Presa Canario

Presa Canario

FCI #346Uznanie FCI: 2023Standard PLStandard EN

Grupa FCI

2FCI 346

Rozmiar

Duże

Kraj Pochodzenia

ES

Wysokość

56-66 cm

Waga

40-65 kg

Długość Życia

8-12 lat

Temperament

CzułySpokojnyPilnowanie

Przegląd

Presa Canario, znany także jako pies kanaryjski lub dogo kanaryjski, to wyjątkowy przedstawiciel psów molosowatych, wywodzący się z malowniczych Wysp Kanaryjskich – Teneryfy i Gran Canarii. Ta rasa zachwyca swoją potężną budową i imponującą sylwetką, co czyni ją nie tylko piękną, ale i niezwykle funkcjonalną.

Presa Canario to pies średniej wielkości, wyróżniający się mocną, prostokątną głową oraz charakterystyczną czarną maską na pysku, która nadaje mu niepowtarzalny, dostojny wygląd. Jego duże, lekko owalne oczy wyrażają inteligencję i czujność, a krótka, przylegająca sierść w barwach pręgowanej lub płowej podkreśla jego muskularne ciało. Każdy element jego budowy świadczy o sile i wytrzymałości wypracowanej przez wieki selekcji.

Na przestrzeni stuleci Presa Canario pełnił rolę psa stróżującego oraz pilnującego stad bydła na wymagających terenach Wysp Kanaryjskich. Te zadania wymagały od niego nie tylko siły i odwagi, ale także inteligencji, samodzielności i zdolności do współpracy z ludźmi. Dzięki silnemu instynktowi obronnemu połączonemu z naturalną czujnością, Presa Canario stał się doskonałym strażnikiem stadów i posiadłości. Choć w przeszłości wykorzystywano go do walk psów – praktyk obecnie całkowicie zakazanych – rasa zachowała swój pierwotny, zrównoważony temperament. Łączy w sobie opiekuńczość i czujność z niezależnością myślenia, co czyni go psem wymagającym doświadczonego przewodnika.

Lojalność Presa Canario wobec właścicieli jest bezgraniczna, zaś w stosunku do obcych wykazuje naturalną rezerwę i nieufność, co czyni go idealnym stróżem domu i rodziny. W gronie najbliższych jest łagodny, czuły i opiekuńczy, szczególnie wobec dzieci, które traktuje z wielką delikatnością. To jeden z jego największych atutów – pod potężnym, groźnym wyglądem kryje się oddany przyjaciel rodziny.

Mimo swojego imponującego, niemal surowego wyglądu, Presa Canario potrafi doskonale odnaleźć się w warunkach rodzinnych, o ile zapewni mu się odpowiednią dawkę aktywności fizycznej, konsekwentnej socjalizacji i mentalnej stymulacji. Warto podkreślić, że wymaga konsekwentnego, pozytywnego treningu oraz właściwego podejścia do wychowania od szczenięcego wieku, aby jego naturalne instynkty obronne i stróżujące rozwijały się w sposób kontrolowany i nie przekształciły się w niepożądane zachowania.

Właściwie prowadzony i socjalizowany Presa Canario staje się wspaniałym towarzyszem życia, który nie tylko strzeże domu i zapewnia poczucie bezpieczeństwa, ale także z radością uczestniczy w codziennych aktywnościach rodziny. To pies, który dzięki swojej unikalnej kombinacji cech – siły, inteligencji, lojalności i delikatności wobec najbliższych – może stać się nieocenionym członkiem każdej odpowiedzialnej i doświadczonej rodziny. Zapraszamy do dalszego zgłębiania informacji o zdrowiu, pielęgnacji, aktywności fizycznej, treningu, diecie, historii, wyglądzie i zachowaniu tej fascynującej rasy w kolejnych rozdziałach naszego przewodnika.

Presa Canario to pies o masywnej, harmonijnie zbudowanej sylwetce, która emanuje siłą i pewnością siebie. Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się charakterystyczną, szerokią i mocno zarysowaną głową o prostokątnym kształcie, która stanowi jedną z ich najbardziej rozpoznawalnych cech rasowych.

Czaszka jest szeroka i lekko wypukła, z wyraźnie zaznaczonym stopu. Czoło jest płaskie, co podkreśla potężną budowę całej głowy. Kufa jest szeroka, masywna i lekko krótsza od czaszki, zachowując proporcję około 40% do 60%. Charakterystyczną cechą rasową jest czarna maska na pysku, która nie powinna przekraczać linii oczu i nadaje Presa Canario dostojny, niemal surowy wyraz.

