
Gończy włoski krótkowłosy
Grupa FCI
6• FCI 337
Rozmiar
Średnie
Kraj Pochodzenia
IT
Wysokość
48-58 cm
Waga
18-28 kg
Długość Życia
10-15 lat
Temperament
Przegląd
Gończy włoski krótkowłosy, znany również jako Segugio Italiano a Pelo Raso, to wyjątkowa rasa psów o bogatej, wielowiekowej historii. Pochodzi z Włoch i od czasów starożytnych jest ceniona za swoje niezwykłe zdolności łowieckie oraz wszechstronność w polowaniu. Jego historia sięga czasów starożytnego Egiptu, gdzie prymitywne psy myśliwskie stały się przodkami współczesnych gończych włoskich. Feniccy kupcy przywieźli te niezwykłe zwierzęta na wybrzeża Morza Śródziemnego, gdzie trafiły do Włoch i dały początek obecnej rasie.
Liczne freski, rzeźby i malowidła z czasów dynastii egipskich faraonów przedstawiają psy niezwykle podobne do dzisiejszych gończych włoskich. Charakterystyczne zwisające uszy, będące znakiem zaawansowanej domestykacji, są widoczne już na tych starożytnych przedstawieniach. Możemy podziwiać sylwetki tych psów na posągach Diany Łowczyni w Muzeum w Neapolu oraz Diany z łukiem i strzałą w Muzeach Watykańskich. Zamek Borso d'Este z XVII wieku zawiera malowidła przedstawiające idealny typ współczesnego gończego włoskiego.
Ta rasa szczególnie wyróżnia się w polowaniu na zające i dziki, gdzie jej wyjątkowy węch, wytrzymałość i inteligencja sprawiają, że jest niezastąpionym towarzyszem dla myśliwych. Gończy włoski krótkowłosy to nie tylko doskonały pies roboczy – to także wspaniały kompan dla rodzin i aktywnych właścicieli. Łączy w sobie energię, odwagę i wytrzymałość z łagodnym, przyjaznym usposobieniem, co czyni go wszechstronnym psem zarówno do pracy, jak i towarzystwa.
Jest to pies średniej wielkości o eleganckiej, harmonijnej budowie ciała i krótkiej, łatwej w pielęgnacji sierści. Pomimo swojego łowieckiego przeznaczenia doskonale odnajduje się także jako pies towarzyszący – jest lojalny, oddany i szybko staje się pełnoprawnym członkiem rodziny. Jego inteligencja i chęć do współpracy sprawiają, że nawiązuje głęboką więź ze swoim właścicielem.
W kolejnych sekcjach tego przewodnika szczegółowo omówimy wszystkie aspekty życia z gończym włoskim krótkowłosym: zdrowie, pielęgnację, wymagania dotyczące ćwiczeń, metody treningu, optymalne żywienie, fascynującą historię rasy, szczegółowy opis wyglądu oraz temperamentu. Dzięki temu kompleksowemu przewodnikowi poznasz wszystkie unikalne cechy i zalety tej intrygującej rasy oraz dowiesz się, jak zapewnić swojemu czworonożnemu przyjacielowi najlepszą opiekę i jakość życia.
Gończy włoski krótkowłosy to pies o średnich proporcjach i harmonijnej budowie, która łączy w sobie elegancję z mocną, funkcjonalną konstrukcją ciała. Jego sylwetka jest dobrze zrównoważona, z mocnym szkieletem i dobrze rozwiniętą muskulaturą, co czyni go idealnym do długotrwałych polowań w trudnym terenie.
Wymiary i budowa ogólna: Wysokość w kłębie wynosi od 48 do 58 cm, a masa ciała oscyluje w granicach 18–28 kg. Te proporcje zapewniają psu odpowiednią zwinność i wytrzymałość podczas pracy w terenie. Konstrukcja ciała jest zwarta, ale nie ciężka – pies powinien sprawiać wrażenie lekkości i gibkości.
