Norweski Buhund

Norweski Buhund

FCI #237Uznanie FCI: 1999Standard PLStandard EN

Grupa FCI

5FCI 237

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

NO

Wysokość

41-47 cm

Waga

12-18 kg

Długość Życia

13-15 lat

Temperament

CzułyFiglarnyInteligentny

Przegląd

Norweski Buhund to fascynująca rasa psów szpicowatych, która od stuleci towarzyszy mieszkańcom Norwegii jako niezawodny towarzysz i pracowity pomocnik. Te średniej wielkości psy wyróżniają się energicznym, przyjaznym charakterem oraz niezwykłą inteligencją. Ich historia sięga czasów wikingów, co nadaje im wyjątkowy urok i podkreśla głębokie związki z norweską kulturą.

Dzięki swoim cechom, takim jak odwaga, czujność i wszechstronność, Buhundy sprawdzały się doskonale jako psy stróżujące, pasterskie i towarzyszące w trudnych warunkach skandynawskiego klimatu. Obecnie są cenionymi psami rodzinnymi, które łączą w sobie cechy wiernego towarzysza i energicznego sportowca.

Norweski Buhund wyróżnia się charakterystycznym wyglądem typowym dla psów szpicowatych. Posiada gęstą, podwójną sierść, zwartą budowę ciała oraz wysoko noszony ogon zwinięty nad grzbietem. Sierść jest odporna na warunki pogodowe, co było kluczowe w ich pierwotnej roli psów pracujących. Buhundy występują w dwóch podstawowych umaszczeniach: pszenicznym i czarnym, przy czym preferuje się jednolitość koloru.

Te psy są nie tylko piękne, ale również niezwykle inteligentne i chętne do współpracy. Uwielbiają aktywność fizyczną i potrzebują regularnej stymulacji zarówno umysłowej, jak i fizycznej. Bez odpowiedniego zajęcia mogą stać się znudzone i wykazywać niepożądane zachowania. Norweski Buhund idealnie nadaje się dla rodzin, szczególnie tych prowadzących aktywny tryb życia. Ich przyjacielska natura, łagodność wobec dzieci i chęć do zabawy sprawiają, że szybko stają się ukochanymi członkami rodziny.

Co więcej, Buhundy doskonale odnajdują się w różnych psich sportach, takich jak agility, obedience, tropienie czy rally-o. Ich inteligencja i chęć do nauki sprawiają, że szkolenie z nimi to prawdziwa przyjemność. To wszechstronny pies, który dobrze radzi sobie zarówno w warunkach wiejskich, jak i miejskich, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej dawki ruchu i aktywności na świeżym powietrzu.

Norweski Buhund to kompan, który pozostaje zdrowy i pełen energii przez wiele lat, pod warunkiem odpowiedniej opieki. Zachęcamy do zapoznania się z kolejnymi sekcjami naszego przewodnika, gdzie szczegółowo omówimy zdrowie, pielęgnację, żywienie i wszystkie aspekty związane z tą niezwykłą rasą psów.

Norweski Buhund to pies o charakterystycznym wyglądzie typowym dla ras szpicowatych, który przyciąga uwagę swoją proporcjonalną, zwartą i kwadratową budową. Wysokość w kłębie wynosi od 41 do 47 cm, przy czym samce są zazwyczaj wyższe od samic. Waga tych psów waha się od 12 do 18 kg, co czyni je wystarczająco mocnymi i zwinnymi do wykonywania zadań pasterskich i stróżujących.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, o klinowatej formie, z dobrze zaznaczonymi cechami płciowymi. Czaszka jest niemal płaska, równoległa do grzbietu nosa, z wyraźnym, ale nie przesadnie zaznaczonym stopem. Nos jest czarny, kufa ma mniej więcej taką samą długość jak czaszka, nie jest zbyt wąska ani zbyt ciężka. Wargi są dobrze domknięte, czarne. Szczęka jest silna, z pełnym uzębieniem i nożycowym zgryzie.

Oczy są owalne, w kolorze jak najciemniejszym, z czarnymi obwódkami, co nadaje psu czujny i inteligentny wyraz. Uszy są średniej wielkości, spiczaste i noszone zdecydowanie prosto, co podkreśla ich odważny i czujny temperament.

Szyja jest umiarkowanej długości, silna, dobrze umięśniona i z wyraźnym wykrojem. Grzbiet i lędźwie są krótkie, mocne i proste. Zad jest możliwie jak najmniej skośny. Klatka piersiowa jest głęboka z dobrze wysklepionymi żebrami. Ogon jest wysoko osadzony, ciasno zwinięty i noszony nad środkiem grzbietu, co jest charakterystyczną cechą rasy.

Sierść jest gęsta, z grubym, szorstkim włosem okrywowym dobrze przylegającym do ciała oraz miękkim, gęstym podszyciem. Taka struktura zapewnia doskonałą ochronę przed trudnymi warunkami pogodowymi. Na głowie i przedniej części kończyn włos jest krótszy, na szyi, piersi i tylnej części ud oraz na ogonie tworzy bogatą ozdobę. Umaszczenie występuje w dwóch podstawowych kolorach: pszenicznym (od jasnego do intensywnego) i czarnym, z niewielkimi białymi znaczeniami dopuszczalnymi w ograniczonym zakresie. Preferuje się jednolitość koloru.

