
Chart afgański
Grupa FCI
10• FCI 228
Rozmiar
Duże
Kraj Pochodzenia
XX
Wysokość
63-74 cm
Waga
25-30 kg
Długość Życia
12-14 lat
Temperament
Przegląd
Chart afgański, znany również jako Afghan Hound, to fascynująca rasa o długiej historii i niezwykłym wyglądzie, która od wieków przyciąga uwagę miłośników psów na całym świecie. Pochodzący z surowych, górzystych terenów Afganistanu, ten dumny pies jest żywym symbolem elegancji, gracji i niepodległości. Jego długa, jedwabista sierść, spływająca niczym wodospad wzdłuż smukłego ciała, przyciąga wzrok i wymaga regularnej, starannej pielęgnacji, co czyni go idealnym wyborem dla osób, które cenią sobie piękno, estetykę i są gotowe poświęcić czas na pielęgnację swojego pupila.
Jednak chart afgański to znacznie więcej niż tylko spektakularny wygląd – to także pies pełen energii, pasji do ruchu i naturalnych instynktów myśliwskich. Chart afgański potrzebuje znacznej przestrzeni życiowej oraz regularnych możliwości do swobodnego biegu, aby móc w pełni wykorzystać swoje wrodzone zdolności do błyskawicznego startu, długodystansowego biegu i pełnych gracji skoków. Jego niezależny, niemal katowaty charakter sprawia, że nie jest typowym psem do towarzystwa, który cały czas będzie się wił u naszych stóp – jednak potrafi nawiązać głębokie i silne więzi z członkami rodziny, jeśli jest traktowany z szacunkiem, cierpliwością i zrozumieniem jego unikalnej natury.
Choć temperament chartów afgańskich jest typowy dla psów myśliwskich, co oznacza silny, czasem nieprzeparty instynkt łowiecki, potrafią być również nieprzewidywalne w swoich reakcjach. Właściciele muszą być przygotowani na różnorodne wyzwania związane z ich wychowaniem i szkoleniem, które wymagają konsekwencji, cierpliwości oraz elastyczności w podejściu. Chart afgański jest pewny siebie, czasami porywczy i ma własne zdanie na większość spraw, dlatego właściwe, pozytywne podejście do jego szkolenia jest absolutnie kluczowe dla sukcesu. Jeśli jesteś aktywnym właścicielem, który uwielbia długie spacery, jogging lub piesze wędrówki po bezdrożach, ten pies może okazać się idealnym towarzyszem przygód.
Ten kompleksowy przewodnik pozwoli Ci lepiej zrozumieć, jak zadbać o zdrowie Twojego charta afgańskiego, jak komponować zbilansowaną dietę oraz jak organizować codzienną rutynę aktywności i odpoczynku. Dowiesz się, jakie są najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze metody pielęgnacji jego wspaniałej sierści, jak zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu i stymulacji umysłowej, oraz jak uniknąć typowych błędów popełnianych przez niedoświadczonych właścicieli tej rasy. Odkryjesz również fascynującą, wielowiekową historię rasy oraz jej unikalne cechy charakteru i budowy, które czynią ją jedną z najbardziej intrygujących, rozpoznawalnych i podziwanych ras psów myśliwskich na świecie.
Charty afgańskie to duże, szlachetne psy o niezwykle eleganckiej, smukłej iharmonijnej sylwetce, która emanuje siłą, wdziękiem i dumą. Ich wysokość w kłębie wynosi od 63 do 74 cm (samce zwykle są wyższe niż samice), a waga oscyluje w granicach 25-30 kg, choć proporcje i kondycja są ważniejsze niż sama masa ciała. Najważniejszym i najbardziej charakterystycznym atrybutem tej rasy jest długa, jedwabista sierść, która pokrywa całe ciało z wyjątkiem grzbietu (siodło), gdzie włos jest krótszy i gładszy, tworząc charakterystyczny wzór typowy dla rasy.
