
Lapinporokoira
Grupa FCI
5• FCI 284
Rozmiar
Średnie
Kraj Pochodzenia
FI
Wysokość
43-54 cm
Waga
20-30 kg
Długość Życia
11-13 lat
Temperament
Przegląd
Lapoński pies pasterski, znany również jako Lapinporokoira, to fascynująca rasa łącząca w sobie historię, inteligencję i pracowitość. Pochodząca z zimnych terenów Finlandii, ta rasa została ukształtowana przez Lapończyków, którzy wykorzystywali jej niezwykłe umiejętności do wypasu reniferów. Czy wiesz, że wzorzec FCI nr 284 dla tej rasy został oficjalnie uznany już w 1966 roku? To właśnie wtedy odkryto, że istnieją dwie odrębne rasy psów pasterskich pochodzących z Laponii, z których jedna to nasz bohater – Lapinporokoira.
Lapinporokoira to pies średniej wielkości o mocnej budowie i imponującej, długiej sierści przystosowanej do surowego klimatu arktycznego. Co ciekawe, ich długość ciała jest zazwyczaj o około 10% większa niż wysokość w kłębie, co nadaje im charakterystyczny, wydłużony wygląd idealnie przystosowany do życia w trudnych warunkach klimatycznych. Zarówno samce, jak i samice tej rasy prezentują wyraźnie zaznaczone cechy płciowe, co dodaje im uroku i różnorodności w wyglądzie.
Pod względem temperamentu Lapoński pies pasterski jest nie tylko przyjacielski, ale także pełen energii i posłuszny. Jego inteligencja oraz chęć do współpracy z człowiekiem czynią go doskonałym kompanem, zwłaszcza dla aktywnych rodzin. To pies, który uwielbia szczekać podczas pracy, co czyni go świetnym psem stróżującym. Jednak, jak każda rasa, wymaga konsekwentnego podejścia w szkoleniu oraz cierpliwości ze strony właściciela. Lapoński pies pasterski to także pies potrzebujący dużo ruchu, co czyni go idealnym towarzyszem dla osób prowadzących aktywny tryb życia.
Ich piękna, gęsta sierść, choć stanowi ogromny atut, wymaga regularnej pielęgnacji, aby zachować jej zdrowy wygląd. Jest również bardzo odporna na zimno, co jest niewątpliwą zaletą w chłodniejszych klimatach. Natomiast w gorące dni ich gęsta sierść może stanowić wyzwanie, dlatego warto zwrócić na to szczególną uwagę. Lapinporokoira doskonale dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami, jeśli tylko zostanie odpowiednio wprowadzony do nowego środowiska. To wszystko sprawia, że jest nie tylko doskonałym psem pasterskim, ale również oddanym towarzyszem rodziny. Zapraszam do dalszego odkrywania tej niezwykłej rasy w kolejnych sekcjach naszego przewodnika, gdzie zgłębimy tematy zdrowia, pielęgnacji, treningu i wiele innych.
Lapoński pies pasterski posiada charakterystyczny wygląd, który odzwierciedla jego przystosowanie do trudnych warunów klimatycznych północnej Skandynawii. Psy te są średniej wielkości, o solidnej budowie, z mocnym kośćcem i dobrze umięśnionym ciałem. Ich długość ciała jest zazwyczaj o 10% większa niż wysokość w kłębie, co nadaje im wydłużony, harmonijny wygląd. Idealna wysokość w kłębie wynosi około 51 cm dla samców i 46 cm dla samic, przy czym głębokość klatki piersiowej stanowi około połowy wysokości w kłębie.
Lapoński pies pasterski ma gęstą, podwójną sierść, która jest odporna na wodę i zimno. Włos okrywowy jest długi, prosty i szorstki w dotyku, a podszycie jest delikatne i wyjątkowo gęste. Najczęściej występujące umaszczenie to czarne w różnych odcieniach z jaśniejszymi akcentami, a także szare lub ciemnobrązowe. Dopuszczalne są również białe znaczenia na szyi, klatce piersiowej i kończynach, które dodają psu charakteru.
