Owczarek kataloński

Owczarek kataloński

FCI #87Uznanie FCI: 2004Standard PLStandard EN

Grupa FCI

1FCI 87

Rozmiar

Średnie

Kraj Pochodzenia

ES

Wysokość

46-56 cm

Waga

16-26 kg

Długość Życia

12-15 lat

Temperament

InteligentnyLojalnySpokojny

Przegląd

Owczarek kataloński, znany również jako Gos d'Atura Català, to fascynująca rasa psa pasterskiego, która wywodzi się z malowniczej katalońskiej części Pirenejów w Hiszpanii. Ten średniej wielkości pies z pewnością przyciąga uwagę dzięki swojej harmonijnej budowie ciała oraz pięknej, gęstej sierści.

Futro owczarka katalońskiego nie tylko dodaje mu uroku, ale także chroni przed różnorodnymi warunkami atmosferycznymi – od upalnego lata po mroźną zimę. Dzięki temu jest doskonałym kompanem na każdą porę roku, gotowym do pracy w najtrudniejszych warunkach górskich.

Rasa ta odznacza się mocną i szeroką głową z lekko wysklepioną czaszką, co nadaje jej wyraz pełen godności i pewności siebie. Proporcje ciała są zrównoważone – korpus jest nieco dłuższy w porównaniu do wysokości w kłębie (proporcja około 9:8). Owczarek kataloński to prawdziwy specjalista w przeganianiu stad, wykazujący przy tym niezwykłą samodzielność i inicjatywę podczas pracy.

Jednym z największych atutów tej rasy jest połączenie odwagi, czujności i inteligencji. Te cechy pozwalają owczarkowi katalońskiemu pełnić rolę doskonałego psa stróżującego, który nie tylko reaguje na polecenia pasterza, ale często sam podejmuje właściwe decyzje w trudnych sytuacjach. Jego łatwość w przyswajaniu nowych umiejętności sprawia, że idealnie sprawdza się jako towarzysz dla aktywnych rodzin spędzających czas na świeżym powietrzu.

Owczarek kataloński jest znany z pewnej nieufności wobec obcych, co dodatkowo czyni go świetnym stróżem. Jednakże w odpowiednich warunkach potrafi nawiązać silną, trwałą więź z rodziną, w której żyje. Ta rasa wymaga stałej interakcji z ludźmi, co wynika z jej zrównoważonego, aktywnego i inteligentnego temperamentu.

W codziennym życiu doskonale odnajduje się w rodzinach z dziećmi, które mogą być obiektem jego naturalnych instynktów pasterskich – pies delikatnie pilnuje, aby nikt się nie odłączył od grupy. Zapraszamy do dalszego odkrywania tej niezwykłej rasy poprzez zagłębienie się w szczegółowe sekcje dotyczące zdrowia, pielęgnacji, ćwiczeń, treningu, żywienia, historii oraz zachowania owczarka katalońskiego!

Owczarek kataloński to pies średniej wielkości o harmonijnej i zrównoważonej budowie. Wysokość w kłębie wynosi od 46 do 56 cm, a waga oscyluje między 16 a 26 kg. Proporcje ciała są charakterystyczne – długość korpusu do wysokości w kłębie wynosi około 9:8, co nadaje sylwetce elegancji i zwrotności.

Głowa jest mocna i szeroka, z lekko wysklepioną czaszką. Proporcja mózgoczaszki do kufy wynosi około 4:3. Oczy są ciemne, okrągłe i wyraziste – spojrzenie pełne inteligencji i czujności. Uszy średniej wielkości mogą być noszone w pozycji stojącej lub lekko opadającej, czasami przycięte trójkątnie (zgodnie z tradycją pasterską).

Sierść stanowi znak rozpoznawczy rasy – gęsta, długa i falista, zapewniająca ochronę przed trudnymi warunkami atmosferycznymi. Jest dwuwarstwowa: z gęstym podszerstkiem chroniącym przed zimnem oraz falującą warstwą wierzchnią odpierającą wilgoć. Na głowie tworzy charakterystyczną brodę, wąsy i brwi, nadające psu niepowtarzalny wygląd.