Oczy są średniej wielkości, lekko owalne, szeroko osadzone i o ciemnobrązowej barwie. Ich spojrzenie wyraża inteligencję, czujność i pewność siebie. Uszy są średniej wielkości, wysoko osadzone, naturalnie zwisające po bokach głowy. W krajach, gdzie nie obowiązuje zakaz kupowania uszu, mogą być przycięte, co nadaje psu jeszcze bardziej czujny wygląd.

Sylwetka jest mocna, muskularna i dobrze proporcjonalna. Tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie, zwłaszcza u suk, co nadaje psu lekko prostokątny zarys. Klatka piersiowa jest głęboka, szeroka i dobrze rozwinięta, świadcząca o doskonałej wydolności fizycznej. Grzbiet jest mocny, prosty i lekko wznoszący się ku zadowi. Lędźwie są krótkie i mocne, zad lekko opadający.

Kończyny są mocne, proste i równoległe, zakończone zwartymi, kocimi łapami o mocnych, ciemnych pazurach. Ruchy Presa Canario są zwinne, elastyczne, przestrzenne i pełne mocy, co podkreśla jego atletyczną budowę i sprawność fizyczną pomimo imponującej masy ciała.

Sierść jest krótka, twarda, gęsta i doskonale przylegająca do ciała, bez podszerstka. Nie wymaga intensywnej pielęgnacji i jest praktyczna w utrzymaniu czystości. Dopuszczalne są następujące umaszczenia:

  • Pręgowane (tigrado) – wszystkie odcienie, od ciemnego brązu przez średni brąz po jasny szary z wyraźnymi pręgami
  • Płowe (leonado) – wszystkie odcienie od ciemnego złotego po jasny piaskowy
  • Kombinacje pręgowanego i płowego

Dopuszczalne są białe znaczenia na klatce piersiowej, u podstawy szyi oraz na palcach, jednak powinny być one ograniczone do minimum. Czarna maska jest obowiązkowa i nie może przekraczać linii oczu.

Wymiary fizyczne według standardu FCI:

  • Wysokość w kłębie (psy): 60-66 cm
  • Wysokość w kłębie (suki): 56-62 cm
  • Waga (psy): minimum 50 kg
  • Waga (suki): minimum 40 kg

Ogon jest gruby u nasady, zwęża się stopniowo ku końcowi, sięgający do stawu skokowego. W spoczynku zwisa naturalnie, w ruchu może być uniesiony w kształcie szabli, ale nigdy nie powinien być noszony zakręcony nad grzbietem ani między tylnymi kończynami.

Całościowy wygląd Presa Canario budzi szacunek i wzbudza zainteresowanie. Jego masywna, harmonijnie zbudowana sylwetka oraz dostojny wyraz odzwierciedlają naturę psa stróżującego i obronnego, jednocześnie prezentując estetykę i funkcjonalność ukształtowaną przez stulecia selekcji.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Toleruje Samotność
Toleruje Zimno
Łatwy w Pielęgnacji
Wymaga Dużej Przestrzeni
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie ucieka

Zalety

  • Wyjątkowa lojalność wobec rodziny
  • Doskonały pies stróżujący i obronny
  • Cierpliwy i opiekuńczy wobec dzieci
  • Inteligentny i zdolny do nauki
  • Zrównoważony temperament
  • Krótka sierść łatwa w pielęgnacji

Wady

  • Wymaga konsekwentnego treningu od szczenięcego wieku
  • Może być nieufny i rezerwowany wobec obcych
  • Potrzebuje dużo aktywności fizycznej i mentalnej
  • Nie nadaje się dla początkujących właścicieli psów
  • Może wykazywać dominację wobec innych psów

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia rasy Presa Canario jest fascynującą opowieścią o przetrwaniu, determinacji i pasji ludzi, którzy uratowali tę unikalną rasę przed całkowitym wyginięciem. Korzenie Presa Canario sięgają głęboko w przeszłość Wysp Kanaryjskich, gdzie przez stulecia psy te pełniły kluczową rolę w życiu mieszkańców archipelagu.

Początki rasy – czasy przedhiszpańskie i kolonizacja

Najwcześniejsze ślady przodków Presa Canario pochodzą z czasów przedhiszpańskich, kiedy na Wyspach Kanaryjskich – szczególnie na Teneryfie i Gran Canarii – żyły lokalne psy zwane majorero. Były to psy rdzenne, przystosowane do trudnych warunków klimatycznych wysp, używane przez autochtonicznych mieszkańców Gua nches do stróżowania i polowań.

W XV i XVI wieku, wraz z podbojami hiszpańskimi i kolonizacją archipelagu, na wyspy zaczęto przywozić różne rasy psów molosowatych z kontynentu europejskiego, w tym prawdopodobnie hiszpańskie alano, molosy portugalskie oraz inne psy strażnicze i obronne. Krzyżowanie lokalnych psów majorero z importowanymi molosami doprowadziło do powstania nowej, jednolitej grupy etnicznej psów – przodków współczesnego Presa Canario.

