Duży gończy anglo-francuski biało-pomarańczowy
Grupa FCI
6• FCI 324
Rozmiar
Duże
Kraj Pochodzenia
FR
Wysokość
60-70 cm
Waga
28-30 kg
Długość Życia
10-12 lat
Temperament
Przegląd
Duży gończy anglo-francuski biało-pomarańczowy, zwany także Grand anglo-français blanc et orange, to niezwykła rasa psa myśliwskiego, która intryguje swoją bogatą historią i charakterystycznym wyglądem. Pochodząca z Francji, ta rasa od pokoleń zyskiwała uznanie wśród myśliwych oraz miłośników psów tropiących dzięki swojej niezwykłej zwinności, wytrwałości i doskonałym zdolnościom węchowym.
Charakteryzująca się imponującym wzrostem od 60 do 70 cm oraz wagą około 28-30 kg, jest to pies średniej wielkości o silnej, atletycznej budowie. Jego krótka, błyszcząca sierść w białym kolorze z pomarańczowymi lub żółtymi plamami przyciąga wzrok i nadaje mu niepowtarzalny, elegancki wygląd. Ciemnobrązowe, duże oczy oraz długie, opadające uszy to cechy charakterystyczne, które podkreślają jego łagodny, ale jednocześnie czujny wyraz.
Co odróżnia tę rasę od innych francuskich gończych, to wyraźne angielskie cechy widoczne zwłaszcza w budowie głowy – szersza czaszka i mocniejsza kufa zdradzają krzyżowanie z angielskimi Foxhoundami. Ta unikalna mieszanka genów francuskich i angielskich psów myśliwskich stworzyła rasę o wyjątkowych zdolnościach tropiących oraz doskonałej wytrzymałości podczas długich polowań.
Pod względem charakteru Grand anglo-français blanc et orange to pies pełen energii i pasji do pracy. Wymaga codziennej, intensywnej dawki ruchu i aktywności na świeżym powietrzu – długie spacery, biegi oraz zabawy to dla niego codzienność i potrzeba. Jego towarzyskość sprawia, że najlepiej czuje się w stadzie – kocha towarzystwo innych psów, z którymi dzieli radość z aktywności i zabawy.
Pomimo silnego instynktu łowieckiego i niezależnej natury, potrafi być niezwykle czuły i lojalny wobec swojej ludzkiej rodziny. To pies, który tworzy głęboką więź z właścicielem i domownikami, choć wymaga odpowiedniego przewodnika – osoby, która zrozumie jego potrzeby oraz niezależny charakter. Potrzebuje stanowczego, lecz łagodnego podejścia oraz konsekwentnego szkolenia, aby rozwijać swoje najlepsze cechy.
To nie jest rasa dla każdego – zwłaszcza nie dla osób mieszkających w małych mieszkaniach czy blokach bez dostępu do terenów spacerowych. Grand anglo-français blanc et orange potrzebuje przestrzeni, ogrodu oraz możliwości do codziennego, intensywnego wybiegu. Idealnie sprawdzi się w domu na wsi lub na obrzeżach miasta, gdzie może swobodnie realizować swoje naturalne potrzeby.
W odpowiednich warunkach – z aktywnym właścicielem, przestrzenią do ruchu oraz odpowiednim szkoleniem – ten wspaniały gończy staje się źródłem ogromnej radości i satysfakcji. Jeśli szukasz psa, który łączy w sobie łowiecką pasję z przyjacielskim, lojalnym usposobieniem, a jednocześnie nie boisz się wyzwań związanych z aktywną rasą – ta rasa może okazać się idealnym wyborem.
Grand anglo-français blanc et orange to pies o wyjątkowym, szlachetnym wyglądzie, który przyciąga uwagę swoją elegancją połączoną z siłą i atletyzmem. Jego sylwetka jest mocna i zrównoważona, świadcząca o doskonałej kondycji fizycznej i zdolności do ciężkiej, długotrwałej pracy w terenie.
Wymiary ciała: Wysokość w kłębie wynosi od 60 do 70 cm, a waga oscyluje między 28 a 30 kg. To pies średniej wielkości, ale o solidnej, muskularnej budowie.