Sierść może występować w niezwykle bogatej palecie kolorów – od kremowego, złotego, piaskowego, przez różne odcienie czerwieni i brązu, aż po srebrny, niebieski, czarny oraz umaszczenie pręgowane i łaciate. Praktycznie wszystkie kolory są akceptowane przez standard rasy. Charty afgańskie charakteryzują się długim, smukłym ciałem z głęboką klatką piersiową, mocną i łukowato wygiętą szyją oraz charakterystyczną, wąską głową o wydłużonym pysku. Ich oczy mają niemal trójkątny kształt, są ciemne lub złote (czasem orzechowe), pełne wyrazu i nadają psu typowy orientalny, przenikliwy spojrzenie, jakby patrzył przez człowieka, a nie na niego.
Uszy są długie, nisko osadzone i opadające wzdłuż głowy, gęsto porośnięte długim, jedwabistym włosem tworzącym charakterystyczne frędzle. Charty afgańskie mają również długie, mocne i umięśnione nogi z dobrze rozwiniętymi ścięgnami, które umożliwiają im osiąganie imponujących prędkości podczas biegu oraz wykonywanie spektakularnych, długich skoków. Dodatkowo, ich ogon jest średniej długości, nisko osadzony z charakterystycznym pierścieniem na końcu, w ruchu uniesiony powyżej linii grzbietu, co dodaje im jeszcze więcej królewskiego wdzięku i elegancji. Ogół sylwetki charta afgańskiego sprawia wrażenie harmonii, siły i dystyngowanej urody, dlatego są one tak często widywane i nagradzane na prestiżowych wystawach psów rasowych na całym świecie.
Charty afgańskie mają wyjątkowo charakterystyczny temperament, który może być trudny do zrozumienia i zaakceptowania dla niektórych właścicieli, szczególnie tych przyzwyczajonych do bardziej posłusznych i zależnych od człowieka ras. Są to psy niezależne, pewne siebie i dumne, co sprawia, że mogą być nieco porywcze, uparte i trudne do wyszkolenia metodami stosowanymi dla typowych ras użytkowych. Ich silny instynkt myśliwski jest głęboko zakorzeniony w genach i może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań, zwłaszcza w obecności mniejszych zwierząt, kotów, gryzoni czy ptaków, które mogą być postrzegane jako potencjalna zwierzyna.
Charty afgańskie nie są znane z tego, że są nadmiernie przywiązane czy zalotne wobec swoich właścicieli w sposób typowy dla ras towarzyszących, ale potrafią nawiązać głębokie, silne i lojalne więzi z rodziną, jeśli są traktowane z cierpliwością, szacunkiem, miłością i konsekwencją. Zazwyczaj są nieco nieufne, zdystansowane i powściągliwe wobec obcych ludzi, co sprawia, że mogą być wrażliwe na nagłe zmiany w swoim otoczeniu, nowe osoby w domu czy nietypowe sytuacje. Właściciele powinni być świadomi, że te wspaniałe psy potrzebują znacznej przestrzeni do swobodnego biegania, eksploracji i zabawy, a przewlekły brak odpowiedniej aktywności fizycznej i mentalnej może prowadzić do poważnych problemów behawioralnych, takich jak destrukcyjne zachowania, nadmierne szczekanie czy próby ucieczki.
Mimo że są ogólnie przyjazne i spokojne w domu, ich niezależny i czuły charakter może powodować, że nie będą szczególnie chętne do intensywnej zabawy z małymi dziećmi, zwłaszcza jeśli będą czuły się zagrożone, niekomfortowo, męczone lub nieposzanowane w swojej prywatnej przestrzeni. Dlatego rasa ta najlepiej sprawdza się w domach z dziećmi starszymi, które rozumieją potrzebę szacunku wobec granic psa oraz potrafią zachować spokój i delikatność w kontaktach z czworonogiem. Chart afgański to pies dla doświadczonych właścicieli, którzy potrafią docenić jego unikalną osobowość i zaakceptować jego naturalną potrzebę pewnej niezależności.
