Doberman

Doberman

FCI #143Uznanie FCI: 2015Standard PLStandard EN

Grupa FCI

2FCI 143

Rozmiar

Duże

Kraj Pochodzenia

DE

Wysokość

63-72 cm

Waga

32-45 kg

Długość Życia

10-12 lat

Temperament

CzułyInteligentnyFiglarny

Przegląd

Doberman to rasa psów, która niezmiennie fascynuje miłośników czworonogów na całym świecie. Powstały w XIX wieku w Niemczech, te psy znane są nie tylko z elegancji i siły, ale również z niezwykłej inteligencji oraz lojalności. Stworzone przez Friedricha Louisa Dobermanna (1834-1894), dobermany szybko zdobyły popularność jako psy stróżujące, ochronne i pracujące. To połączenie niesamowitej odwagi i wierności czyni je niezastąpionymi towarzyszami.

Doberman przyciąga uwagę swoim muskularnym, atletycznym ciałem i gładką, krótką sierścią, która nie wymaga zbyt skomplikowanej pielęgnacji. Umaszczenie z charakterystycznymi rudo-brązowymi podpalaniami (tan markings) dodaje im uroku i wyróżnia spośród innych ras. Jednak to nie tylko wygląd sprawia, że są wyjątkowe.

Ich przyjazny, ale czujny temperament jest kluczem do sukcesu w roli psa towarzyszącego, ochronnego i pracującego. Dobermany są odważne, zdecydowane i pewne siebie, ale zarazem czułe, oddane i pokojowo nastawione do swojej rodziny. Standard FCI podkreśla ich umiarkowany temperament, średnią wrażliwość na bodźce oraz niski próg reakcji, co czyni je doskonałymi psami roboczymi.

Dobermany wymagają dużo ruchu i intensywnej stymulacji umysłowej. Potrzebują doświadczonego właściciela, który zrozumie ich potrzeby i zapewni odpowiednią ilość ćwiczeń, treningu i zaangażowania, aby uniknąć problemów behawioralnych. To psy, które świetnie sprawdzają się jako towarzysze w aktywnym trybie życia. Ich energia, chęć do nauki i zdolność do pracy są nieograniczone, co sprawia, że są nie tylko doskonałymi stróżami, ale także oddanymi psami rodzinnymi.

Pomimo licznych zalet, dobermany nie tolerują samotności i zaniedbania. Ich silna osobowość, potrzeba bliskości z rodziną oraz wysokie wymagania co do aktywności oznaczają, że nie nadają się dla osób spędzających dużo czasu poza domem lub nieposiadających doświadczenia w wychowywaniu psów. Jeśli jednak szukasz psa, który będzie twoim wiernym przyjacielem, obrońcą i partnerem w pracy, a jednocześnie możesz mu poświęcić odpowiednią ilość czasu, uwagi i zaangażowania, doberman może być idealnym wyborem.

Doberman to pies średniej wielkości, o mocnej, muskularnej i atletycznej sylwetce, która łączy w sobie siłę z elegancją i gracją. Standard FCI opisuje go jako psa o budowie średniej wielkości, mocnej konstrukcji i dobrze umięśnionej, z wyraźnie zaznaczoną linią górną ciała.

Wymiary i proporcje:

  • Wysokość w kłębie (psy): 68-72 cm, idealna: 70 cm
  • Wysokość w kłębie (suki): 63-68 cm, idealna: 65 cm
  • Waga (psy): około 40-45 kg
  • Waga (suki): około 32-35 kg
  • Proporcje: długość korpusu (od mostka do guzów kulszowych) nie powinna przekraczać wysokości w kłębie o więcej niż 5% u psów i 10% u suk

Sylwetka i budowa:

Linia górna ciała jest wyraźnie opadająca od kłębu przez grzbiet do zadu, co nadaje dobermanowi charakterystyczny, dynamiczny wygląd. Korpus jest mocny, klatka piersiowa dobrze rozwinięta - zarówno w głębokość (sięga do łokci), jak i szerokość, z wyraźnie wysklepionymi żebrami.