Głowa i czaszka: Czaszka jest szeroka i płaska, bez wyraźnego guzowatości potylicznej, z dobrze zaznaczonym stopem. Nos jest czarny lub pomarańczowo-brązowy, a kufa raczej krótka, co nadaje mu charakterystyczny, mocny wygląd. Pyski rozciągają się nad dolną szczęką, nadając kufie kwadratowy kształt – cecha typowa dla angielskich przodków tej rasy.
Oczy i uszy: Oczy są duże, ciemnobrązowe, wyrażające inteligencję i czujność. Uszy są długie, dość grube, lekko skręcone do wewnątrz i opadające, osadzone szeroko na wysokości linii oczu lub nieco powyżej.
Szyja i korpus: Szyja jest prosta, z niewielkim podgardlem. Grzbiet jest szeroki i muskularny, lędźwie krótkie i mocne, a zad zaokrąglony. Klatka piersiowa jest głęboka i opuszczona, żebra długie i lekko zaokrąglone.
Kończyny: Przednie kończyny są silne, szerokie i pionowe, z mięśniami łopatki przylegającymi do klatki piersiowej. Tylne kończyny mają muskularne i mięsiste uda, stawy skokowe lekko zgięte i blisko ziemi. Łapy są dość okrągłe.
Ogon: Ogon jest dość długi, czasami z kilkoma dłuższymi i bardziej szorstkimi włosami przy czubku (przypominającymi kłosy zboża), lekko odstającymi.
Sierść i umaszczenie: Sierść jest krótka, gładka i błyszcząca. Umaszczenie składa się z białego koloru podstawowego z pomarańczowymi lub żółtymi plamami, co tworzy charakterystyczny, bardzo atrakcyjny wzór.
Wszystkie te cechy sprawiają, że Grand anglo-français blanc et orange jest nie tylko pięknym psem o szlachetnej prezencji, ale także doskonale zbudowanym atletą, zdolnym do wielogodzinnej pracy w najtrudniejszym terenie.
Grand anglo-français blanc et orange to pies o zrównoważonym, ale energicznym usposobieniu, który jednocześnie posiada silny, głęboko zakorzeniony instynkt łowiecki. Rasa ta charakteryzuje się lojalnym i przyjacielskim nastawieniem do swojej ludzkiej rodziny, choć zachowuje pewną dozę niezależności typową dla psów myśliwskich.
Relacje z rodziną: W stosunku do swoich właścicieli jest czuły, lojalny i oddany. Tworzy silne więzi emocjonalne z członkami rodziny i lubi spędzać z nimi czas. Jednak ze względu na swoją energię i zapał do zabawy może być zbyt żywiołowy dla małych dzieci. W przypadku starszych dzieci, które potrafią szanować psa i bawić się z nim odpowiednio, tworzy świetne relacje pełne wzajemnego zrozumienia.
Relacje z innymi psami: Grand anglo-français blanc et orange doskonale odnajduje się w towarzystwie innych psów – uwielbia bawić się w stadzie, wspólnie biegać i tropić. Ta rasa była hodowana do pracy w meute (sfora), dlatego ma naturalną skłonność do harmonijnej współpracy z innymi psami.
Relacje z innymi zwierzętami: Ze względu na bardzo silny instynkt łowiecki może przejawiać agresję lub nadmierną chęć do polowania na mniejsze zwierzęta, takie jak koty, króliki czy inne drobne ssaki. W domu z innymi zwierzętami wymaga starannej socjalizacji od szczenięcia.
Inteligencja i szkolenie: Rasa ta jest umiarkowanie inteligentna i chętna do nauki, szczególnie gdy szkolenie związane jest z aktywnością i pracą. Jednak potrafi być również uparta i niezależna, co czasami utrudnia trening posłuszeństwa. Wymaga stanowczego, ale łagodnego i cierpliwego podejścia ze strony właściciela – surowe metody mogą przynieść skutek odwrotny do zamierzonego.
Potrzeba towarzystwa: To pies, który źle znosi samotność – pozostawiony sam na długi czas może rozwijać problemy behawioralne, takie jak nadmierne szczekanie, niszczenie rzeczy czy uciekanie. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zapewnić mu towarzystwo, odpowiednią ilość aktywności fizycznej oraz stymulację umysłową, co zapobiegnie frustracji i negatywnym zachowaniom.
Temperament: Mimo energicznego charakteru, właściwie wychowany i zmęczony aktywnością pies tej rasy potrafi być spokojny i zrównoważony w domu. Kluczem do harmonijnego współżycia jest zaspokojenie jego naturalnych potrzeb – ruchu, pracy i kontaktu z innymi psami.