Charty afgańskie mają przeciętną długość życia wynoszącą od 12 do 14 lat, choć przy odpowiedniej opiece, zbilansowanej diecie i regularnej aktywności fizycznej niektóre osobniki mogą dożywać nawet 15-16 lat. Rasa ta jest zazwyczaj zdrowa i odporna, ale jak wiele innych ras czystej krwi, jest podatna na pewne schorzenia dziedziczne i nabyte, o których każdy potencjalny właściciel powinien być świadomy. Wśród najczęstszych problemów zdrowotnych można wymienić alergie pokarmowe i środowiskowe, które mogą powodować uporczywe swędzenie, podrażnienia skóry, zaczerwienienia, wypadanie sierści oraz infekcje wtórne bakteryjne lub grzybicze.
Kolejnym poważnym zagrożeniem jest skręt żołądka (bloat, GDV), który jest stanem bezpośrednio zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej interwencji weterynaryjnej w ciągu kilku godzin od wystąpienia objawów. Charty afgańskie, jak wiele dużych ras o głębokiej klatce piersiowej, są szczególnie podatne na to schorzenie. Właściciele powinni zapoznać się z symptomami skrętu żołądka (wzdęcie brzucha, niepokój, próby wymiotów bez efektu, ślinotok, bladość dziąseł) i wiedzieć, gdzie w pobliżu znajduje się całodobowa klinika weterynaryjna.
Rasa ta może również cierpieć na różnego rodzaju nowotwory (szczególnie w starszym wieku), zaćmę i inne choroby oczu, kardiomiopatię rozkurczową (DCM) oraz choroby tarczycy (niedoczynność). Niezwykle istotne jest, aby właściciele monitorowali zdrowie swoich chartów afgańskich poprzez regularne badania kontrolne u weterynarza (co najmniej raz w roku, w starszym wieku dwa razy w roku), badania krwi, USG serca oraz konsultacje z okulistą weterynaryjnym. Ze względu na ich długą, gęstą sierść, psy te są również podatne na infekcje uszu (zapalenie ucha zewnętrznego i środkowego), dlatego regularne czyszczenie i kontrola uszu jest niezwykle istotna dla profilaktyki.
Należy również pamiętać o ich stosunkowo wysokiej wrażliwości na ekstremalne temperatury – zarówno upały (ryzyko przegrzania i udaru cieplnego), jak i silne mrozy (ryzyko wychłodzenia, mimo gęstej sierści). Wymaga to zapewnienia odpowiednich warunków życia, dostępu do cienia i wody w lecie, oraz ograniczenia aktywności na zewnątrz podczas ekstremalnych warunków pogodowych. Regularne szczepienia, odrobaczanie, kontrola pasożytów zewnętrznych (kleszcze, pchły) oraz profilaktyka chorób zakaźnych to absolutna podstawa utrzymania charta afgańskiego w dobrym zdrowiu przez wiele lat.
Pielęgnacja chartów afgańskich jest jednym z najbardziej wymagających i czasochłonnych aspektów opieki nad tą rasą, który absolutnie nie może być lekceważony. Ich długa, jedwabista sierść wymaga codziennego, starannego czesania specjalnymi szczotkami i grzebieniami, aby skutecznie zapobiec powstawaniu kołtunów, splątań i matowienia, które nie tylko niszczą wygląd psa, ale mogą również powodować dyskomfort, ból i problemy skórne. Właściciele powinni zainwestować w wysokiej jakości narzędzia do pielęgnacji – szczotki z naturalnego włosia, metalowe grzebienie o różnej szerokości zębów, preparaty ułatwiające rozczesywanie oraz profesjonalne nożyczki do przycinania sierści.
Regularne kąpiele są również niezbędne – zalecane jest kąpanie charta afgańskiego co 1-2 tygodnie, używając łagodnych, wysokiej jakości szamponów i odżywek przeznaczonych dla psów długowłosych, aby skutecznie usunąć zanieczyszczenia, nadmiar sebum oraz utrzymać sierść w doskonałym stanie – błyszczącą, miękką i zdrową. W trakcie kąpieli należy szczególnie uważać, aby dokładnie wypłukać wszystkie resztki kosmetyków, gdyż mogą one powodować podrażnienia skóry. Po kąpieli sierść powinna być delikatnie osuszona ręcznikiem, a następnie wysuszona suszarką w niskiej temperaturze przy jednoczesnym rozczesywaniu, aby uniknąć splątań.