Sierść jest krótka, gładka i ściśle przylegająca do ciała, co nadaje psu schludny, elegancki wygląd oraz ułatwia poruszanie się w gęstych zaroślach podczas polowań. Krótka struktura włosa minimalizuje ryzyko zabrudzeń i ułatwia pielęgnację, co jest praktycznym atutem dla aktywnych właścicieli.
Głowa jest długoszłotna i wysmukła, z lekko wypukłą czaszką i wyraźnie zaznaczonym stopem. Proporcje głowy są harmonijne i typowe dla psów gończych. Uszy są długie, szerokie i zwisające, sięgające poza koniec kufy – to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów wyglądu rasy, nadający psu rozpoznawalny, szlachetny wyraz.
Oczy są duże, w kształcie migdałów, o ciemnobursztynowym kolorze, który nadaje spojrzeniu łagodny, przyjazny i inteligentny wyraz. Ciemne powieki podkreślają kształt oka i dodają głębi spojrzeniu.
Ogólnie rzecz biorąc, gończy włoski krótkowłosy prezentuje harmonijną, zrównoważoną budowę ciała, która idealnie łączy funkcjonalność psów roboczych z eleganckim, arystokratycznym wyglądem typowym dla włoskich ras myśliwskich.
Gończy włoski krótkowłosy charakteryzuje się stabilnym temperamentem i zrównoważonym usposobieniem, typowym dla psów roboczych o długiej tradycji współpracy z człowiekiem. Jest to pies o wyraźnej osobowości, który łączy w sobie cechy doskonałego myśliwego z cechami lojalnego towarzysza rodzinnego.
W relacji z właścicielem gończy włoski jest wyjątkowo lojalny, oddany i przywiązany. Tworzy głęboką więź emocjonalną ze swoim opiekunem i członkami rodziny, co czyni go doskonałym psem towarzyszącym. Jego oddanie przejawia się w chęci współpracy i gotowości do wykonywania zadań.
W kontakcie z obcymi osobami gończy włoski może być powściągliwy i ostrożny, co jest naturalną cechą psów roboczych. Nie jest nadmiernie towarzyski wobec nieznajomych, zachowuje dystans i potrzebuje czasu, aby zaakceptować nowe osoby. Nie oznacza to jednak agresji – raczej zdrowy instynkt i ostrożność.
Te psy są energiczne, pełne życia i wytrzymałe, co czyni je idealnymi towarzyszami dla aktywnych rodzin, które lubią spędzać czas na świeżym powietrzu. Ich silny instynkt łowiecki sprawia, że mogą być dość niezależne i samodzielne w podejmowaniu decyzji podczas pracy, co wymaga konsekwentnego, ale pozytywnego szkolenia od wczesnych miesięcy życia.
Gończy włoski doskonale sprawdza się w pracy zespołowej – to pies, który lubi współpracować z innymi psami podczas polowań, co czyni go odpowiednim do pracy w sforze. Ta cecha społeczna przekłada się również na pozytywne relacje z innymi zwierzętami domowymi, pod warunkiem właściwej socjalizacji.
W kontaktach z dziećmi gończy włoski jest zazwyczaj delikatny, cierpliwy i opiekuńczy, co czyni go doskonałym wyborem dla rodzin z dziećmi. Jego zrównoważony temperament i łagodność sprawiają, że toleruje dziecięce zabawy, choć zawsze należy nadzorować interakcje między psem a małymi dziećmi.
Podsumowując, gończy włoski krótkowłosy to pies o wielowymiarowym charakterze – połączeniu niezależności myśliwego, lojalności towarzysza i delikatności psa rodzinnego, co czyni go wszechstronną rasą dla doświadczonych, aktywnych właścicieli.
Gończy włoski krótkowłosy jest rasą ogólnie zdrową i wytrzymałą, co jest rezultatem wielowiekowej selekcji funkcjonalnej oraz naturalnego trybu życia psów roboczych. Niemniej jednak, jak każda rasa, może być podatna na pewne schorzenia, o których warto wiedzieć, aby zapewnić psu optymalne warunki życia i opiekę weterynaryjną.