Rasa linieje intensywnie, szczególnie w okresach zmiany sierści (wiosna i jesień), co wymaga regularnej pielęgnacji. Ogólny wygląd Norweskiego Buhunda to pies czujny, energiczny, o dumnej postawie i harmonijnej budowie ciała.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Dla Początkujących Właścicieli
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Łatwy w Pielęgnacji
Rasa Wysokoenergetyczna
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Silne zdrowie

Zalety

  • Przyjazny i towarzyski charakter
  • Łatwy w szkoleniu i inteligentny
  • Doskonale sprawdza się w psich sportach
  • Odporny na trudne warunki pogodowe
  • Lojalny i oddany rodzinie
  • Dobry z dziećmi

Wady

  • Wymaga dużo codziennej aktywności fizycznej
  • Może stać się destrukcyjny gdy się nudzi
  • Potrzebuje regularnej stymulacji umysłowej
  • Tendencja do głośnego szczekania
  • Nie toleruje długiej samotności
  • Intensywne linienie dwa razy w roku

Oceny behawioralne

Historia rasy

Historia Norweskiego Buhunda sięga czasów wikingów, ponad tysiąc lat wstecz, co czyni tę rasę jedną z najstarszych i najbardziej autentycznych ras norweskich. Nazwa Buhund pochodzi od norweskiego słowa bu, oznaczającego fermę lub gospodarstwo, oraz hund - pies, co dosłownie oznacza pies gospodarstwa.

Archeologiczne odkrycia potwierdzają starożytne pochodzenie tej rasy. W 1880 roku na wyspie Gokstad w Norwegii odkryto statek wikingów z IX wieku, w którym znaleziono szkielety sześciu psów różnej wielkości. Szczegółowa analiza kości wykazała, że były to psy typu szpicowatego, bardzo podobne do współczesnego Norweskiego Buhunda. To odkrycie dostarcza dowodów na to, że przodkowie Buhundów towarzyszyli wikingom w ich podróżach morskich oraz w codziennym życiu.

Wikingowie cenili te psy za ich wszechstronność, odwagę i lojalność. Buhundy pełniły wiele funkcji - były psami stróżującymi, pilnującymi gospodarstw przed dzikimi zwierzętami i intruzami, psami pasterskimi pomagającymi w prowadzeniu owiec i bydła w trudnym skandynawskim terenie, a także towarzyszami w długich morskich wyprawach. Ich zdolność do adaptacji do różnych warunków i zadań była nieoceniona.

Przez stulecia Norweski Buhund był nieodłącznym elementem norweskiego życia wiejskiego. Pracował na farmach w górach i dolinach, pomagając pasterzom w prowadzeniu stad owiec po stromych, skalistych terenach. Jego czujność, inteligencja i wytrwałość sprawiały, że był idealnym pomocnikiem w trudnych warunkach klimatycznych.

Współczesna hodowla rasowa Norweskiego Buhunda rozpoczęła się w pierwszej połowie XX wieku. W 1913 roku państwo norweskie zorganizowało wystawę psów w Jæren, która miała na celu promocję rodzimych ras. To wydarzenie przyczyniło się do wzrostu zainteresowania Buhunem jako rasą wartą zachowania i rozwoju.

Pierwszy standard rasy został opracowany w 1939 roku, a w 1943 roku powstał Norsk Buhund Klubb, organizacja zajmująca się promocją i ochroną rasy. Po II wojnie światowej rasa zaczęła zyskiwać popularność poza Norwegią.

W 1968 roku Norweski Buhund został oficjalnie uznany przez FCI (Fédération Cynologique Internationale) pod numerem standardu 237, w grupie 5 (Szpice i rasy prymitywne), sekcja 3 (Nordyckie psy stróżujące i pasterskie). To międzynarodowe uznanie przyczyniło się do rozprzestrzenienia rasy na całym świecie.

W latach 80. i 90. XX wieku Norweski Buhund dotarł do Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Australii i innych krajów, gdzie szybko zdobył uznanie jako doskonały pies rodzinny i sportowy. American Kennel Club (AKC) oficjalnie uznał rasę w 2009 roku, co otworzyło drogę do udziału w wystawach i zawodach w USA.

Współcześnie Norweski Buhund jest ceniony zarówno jako pies rodziną, jak i jako zawodnik w psich sportach. Jego wszechstronność, inteligencja i przyjazny charakter sprawiają, że doskonale odnajduje się w różnych rolach - od towarzysza rodzinnego, przez psa stróżującego, po uczestnika zawodów agility, obedience czy pasterstwa.

Rasa pozostaje szczególnie popularna w Norwegii, gdzie jest traktowana jako narodowe dziedzictwo i symbol związku człowieka z naturą oraz tradycją pasterską. Norweski Buhund to żywe świadectwo historii, rasa, która przetrwała wieki, zachowując swoje unikalne cechy i nadal służąc ludziom z takim samym oddaniem, jak za czasów wikingów.