W ciągu roku warto również regularnie korzystać z usług profesjonalnego groomera specjalizującego się w rasach długowłosych, który pomoże w utrzymaniu odpowiedniej długości i formy sierści zgodnie ze standardem rasy, zadba o prawidłowe wykończenie sylwetki, przytnie włosy między opuszkami łap, wokół uszu oraz w okolicy higieny. Groomer może również pomóc w usunięciu martwego podszerstka podczas linienia oraz doradzi w kwestii profesjonalnych preparatów pielęgnacyjnych.
Należy również regularnie (co najmniej raz w tygodniu, a najlepiej co 2-3 dni) kontrolować i czyścić uszy, ponieważ długie, opadające uszy chartów afgańskich z obfitym owłosieniem sprzyjają gromadzeniu się brudu, woskowiny, wilgoci i bakterii, co z kolei prowadzi do częstych infekcji i zapaleń ucha. Do czyszczenia należy używać specjalnych płynów do higieny uszu psów, nigdy nie stosować patyczków kosmetycznych głęboko w kanale słuchowym. Dodatkowo należy regularnie przycinać pazury (jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów), kontrolować stan zębów i dziąseł oraz dbać o higienę jamy ustnej poprzez szczotkowanie zębów specjalnymi pastami dla psów.
Właściwa, systematyczna pielęgnacja jest nie tylko ważna dla zachowania spektakularnej estetyki pokazowej charta afgańskiego, ale przede wszystkim dla jego zdrowia, komfortu i dobrostanu psychofizycznego, ponieważ zaniedbanie sierści może prowadzić do poważnych problemów skórnych, infekcji, bolesnych kołtunów ciągnących skórę oraz ogólnego obniżenia jakości życia psa. Właściciele muszą być świadomi, że pielęgnacja charta afgańskiego to zobowiązanie na całe życie psa i wymaga regularnego poświęcania czasu (nawet 30-60 minut dziennie na szczotkowanie) oraz środków finansowych.
Charty afgańskie są psami z natury bardzo aktywnymi, które wymagają znacznej ilości codziennego ruchu i stymulacji fizycznej, aby pozostać w doskonałej kondycji zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Codziennie należy zapewnić im co najmniej 60-90 minut intensywnej aktywności fizycznej, która może obejmować szybkie spacery, jogging z właścicielem, swobodny bieg na dużych, bezpiecznych i ogrodzonych terenach, zabawy z innymi psami oraz różnego rodzaju aktywności sportowe dostosowane do indywidualnych preferencji psa, takie jak lure coursing (gonienie sztucznego zająca), agility czy po prostu zabawa w aportowanie.
Ze względu na ich silny, wrodzony instynkt łowiecki, niezwykle ważne jest, aby podczas spacerów w terenach nieogrodzonych lub w pobliżu dróg charty afgańskie miały zawsze założoną smycz lub były prowadzone w bezpiecznej uprzęży, aby skutecznie uniknąć niebezpiecznych sytuacji, takich jak ucieczka za zwierzyną (kot, królik, ptak), wybieganie na jezdnię czy zaginięcie. Charty afgańskie są znane z tego, że kiedy widzą potencjalną zdobycz, ich instynkt jest silniejszy niż posłuszeństwo, a pies może stać się głuchy na wszelkie wołania właściciela.
Charty afgańskie uwielbiają biegać z pełną prędkością i wykonywać długie, efektowne skoki, dlatego najlepiej czują się w dużych, ogrodzonych przestrzeniach, takich jak prywatne, ogrodzone posesje, wybiegi dla psów, specjalne tereny treningowe czy bezpieczne łąki i polany z dobrym, wysokim ogrodzeniem (minimum 1,5-1,8 metra, gdyż charty potrafią przeskoczyć niskie przeszkody). Właściciele mieszkający w miastach lub małych mieszkaniach powinni być szczególnie zaangażowani w zapewnienie psu regularnych możliwości wyładowania energii poza domem.