Najczęściej występujące problemy zdrowotne:
- Dysplazja stawów biodrowych – schorzenie ortopedyczne polegające na nieprawidłowym rozwoju stawu biodrowego, które może prowadzić do bólu i ograniczenia ruchomości. Regularne badania ortopedyczne oraz kontrola masy ciała pomagają minimalizować ryzyko.
- Problemy okulistyczne – niektóre linie mogą być podatne na schorzenia oczu, takie jak zaćma czy progresywny zanik siatkówki (PRA). Regularne kontrole okulistyczne u weterynarza pozwalają na wczesne wykrycie problemów.
- Infekcje uszu – długie, zwisające uszy gończych mogą być podatne na infekcje, zwłaszcza przy niewystarczającej wentylacji. Regularna kontrola i czyszczenie uszu zapobiegają problemom.
Zalecenia dotyczące opieki zdrowotnej:
Kluczowe dla utrzymania gończego włoskiego w dobrej kondycji jest regularne monitorowanie stanu zdrowia poprzez wizyty u weterynarza – zalecane są coroczne kontrole profilaktyczne oraz aktualizacja szczepień ochronnych. Zdrowa, zbilansowana dieta dostosowana do poziomu aktywności oraz odpowiednia ilość ruchu to podstawowe elementy profilaktyki zdrowotnej.
Dodatkowym atutem tej rasy jest krótka sierść, która wymaga minimalnej pielęgnacji i nie sprzyja rozwojowi problemów skórnych. Regularne szczotkowanie pomaga monitorować stan skóry i wczesne wykrywanie ewentualnych zmian.
Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania genetyczne i zdrowotne rodziców przed rozrodem, co minimalizuje ryzyko dziedzicznych schorzeń. Wybierając szczeniaka, warto upewnić się, że pochodzi z linii z udokumentowanym zdrowiem przodków.
Podsumowując, przy odpowiedniej opiece, zdrowej diecie i regularnych kontrolach weterynaryjnych gończy włoski krótkowłosy może cieszyć się długim, zdrowym życiem, pozostając aktywnym i pełnym energii towarzyszem przez wiele lat.
Pielęgnacja gończego włoskiego krótkowłosego jest stosunkowo łatwa i mało czasochłonna, co czyni tę rasę doskonałym wyborem dla właścicieli preferujących psy o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych. Krótka, gładka sierść nie wymaga skomplikowanych zabiegów ani profesjonalnych strzyżeń.
Pielęgnacja sierści:
Regularne szczotkowanie raz w tygodniu za pomocą miękkiej szczotki lub rękawicy gumowej jest w zupełności wystarczające, aby usunąć martwe włosy, zanieczyszczenia oraz pobudzić krążenie skórne. Szczotkowanie pomaga również w utrzymaniu naturalnego połysku sierści oraz pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych problemów skórnych, kleszczy czy innych pasożytów.
W okresach zwiększonego linienia (wiosna i jesień) warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2–3 razy w tygodniu, aby skuteczniej usuwać obumarłe włosy i minimalizować ich ilość w domu.
Kąpiel powinna być przeprowadzana tylko w razie rzeczywistej potrzeby – zazwyczaj 3–4 razy w roku lub gdy pies jest silnie zabrudzony. Zbyt częste kąpiele mogą usunąć naturalne oleje ochronne ze skóry, prowadząc do wysuszenia i podrażnień. Należy używać łagodnych szamponów przeznaczonych specjalnie dla psów.
Pielęgnacja uszu:
Ze względu na długie, zwisające uszy gończych włoskich, regularna kontrola i czyszczenie uszu jest szczególnie ważne. Uszy należy sprawdzać przynajmniej raz w tygodniu pod kątem zaczerwienienia, nieprzyjemnego zapachu czy nadmiernego wydzielania woskowiny. Czyszczenie należy przeprowadzać delikatnie, używając specjalnych płynów do czyszczenia uszu dla psów oraz wacików lub gazików.
