Pies Faraona

Budowa ogólna: Pies Faraona to pies średniej wielkości o szlachetnej postawie i wyraźnie zarysowanych konturach ciała. Jego sylwetka jest jednocześnie pełna gracji i siły. Charakteryzuje się bardzo szybkim, swobodnym i płynnym ruchem oraz czujnym, bystrym wyrazem oczu.

Wymiary: Wysokość w kłębie wynosi od 56 do 63,5 cm dla samców i od 53 do 61 cm dla suk. Ciało jest gibkie, z niemal prostą linią grzbietu. Długość tułowia od mostka do guza kulszowego jest nieco większa niż wysokość w kłębie. Krzyż ma lekkie nachylenie w dół od lędźwi do nasady ogona.

Głowa: Głowa jest długa, dobrze wykrojona i w kształcie tępego klina widziana zarówno z profilu, jak i z góry. Część twarzowa jest nieznacznie dłuższa niż czaszka. Czop czołowy jest ledwo zaznaczony. Czaszka długa, szczupła i precyzyjnie wykrojona.

Oczy i uszy: Oczy mają bursztynowy kolor harmonijący z maścią, są owalne i umiarkowanie głęboko osadzone, co nadaje psu inteligentny, bystry wyraz. Uszy są osadzone na średniej wysokości, stojące gdy pies jest czujny, bardzo ruchliwe, szerokie u podstawy, cienkie i duże.

Szyja i tułów: Szyja jest długa, szczupła, umięśniona i lekko łukowata. Linia gardła czysta, bez luźnej skóry. Tułów gibki z niemal prostą linią grzbietu.

Sierść i umaszczenie: Sierść jest krótka, przylegająca i lśniąca, w kolorze płowym lub czerwono-piaskowym (od jasnej płowej po kasztanową). Dopuszczalne białe znaczenia obejmują: białą końcówkę ogona (bardzo pożądana), białą gwiazdę na piersi (zwaną strzałą), białe palce oraz wąski biały pręg na linii środkowej twarzy.

Kończyny: Kończyny przednie są proste i równoległe, z długimi łopatkami dobrze odchylonymi do tyłu oraz mocnymi nadgarskami. Kończyny tylne są mocne i umięśnione, z dobrze ukątowanymi stawami kolanowymi i równoległe widziane z tyłu. Stopy są mocne, z dobrze wysklepionymi, zwartymi palcami (stopy kocie), nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. Poduszki łap mocne.

Ogon: Osadzony średnio wysoko, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi (w kształcie bicza), w spoczynku sięgający nieco poniżej stawu skokowego. Noszony wysoko i zakrzywiony w ruchu. Ogon między nogami jest niepożądany.

Charakterystyczna cecha: Nos i uszy różowieją pod wpływem emocji – rumienienie się to unikalna cecha tej rasy.

Temperament podstawowy: Pies Faraona to rasa o wyjątkowo przyjaznym, inteligentnym i towarzyskim usposobieniu. Są czujne, bystre, przyjazne, czułe i skłonne do zabawy. Te cechy charakteru czynią je doskonałymi psami rodzinnymi, które uwielbiają spędzać czas w gronie najbliższych.

Relacje z rodziną: Pies Faraona nawiązuje głęboką, emocjonalną więź z właścicielem i członkami rodziny. Ich wrażliwość i czułość sprawiają, że są bardzo uczuciowe – cenią sobie bliskość fizyczną i obecność domowników. Źle znoszą samotność i nie powinny być zostawiane same na długie godziny bez zajęcia, ponieważ może to prowadzić do problemów behawioralnych.

Relacje z dziećmi: Są doskonałymi towarzyszami zabaw dla dzieci dzięki swojej łagodności i cierpliwości. Ich skłonność do zabawy sprawia, że chętnie uczestniczą w aktywnych aktywnościach z młodszymi członkami rodziny.

Stosunek do obcych: Mogą być nieco nieufne wobec nieznajomych, co czyni je dobrymi psami alarmowymi. Jednak przy odpowiedniej socjalizacji od szczenięcia akceptują obcych bez agresji. Ich czujność i spostrzegawczość sprawiają, że szybko sygnalizują obecność nieznanych osób.