Warto również pamiętać, że charty afgańskie, mimo swojej aktywności na zewnątrz, w domu często zachowują się spokojnie, z godnością i lubią długie drzemki na wygodnym legowisku. Właściciele powinni być przygotowani na aktywny, zdrowy styl życia, regularne wyprawy na świeże powietrze i długie, codzienne spacery, ponieważ przewlekły brak odpowiedniej ilości ruchu może prowadzić do szeregu problemów behawioralnych (destrukcyjność, nadmierne szczekanie, niepokój, depresja) oraz zdrowotnych (otyłość, problemy z układem kostno-stawowym, choroby metaboliczne). Chart afgański to pies dla aktywnych ludzi, którzy traktują spacery i aktywność fizyczną jako integralną część swojego życia.
Szkolenie chartów afgańskich może być prawdziwym wyzwaniem i wymaga od właściciela dużej dozy cierpliwości, konsekwencji, elastyczności oraz zrozumienia specyfiki charakteru tej rasy. Charty afgańskie nie są znane z łatwości w nauce w tradycyjnym rozumieniu posłuszeństwa, które jest typowe dla ras pasterskich czy obronnych. Ich niezależny, dumny temperament sprawia, że nie są szczególnie zmotywowane do wykonywania poleceń tylko dlatego, że człowiek tego oczekuje – często potrzebują wyraźnej motywacji w postaci nagrody, którą cenią.
Właściciele powinni bezwzględnie stosować pozytywne metody szkoleniowe oparte na nagrodach (smakołyki, pochwały słowne, zabawa), zachęcie i motywacji, aby skutecznie zachęcić psy do współpracy i nauki. Surowe, oparte na dominacji czy karach metody szkoleniowe są całkowicie nieodpowiednie dla tej rasy i mogą prowadzić do poważnych problemów behawioralnych, takich jak lęki, agresja obronna, całkowite zamknięcie się w sobie oraz trwałe zerwanie więzi zaufania między psem a właścicielem. Chart afgański jest wrażliwym psem, który doskonale wyczuwa emocje człowieka i reaguje na nie bardzo intensywnie.
Niezwykle istotne jest również wczesne i intensywne przeprowadzenie procesu socjalizacji szczenięcia charta afgańskiego od najmłodszych tygodni życia (optymalnie od 8-16 tygodnia), aby pomóc mu w bezpiecznej i pozytywnej adaptacji do różnorodnych sytuacji życiowych, różnych ludzi (dzieci, dorośli, seniorzy), innych psów i zwierząt, różnych środowisk (miasto, wieś, sklep, przychodnia weterynaryjna), dźwięków (ruch uliczny, petardy, burza) oraz bodźców wzrokowych. Dobrze zsocjalizowany chart afgański jest znacznie bardziej pewny siebie, zrównoważony emocjonalnie i łatwiejszy w codziennym życiu.
Przy regularnym, codziennym szkoleniu przeprowadzanym w krótkich, ale częstych sesjach (5-10 minut kilka razy dziennie), pozytywnym podejściu, wysokiej jakości nagrodach oraz dużej dozie cierpliwości i akceptacji dla naturalnej niezależności tej rasy, można osiągnąć bardzo satysfakcjonujące rezultaty w zakresie podstawowego posłuszeństwa (przyjdź, siad, zostań, leżeć) oraz ogólnej kulturalności psa. Jednak należy zawsze pamiętać, że każde zwierzę jest inne, niektóre osobniki mogą wymagać znacznie więcej czasu, powtórzeń i kreatywnych metod nauczania niż inne, a oczekiwanie od charta afgańskiego poziomu posłuszeństwa typowego dla owczarka niemieckiego czy golden retrievera jest nierealistyczne i prowadzi tylko do frustracji obu stron. Kluczem jest akceptacja i szacunek dla unikalnej natury tej szlachetnej rasy.