Grand anglo-français blanc et orange to rasa, która generalnie cieszy się dobrym zdrowiem i nie jest szczególnie podatna na wiele chorób genetycznych. Średnia długość życia tej rasy wynosi od 10 do 12 lat, co jest typowe dla psów tej wielkości i budowy. Posiadają silną, odporną konstytucję, co czyni ich doskonałymi towarzyszami dla aktywnych osób prowadzących życie na świeżym powietrzu.
Najczęstsze problemy zdrowotne:
- Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych – jest to powszechny problem u średnich i dużych psów. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania reproduktorów, aby ograniczyć ryzyko przekazywania tej dolegliwości potomstwu.
- Skręt żołądka – ze względu na aktywny tryb życia i głęboką klatkę piersiową, psy tej rasy mogą być narażone na ten poważny stan wymagający natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Aby zminimalizować ryzyko, należy karmić psa kilka razy dziennie mniejszymi porcjami i unikać intensywnego wysiłku bezpośrednio po posiłku.
- Infekcje uszu – długie, opadające uszy są podatne na gromadzenie wilgoci i brudu, co może prowadzić do zakażeń. Regularne kontrolowanie i czyszczenie uszu jest kluczowe dla zachowania zdrowia tej części ciała.
- Otyłość – choć to aktywna rasa, brak odpowiedniej ilości ruchu w połączeniu z nadmiernym karmieniem może prowadzić do nadwagi, a ta z kolei do dalszych problemów zdrowotnych, takich jak cukrzyca czy choroby stawów.
Tolerancja warunków atmosferycznych: Rasa ta dobrze toleruje chłód i może funkcjonować w różnych warunkach pogodowych. Jednak w upalne dni należy uważać, aby nie przeciążać psa intensywnym wysiłkiem – lepiej planować aktywność na wcześniejsze lub późniejsze godziny.
Profilaktyka zdrowotna: Właściwa opieka weterycja, regularne szczepienia, odrobaczanie oraz profilaktyczne badania (w tym badania stawów, serca i oczu) są kluczowe dla zapewnienia zdrowia i długowieczności Grand anglo-français blanc et orange. Przy odpowiedniej trosce i opiece, psy tej rasy mogą cieszyć się aktywnym, zdrowym życiem przez wiele lat.
Pielęgnacja Grand anglo-français blanc et orange jest stosunkowo prosta i nie wymaga nadmiernej uwagi ani skomplikowanych zabiegów kosmetycznych. Ich krótka, gładka sierść sprawia, że nie gromadzi dużej ilości brudu ani zanieczyszczeń, a utrzymanie jej w dobrej kondycji nie stanowi problemu.
Szczotkowanie sierści: Regularne szczotkowanie, przynajmniej raz w tygodniu, pomoże usunąć martwe włosy, pobudzić krążenie krwi w skórze oraz zminimalizować wypadanie sierści. W okresach linienia – zwłaszcza wiosną i jesienią – warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy w tygodniu, aby skutecznie radzić sobie z większą ilością wypadającego włosa.
Kąpiele: Kąpiele powinny być przeprowadzane tylko w razie potrzeby – gdy pies jest bardzo brudny lub ma nieprzyjemny zapach. Zbyt częste mycie może naruszyć naturalną warstwę ochronną skóry i prowadzić do wysuszenia oraz podrażnień. Należy używać łagodnych, dedykowanych dla psów szamponów.
Pielęgnacja uszu: Ze względu na długie, opadające uszy, które mogą gromadzić wilgoć, brud i woskowinę, regularne czyszczenie uszu jest niezwykle ważne. Należy przynajmniej raz w tygodniu sprawdzać uszy i delikatnie czyścić je specjalnym płynem do higieny uszu, aby zapobiec infekcjom i stanom zapalnym.
Obcinanie pazurów: Obcinanie pazurów jest istotnym elementem pielęgnacji, ponieważ zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort, problemy z chodzeniem oraz bóle stawów. Jeśli pies nie ściera pazurów naturalnie podczas aktywności na twardym podłożu, należy je przycinać co 3-4 tygodnie.
Higiena zębów: Warto także pamiętać o regularnym czyszczeniu zębów lub podawaniu specjalnych gryzaków dentystycznych, aby zapobiec kamienowi nazębnemu i chorobom dziąseł.
