Dog niemiecki

Dog niemiecki

FCI #235Uznanie FCI: 2024Standard PLStandard EN

Grupa FCI

2FCI 235

Rozmiar

Duże

Kraj Pochodzenia

DE

Wysokość

72-90 cm

Waga

45-70 kg

Długość Życia

8-10 lat

Temperament

CzułyFiglarnySpokojny

Przegląd

Dog niemiecki, znany również jako Deutsche Dogge, to fascynująca rasa łącząca imponujące rozmiary z niezwykle łagodnym i przyjaznym charakterem. Pochodzący z Niemiec, dog niemiecki ma bogatą historię sięgającą średniowiecza, gdy jego przodkowie – zwani Bullenbeisery – wykorzystywani byli do polowań na grubą zwierzynę, taką jak dziki czy niedźwiedzie. Z czasem rasa przeszła znaczące przemiany, a formalna hodowla rozpoczęta w 1878 roku pomogła w ustandaryzowaniu jej cech. Dzisiaj dog niemiecki zachwyca swoją majestatyczną prezencją, elegancją i harmonijnymi proporcjami ciała.

Znany jako prawdziwy Apollo wśród psów, dog niemiecki wyróżnia się potężną, ale jednocześnie harmonijną budową. Jego długa i wąska głowa oraz inteligentne spojrzenie przyciągają uwagę i dodają mu szlachetnego wyrazu. Ciało doga jest muskularne, z dobrze rozwiniętymi kończynami i mocnym grzbietem, co podkreśla jego atletyczną sylwetkę. Wysokość w kłębie dla samców wynosi od 80 do 90 cm, a dla suk od 72 do 84 cm, co czyni go jednym z największych psów na świecie. Dogi niemieckie występują w różnorodnych umaszczeniach: żółtym, pręgowanym, czarnym, niebieskim i spektakularnym arlekinowym. Ich sierść jest krótka, gęsta i lśniąca, co dodaje im dodatkowego uroku i podkreśla muskulaturę.

Choć ich rozmiar może onieśmielać, dogi niemieckie są znane ze swojego spokojnego i przyjacielskiego temperamentu. Te psy bardzo przywiązują się do swoich właścicieli, stając się doskonałymi towarzyszami rodzinnymi i prawdziwymi członkami rodziny. Ich wierność, oddanie i gotowość do ochrony bliskich czynią je doskonałymi psami stróżującymi. Co więcej, dogi niemieckie są cierpliwe i delikatne wobec dzieci, co czyni je idealnymi towarzyszami dla rodzin z maluchami. W stosunku do obcych mogą być nieco zastrzeżone, ale zazwyczaj nie wykazują nieuzasadnionej agresji. Dlatego ważna jest odpowiednia socjalizacja i trening od najmłodszych lat, aby zapewnić dobre zachowanie w różnych sytuacjach społecznych.

Dogi niemieckie potrzebują umiarkowanej ilości ruchu – codziennych spacerów i okazji do zabawy, dzięki czemu zachowują zdrowie i dobre samopoczucie. Ich łagodny charakter w połączeniu z wysoką inteligencją sprawia, że są stosunkowo łatwe do wytrenowania, szczególnie przy zastosowaniu pozytywnych metod szkoleniowych. Wymagają jednak konsekwentnego i cierpliwego podejścia, ponieważ mogą wykazywać pewien upór. Jeśli jesteś zainteresowany dogiem niemieckim i szukasz wiernego, majestatycznego towarzysza o łagodnym sercu, zapraszamy do dalszego odkrywania tej fascynującej rasy w szczegółowych sekcjach przewodnika.

Dogi niemieckie to psy o niezwykle majestatycznym wyglądzie, które przyciągają uwagę swoją ogromną posturą, elegancją i harmonijnymi proporcjami. Ich sylwetka jest silna, muskularna i proporcjonalna, co sprawia, że wyglądają jak prawdziwe żywe rzeźby – prawdziwe arcydzieła natury.