Głowa i wyraz:

Głowa dobermana jest silna i proporcjonalna, widziana z góry przypomina tępy klin. Linia profilu wierzchu czaszki przechodzi niemal równolegle do linii grzbietu nosa.

  • Czaszka: silna, dobrze rozwinięta, z lekko wypukłym czołem
  • Stop: lekko zaznaczony, ale widoczny
  • Kufa: głęboka, dobrze rozwinięta, o mocnych szczękach
  • Nos: duży, dobrze otwarty, z dużymi nozdrzami - czarny u psów czarnych, brązowy u psów brązowych
  • Zęby: mocne, białe, kompletny zgryz nożycowy (42 zęby)

Oczy:

  • Średniej wielkości, owalne
  • Ciemne (u psów czarnych) lub jaśniejsze (u psów brązowych)
  • Wyraz: żywy, uważny, pełen determinacji

Uszy:

Według standardu FCI (2015), uszy są naturalnie zwisające, osadzone wysoko po obu stronach najwyższego punktu czaszki, przylegające do policzków.

Szyja:

Szyja dobermana jest długa i elegancka, dobrze umięśniona, z wyraźnie zarysowaną linią karku, trzymana wysoko, co podkreśla szlachetny wygląd rasy.

Ogon:

Ogon jest naturalny, wysoko osadzony. Idealnie powinien być noszony lekko wygięty do góry.

Kończyny:

Zarówno przednie, jak i tylne kończyny są proste, mocne i dobrze umięśnione:

  • Przednie: widziane z przodu całkowicie proste i równoległe, z dobrze przylegającymi do korpusu łopatkami
  • Tylne: widziane z tyłu równoległe, z szerokimi, dobrze umięśnionymi udami i dobrze kątowanymi stawami
  • Łapy: krótkie, zwarte, z wysklepionymi palcami (łapy kocie)

Sierść i umaszczenie:

Sierść dobermana jest krótka, twarda i gęsta, bez podszerstka, gładko przylegająca do ciała, równomiernie rozmieszczona po całej powierzchni. Sierść jest lśniąca, co podkreśla muskulaturę psa.

Kolory umaszczenia (według FCI):

  • Czarny z rudo-brązowymi podpalaniami (black and tan)
  • Brązowy z rudo-brązowymi podpalaniami (brown and tan)

Rozmieszczenie podpaleń (tan markings):

Rudo-brązowe podpalenia znajdują się w ściśle określonych miejscach:

  • Na kufie - jako plamy na policzkach i na wargach górnych
  • Nad oczami
  • Na gardle
  • Dwie plamy na piersi
  • Na śródstopiu i śródręczu
  • Wewnętrzna strona ud
  • Wokół odbytu
  • Na guzkach kulszowych

Ruch:

Ruch dobermana jest elastyczny, elegancki, dynamiczny i pewny. Kończyny przednie wynoszą się daleko do przodu, a tylne zapewniają niezbędny napęd sprężysty i mocny. Przednia kończyna jednej strony i tylna drugiej strony poruszają się jednocześnie do przodu (ruch krzyżowy).

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Łatwy w Pielęgnacji
Rasa Wysokoenergetyczna
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Pies asystujący

Zalety

  • Niezwykle inteligentny i łatwy do szkolenia
  • Lojalny i oddany rodzinie
  • Doskonały pies stróżujący i ochronny
  • Energiczny i aktywny
  • Kochający dzieci
  • Elegancka i atletyczna sylwetka

Wady

  • Wymaga dużo ruchu i stymulacji umysłowej
  • Nie toleruje samotności
  • Podatny na kardiomiopatię rozstrzeniową (DCM)
  • Wymaga doświadczonego właściciela
  • Wrażliwy na ekstremalne temperatury
  • Może wykazywać dominację bez odpowiedniego treningu

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia dobermana to fascynująca opowieść o jedynej rasie psów nazwanej imieniem jej twórcy - Friedricha Louisa Dobermanna (1834-1894). Rasa powstała w drugiej połowie XIX wieku w Niemczech i szybko zyskała reputację doskonałego psa stróżującego, ochronnego i służbowego.