Pielęgnacja zębów:
Regularne szczotkowanie zębów – idealnie 2–3 razy w tygodniu – pomaga zapobiegać tworzeniu się kamienia nazębnego, problemom dziąsłowym oraz nieświeżemu oddechowi. Można używać psich szczoteczek i past do zębów lub alternatywnie specjalnych gryzaków dentystycznych.
Pielęgnacja pazurów:
Pazury należy regularnie kontrolować i przycinać w razie potrzeby – zazwyczaj raz w miesiącu. Aktywne psy często ścierają pazury naturalnie podczas biegania po twardych powierzchniach, ale warto regularnie sprawdzać ich długość.
Ogólnie rzecz biorąc, gończy włoski krótkowłosy ma minimalne wymagania pielęgnacyjne, co czyni go praktycznym wyborem dla zapracowanych właścicieli, którzy cenią sobie prostotę i nie mają czasu na skomplikowane zabiegi kosmetyczne.
Gończy włoski krótkowłosy to rasa o wysokich wymaganiach dotyczących aktywności fizycznej, co jest bezpośrednim wynikiem jej historycznego przeznaczenia jako psa myśliwskiego. Te psy zostały wyhodowane do długotrwałych, wytężonych polowań w trudnym terenie, dlatego ich energia i wytrzymałość wymagają codziennego ujścia w formie intensywnych ćwiczeń.
Minimalne wymagania dotyczące ruchu:
Gończy włoski potrzebuje przynajmniej 1,5–2 godzin aktywnej aktywności fizycznej dziennie. Nie wystarczą spokojne, krótkie spacery po okolicy – ten pies potrzebuje intensywnego wysiłku, który pozwoli mu spalić nagromadzoną energię i zaspokoić naturalne instynkty.
Zalecane formy aktywności:
- Długie spacery i wędrówki – codzienne, energiczne spacery w terenie zróżnicowanym, najlepiej w lasach lub na obszarach naturalnych, gdzie pies może wykorzystać swój węch i instynkt tropienia.
- Bieganie – gończy włoski to doskonały towarzysz do joggingu czy jazdy na rowerze. Uwielbia biegać i może towarzyszyć aktywnym właścicielom podczas długich treningów.
- Zabawy w aportowanie – rzucanie piłki, frisbee czy innych zabawek to doskonały sposób na aktywizację psa i budowanie więzi.
- Tropy i gry węchowe – aktywności wykorzystujące naturalny instynkt tropienia (np. ukrywanie smakołyków, ślady zapachowe) są doskonałą formą stymulacji mentalnej i fizycznej.
- Sporty psie – gończy włoski może odnaleźć się w takich dyscyplinach jak canicross (bieganie z psem), agility czy mantrailing (tropienie śladów zapachowych).
Dostęp do terenów otwartych:
Idealnie gończy włoski powinien mieć regularny dostęp do dużych, ogrodzonych obszarów, gdzie może swobodnie biegać, eksplorować i korzystać ze swojego naturalnego instynktu tropienia. Ogrodzenie jest istotne ze względu na silny instynkt łowiecki – pies może ruszyć tropem i oddalić się, ignorując wołanie.
Konsekwencje braku wystarczającej aktywności:
Niedobór ruchu i stymulacji może prowadzić do poważnych problemów behawioralnych, takich jak:
- Nadmierne szczekanie i wycie
- Destrukcyjne zachowania (niszczenie mebli, przedmiotów)
- Nadpobudliwość i niemożność się uspokoić
- Problemy z nadwagą i otyłością
- Frustracja i stres
Podsumowując, gończy włoski krótkowłosy to rasa dla aktywnych właścicieli, którzy lubią spędzać czas na świeżym powietrzu i są gotowi poświęcić znaczną część dnia na zapewnienie psu odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji. Dla właściwej osoby będzie to doskonały, energiczny towarzysz przygód.