Rozwój i funkcje rasy – XVI-XIX wiek

W XVI i XVII wieku liczebność tych psów znacząco wzrosła. Liczne historyczne dokumenty przedkolonialne, szczególnie tzw. Cedularios del Cabildo (rejestry miejskie), zawierają liczne wzmianki o tych psach i ich zadaniach. Presa Canario pełniły przede wszystkim rolę:

  • Psów stróżujących – chroniły gospodarstwa, domostwa i własność przed intruzami
  • Psów pasterskich – pilnowały stad bydła, ochroniały je przed dzikimi zwierzętami i złodziejami
  • Psów chwytających (catch dogs) – pomagały w łapaniu i kontrolowaniu półdzikiego bydła na otwartych terenach wysp

Te wszechstronne funkcje wymagały od psów siły, odwagi, inteligencji, samodzielności i lojalności – cech, które do dziś charakteryzują rasę.

Czasy walk psów i zagrożenie wyginięciem – XX wiek

Niestety, w XIX i na początku XX wieku Presa Canario zaczęto wykorzystywać także do walk psów – praktyki popularnej wówczas w wielu częściach świata. Walki te, choć brutalne i dziś całkowicie zakazane, przyczyniły się do zwiększenia liczebności rasy, gdyż hodowcy selektywnie rozwijali cechy siły, odwagi i determinacji.

Jednak w 1946 roku, gdy walki psów zostały oficjalnie zakazane w Hiszpanii, rasa straciła jedno ze swoich głównych zastosowań. W kolejnych dekadach, wraz z modernizacją rolnictwa, zmniejszeniem liczby stad bydła i postępującą urbanizacją Wysp Kanaryjskich, zapotrzebowanie na tradycyjne funkcje Presa Canario dramatycznie spadło. Liczebność rasy gwałtownie zmniejszyła się, a Presa Canario znalazło się na skraju całkowitego wyginięcia.

Odrodzenie rasy – lata 70. i 80. XX wieku

W latach 70. i 80. XX wieku niewielka grupa entuzjastów, miłośników rasy i hodowców z Wysp Kanaryjskich podjęła heroiczny wysiłek mający na celu odrodzenie i zachowanie Presa Canario. Poszukiwali ostatnich czystych przedstawicieli rasy na odległych farmach i w górskich wioskach, gdzie tradycyjne funkcje psów stróżujących i pasterskich były jeszcze potrzebne.

Dzięki systematycznej, przemyślanej hodowli, opartej na starannej selekcji cech morfologicznych i behawioralnych, rasa zaczęła się odradzać. Hodowcy stawiali sobie za cel zachowanie autentycznego typu Presa Canario – psa o zrównoważonym temperamencie, funkcjonalnej budowie i naturalnych instynktach obronnych, wolnego od nadmiernej agresji charakterystycznej dla psów walk.

Uznanie przez FCI i współczesność – XXI wiek

Wysiłki hodowców i miłośników rasy zostały nagrodzone. W 2011 roku Presa Canario został oficjalnie uznany przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) jako odrębna rasa pod numerem standardu 346, w grupie 2 – Pinczer i Schnauzer, Molosy, Szwajcarskie psy do bydła i inne rasy, sekcja 2.1 – Molosy typu mastyfa.

To uznanie było kulminacją wieloletnich starań i potwierdzeniem unikalnego charakteru, historii i wartości tej rasy.

Dzisiaj Presa Canario cieszy się rosnącą popularnością na całym świecie jako pies stróżujący, towarzyszący i rodzinny. Jest ceniony za:

  • Wyjątkową lojalność i oddanie rodzinie
  • Doskonałe zdolności stróżujące i obronne
  • Zrównoważony, opanowany temperament
  • Imponującą, majestatyczną sylwetkę
  • Delikatność i cierpliwość wobec dzieci

Współczesna hodowla Presa Canario koncentruje się na zachowaniu autentycznego typu rasowego, zdrowia i prawidłowego temperamentu, jednocześnie eliminując niepożądane cechy takie jak nadmierna agresywność czy lękliwość.

Podsumowanie

Historia Presa Canario to przykład determinacji, miłości do rasy i odpowiedzialności za dziedzictwo kulturowe. Dzięki pasji garstki ludzi, rasa ta przetrwała zagrożenie wyginięciem i dziś zdobywa serca miłośników psów na całym świecie. Każdy Presa Canario nosi w sobie dziedzictwo stuleci – siłę, inteligencję, lojalność i niezłomność swoich przodków, którzy strzegli stad i domostw na malowniczych Wyspach Kanaryjskich.