Ich oczy są ciemne, owalne i mają bystry, inteligentny wyraz. Uszy są średniej długości, stojące i szeroko rozstawione, co nadaje psu czujny wygląd. Ogon jest średniej długości, nisko osadzony i pokryty gęstym włosem – w spoczynku zwisa luźno, a w ruchu jest luźno zwinięty nad grzbietem. Głowa jest wydłużona, przy czym kufa jest nieco krótsza niż czaszkowa część głowy. Lapoński pies pasterski to pies, który nie tylko wygląda imponująco, ale również posiada cechy fizyczne czyniące go idealnym towarzyszem dla rodzin i pasjonatów aktywności na świeżym powietrzu.
Lapoński pies pasterski ma złożoną osobowość, która czyni go wyjątkowym towarzyszem. Psy te są przyjacielskie, spokojne i energiczne, a także bardzo przywiązane do swoich właścicieli. Lapońskie psy pasterskie są znane z tego, że są bardzo towarzyskie i doskonale dogadują się z dziećmi, co czyni je wspaniałymi psami rodzinnymi. Są energiczne i uwielbiają zabawę, jednak potrzebują również czasu na odpoczynek i regenerację.
Ich temperament jest stabilny i zrównoważony, ale mogą być nieco nieufne wobec obcych, co czyni je dobrymi psami stróżującymi. Lapoński pies pasterski jest również znany z tego, że jest bardzo wokalny – często szczeka, zwłaszcza podczas pracy lub gdy czuje, że coś jest nie tak. Właściciele powinni być przygotowani na to, że pies ten potrzebuje regularnej interakcji z innymi psami i ludźmi, aby uniknąć problemów behawioralnych związanych z lękiem, nudą czy terytorialnością.
Lapoński pies pasterski ma również naturalne instynkty pasterskie i tendencję do samodzielnego myślenia, dlatego ważne jest, aby właściciele uczyli go komendy powrotu i zapewniali mu bezpieczną przestrzeń do zabawy. Właściwa socjalizacja od najmłodszych lat oraz konsekwentne szkolenie są kluczowe dla zapewnienia, że pies rozwija się w zrównoważony i zdrowy sposób, a jego zachowanie będzie pożądane w różnych sytuacjach życiowych.
Lapoński pies pasterski jest ogólnie zdrową rasą, znaną ze swojej odporności i długowieczności. Średnia długość życia tej rasy wynosi od 11 do 14 lat, co jest dość typowe dla psów średniej wielkości. Rasa ta nie jest szczególnie podatna na konkretne choroby genetyczne, jednak jak w przypadku każdej rasy, istnieją pewne schorzenia, na które właściciele powinni zwracać uwagę.
Do najczęstszych problemów zdrowotnych u Lapońskich psów pasterskich należą dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, co może prowadzić do bólu i trudności w poruszaniu się, szczególnie w starszym wieku. Ponadto, ze względu na swoją gęstą sierść i charakterystyczne stojące uszy, psy te mogą być podatne na infekcje uszu, szczególnie jeśli ich uszy nie są regularnie kontrolowane i czyszczone.
Właściwe żywienie oraz regularna aktywność fizyczna są kluczowe dla utrzymania zdrowia Lapońskiego psa pasterskiego. Otyłość może być problemem, jeśli pies nie ma wystarczającej ilości ruchu lub jest karmiony niskiej jakości pokarmem. Dlatego ważne jest, aby właściciele dbali o zdrową dietę i zapewniali swojemu psu odpowiednią ilość ruchu, co pozwoli na długie i zdrowe życie. Regularne wizyty u weterynarza oraz szczepienia ochronne również odgrywają istotną rolę w profilaktyce zdrowotnej.
Pielęgnacja Lapońskiego psa pasterskiego jest niezbędna, aby utrzymać jego sierść w dobrym stanie oraz zapewnić mu komfort i zdrowie. Rasa ta ma podwójną sierść, składającą się z długiego, prostego włosa okrywowego oraz gęstego podszycia, co czyni ją odporną na trudne warunki atmosferyczne i zimno.
Właściciele powinni regularnie szczotkować swoje psy przynajmniej raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i zapobiec matowieniu sierści. W okresie wiosennym i jesiennym, gdy pies intensywnie linieje, szczotkowanie powinno być znacznie częstsze – nawet codziennie – aby zredukować ilość włosów w domu i utrzymać sierść w najlepszej kondycji. Warto używać specjalistycznych narzędzi, takich jak szczotki typu slicker, narzędzia do usuwania podszycia (furminator) czy metalowe grzebienie, które pomogą w utrzymaniu sierści w optymalnym stanie.