Kolory sierści są zróżnicowane i obejmują:

  • Odcienie fawn (płowy)
  • Czarny
  • Sable (sobolowy)
  • Szary
  • Rudobrązowy

Rasa ta emanuje siłą i elegancją jednocześnie, co czyni ją atrakcyjnym towarzyszem dla każdego miłośnika psów doceniającego piękno połączone z funkcjonalnością.

Cechy charakterystyczne

Dobry z Dziećmi
Dobry z Innymi Psami
Dobry z Kotami
Dla Początkujących Właścicieli
Toleruje Zimno
Toleruje Upał
Rasa Wysokoenergetyczna
Mało ślinienie
Nie skłonny do otyłości
Nie skłonny do gryzienia
Nie ucieka
Silne zdrowie

Zalety

  • Inteligentny i łatwy w szkoleniu
  • Doskonały pies stróżujący
  • Głęboko oddany i lojalny rodzinie
  • Idealny dla aktywnych rodzin
  • Wytrzymały i odporny na trudne warunki

Wady

  • Wymaga dużo ruchu i stymulacji umysłowej
  • Nieufny wobec obcych
  • Nie toleruje samotności
  • Wymaga systematycznej pielęgnacji sierści

Oceny behawioralne

Historia rasy

Owczarek kataloński ma długą i bogatą historię sięgającą czasów starożytnych. Rasa ta prawdopodobnie została wprowadzona do Hiszpanii przez armię rzymską ponad dwa tysiące lat temu, podczas ekspansji Imperium na Półwysep Iberyjski. Rzymscy żołnierze przybywali z psami pasterskimi, które następnie krzyżowano z lokalnymi rasami, dając początek wielu współczesnym rasom iberyjskim.

Przez wieki owczarki katalońskie były niezastąpionym narzędziem pracy dla pasterzy w katalońskich Pirenejach. Ich wyjątkowe umiejętności pasterskie – samodzielność, inteligencja, odwaga i wytrzymałość – czyniły je idealnymi do pracy w trudnym, górzystym terenie. Psy te nie tylko posłusznie wykonywały polecenia pasterza, ale często samodzielnie podejmowały decyzje dotyczące zarządzania stadem.

Z biegiem czasu rasa rozprzestrzeniła się poza region Pirenejów, zdobywając popularność w innych obszarach pasterskich Katalonii. Owczarki katalońskie były cenione nie tylko za umiejętności pasterskie, ale także za czujność i odwagę – służyły jako psy stróżujące chroniące stada przed drapieżnikami i złodziejami.

Podczas I i II wojny światowej owczarki katalońskie odegrały niezwykłą rolę – służyły jako gońcy wojskowi, psy sanitarne i strażnicze. Ich inteligencja, wytrzymałość i lojalność sprawiły, że były nieocenionymi towarzyszami żołnierzy. Niestety, wojny przyniosły również ogromne straty dla populacji rasy.

W latach 70. XX wieku rasa niemal wyginęła – populacja zmalała do krytycznie niskiego poziomu. Industrializacja rolnictwa, zmniejszenie liczby tradycyjnych gospodarstw pasterskich oraz skutki wojen postawiły owczarka katalońskiego na krawędzi zagłady. Jednak dzięki determinacji hodowców i miłośników rasy – szczególnie katalońskich entuzjastów pragnących zachować dziedzictwo kulturowe – rozpoczął się program odbudowy populacji.

Współcześnie owczarek kataloński stopniowo odzyskuje popularność, choć wciąż pozostaje rzadkością poza Hiszpanią. W 1929 roku rasa została oficjalnie uznana przez FCI (Fédération Cynologique Internationale), a w 1982 roku opublikowano obowiązujący standard. Dziś owczarki katalońskie są cenione zarówno za umiejętności pasterskie (nadal wykorzystywane w tradycyjnych gospodarstwach), jak i jako psy towarzyszące dla aktywnych rodzin.

Rasa ta pozostaje żywym symbolem katalońskiej kultury pasterskiej i dziedzictwa, łącząc wielowiekową tradycję z nowoczesnymi wymaganiami psów rodzinnych. Owczarek kataloński to nie tylko pies – to fragment historii, który przetrwał wieki i nadal zachwyca swoją funkcjonalnością, inteligencją i oddaniem.