Poziom energii: To psy bardzo aktywne i energiczne, które potrzebują regularnych, intensywnych ćwiczeń fizycznych oraz stymulacji umysłowej. Bez odpowiedniej ilości ruchu mogą stać się niespokojne lub rozwijać niepożądane zachowania.

Instynkt łowiecki: Jako pierwotna rasa myśliwska, Pies Faraona zachował silny instynkt łowiecki. Poluje zarówno wzrokiem (wzrokowiec), jak i węchem, wykorzystując również swój doskonały słuch podczas tropienia. Może gonić za małymi zwierzętami, ptakami lub szybko poruszającymi się obiektami. Z tego względu wymagają bezpiecznego, ogrodzonego terenu oraz mocnej smyczy podczas spacerów.

Inteligencja i uczenie się: Dzięki wysokiej inteligencji szybko przyswajają nowe komendy i dobrze reagują na pozytywne metody szkoleniowe. Jednocześnie mogą wykazywać pewną niezależność myślenia, co czasami wymaga cierpliwości i konsekwencji w treningu.

Socjalizacja: Właściwe wychowanie i wczesna socjalizacja są kluczowe dla zapewnienia temu psu zdrowego, zrównoważonego i szczęśliwego życia w rodzinie. Pies dobrze zsocjalizowany jest przyjazny, pewny siebie i łatwo adaptuje się do różnych sytuacji.

Długość życia: Pies Faraona jest ogólnie zdrową i długowieczną rasą, charakteryzującą się przeciętną długością życia wynoszącą od 11 do 14 lat. Przy odpowiedniej opiece, zbilansowanej diecie i regularnej aktywności fizycznej wiele osobników dożywa wieku 13-14 lat w dobrej kondycji.

Ogólna odporność: Rasa ta nie ma wielu specyficznych problemów zdrowotnych charakterystycznych dla ras czystych. Jest to w dużej mierze efekt długiej historii naturalnej selekcji oraz braku intensywnej ingerencji hodowlanej w ich budowę.

Najczęstsze schorzenia:

• Dysplazja stawu biodrowego – jak u wielu średnich i dużych ras, może wystąpić dysplazja bioder. Regularne badania hodowlane oraz utrzymywanie właściwej masy ciała minimalizują ryzyko.
• Problemy okulistyczne – mogą występować choroby oczu, w tym postępujący zanik siatkówki (PRA) czy zaćma. Regularne kontrole okulistyczne są zalecane.
• Luksacja rzepki – przemieszczenie rzepki może pojawić się u niektórych osobników, szczególnie przy nadmiernym obciążeniu stawów.
• Choroby tarczycy – niedoczynność tarczycy może wystąpić, choć nie jest powszechna w tej rasie.

Wrażliwość na zimno: Ze względu na krótką sierść i śródziemnomorskie pochodzenie, psy te są bardzo wrażliwe na niskie temperatury. W zimie mogą być narażone na odmrożenia, zwłaszcza w okolicach uszu, palców i końcówki ogona. Konieczne jest zapewnienie ciepłego legowiska, ograniczenie czasu spacerów w mroźne dni oraz stosowanie psich ubranek ochronnych.

Kontrola masy ciała: Ważne jest, aby właściciele monitorowali wagę swojego psa, ponieważ skłonność do przybierania na wadze może się nasilić z wiekiem lub przy niewystarczającej aktywności fizycznej. Otyłość zwiększa ryzyko problemów ze stawami i chorobami serca.

Wrażliwość na znieczulenie: Psy Faraona, podobnie jak inne rasy chartowatych i pierwotnych, są wrażliwe na znieczulenie ogólne na bazie barbituranów. Przed każdym zabiegiem chirurgicznym należy poinformować weterynarza o tej rasie, aby zastosował bezpieczniejsze środki znieczulające.

Profilaktyka: Regularne wizyty weterynaryjne (minimum raz w roku), szczepienia, odrobaczanie oraz kontrola pasożytów zewnętrznych są kluczowe dla utrzymania zdrowia. Zalecane są również badania okulistyczne oraz RTG bioder u psów przeznaczonych do hodowli.