Grand anglo-français blanc et orange nie wymaga szczególnych zabiegów kosmetycznych ani wizyt w salonach dla psów. Regularna, domowa pielęgnacja w połączeniu z odpowiednią dietą i aktywnością pomoże utrzymać jego sierść, skórę i ogólny wygląd w doskonałej kondycji i zdrowiu.
Grand anglo-français blanc et orange to pies o bardzo wysokich potrzebach aktywności fizycznej. Jako rasa stworzona do intensywnych, wielogodzinnych polowań, jest niezwykle energiczna i wymaga codziennych, intensywnych wysiłków oraz zabaw na świeżym powietrzu.
Minimalne wymagania dotyczące aktywności: Minimum dwie godziny aktywności dziennie to absolutne minimum, aby zapewnić temu psu zdrowie fizyczne i psychiczne oraz dobre samopoczucie. Idealnie, jeśli aktywność jest jeszcze bardziej intensywna i urozmaicona.
Idealne warunki życia: Rasa ta idealnie nadaje się do życia na wsi lub w domu z dużym, ogrodzonym ogrodem, gdzie może się swobodnie biegać, eksplorować otoczenie i zaspokajać swoje naturalne instynkty tropienia. Nie jest to pies odpowiedni dla mieszkańców bloków ani małych mieszkań bez dostępu do terenów spacerowych.
Rodzaje aktywności:
- Długie spacery i biegi – codzienne, wielokilometrowe spacery w różnorodnym terenie są koniecznością.
- Zabawy z innymi psami – kontakt ze stadkiem psów, wspólne bieganie i zabawy są nieocenione.
- Tropienie i nosework – aktywności związane z wykorzystaniem węchu, takie jak mantrailing czy nosework, zaspokoją instynkt łowiecki psa.
- Sporty psie – agility, obedience, rally obedience czy canicross to doskonałe formy aktywności dla tej rasy.
- Symulowane polowania – treningi z wykorzystaniem tropów zapachowych lub sztucznych śladów zwierzyny.
Bezpieczeństwo podczas aktywności: Należy pamiętać, że Grand anglo-français blanc et orange może być skłonny do ucieczek, zwłaszcza jeśli wyczuje interesujący trop czy zapach. Dlatego bardzo ważne jest, aby zapewnić mu bezpieczne, ogrodzone otoczenie oraz być niezwykle czujnym podczas spacerów bez smyczy. Warto trenować solidne przywołanie od najmłodszych lat.
Konsekwencje braku aktywności: Właściwa dawka ruchu nie tylko wpływa na zdrowie fizyczne psa (kondycja, waga, stawy, serce), ale również na jego zdrowie psychiczne. Brak odpowiedniej aktywności prowadzi do frustracji, znudzenia oraz poważnych problemów behawioralnych – nadmiernego szczekania, niszczenia rzeczy, ucieczek i trudności w szkoleniu.
Jeśli jesteś aktywną osobą, która uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu, biegać, wędrować i uprawiać sporty – Grand anglo-français blanc et orange będzie idealnym, niestrudzonym towarzyszem w każdej aktywności.
Szkolenie Grand anglo-français blanc et orange może stanowić wyzwanie, ale z odpowiednim podejściem, cierpliwością i konsekwencją można osiągnąć znakomite rezultaty. Rasa ta jest inteligentna i chętna do nauki, szczególnie gdy szkolenie wiąże się z aktywnością i pracą, jednak potrafi być również uparta i niezależna – cechy typowe dla psów myśliwskich.
Kluczowe zasady szkolenia:
- Konsekwencja – szkolenie musi odbywać się w sposób konsekwentny, z jasnymi zasadami i granicami.
- Pozytywne wzmocnienia – używanie smakołyków, pochwał, zabaw oraz innych nagród za dobre zachowanie jest kluczowe. Ta rasa nie reaguje dobrze na surowe, karzące metody.
- Wczesny start – szkolenie powinno rozpocząć się jak najwcześniej, najlepiej już od 8. tygodnia życia, aby pies miał czas na naukę podstawowych komend, zasad oraz właściwej socjalizacji.
- Cierpliwość i wyrozumiałość – właściciele powinni być stanowczy, ale jednocześnie cierpliwi i wyrozumiali. Pies tej rasy może potrzebować więcej powtórzeń niż inne, bardziej posłuszne rasy.
