Lapinporokoira

Lapinporokoira

FCI #284Uznanie FCI: 1999Standard PLStandard EN

Grupa FCI

5FCI 284

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

FI

Wysokość

43-54 cm

Waga

20-30 kg

Długość Życia

11-13 lat

Temperament

CzułyFiglarnyInteligentny

Przegląd

Lapoński pies pasterski, znany również jako Lapinporokoira, to fascynująca rasa łącząca w sobie historię, inteligencję i pracowitość. Pochodząca z zimnych terenów Finlandii, ta rasa została ukształtowana przez Lapończyków, którzy wykorzystywali jej niezwykłe umiejętności do wypasu reniferów. Czy wiesz, że wzorzec FCI nr 284 dla tej rasy został oficjalnie uznany już w 1966 roku? To właśnie wtedy odkryto, że istnieją dwie odrębne rasy psów pasterskich pochodzących z Laponii, z których jedna to nasz bohater – Lapinporokoira.

Lapinporokoira to pies średniej wielkości o mocnej budowie i imponującej, długiej sierści przystosowanej do surowego klimatu arktycznego. Co ciekawe, ich długość ciała jest zazwyczaj o około 10% większa niż wysokość w kłębie, co nadaje im charakterystyczny, wydłużony wygląd idealnie przystosowany do życia w trudnych warunkach klimatycznych. Zarówno samce, jak i samice tej rasy prezentują wyraźnie zaznaczone cechy płciowe, co dodaje im uroku i różnorodności w wyglądzie.

Pod względem temperamentu Lapoński pies pasterski jest nie tylko przyjacielski, ale także pełen energii i posłuszny. Jego inteligencja oraz chęć do współpracy z człowiekiem czynią go doskonałym kompanem, zwłaszcza dla aktywnych rodzin. To pies, który uwielbia szczekać podczas pracy, co czyni go świetnym psem stróżującym. Jednak, jak każda rasa, wymaga konsekwentnego podejścia w szkoleniu oraz cierpliwości ze strony właściciela. Lapoński pies pasterski to także pies potrzebujący dużo ruchu, co czyni go idealnym towarzyszem dla osób prowadzących aktywny tryb życia.

Ich piękna, gęsta sierść, choć stanowi ogromny atut, wymaga regularnej pielęgnacji, aby zachować jej zdrowy wygląd. Jest również bardzo odporna na zimno, co jest niewątpliwą zaletą w chłodniejszych klimatach. Natomiast w gorące dni ich gęsta sierść może stanowić wyzwanie, dlatego warto zwrócić na to szczególną uwagę. Lapinporokoira doskonale dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami, jeśli tylko zostanie odpowiednio wprowadzony do nowego środowiska. To wszystko sprawia, że jest nie tylko doskonałym psem pasterskim, ale również oddanym towarzyszem rodziny. Zapraszam do dalszego odkrywania tej niezwykłej rasy w kolejnych sekcjach naszego przewodnika, gdzie zgłębimy tematy zdrowia, pielęgnacji, treningu i wiele innych.

Lapoński pies pasterski posiada charakterystyczny wygląd, który odzwierciedla jego przystosowanie do trudnych warunów klimatycznych północnej Skandynawii. Psy te są średniej wielkości, o solidnej budowie, z mocnym kośćcem i dobrze umięśnionym ciałem. Ich długość ciała jest zazwyczaj o 10% większa niż wysokość w kłębie, co nadaje im wydłużony, harmonijny wygląd. Idealna wysokość w kłębie wynosi około 51 cm dla samców i 46 cm dla samic, przy czym głębokość klatki piersiowej stanowi około połowy wysokości w kłębie.

Lapoński pies pasterski ma gęstą, podwójną sierść, która jest odporna na wodę i zimno. Włos okrywowy jest długi, prosty i szorstki w dotyku, a podszycie jest delikatne i wyjątkowo gęste. Najczęściej występujące umaszczenie to czarne w różnych odcieniach z jaśniejszymi akcentami, a także szare lub ciemnobrązowe. Dopuszczalne są również białe znaczenia na szyi, klatce piersiowej i kończynach, które dodają psu charakteru.

Ich oczy są ciemne, owalne i mają bystry, inteligentny wyraz. Uszy są średniej długości, stojące i szeroko rozstawione, co nadaje psu czujny wygląd. Ogon jest średniej długości, nisko osadzony i pokryty gęstym włosem – w spoczynku zwisa luźno, a w ruchu jest luźno zwinięty nad grzbietem. Głowa jest wydłużona, przy czym kufa jest nieco krótsza niż czaszkowa część głowy. Lapoński pies pasterski to pies, który nie tylko wygląda imponująco, ale również posiada cechy fizyczne czyniące go idealnym towarzyszem dla rodzin i pasjonatów aktywności na świeżym powietrzu.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Dla Początkujących Właścicieli
Toleruje Zimno
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Silne zdrowie

Zalety

  • Przyjacielski i towarzyski charakter
  • Łatwy w szkoleniu i posłuszny
  • Świetny pies stróżujący
  • Doskonała odporność na zimno
  • Energiczny i wytrzymały

Wady

  • Wymaga dużej ilości ruchu codziennie
  • Potrzebuje regularnej pielęgnacji sierści
  • Może źle znosić upały i wysokie temperatury
  • Intensywne linienie dwa razy w roku

Oceny behawioralne

Historia rasy

Lapoński pies pasterski ma długą i bogatą historię, która sięga setek lat wstecz. Rasa ta została stworzona przez Lapończyków – rdzennych mieszkańców północnej Skandynawii – którzy od wieków korzystali z psów do wypasu i ochrony reniferów. Te psy, należące do typu spitz, były niezbędne w codziennym życiu Lapończyków, pomagając im w pracy związanej z hodowlą reniferów, co jest kluczowym elementem ich kultury, tradycji i przetrwania w surowych warunkach klimatycznych.

W latach 50. XX wieku rozpoczęto oficjalną rejestrację Lapońskiego psa pasterskiego w księgach ras. W tym czasie zarówno nowoczesny fiński lapphund (Suomenlapinkoira), jak i Lapinporokoira były jeszcze uznawane za jedną rasę. Jednak w dniu 10 grudnia 1966 roku Lapoński pies pasterski został oficjalnie oddzielony i uznany za odrębną rasę, ponieważ zauważono, że istnieją dwie różne rasy psów pasterskich reniferów o odmiennych cechach fizycznych i behawioralnych.

Rasa zyskała na popularności w latach 50. i 60. XX wieku, kiedy lokalni hodowcy zaczęli próbować odtworzyć i zachować oryginalnego Lapońskiego psa pasterskiego, którego populacja ucierpiała podczas zniszczeń wojennych II wojny światowej. Dziś Lapoński pies pasterski cieszy się uznaniem jako doskonały pies pasterski oraz wierny towarzysz rodziny nie tylko w Finlandii, ale również w innych krajach.

Ich wyjątkowe umiejętności, wytrzymałość i wierność sprawiają, że są cenionymi psami w wielu domach na całym świecie, a ich historia jako psów pasterskich reniferów jest nadal żywa i stanowi integralną część ich charakteru i przeznaczenia. Rasa została oficjalnie uznana przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) pod numerem 284 i zaklasyfikowana do Grupy 5 (Szpice i psy typu pierwotnego), Sekcji 3 (Nordyckie psy stróżujące i pasterskie).