Głowa doga niemieckiego jest długa, wąska i wyraźnie zarysowana, z dobrze widocznym stopem między czołem a kufą. Kufa jest głęboka i prostokątna, z szerokimi nozdrzami. Oczy są średniej wielkości, o żywym i przyjaznym wyrazie, najczęściej ciemnobrązowe, co dodaje psu inteligentnego i czujnego spojrzenia. Uszy są naturalnie wiszące, wysoko osadzone, średniej wielkości i przylegają do policzków. W niektórych krajach (choć coraz rzadziej) praktykowane jest ich przycinanie, ale w większości Europy zabieg ten jest zakazany.

Szyja jest długa, dobrze umięśniona i elegancko wygięta, co podkreśla szlachetną sylwetkę psa i nadaje mu arystokratycznego wyglądu. Tułów jest mocny i kompaktowy, z krótkim i prostym grzbietem oraz głęboką i szeroką klatką piersiową, która zapewnia dużą pojemność płuc. Lędźwie są lekko sklepione, a zad szeroki i dobrze umięśniony.

Kończyny są mocne, proste i doskonale umięśnione, co zapewnia psu stabilność, siłę i zwinność pomimo dużej masy ciała. Łapy są okrągłe, zwarte, z dobrze wysklepionymi palcami i mocnymi pazurami. Ogon doga niemieckiego jest długi, sięga stawu skokowego, gruby u nasady i równomiernie zwężający się ku końcowi. W spoczynku wisi naturalnie, a podczas ruchu podnosi się w łagodnym łuku.

Sierść jest krótka, gęsta, lśniąca i ściśle przylegająca do ciała, co podkreśla muskulaturę i atletyczną budowę. Dogi niemieckie występują w pięciu uznanych umaszczeniach: żółtym (od jasnozłotego do ciemnozłotego), pręgowanym (żółte tło z wyraźnymi czarnymi pręgami), arlekinowym (białe tło z nieregularnymi czarnymi plamami), czarnym (lśniąca czerń, dopuszczalne białe znaczenia) oraz niebieskim (szarostalowa barwa).

Wymiary: Wysokość w kłębie dla samców wynosi minimum 80 cm (preferowane 80-90 cm), a dla suk minimum 72 cm (preferowane 72-84 cm). Waga dorosłego psa waha się od 50 do 90 kg, w zależności od płci i budowy. Dogi niemieckie są nie tylko największymi psami na świecie, ale również jednymi z najbardziej rozpoznawalnych dzięki swojej imponującej posturze i eleganckiemu wyglądowi, który budzi podziw i szacunek.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Toleruje Zimno
Łatwy w Pielęgnacji
Wymaga Dużej Przestrzeni
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka

Zalety

  • Łagodny i przyjazny temperament
  • Doskonały towarzysz rodzinny
  • Wierny i oddany właścicielom
  • Cierpliwy wobec dzieci
  • Dobry pies stróżujący
  • Majestatyczny i elegancki wygląd
  • Łatwy w pielęgnacji
  • Inteligentny i łatwy w szkoleniu

Wady

  • Krótka długość życia (8-10 lat)
  • Podatność na problemy zdrowotne (stawy
  • serce
  • skręt żołądka)
  • Duże wymagania przestrzenne
  • Wysokie koszty utrzymania (karma
  • weterynarz)
  • Konieczność wczesnej socjalizacji
  • Nie toleruje samotności
  • Wrażliwość na ekstremalne temperatury

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia doga niemieckiego sięga czasów starożytnych i średniowiecznych, choć formalne ukształtowanie rasy w obecnej postaci nastąpiło dopiero w XIX wieku. Przodkowie współczesnych dogów niemieckich mają długą i fascynującą historię, pełną przemian i adaptacji do zmieniających się potrzeb człowieka.

Starożytne korzenie: Podobne do dogów niemieckich psy były znane już w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Na starożytnych płaskorzeźbach i monetach można znaleźć wizerunki potężnych, molosowatych psów przypominających dzisiejsze dogi. Używano ich głównie jako psów bojowych, myśliwskich i stróżujących.

Średniowiecze: W średniowiecznej Europie, szczególnie na terenach dzisiejszych Niemiec, przodkowie dogów niemieckich byli znani jako Bullenbeisery (dosłownie gryzące byki). Były to potężne psy używane do polowań na grubą zwierzynę – dziki, niedźwiedzie, a nawet byki. Ich zadaniem byłochwytanie i trzymanie zwierzęcia, aż przybędą myśliwi. Te psy były krzyżówką ciężkich mastifów angielskiego typu z szybkimi i zwinnymi chartami, co dało połączenie siły i zwinności.