Początki rasy - Friedrich Louis Dobermann (lata 1860-1890):

Friedrich Louis Dobermann mieszkał w mieście Apolda w Turyngii (Thüringen), środkowe Niemcy. Pełnił wiele funkcji, które wpłynęły na jego motywację do stworzenia nowej rasy:

  • Poborca podatkowy - odwiedzał niebezpieczne dzielnice, potrzebował ochrony
  • Dozorca nocny - patrol po mieście w nocy
  • Chwytacz bezpańskich psów - miał dostęp do różnych psów o różnych cechach
  • Menedżer rzeźni (knacker) - prawdopodobnie utylizacja padliny

Cel hodowli:

Dobermann pragnął stworzyć psa, który byłby:

  • Odważny i czujny - chroniący właściciela w niebezpiecznych sytuacjach
  • Lojalny i posłuszny - całkowicie oddany właścicielowi
  • Inteligentny - zdolny do szybkiego uczenia się
  • Silny i atletyczny - mogący skutecznie odstraszyć napastników
  • Średniego rozmiaru - wystarczająco duży, by być groźnym, ale nie za duży do kontrolowania

Rasy użyte do stworzenia dobermana:

Dobermann nie prowadził szczegółowych zapisów hodowlanych, ale historycy rasy wskazują na następujące rasy:

  • Stary Niemiecki Pinczer (German Pinscher) - fundament, odwaga, czujność
  • Rottweiler (wczesny typ) - siła, odwaga, instynkt ochronny
    • W Apolda żyły psy znane jako psy rzeźnicze (butcher's dogs) - wczesny typ rottweilera
  • Czarny pies pasterski z Turyngii - inteligencja, zdolność do pracy, czarne umaszczenie z rudymi podpalaniami
  • Greyhound (Chart) - prawdopodobnie dla eleganckiej sylwetki i szybkości
  • Manchester Terrier - możliwe dla umaszczenia tan i zwinności
  • Weimaraner - możliwe dla inteligencji i zdolności do pracy

Rezultatem była rasa o ostrej naturze, wysokiej odwadze i niesamowitej lojalności - idealny pies dla poborcy podatkowego przemierzającego niebezpieczne tereny.

Po śmierci Dobermanna (1894):

Friedrich Louis Dobermann zmarł w 1894 roku, nie doczekawszy międzynarodowego uznania swojej rasy. Jego pracę kontynuowali:

  • Otto Goeller - uważany za ojca współczesnego dobermana
    • Ulepszył rasę, zmniejszając nadmierną agresję
    • Pracował nad elegancją sylwetki
    • Rozwinął program hodowlany
  • Goswin Tischler - hodowca, który przyczynił się do utrwalenia typu

Oficjalne uznanie rasy:

  • 1900 rok: Założenie National Doberman Pinscher Club w Niemczech (pierwszy klub rasowy)
  • 1900 rok: Rasa oficjalnie nazwana Dobermann Pinscher na cześć twórcy
  • 1949 rok: Słowo Pinscher zostało usunięte - rasa stała się po prostu Dobermann
  • 1955 rok: Uznanie przez FCI (Międzynarodową Federację Kynologiczną) - Standard nr 143

Rozwój rasy na świecie:

1. Europa:

Doberman szybko zyskał popularność w całych Niemczech jako pies policyjny i wojskowy:

  • Używany przez policję niemiecką już na początku XX wieku
  • Przydomek Żandarm pies (Gendarme dog) ze względu na pracę w policji
  • Rozprzestrzenił się po Europie - Wielka Brytania, Francja, Holandia

2. Stany Zjednoczone:

  • 1908 rok: Pierwsze dobermany trafiły do USA
  • 1921 rok: Założenie Doberman Pinscher Club of America (DPCA)
  • 1908 rok: American Kennel Club (AKC) uznał rasę
  • Rasa zyskała ogromną popularność w okresie międzywojennym

Doberman w wojnie:

I Wojna Światowa (1914-1918):