Trenowanie gończego włoskiego krótkowłosego może być satysfakcjonującym i przyjemnym doświadczeniem, ale wymaga od właściciela cierpliwości, konsekwencji i zrozumienia specyfiki rasy. Te psy są inteligentne i chętne do pracy, jednak ich niezależna natura oraz silny instynkt łowiecki mogą stanowić wyzwanie dla niedoświadczonych właścicieli.
Kluczowe cechy wpływające na trening:
Gończy włoski jest inteligentnym psem roboczym, który szybko przyswaja nowe umiejętności, ale jednocześnie charakteryzuje się pewną dozą niezależności i samodzielności w podejmowaniu decyzji – cecha ceniona podczas polowań, ale mogąca utrudniać trening posłuszeństwa. Pies ten może czasem wykazywać upór, zwłaszcza gdy wyczuje interesujący trop.
Zalecane metody szkoleniowe:
Najskuteczniejsze są pozytywne metody treningowe oparte na wzmocnieniu pozytywnym – nagradzaniu pożądanych zachowań smakołykami, pochwałami głosowymi, zabawą lub głaskaniem. Gończy włoski nie reaguje dobrze na kary czy metody oparte na dominacji – takie podejście może prowadzić do utraty zaufania i pogorszenia relacji z właścicielem.
Wczesna socjalizacja i szkolenie:
Kluczowe jest rozpoczęcie treningu i socjalizacji od wczesnych miesięcy życia szczeniaka. Młody gończy powinien być systematycznie zapoznawany z różnymi:
- Ludźmi (różne wiek, wygląd, zachowania)
- Innymi psami i zwierzętami
- Dźwiękami i bodźcami środowiskowymi
- Miejscami i sytuacjami
Wczesna socjalizacja pomaga wykształcić pewność siebie, zrównoważenie i zdolność adaptacji do różnych sytuacji, co jest fundamentem dobrze wychowanego psa.
Podstawowe komendy i posłuszeństwo:
Trening powinien obejmować opanowanie podstawowych komend, takich jak: Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć, Zostaw. Szczególnie ważna jest komenda przywoławcza Do mnie, ze względu na silny instynkt łowiecki – pies musi nauczyć się wracać na zawołanie, nawet gdy jest pochłonięty tropieniem.
Sesje treningowe:
Najskuteczniejsze są krótkie, regularne sesje (10–15 minut) przeprowadzane codziennie. Gończy włoski może szybko stracić zainteresowanie monotonnymi, długimi sesjami, dlatego ważna jest różnorodność ćwiczeń oraz utrzymanie wysokiej motywacji poprzez nagrody.
Budowanie więzi:
Dobry trening to nie tylko nauka komend – to przede wszystkim budowanie głębokiej więzi i zaufania między psem a właścicielem. Wspólne treningi, zabawy i aktywności wzmacniają relację i sprawiają, że pies chętniej współpracuje.
Wyzwania i rozwiązania:
Jeśli gończy wykazuje nadmierną niezależność czy ignoruje komendy, warto skonsultować się z profesjonalnym trenerem specjalizującym się w psach gończych. Doświadczony trener pomoże dostosować metody do indywidualnego charakteru psa.
Podsumowując, gończy włoski krótkowłosy to inteligentny i zdolny uczeń, który przy właściwym podejściu – pozytywnych metodach, konsekwencji i cierpliwości – może osiągnąć wysoki poziom posłuszeństwa i stać się doskonale wyszkolonym towarzyszem.
Odpowiednie żywienie jest fundamentem zdrowia, kondycji i długowieczności gończego włoskiego krótkowłosego. Ze względu na jego wysoki poziom aktywności fizycznej oraz specyficzne potrzeby psów roboczych, dieta musi być starannie zaplanowana i dostosowana do indywidualnych wymagań.