Minimalne wymagania pielęgnacyjne: Pies Faraona jest psem o krótkiej, przylegającej sierści, co sprawia, że jego potrzeby pielęgnacyjne są minimalne w porównaniu do ras długowłosych. To doskonały wybór dla osób preferujących rasy o niskich wymaganiach w zakresie pielęgnacji.

Szczotkowanie sierści: Wystarczy regularne szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu miękką szczotką lub rękawicą gumową, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w lśniącym stanie. Sierść jest gładka, krótka i nie ma tendencji do kołtunowania się. Podczas linienia (wiosna i jesień) warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 3-4 razy w tygodniu.

Kąpiele: Pies Faraona nie wymaga częstych kąpieli – wystarczy kąpiel co 2-3 miesiące lub w razie potrzeby, gdy pies się pobrudzi. Zbyt częste mycie może wysuszać skórę. Należy używać łagodnych, psich szamponów dostosowanych do wrażliwej skóry.

Pielęgnacja uszu: Uszy Psa Faraona są duże, stojące i wymagają regularnego czyszczenia (raz w tygodniu), aby uniknąć gromadzenia się brudu i wilgoci, które mogą prowadzić do infekcji usznych. Należy delikatnie wycierać wewnętrzną część ucha wilgotnymi, specjalistycznymi chusteczkami dla psów lub wacikiem zwilżonym preparatem do czyszczenia uszu.

Higiena zębów: Regularne szczotkowanie zębów (2-3 razy w tygodniu, najlepiej codziennie) zapobiega tworzeniu się kamienia nazębnego i chorób dziąseł. Można również stosować przysmaki dentystyczne oraz zabawki do żucia wspierające higienę jamy ustnej.

Pielęgnacja pazurów: Pazury należy obcinać regularnie (co 3-4 tygodnie), jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort, problemy z chodzeniem i uszkodzenia stawów. Należy używać specjalnych obcinaczy dla psów i uważać, aby nie przeciąć nerwu i naczynia krwionośnego.

Kontrola skóry: Podczas szczotkowania warto sprawdzać stan skóry pod kątem podrażnień, wysypek, kleszczy lub innych pasożytów. Krótka sierść ułatwia szybkie wykrycie jakichkolwiek nieprawidłowości.

Ochrona przed zimnem: W chłodniejszych miesiącach roku warto zainwestować w psie ubranka ochronne (kurtki, sweterki), aby chronić psa przed wychłodzeniem podczas spacerów. To szczególnie ważne dla psów o niskiej zawartości tkanki tłuszczowej.

Niska skłonność do linienia: Dzięki krótkiej sierści i umiarkowanemu linieniu, Pies Faraona jest odpowiedni dla osób z łagodnymi alergiami na sierść psów (choć żadna rasa nie jest w 100% hipoalergiczna).

Wysokie wymagania ruchowe: Pies Faraona to rasa o bardzo wysokim poziomie energii, która wymaga dużo ruchu i aktywności fizycznej. Jako pierwotny pies myśliwski, zachował silną potrzebę intensywnego wysiłku fizycznego oraz stymulacji umysłowej.

Minimalna ilość aktywności: Zaleca się zapewnienie co najmniej 60-90 minut intensywnego wysiłku dziennie, podzielonego na dwie lub trzy sesje. Nie wystarczą spokojne spacery – pies potrzebuje możliwości biegania, skakania i aktywnych zabaw.

Idealne formy aktywności:

• Bieganie – Pies Faraona uwielbia biegać i może towarzyszyć właścicielowi podczas joggingu czy jazdy na rowerze (przy odpowiednim przyzwyczajeniu).
• Aportowanie – zabawy z piłką, dyskiem frisbee lub innymi zabawkami do aportowania świetnie angażują psa fizycznie i umysłowo.
• Gry pobudzające instynkt łowiecki – zabawy w chowanego, tropienie zapachowe, czy symulowane polowania (lure coursing) idealnie odpowiadają naturalnym skłonnościom tej rasy.
• Sporty kynologiczne – agility, flyball, rally obedience czy coursing to doskonałe formy aktywności łączące ruch z treningiem posłuszeństwa.
• Swobodny bieg – jeśli to możliwe, warto zapewnić psu bezpieczny, ogrodzony teren, gdzie może biegać bez smyczy.