Dieta chartów afgańskich powinna być starannie zbilansowana, wysokiej jakości i precyzyjnie dostosowana do ich aktywnego stylu życia, wieku, poziomu aktywności fizycznej, stanu zdrowia oraz indywidualnych potrzeb organizmu. Należy zapewnić im wysokiej jakości karmę (suchą, mokrą lub dietę BARF po konsultacji z weterynarzem dietetykiem), która dostarczy wszystkich niezbędnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach – pełnowartościowego białka zwierzęcego (co najmniej 22-28% w zależności od poziomu aktywności), zdrowych tłuszczy (omega-3 i omega-6 dla kondycji skóry i sierści), węglowodanów o niskim indeksie glikemicznym, błonnika, witamin (A, D, E, K, grupa B) oraz minerałów (wapń, fosfor, cynk, miedź, selen).
Właściciele powinni bezwzględnie unikać podawania psu resztek ze stołu (często zawierają sól, cukier, przyprawy, tłuszcze niebezpieczne dla psów), żywności przetworzonej niskiej jakości, tanich karm wypełnianych zbożami i mięsem niskiej jakości, ponieważ może to prowadzić do szeregu poważnych problemów zdrowotnych, takich jak otyłość, choroby układu pokarmowego, alergie pokarmowe, choroby serca, cukrzyca oraz skrócenie długości życia. Charty afgańskie mają często wrażliwy układ pokarmowy, dlatego wybór karmy powinien być przemyślany, a wszelkie zmiany wprowadzane bardzo stopniowo przez okres 7-10 dni, aby uniknąć problemów trawiennych (biegunka, wymioty, gazy).
Niezwykle ważne jest, aby dostarczyć chartowi afgańskiemu odpowiednią ilość pełnowartościowego białka zwierzęcego (kurczak, indyk, wołowina, ryby, jagnięcina), zdrowych tłuszczy (olej z łososia, olej lniany dla kondycji sierści i skóry) oraz witamin i minerałów wspierających zdrowie stawów, kości, mięśni i ogólną kondycję organizmu. Dla psów aktywnych sportowo dawki mogą wymagać modyfikacji w stronę wyższej kaloryczności i zawartości białka.
Właściciele powinni również systematycznie monitorować wagę swojego psa poprzez regularne ważenie (co najmniej raz w miesiącu) oraz obserwację kondycji ciała (powinna być widoczna talia, żebra wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu), aby skutecznie uniknąć nadwagi i otyłości, która może prowadzić do wielu innych problemów zdrowotnych, takich jak choroby stawów (dysplazja, artretyzm), choroby serca, cukrzyca, problemy oddechowe oraz znaczne skrócenie długości życia. Z drugiej strony, zbyt szczupła sylwetka również jest niepokojąca i może świadczyć o niedożywieniu lub chorobach.
Ze względu na ryzyko skrętu żołądka (szczególnie wysokie u ras o głębokiej klatce piersiowej), zalecane jest podawanie posiłków w dwóch lub trzech mniejszych porcjach dziennie zamiast jednego dużego posiłku, unikanie intensywnego wysiłku fizycznego bezpośrednio przed i po karmieniu (co najmniej godzina przerwy), karmienie z podwyższonych misek (choć opinie na ten temat są podzielone) oraz spokojne, powolne jedzenie bez stresu. Należy również zapewnić psu stały dostęp do świeżej, czystej wody pitnej. Regularne konsultacje z weterynarzem w sprawie diety, szczególnie w przypadku psów starszych, chorych lub z alergiami, są kluczowe dla utrzymania zdrowia i długowieczności charta afgańskiego.