Po długich spacerach, szczególnie w trudnych warunkach pogodowych lub na błotnistych terenach, warto sprawdzić, czy sierść nie jest brudna lub mokra, a w przypadku potrzeby należy dokładnie wysuszyć i oczyścić psa. Regularne kontrolowanie i czyszczenie uszu jest również ważne, aby zapobiec infekcjom. Właściwa pielęgnacja nie tylko poprawia wygląd psa, ale także pomaga w monitorowaniu jego zdrowia, ponieważ właściciele mogą zauważyć wszelkie zmiany w skórze czy sierści, które mogą wskazywać na problemy zdrowotne, takie jak alergie czy pasożyty.
Lapoński pies pasterski to rasa, która wymaga dużej ilości ruchu i regularnej aktywności fizycznej. Psy te są energiczne i potrzebują codziennych spacerów oraz zabaw, aby utrzymać zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zadowolenie. Idealnie nadają się dla aktywnych właścicieli, którzy mogą zapewnić im codzienną dawkę ćwiczeń i stymulacji umysłowej.
Właściciele powinni dążyć do tego, aby ich Lapoński pies pasterski miał przynajmniej godzinę intensywnego wysiłku fizycznego każdego dnia. Mogą to być długie spacery, bieganie, wędrówki górskie czy zabawy z innymi psami. Pies ten uwielbia również pracować, więc wszelkiego rodzaju zajęcia, które angażują jego umysł i ciało, będą dla niego korzystne i satysfakcjonujące.
Lapoński pies pasterski ma naturalne instynkty pasterskie, więc wszelkie zajęcia związane z treningiem posłuszeństwa, agility, frisbee czy nawet herding (trening pasterski) będą dla niego doskonałym sposobem na spożytkowanie energii i rozwijanie naturalnych talentów. Ważne jest, aby unikać monotonii w ćwiczeniach, ponieważ pies ten szybko się nudzi i może rozwijać niepożądane zachowania.
Właściciele powinni również pamiętać, że Lapoński pies pasterski nie toleruje dobrze długotrwałego pozostawania w zamknięciu, dlatego powinien mieć regularny dostęp do otwartych przestrzeni, gdzie może biegać, eksplorować i wyrażać swoje naturalne instynkty. Dobrze ogrodzone podwórko lub regularne wizyty w parku będą idealnym rozwiązaniem.
Szkolenie Lapońskiego psa pasterskiego wymaga cierpliwości, konsekwencji i pewności siebie ze strony właściciela. Rasa ta jest inteligentna i chętnie uczy się nowych komend, jednak wymaga stałego kierowania i pozytywnego wzmocnienia. Właściciele powinni unikać surowych metod szkoleniowych, ponieważ mogą one prowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak wycofanie się, brak zaufania czy nawet agresja obronna.
Zamiast tego lepiej skupić się na pozytywnym wzmocnieniu, nagradzaniu psa za dobre zachowanie smakołykami, pochwałami lub zabawą. Szkolenie powinno być zabawne i angażujące, aby przyciągnąć uwagę psa i utrzymać jego zainteresowanie. Lapoński pies pasterski ma tendencję do bycia samodzielnym i niezależnym w myśleniu, dlatego ważne jest, aby właściciel był stanowczy i konsekwentny w swoich wymaganiach, nie dopuszczając do niekonsekwencji w egzekwowaniu zasad.
W miarę postępów w szkoleniu można wprowadzać bardziej zaawansowane komendy i sztuczki, co pozwoli psu na rozwijanie swoich umiejętności i inteligencji. Oprócz podstawowego posłuszeństwa (takich jak komendy: Siad, Zostań, Do mnie, Leżeć), Lapoński pies pasterski jest również świetnym kandydatem do zajęć takich jak agility, obedience czy nosework, co pozwala na dalsze rozwijanie jego talentów i naturalnych instynktów pasterskich.
Właściwe szkolenie nie tylko pomaga w utrzymaniu psa w dobrej kondycji psychicznej, ale także wzmacnia więź między psem a właścicielem. Socjalizacja od szczenięcego wieku jest również kluczowa – pies powinien być regularnie wystawiany na kontakt z różnymi ludźmi, psami i środowiskami, aby rozwinąć zrównoważony i pewny siebie charakter.