Eksploracja otoczenia: Psy te są bardzo energiczne i ciekawskie, dlatego potrzebują regularnych spacerów oraz możliwości eksploracji nowych miejsc, węszenia i odkrywania otoczenia. Urozmaicanie tras spacerów zapewnia dodatkową stymulację umysłową.

Ryzyko ucieczki: Należy pamiętać, że Pies Faraona ma silny instynkt łowiecki i jest podatny na ucieczki w pogoni za małymi zwierzętami, ptakami lub ruchomymi obiektami. Dlatego podczas spacerów warto korzystać z mocnej smyczy oraz zapewnić mu bezpieczne, wysoko ogrodzone miejsce do swobodnego biegania (płot minimum 180 cm wysokości).

Konsekwencje niewystarczającej aktywności: Psy źle znoszą długotrwałą izolację i brak zajęcia. Bez odpowiedniej ilości ruchu mogą rozwijać problemy behawioralne takie jak: niszczenie przedmiotów, nadmierne szczekanie, nerwowość, apatia lub depresja.

Stymulacja umysłowa: Oprócz wysiłku fizycznego, Pies Faraona potrzebuje również wyzwań intelektualnych – zagadki węchowe, zabawy edukacyjne, nauka nowych komend czy interaktywne zabawki pomagają utrzymać psa w dobrej kondycji psychicznej.

Dostosowanie do pogody: W upalne dni należy unikać intensywnego wysiłku w środku dnia – lepiej planować aktywności na wczesny ranek lub wieczór. W zimie należy skrócić czas przebywania na zewnątrz i zapewnić psu ciepłą odzież ochronną.

Inteligencja i zdolność uczenia się: Pies Faraona to rasa bardzo inteligentna, która dobrze reaguje na pozytywne metody szkoleniowe oparte na nagrodach, pochwałach i motywacji. Ich bystrość umysłu sprawia, że szybko przyswajają nowe komendy i rozumieją oczekiwania właściciela.

Wczesna socjalizacja: Właściciele powinni rozpocząć trening i socjalizację od wczesnego wieku szczenięcia (od 8-12 tygodnia życia), aby zapewnić psu odpowiednie doświadczenia z różnymi ludźmi, zwierzętami, dźwiękami i sytuacjami. Dobrze zsocjalizowany pies jest pewny siebie, przyjazny i łatwo adaptuje się do zmian.

Podstawowe posłuszeństwo: Kluczowe komendy takie jak Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć i Na miejsce powinny być uczone systematycznie od pierwszych dni. Komenda przywołania (Do mnie) jest szczególnie ważna ze względu na silny instynkt łowiecki tej rasy.

Metody szkoleniowe: Sukces w treningu zależy od konsekwencji, cierpliwości i pozytywnego wzmocnienia. Psy te są z natury posłuszne, ale mogą też wykazywać pewną niezależność myślenia, co czasami wymaga wytrwałości. Najlepsze rezultaty osiąga się poprzez:

• Stosowanie nagród w postaci smakołyków, pochwał głosowych i głaskania
• Krótkie, dynamiczne sesje treningowe (10-15 minut), aby utrzymać uwagę psa
• Regularne ćwiczenia (codziennie) z postupowym zwiększaniem trudności
• Urozmaicanie treningów zabawami i nowymi wyzwaniami

Unikanie negatywnych metod: Należy unikać kar fizycznych, krzyku i negatywnych metod, które mogą prowadzić do problemów behawioralnych, utraty zaufania i lęku. Pies Faraona jest wrażliwy emocjonalnie i źle reaguje na szorstkie traktowanie.