Najważniejsze komendy: Ze względu na silny instynkt łowiecki, szczególnie ważne jest nauczenie psa solidnego przywołania oraz innych komend zapewniających jego bezpieczeństwo w różnych sytuacjach (Siad, Zostań, Do mnie, Zostaw to, Czekaj). Te komendy mogą uratować życie psa w sytuacjach zagrożenia.
Socjalizacja: Wczesna i szeroka socjalizacja z różnymi ludźmi, psami, zwierzętami oraz środowiskami jest niezbędna. Pomaga to w ukształtowaniu zrównoważonego, pewnego siebie psa, który dobrze radzi sobie w różnych sytuacjach.
Szkolenie grupowe: Zajęcia z doświadczonym trenerem lub szkolenie grupowe mogą być niezwykle korzystne dla tej rasy, ponieważ pozwalają na socjalizację z innymi psami, rozwijanie umiejętności oraz naukę w kontrolowanym, pozytywnym środowisku.
Aktywność umysłowa: Grand anglo-français blanc et orange doskonale reaguje na różnorodne formy aktywności umysłowej – zabawy węchowe, szukanie ukrytych przedmiotów, puzzle dla psów, nauka trików. Warto wprowadzać różne zadania i zabawy, aby utrzymać jego zainteresowanie, zaangażowanie oraz zapobiec znudzeniu.
Praca z instynktem łowieckim: Zamiast walczyć z naturalnym instynktem tropienia, warto go wykorzystać w pozytywny sposób – na przykład przez mantrailing, nosework czy symulowane polowania. To pozwala psu realizować swoje naturalne potrzeby w kontrolowany, akceptowalny sposób.
Z właściwym przewodnikiem, który poświęci czas i energię na szkolenie, Grand anglo-français blanc et orange może stać się dobrze wychowanym, posłusznym (w rozsądnych granicach) i szczęśliwym psem, który jednocześnie zachowuje swój naturalny, łowiecki charakter.
Właściwe odżywianie Grand anglo-français blanc et orange jest kluczowe dla jego zdrowia, kondycji fizycznej i ogólnego samopoczucia. Ze względu na bardzo dużą aktywność fizyczną oraz atletyczną budowę, rasa ta ma wysokie potrzeby energetyczne, dlatego dieta musi być odpowiednio zbilansowana i dostosowana do jego stylu życia.
Podstawowe zasady żywienia:
- Wysokiej jakości karma – warto wybierać karmy premium lub super premium, które zawierają wysokiej jakości białko zwierzęce jako pierwszy składnik, odpowiednią ilość tłuszczów oraz węglowodanów.
- Odpowiednie proporcje składników – dieta powinna zawierać około 25-30% białka, 15-20% tłuszczy oraz odpowiednią ilość węglowodanów, witamin i minerałów.
- Unikanie karm niskiej jakości – karmy zawierające sztuczne dodatki, konserwanty, barwniki oraz niskowartościowe składniki (mączki zwierzęce nieznanego pochodzenia, nadmiar zbóż) powinny być wykluczone.
Częstotliwość karmienia: Zaleca się karmienie psa dwa razy dziennie, w ustalonych porach (rano i wieczorem), aby utrzymać równowagę w jego diecie oraz zminimalizować ryzyko skrętu żołądka. Należy unikać jednego, dużego posiłku dziennie.
Kontrola porcji: Pies tej rasy ma tendencję do przejadania się, dlatego bardzo ważne jest kontrolowanie ilości jedzenia oraz unikanie pozostawiania mu jedzenia na cały dzień. Karmienie ad libitum (do woli) może prowadzić do otyłości i związanych z nią problemów zdrowotnych.
Urozmaicenie diety: Oprócz suchej karmy można urozmaicić dietę psa o:
- Świeże mięso (drób, wołowina, dziczyzna) – gotowane lub surowe (dieta BARF)
- Świeże warzywa (marchew, brokuły, szpinak, kabaczek) – jako zdrowy dodatek
- Owoce (jabłka, gruszki, jagody) – w umiarkowanych ilościach jako smakołyki
- Jajka – źródło białka i zdrowych tłuszczy
Dostęp do wody: Niezwykle ważne jest, aby pies miał stały dostęp do świeżej, czystej wody, szczególnie po intensywnej aktywności fizycznej. Odwodnienie może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
Unikanie przejadania przed aktywnością: Aby zminimalizować ryzyko skrętu żołądka, należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego bezpośrednio po posiłku – najlepiej odczekać 1-2 godziny przed aktywnością.