Prawidłowe żywienie Lapońskiego psa pasterskiego jest kluczowe dla jego zdrowia, energii i dobrego samopoczucia. Rasa ta ma tendencję do otyłości, zwłaszcza jeśli nie ma wystarczającej ilości ruchu lub jest karmiona niskiej jakości pokarmem z nadmiarem węglowodanów i tłuszczów.
Właściciele powinni wybierać wysokiej jakości karmy, które są dostosowane do potrzeb energetycznych psa oraz jego wieku i poziomu aktywności. Dla Lapońskiego psa pasterskiego, który jest aktywny i pełen energii, najlepiej sprawdzają się karmy bogate w białko pochodzenia zwierzęcego oraz zdrowe tłuszcze, co wspomaga ich energię, kondycję mięśniową i ogólną kondycję zdrowotną. Karma powinna być dostosowana do wieku (szczenięca, dla dorosłych, senior), wagi oraz poziomu aktywności psa.
Ponadto warto wprowadzić do diety świeże warzywa i owoce, które dostarczą dodatkowych składników odżywczych, witamin i błonnika. Właściciele powinni również kontrolować ilość podawanych smakołyków, aby nie przekroczyć dziennej dawki kalorii – nagrody treningowe powinny stanowić nie więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego.
Regularne posiłki o stałych porach (najlepiej dwa razy dziennie dla dorosłych psów) pomogą utrzymać zdrową wagę i zapewnią psu stabilny poziom energii przez cały dzień. Ważne jest również, aby pies miał stały dostęp do świeżej wody, szczególnie po intensywnym wysiłku fizycznym lub w cieplejsze dni. Dzięki odpowiedniemu żywieniu Lapoński pies pasterski będzie zdrowy, pełen energii i zadowolony, co wpłynie na jego samopoczucie oraz zachowanie.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Przyjacielski i towarzyski charakter
- Łatwy w szkoleniu i posłuszny
- Świetny pies stróżujący
- Doskonała odporność na zimno
- Energiczny i wytrzymały
Wady
- Wymaga dużej ilości ruchu codziennie
- Potrzebuje regularnej pielęgnacji sierści
- Może źle znosić upały i wysokie temperatury
- Intensywne linienie dwa razy w roku
Oceny behawioralne
Historia rasy
Lapoński pies pasterski ma długą i bogatą historię, która sięga setek lat wstecz. Rasa ta została stworzona przez Lapończyków – rdzennych mieszkańców północnej Skandynawii – którzy od wieków korzystali z psów do wypasu i ochrony reniferów. Te psy, należące do typu spitz, były niezbędne w codziennym życiu Lapończyków, pomagając im w pracy związanej z hodowlą reniferów, co jest kluczowym elementem ich kultury, tradycji i przetrwania w surowych warunkach klimatycznych.
W latach 50. XX wieku rozpoczęto oficjalną rejestrację Lapońskiego psa pasterskiego w księgach ras. W tym czasie zarówno nowoczesny fiński lapphund (Suomenlapinkoira), jak i Lapinporokoira były jeszcze uznawane za jedną rasę. Jednak w dniu 10 grudnia 1966 roku Lapoński pies pasterski został oficjalnie oddzielony i uznany za odrębną rasę, ponieważ zauważono, że istnieją dwie różne rasy psów pasterskich reniferów o odmiennych cechach fizycznych i behawioralnych.
Rasa zyskała na popularności w latach 50. i 60. XX wieku, kiedy lokalni hodowcy zaczęli próbować odtworzyć i zachować oryginalnego Lapońskiego psa pasterskiego, którego populacja ucierpiała podczas zniszczeń wojennych II wojny światowej. Dziś Lapoński pies pasterski cieszy się uznaniem jako doskonały pies pasterski oraz wierny towarzysz rodziny nie tylko w Finlandii, ale również w innych krajach.
Ich wyjątkowe umiejętności, wytrzymałość i wierność sprawiają, że są cenionymi psami w wielu domach na całym świecie, a ich historia jako psów pasterskich reniferów jest nadal żywa i stanowi integralną część ich charakteru i przeznaczenia. Rasa została oficjalnie uznana przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) pod numerem 284 i zaklasyfikowana do Grupy 5 (Szpice i psy typu pierwotnego), Sekcji 3 (Nordyckie psy stróżujące i pasterskie).