Cechy charakterystyczne
Zalety
- Spektakularny wygląd i jedwabista sierść
- Wysoka energia i zdolności atletyczne
- Silne więzi z rodziną przy odpowiednim traktowaniu
- Doskonały towarzysz dla aktywnych właścicieli
- Elegancja i królewska postawa
- Długa długość życia przy dobrej opiece
Wady
- Wymaga bardzo regularnej i czasochłonnej pielęgnacji sierści
- Niezależny i czasami nieprzewidywalny charakter
- Potrzebuje dużo przestrzeni i intensywnego ruchu codziennie
- Trudny w szkoleniu dla początkujących
- Silny instynkt łowiecki
- Podatny na skręt żołądka
Oceny behawioralne
Historia rasy
Historia chartów afgańskich sięga wielu tysięcy lat wstecz i jest ściśle związana z surowym, górzystym krajobrazem i tradycją myśliwską starożytnego Afganistanu oraz sąsiednich regionów Azji Środkowej. Już w czasach przedchrześcijańskich psy przypominające dzisiejsze charty afgańskie były wykorzystywane przez koczownicze plemiona i arystokratów jako bezcenne narzędzia do polowania na dużą i szybką zwierzynę, taką jak gazele, antylopy, wilki, szakale, a nawet lamparty i śnieżne pantery w wysokich partiach gór. Ich niezwykła szybkość, wytrzymałość, odporność na ekstremalne warunki klimatyczne oraz doskonały wzrok czyniły z nich idealnych myśliwych w trudnym terenie górskim i pustynnym.
Rasa ta była znana w regionie pod różnymi nazwami lokalnymi, takimi jak Tazi, Tazhi Spay, Baluchi Hound, Ogar Afgan czy Kabuli Hound, w zależności od regionu pochodzenia i lokalnych dialektów. Psy te były niezwykle cenione i otaczane wielkim szacunkiem przez swoich właścicieli, często były traktowane niemal jak członkowie rodziny i dziedziczone z pokolenia na pokolenie jako cenny majątek rodzinny. W kulturze afgańskiej chart był symbolem prestiżu, bogactwa i szlachetności.
Pierwsza udokumentowana obecność chartów afgańskich w Europie Zachodniej miała miejsce na początku XIX wieku, gdy pojedyncze egzemplarze były przywożone przez oficerów armii brytyjskiej stacjonujących w Indiach i Afganistanie podczas wojen brytyjsko-afgańskich oraz kolonialnej ekspansji Imperium Brytyjskiego. Jednak prawdziwy przełom nastąpił w latach 1900-1920, gdy większa liczba chartów afgańskich została sprowadzona do Wielkiej Brytanii przez oficerów powracających z wypraw kolonialnych oraz dyplomatów. Jeden z najbardziej słynnych wczesnych przedstawicieli rasy, pies o imieniu Zardin, zdobył spektakularny sukces na prestiżowej wystawie psów w Crystal Palace w Londynie w 1907 roku, co zwróciło ogromną uwagę brytyjskiej arystokracji i miłośników psów na tę egzotyczną i niezwykle elegancką rasę.
Wkrótce po tym sukcesie charty afgańskie zaczęły zdobywać coraz większą popularność na wystawach psów, w hodowlach oraz jako psy towarzyszące w zamożnych domach. Ich spektakularny, elegancki wygląd oraz dumny, niemal królewski temperament przyciągały uwagę wielu miłośników psów, artystów, fotografów i projektantów mody. Rasa ta bardzo szybko rozprzestrzeniła się w całej Europie Zachodniej i Ameryce Północnej, stając się symbolem luksusu, elegancji, ekskluzywności i wyrafinowanego gustu. Pierwszy oficjalny standard rasy został opracowany w Wielkiej Brytanii w 1925 roku, a FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) oficjalnie uznała rasę, nadając Wielkiej Brytanii patronat nad standardem.
Dzisiaj charty afgańskie są głównie hodowane i utrzymywane jako psy wystawowe oraz psy towarzyszące, choć ich starożytne dziedzictwo myśliwskie jest nadal głęboko obecne w ich zachowaniu, instynktach i budowie ciała. W niektórych krajach nadal są wykorzystywane do polowania lub do sportów kynologicznych, takich jak lure coursing czy racing. Rasa cieszy się stabilną popularnością na całym świecie, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii oraz w krajach europejskich, gdzie są cenione zarówno za swoje niezwykłe walory estetyczne, jak i za fascynującą, wielowiekową historię oraz unikalne cechy charakteru, które czynią je jedną z najbardziej rozpoznawalnych, podziwanych i intrygujących ras psów myśliwskich na świecie.