Dostosowanie diety do wieku i aktywności: Szczenięta, psy dorosłe i seniorzy mają różne potrzeby żywieniowe. Podobnie, psy bardzo aktywne (np. pracujące, sportowe) wymagają większej ilości kalorii niż psy o umiarkowanej aktywności. Warto konsultować się z weterynarzem w celu dostosowania diety do indywidualnych potrzeb psa.
Przy odpowiedniej diecie, kontroli porcji oraz dostosowaniu żywienia do stylu życia, Grand anglo-français blanc et orange może cieszyć się doskonałą kondycją, zdrową wagą i długim, aktywnym życiem.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Zwinny i sprawny myśliwy
- Czuły i lojalny wobec rodziny
- Doskonale dogaduje się z innymi psami
- Oryginalny i elegancki wygląd
- Silna i odporna konstytucja
- Niskie wymagania pielęgnacyjne
Wady
- Wymaga bardzo dużo ruchu codziennie
- Niezależna i uparta natura
- Nie nadaje się do życia w małych mieszkaniach
- Silny instynkt łowiecki
- Skłonny do ucieczek za tropem
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia Grand anglo-français blanc et orange sięga XIX wieku, kiedy to we Francji podjęto intensywne starania o rozwój doskonałych ras psów myśliwskich, które łączyłyby najlepsze cechy francuskich i angielskich gończych. Było to złote czasy dla hodowli psów myśliwskich w Europie, kiedy arystokracja i zamożne ziemiaństwo pasjonowali się polowaniami i poszukiwali idealnych psów do pracy w różnych warunkach terenowych.
Rasa ta powstała w wyniku starannego krzyżowania angielskich psów gończych, przede wszystkim Foxhoundów, z lokalnymi francuskimi rasami gończych, takimi jak Grand chien courant français (obecnie wymarły), Poitevin oraz inne lokalne odmiany. Celem było stworzenie psa, który łączyłby wytrwałość, szybkość i siłę angielskich Foxhoundów z doskonałym węchem, uporem i inteligencją francuskich gończych.
W tym kontekście gończy anglo-francuski biało-pomarańczowy jest jednym z trzech oficjalnie uznanych wariantów rasy Grand Anglo-Français, obok:
- Grand anglo-français tricolore (trójkolorowy)
- Grand anglo-français blanc et noir (czarno-biały)
Wszystkie trzy warianty dzielą wspólne pochodzenie i cechy charakteru, różniąc się jedynie umaszczeniem. Od samego początku rasy te były cenione za swoje wyjątkowe umiejętności myśliwskie oraz doskonałe zdolności do tropienia zwierzyny – zarówno drobnej (zające, lisy), jak i większej (jelenie, dziki).
W XX wieku, z uwagi na zmieniające się potrzeby myśliwych, zmniejszenie populacji dzikich zwierząt oraz rozwój innych form rekreacji, popularność tej rasy – podobnie jak innych gończych – zaczęła stopniowo maleć. Polowania na duże zwierzęta stały się mniej powszechne, a hodowla psów myśliwskich przestała być tak popularna jak w poprzednich stuleciach.
Pomimo tych zmian, Grand anglo-français blanc et orange wciąż znajduje się w czołówce ras psów myśliwskich we Francji, gdzie jest ceniony przez tradycyjnych myśliwych oraz pasjonatów historycznych ras. Hodowcy dbają o zachowanie czystości rasy oraz doskonałych cech myśliwskich, które uczyniły tę rasę sławną w przeszłości.
Współczesne psy tej rasy są wykorzystywane nie tylko do tradycyjnych polowań, ale również jako towarzysze rodzinne dla aktywnych osób, które doceniają ich energię, lojalność oraz niezwykłą historię. Choć nie jest to rasa powszechnie znana poza Francją, ci, którzy mają okazję poznać Grand anglo-français blanc et orange, doceniają jego wyjątkowe cechy i niepowtarzalny charakter.
Rasa została oficjalnie uznana przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) i jest klasyfikowana w grupie 6 (psy gończe i pokrewne), sekcja 1.1 (gończe duże), ze sprawdzianem pracy.