Wyzwania treningowe: Ze względu na wysoką energię i silny instynkt łowiecki, mogą pojawiać się trudności z utrzymaniem koncentracji, gdy pies zauważy coś interesującego (np. małe zwierzę). Dlatego ważne jest:

• Konsekwentne wzmacnianie komendy przywołania
• Trening w kontrolowanych warunkach przed przejściem do bardziej rozpraszających środowisk
• Stopniowe zwiększanie poziomu dystrakcji podczas ćwiczeń

Sporty kynologiczne: Pies Faraona doskonale sprawdza się w różnych sportach kynologicznych, takich jak agility, flyball, rally obedience, coursing czy nosework. Te aktywności dodatkowo stymulują ich umysł, rozwijają więź z właścicielem i zaspokajają naturalne potrzeby ruchowe.

Trening zaawansowany: Po opanowaniu podstaw, warto wprowadzać bardziej złożone komendy i zadania. Pies Faraona lubi wyzwania intelektualne i chętnie uczy się nowych sztuczek.

Kluczowe zasady: Właściwe szkolenie i socjalizacja są niezbędne, aby zapewnić psu zdrowe, zrównoważone i szczęśliwe życie. Trening powinien być przyjemnością zarówno dla psa, jak i właściciela, budując wzajemne zaufanie i więź.

Podstawy zbilansowanej diety: Dieta Psa Faraona powinna być dobrze zbilansowana i dostosowana do jego wieku, poziomu aktywności fizycznej oraz stanu zdrowia, aby zapewnić odpowiednią ilość energii i wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Wysokiej jakości karma: Właściwe odżywianie powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, która zawiera mięso jako główny składnik (minimum 25-30% białka zwierzęcego), oraz warzywa, owoce i ewentualnie zboża pełnoziarniste lub alternatywy bezzbożowe. Należy wybierać karmy dedykowane dla psów średnich ras o wysokiej aktywności.

Kontrola masy ciała: Ze względu na tendencję do przybierania na wadze, ważne jest monitorowanie porcji oraz jakości jedzenia. Regularne ważenie psa (raz w miesiącu) i dostosowywanie porcji w zależności od poziomu aktywności pomoże utrzymać idealną masę ciała. Otyłość zwiększa ryzyko problemów ze stawami, serca i cukrzycy.

Unikanie nadmiaru smakołyków: Należy unikać podawania psu zbyt dużej ilości smakołyków, zwłaszcza tych bogatych w tłuszcze i cukry. Przysmaki powinny stanowić maksymalnie 10% dziennej porcji kalorii. Podczas treningów warto używać zdrowych przekąsek, takich jak kawałki marchewki, jabłka lub specjalistyczne, niskokaloryczne przysmaki treningowe.

Suplementacja: Warto rozważyć dostarczanie psu suplementów diety wspierających jego zdrowie:

• Kwasy tłuszczowe omega-3 (z oleju z ryb lub lnianu) – wspierają zdrowie skóry, sierści, układu sercowo-naczyniowego i stawów
• Glukozamina i chondroityna – szczególnie dla starszych psów, wspierają zdrowie stawów i chrząstek
• Probiotyki – wspierają zdrowie jelit i wzmacniają odporność
• Witaminy i minerały – jeśli dieta domowa nie zapewnia pełnego bilansu

Hydratacja: Odpowiednia ilość świeżej wody jest kluczowa dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Właściciele powinni zapewnić psu stały dostęp do czystej, świeżej wody, szczególnie po intensywnym wysiłku fizycznym i w upalne dni.

Częstotliwość karmienia: Dorosłe psy należy karmić 2 razy dziennie (rano i wieczorem), aby zapobiec przejadaniu się i problemom trawiennym. Szczenięta wymagają 3-4 posiłków dziennie. Nie należy karmić psa bezpośrednio przed lub po intensywnym wysiłku, aby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka.

Indywidualne potrzeby: Regularne konsultacje z weterynarzem pomogą w dostosowaniu diety do indywidualnych potrzeb i stanu zdrowia psa. Starsze psy, szczenięta, psy ciężarne lub karmiące oraz te z problemami zdrowotnymi wymagają specjalnie dostosowanych diet.

Produkty zabronione: Należy unikać podawania psu produktów toksycznych dla psów, takich jak: czekolada, cebula, czosnek, winogrona, rodzynki, ksylitol, awokado, alkohol oraz kości drobiowe.