeaux
  • Cane Corso

Przetrwanie w regionie Neapolu:

Po upadku Imperium Rzymskiego, te potężne psy przetrwały głównie w południowych Włoszech, szczególnie w regionie Kampanii, u podnóża Wezuwiusza oraz w okolicach Neapolu. Przez wiele stuleci mastify te żyły w izolacji geograficznej, stając się integralną częścią lokalnej kultury wiejskiej. Były wykorzystywane przede wszystkim jako psy stróżujące posiadłości, strażnicy stad oraz obrońcy rodzin przed bandytami i dzikimi zwierzętami.

W tym okresie rasa rozwijała się w sposób naturalny, kształtowana przez lokalne warunki środowiskowe i potrzeby mieszkańców. Charakterystyczne zmarszczki na głowie, masywna budowa i instynkt ochronny były cechami szczególnie cenionymi przez miejscową ludność.

Kryzys i prawie wyginięcie:

Po drugiej wojnie światowej Mastino Napoletano znalazł się na skraju wyginięcia. Zniszczenia wojenne, trudności gospodarcze oraz zmiany społeczne doprowadziły do drastycznego spadku populacji tej rasy. Wielu przedstawicieli zginęło podczas działań wojennych lub z powodu głodu i chorób w powojennych Włoszech.

Odrodzenie rasy:

Ratunek dla mastifa neapolitańskiego przyszedł dzięki determinacji grupy włoskich kynologów i miłośników rasy. Kluczową postacią był Piero Scanziani – włoski pisarz, dziennikarz i pasjonat psów, który w 1946 roku zainicjował program odbudowy i standaryzacji rasy.

Scanziani wraz z innymi entuzjastami:

  • Poszukiwali ocalałych czystych przedstawicieli rasy w odległych wsiach Kampanii
  • Opracowali pierwszy standardowy opis rasy
  • Założyli pierwsze księgi hodowlane
  • Promowali rasę na wystawach kynologicznych

W 1949 roku, podczas wystawy psów w Neapolu, Scanziani oficjalnie zaprezentował odnowioną rasę pod nazwą Mastino Napoletano. Pierwszy pies tej rasy został zarejestrowany w włoskiej księdze rodowodowej pod imieniem Guaglione.

Oficjalne uznanie:

Rasa została oficjalnie uznana przez Ente Nazionale della Cinofilia Italiana (ENCI) w 1956 roku, a następnie przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) w 1956 roku jako rasa nr 197, zaklasyfikowana do grupy 2 (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie), sekcja 2.1 (molosy typu mastifa).

Współczesność:

Dzisiaj Mastino Napoletano cieszy się uznaniem na całym świecie jako doskonały pies stróżujący i wierny towarzysz rodziny. Rasa zachowała swoje pierwotne cechy – niezłomną lojalność, instynkt ochronny oraz majestatyczny wygląd. Jest ceniona przez hodowców i właścicieli w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Azji oraz Australii.

Pomimo modernizacji hodowli i standaryzacji wyglądu, mastif neapolitański wciąż pozostaje żywym pomnikiem starożytnej historii, niosącym w swoich genach dziedzictwo wielkich rzymskich molossów. Jego obecność w dzisiejszym świecie to dowód na trwałość więzi między człowiekiem a psem oraz testament siły, odwagi i lojalności, które od tysięcy lat definiują tę niezwykłą rasę.