Hatzrüden i Saurüden: W XVI-XVIII wieku używano również psów zwanych Hatzrüden (psy myśliwskie) i Saurüden (psy na dziki), które były przodkami współczesnych dogów. Z czasem, gdy polowania na wielką zwierzynę stały się mniej popularne, te psy zaczęły pełnić rolę psów stróżujących na dworach szlacheckich i zamkach.

Różne nazwy: W XVIII i XIX wieku istniały różne lokalne odmiany tych dużych psów, które nosiły nazwy takie jak: Ulmer Dogge, English Dogge, Great Dane, Dänische Dogge (duński dog), Grosse Dogge (wielki dog). Były klasyfikowane według koloru, rozmiaru i pochodzenia, co prowadziło do zamieszania terminologicznego.

Narodziny rasy (1878): Przełomowym momentem w historii rasy był rok 1878, kiedy w Berlinie powołano komitet składający się z siedmiu hodowców i sędziów pod przewodnictwem dr. Bodinusa. Komitet ten podjął decyzję o połączeniu wszystkich wymienionych odmian pod jedną wspólną nazwą – Deutsche Dogge (dog niemiecki). To był moment narodzin rasy w dzisiejszym rozumieniu.

Pierwszy standard rasy (1880): W 1880 roku na wystawie psów w Berlinie przyjęto pierwszy oficjalny standard rasy, który opisywał pożądane cechy zewnętrzne i charakterologiczne dogów niemieckich. Standard ten był wielokrotnie modyfikowany i udoskonalany przez kolejne dekady.

Deutsche Doggen Club (1888): W 1888 roku powstał Deutsche Doggen Club 1888 e.V., najstarszy klub poświęcony tej rasie, który odegrał kluczową rolę w jej rozwoju, promowaniu i standaryzacji. Klub ten działa do dziś i jest odpowiedzialny za utrzymanie wzorca rasy.

Rozprzestrzenienie się rasy: Pod koniec XIX i na początku XX wieku dogi niemieckie zaczęły zyskiwać ogromną popularność nie tylko w Niemczech, ale także w innych krajach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych. Ich imponujący wygląd, połączony z łagodnym temperamentem, przyczyniły się do wzrostu ich popularności jako psów rodzinnych, towarzyszących i reprezentacyjnych.

Rola psów stróżujących: Mimo że dogi niemieckie były pierwotnie psami myśliwskimi, z czasem ich główną rolą stało się stróżowanie i reprezentowanie majątku właściciela. Ich imponująca wielkość i głęboki głos sprawiały, że były doskonałymi strażnikami, a jednocześnie ich dostojny wygląd był symbolem prestiżu.

Uznanie FCI: Rasa została oficjalnie uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) i sklasyfikowana w Grupie 2 (Pinczery i Sznaucery – Molosy – Szwajcarskie Psy Pasterskie i Góralskie), Sekcja 2.1 (Molosy typu mastifa), pod numerem standardu 235.

Współczesność: Dzisiaj dogi niemieckie są przede wszystkim psami towarzyszącymi i rodzinnymi, cenionymi za swoją łagodność, oddanie i majestatyczny wygląd. Ich historia jako psów myśliwskich i ochronnych wciąż ma wpływ na ich temperament – są odważne, pewne siebie, ale jednocześnie spokojne i przywiązane do rodziny. Rasa cieszy się ogromną popularnością na całym świecie i jest rozpoznawalna jako symbol potęgi połączonej z łagodnością – prawdziwy gentle giant.

Ciekawostki historyczne: Dogi niemieckie były psami wielu znanych osób, w tym rodzin królewskich i arystokratycznych. Rasa ta pojawiała się również w kulturze popularnej, co dodatkowo zwiększyło jej rozpoznawalność i popularność. Słynny pies Scooby-Doo z kreskówek jest dogiem niemieckim, a pies Marmaduke z komiksu również reprezentuje tę rasę.