  • Używane przez niemiecką armię jako psy wartownicze, przekaźniki wiadomości, ratownicze
  • Ich odwaga i inteligencja udowodniły wartość rasy

II Wojna Światowa (1939-1945):

Dobermany zapisały się złotymi literami w historii militarnej:

  • U.S. Marine Corps: używali dobermanów jako War Dogs na Pacyfiku
    • Wykrywanie wrogich pozycji
    • Ostrzeganie przed zasadzkami
    • Przekazywanie wiadomości
    • Ochrona obozów
    • Poszukiwanie rannych
  • Pomnik dobermana na Guam: Upamiętnia 25 dobermanów, które zginęły podczas bitwy o Guam (1944)
    • Napis: Always Faithful (Zawsze wierne)
  • Niemcy i ZSRR: również używali dobermanów w wojsku

Ewolucja temperamentu:

Wczesne dobermany były znacznie bardziej agresywne i ostre niż współczesne:

  • Lata 1890-1920: Psy o bardzo ostrym, czasem nieprzewidywalnym temperamencie
  • Lata 1930-1960: Hodowcy pracowali nad złagodzeniem temperamentu przy zachowaniu odwagi
    • Cel: pies nadal czujny i ochronny, ale bardziej kontrolowany i stabilny
  • Współczesność: Doberman to pies przyjazny, oddany rodzinie, kochający dzieci, ale zachowujący instynkt ochronny

Kontrowersje: Kupowanie uszu i ogona:

Historycznie, dobermanom kupowano uszy (aby stały) i ogon (krótki kikut):

  • Powód oryginalny: zmniejszenie ryzyka obrażeń podczas pracy (walka, polowanie)
  • Powód estetyczny: uszy stojące i krótki ogon stały się synonimem rasy
  • Współczesność:
    • Zabieg zakazany w wielu krajach Europy (dobrobyt zwierząt)
    • Standard FCI (2015): uszy naturalne, ogon naturalny
    • USA: nadal dozwolone, ale coraz mniej popularne

Doberman w kulturze popularnej:

  • Film i telewizja: Często przedstawiany jako pies ochronny, strażnik, pies gangstera
    • Stereotyp: groźny, agresywny (często krzywdzący dla wizerunku rasy)
    • Rzeczywistość: przyjazny, oddany, inteligentny towarzysz rodzinny
  • Znani właściciele: Celebryci, politycy, gwiazdy Hollywood
  • Zawody sportowe: Agility, IPO, rally obedience - dobermany dominują w wielu dyscyplinach

Doberman dzisiaj (XXI wiek):

  • Popularność: Jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras na świecie
  • Zastosowanie:
    • Pies rodzinny i towarzyszący (najczęstsze)
    • Pies policyjny i wojskowy (mniej powszechne niż owczarek niemiecki/belgijski)
    • Pies ochronny i stróżujący
    • Sporty psie (agility, IPO, nosework)
    • Pies terapeutyczny (dobrze wyszkolone dobermany mogą być doskonałymi psami terapeutycznymi)
  • Standard FCI zaktualizowany: 17.12.2015 - podkreśla przyjazny temperament, naturalny wygląd (bez kupowania)

Wyzwania współczesnej hodowli:

  • Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM): poważny problem zdrowotny - hodowcy pracują nad redukcją
  • Testy genetyczne: odpowiedzialni hodowcy badają psy przed rozrodem
  • Temperament: zachowanie równowagi między odwagą a stabilnością
  • Edukacja społeczna: walka ze stereotypem agresywnego psa

Dziedzictwo Friedricha Louisa Dobermanna:

Friedrich Louis Dobermann stworzył rasę, która przetrwała ponad 150 lat i stała się jedną z najinteligentniejszych, najbardziej oddanych i najbardziej wszechstronnych ras na świecie. Od niebezpiecznych ulic Apoldy po pola bitew II Wojny Światowej, od posterunków policyjnych po domy rodzinne - doberman udowodnił, że jest psem na każdą okazję.

To żywy pomnik człowieka, który marzył o idealnym towarzyszu i obrońcy - i który osiągnął swój cel z nawiązką.