Podstawowe zasady żywienia:
Gończy włoski powinien otrzymywać wysokiej jakości karmę, która jest zbilansowana pod względem składników odżywczych i dostosowana do jego wieku, masy ciała oraz poziomu aktywności. Jakość karmy ma kluczowe znaczenie – niskojakościowe produkty pełne wypełniaczy, sztucznych dodatków i ubogich źródeł białka mogą prowadzić do problemów trawiennych, alergii skórnych oraz długoterminowych schorzeń.
Główne składniki diety:
- Białko – fundamentalny składnik diety psów aktywnych. Źródłem powinno być wysokiej jakości mięso (kurczak, wołowina, ryby, indyk). Zawartość białka w karmie powinna wynosić 22–28% dla psów dorosłych oraz 25–30% dla szczeniąt.
- Tłuszcze – dostarczają energii oraz wspierają wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Zawartość tłuszczu powinna wynosić około 12–18% dla psów aktywnych.
- Węglowodany – źródło energii oraz błonnika wspierającego trawienie. Najlepsze źródła to ryż brązowy, owies, bataty oraz warzywa.
- Witaminy i minerały – niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, zdrowia kości, stawów oraz układu odpornościowego.
Częstotliwość i wielkość posiłków:
Zaleca się karmienie dorosłego gończego włoskiego dwa razy dziennie – rano i wieczorem. Podział dziennej porcji na dwa posiłki pomaga utrzymać stabilny poziom energii, wspiera trawienie oraz minimalizuje ryzyko skrętu żołądka, który może występować u aktywnych psów średnich rozmiarów.
Wielkość porcji powinna być dostosowana do:
- Masy ciała psa (18–28 kg)
- Poziomu aktywności (bardzo aktywne psy potrzebują więcej kalorii)
- Wieku (szczenięta i młode psy potrzebują więcej energii)
- Stanu zdrowia
Kontrola masy ciała:
Regularne monitorowanie wagi oraz kondycji fizycznej jest kluczowe dla zapobiegania nadwadze lub niedowadze. Gończy włoski powinien mieć widoczną talię oraz wyczuwalne żebra pod cienką warstwą tłuszczu. Nadwaga może prowadzić do problemów ze stawami, sercowo-naczyniowych oraz obniżenia wydolności fizycznej.
Dostęp do wody:
Czysta, świeża woda powinna być zawsze dostępna, szczególnie po intensywnych ćwiczeniach czy w ciepłe dni. Odpowiednie nawodnienie jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, termoregulacji oraz zdrowia nerek.
Suplementacja:
Dla aktywnych psów roboczych warto rozważyć suplementację glukosaminy i chondroityny dla wsparcia zdrowia stawów oraz kwasów omega-3 dla zdrowej skóry, sierści i układu odpornościowego. Wszelką suplementację warto skonsultować z weterynarzem.
Czego unikać:
Należy unikać:
- Karmy niskiej jakości pełnej wypełniaczy i sztucznych dodatków
- Karmienia resztkami ze stołu (wiele produktów dla ludzi jest szkodliwych dla psów)
- Nadmiernego przekarmiania smakołykami (max 10% dziennej wartości kalorycznej)
- Nagłych zmian diety (zmiany powinny być stopniowe przez 7–10 dni)
Podsumowując, zbilansowana, wysokojakościowa dieta dostosowana do poziomu aktywności oraz regularne monitorowanie kondycji fizycznej to podstawa utrzymania gończego włoskiego krótkowłosego w optymalnym zdrowiu przez wiele lat aktywnego życia.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Wyjątkowy węch i zdolności tropicielskie
- Wysoka wytrzymałość i energia
- Łagodne i przyjazne usposobienie
- Łatwość pielęgnacji krótkiej sierści
- Lojalność i oddanie właścicielowi
- Doskonały do pracy w zespole
Wady
- Wymaga bardzo dużo ruchu i aktywności
- Silny instynkt łowiecki może utrudniać przywołanie
- Powściągliwy wobec obcych
- Może wykazywać upór podczas treningu
- Potrzebuje doświadczonego właściciela
Oceny behawioralne
Historia rasy
Gończy włoski krótkowłosy, znany jako Segugio Italiano a Pelo Raso, posiada niezwykle bogatą i fascynującą historię sięgającą epoki starożytnej, co czyni go jedną z najstarszych ras psów myśliwskich w Europie. Jego korzenie można prześledzić aż do starożytnego Egiptu, gdzie prymitywne psy myśliwskie były wykorzystywane do polowań na dziką zwierzynę już tysiące lat temu.
Starożytne pochodzenie:
Gończy włoski jest prawdopodobnie bezpośrednim potomkiem prymitywnych psów gończych ze starożytnego Egiptu. Te psy były cenione za swój wyjątkowy węch, wytrzymałość oraz zdolności tropicielskie. Zostały one wprowadzone na wybrzeża Morza Śródziemnego przez fenickich kupców, którzy prowadzili intensywny handel morski i przemieszczali zwierzęta między różnymi portami.
Dowody archeologiczne i artystyczne potwierdzają obecność psów o cechach bardzo podobnych do współczesnych gończych włoskich już w starożytności. Liczne rysunki, freski i rzeźby wykonane pod rządami różnych dynastii egipskich faraonów przedstawiają psy o charakterystycznych cechach: zwisających uszach (znak zaawansowanej domestykacji), wysmukłej budowie oraz proporcjach typowych dla psów gończych.
Obecność w sztuce europejskiej:
Po dotarciu do Włoch rasa ta szybko zyskała popularność wśród arystokracji i myśliwych. Psy o typie i budowie zgodnej z dzisiejszym gończym włoskim można zobaczyć na:
- Posągach Diany Łowczyni w Muzeum Narodowym w Neapolu
- Rzeźbie Diany z łukiem i strzałą w Muzeach Watykańskich
- Malowidłach w zamku Borso d'Este z XVII wieku, które przedstawiają idealny typ współczesnego Segugio
Te artystyczne przedstawienia dowodzą, że rasa zachowała swoje podstawowe cechy anatomiczne przez wieki, co świadczy o jej stabilności genetycznej oraz trwałości selekcji funkcjonalnej.
Rozwój we Włoszech:
Po przybyciu na półwysep apeniński gończy włoski stał się integralną częścią włoskiej tradycji łowieckiej. Przez stulecia był wykorzystywany głównie do polowania na zające oraz dziki, gdzie jego wyjątkowy węch, wytrzymałość, szybkość oraz zdolność do pracy w trudnym terenie czynią go niezastąpionym. Rasa rozwijała się w różnych regionach Włoch, co doprowadziło do powstania dwóch odmian: krótkowłosej (a pelo raso) oraz szorstkowłosej (a pelo forte).
Uznanie przez FCI:
Gończy włoski został oficjalnie uznany przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) i sklasyfikowany w grupie 6 (psy gończe i rasy pokrewne), sekcji 1.2 (gończe średniej wielkości). Standard rasy został ostatecznie zatwierdzony w 2015 roku, co potwierdza międzynarodowe uznanie i ustalone wzorce rasowe.
Współczesność:
Dziś gończy włoski krótkowłosy pozostaje popularną rasą we Włoszech, szczególnie wśród myśliwych, którzy cenią jego zdolności robocze. Poza Italią rasa jest mniej znana, ale stopniowo zyskuje uznanie w innych krajach europejskich jako doskonały pies roboczy oraz towarzysz dla aktywnych rodzin.
Podsumowując, gończy włoski krótkowłosy to rasa o wielowiekowej, nieprzerwanej tradycji, która łączy starożytne dziedzictwo egipskich psów myśliwskich z włoską kulturą łowiecką. Jego historia, zachowane cechy anatomiczne oraz funkcjonalność czynią go żywym dziedzictwem historii kynologii.



